Ang 738 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੩੮)

ਖਿਨੁ ਰਹਨੁ ਨ ਪਾਵਉ ਬਿਨੁ ਪਗ ਪਾਗੇ ॥khin rahan na paavau bin pag paage ||खिनु रहनु न पावउ बिनु पग पागे ॥کھٍن رهن ن پاوا بن پگ پاگے ۔۔

ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਹ ਸਭਾਗੇ ॥੩॥hoi kirapaal prabh mileh sabhaage ||3||होइ कृपालु प्रभ मिलह सभागे ॥३॥هوا ک®پال پربھ مله سبھاگے ۔۔۳۔۔

ਭਇਓ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸਤਸੰਗਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥bhio kirapaal satasa(n)g milaiaa ||भइओ कृपालु सतसंगि मिलाइआ ॥بھِااو ک®پال ستسںگ ملاایا ۔۔

ਬੂਝੀ ਤਪਤਿ ਘਰਹਿ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ॥boojhee tapat ghareh pir paiaa ||बूझी तपति घरहि पिरु पाइआ ॥بُوجھیِ تپت گھره پر پاایا ۔۔

ਸਗਲ ਸੀਗਾਰ ਹੁਣਿ ਮੁਝਹਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥sagal seegaar hun mujheh suhaiaa ||सगल सीगार हुणि मुझहि सुहाइआ ॥سگل سیِگار هُݨ مُجھه سُهاایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੪॥kahu naanak gur bharam chukaiaa ||4||कहु नानक गुरि भरमु चुकाइआ ॥४॥کهُ نانک گُر بھرم چُکاایا ۔۔۴۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਪਿਰੁ ਹੈ ਭਾਈ ॥jeh dhekhaa teh pir hai bhaiee ||जह देखा तह पिरु है भाई ॥جه دےکھا ته پر هَے بھاای ۔۔

ਖੋਲਿੑਓ ਕਪਾਟੁ ਤਾ ਮਨੁ ਠਹਰਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੫॥kholi(h)o kapaaT taa man Thaharaiee ||1|| rahaau dhoojaa ||5||खोलि्िओ कपाटु ता मनु ठहराई ॥१॥ रहाउ दूजा ॥५॥کھولھاو کپاٹ تا من ٹھهراای ۔۔۱۔۔ رهاا دُوجا ۔۔۵۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਸਾਰਿ ਸਮੑਾਲੀ ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨ ਕੇ ਦਾਤਾਰੇ ॥kiaa gun tere saar sam(h)aalee moh niragun ke dhaataare ||किआ गुण तेरे सारि सम्माली मोहि निरगुन के दातारे ॥کِآ گُݨ تےرے سار سمھالیِ موه نرگن کے داتارے ۔۔

ਬੈ ਖਰੀਦੁ ਕਿਆ ਕਰੇ ਚਤੁਰਾਈ ਇਹੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਥਾਰੇ ॥੧॥bai khareedh kiaa kare chaturaiee ih jeeau pi(n)dd sabh thaare ||1||बै खरीदु किआ करे चतुराई इहु जीउ पिंडु सभु थारे ॥१॥بَے کھریِد کآ کرے چتراای اهُ جیِا پںڈ سبھ تھارے ۔۔۱۔۔

ਲਾਲ ਰੰਗੀਲੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮਨਮੋਹਨ ਤੇਰੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਹਮ ਬਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥laal ra(n)geele preetam manmohan tere dharasan kau ham baare ||1|| rahaau ||लाल रंगीले प्रीतम मनमोहन तेरे दरसन कउ हम बारे ॥१॥ रहाउ ॥لال رںگیِلے پریِتم منموهن تےرے درسن کا هم بارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਦਾਤਾ ਮੋਹਿ ਦੀਨੁ ਭੇਖਾਰੀ ਤੁਮੑ ਸਦਾ ਸਦਾ ਉਪਕਾਰੇ ॥prabh dhaataa moh dheen bhekhaaree tum(h) sadhaa sadhaa upakaare ||प्रभु दाता मोहि दीनु भेखारी तुम्म सदा सदा उपकारे ॥پربھ داتا موه دیٍن بھےکھاریِ تُمھ سدا سدا اُپکارے ۔۔

ਸੋ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਜਿ ਮੈ ਤੇ ਹੋਵੈ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਅਗਮ ਅਪਾਰੇ ॥੨॥so kichh naahee j mai te hovai mere Thaakur agam apaare ||2||सो किछु नाही जि मै ते होवै मेरे ठाकुर अगम अपारे ॥२॥سو کچھ ناهیِ ج مَے تے هووَے مےرے ٹھاکر اگم اپارے ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਸੇਵ ਕਮਾਵਉ ਕਿਆ ਕਹਿ ਰੀਝਾਵਉ ਬਿਧਿ ਕਿਤੁ ਪਾਵਉ ਦਰਸਾਰੇ ॥kiaa sev kamaavau kiaa keh reejhaavau bidh kit paavau dharasaare ||किआ सेव कमावउ किआ कहि रीझावउ बिधि कितु पावउ दरसारे ॥کِآ سےو کماوا کآ کهِ ریِجھاوا بدھ کت پاوا درسارے ۔۔

ਮਿਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈਐ ਅੰਤੁ ਨ ਲਹੀਐ ਮਨੁ ਤਰਸੈ ਚਰਨਾਰੇ ॥੩॥mit nahee paieeaai a(n)t na laheeaai man tarasai charanaare ||3||मिति नही पाईऐ अंतु न लहीऐ मनु तरसै चरनारे ॥३॥مِت نهیِ پاایاَے اںت ن لهیِاَے من ترسَے چرنارے ۔۔۳۔۔

ਪਾਵਉ ਦਾਨੁ ਢੀਠੁ ਹੋਇ ਮਾਗਉ ਮੁਖਿ ਲਾਗੈ ਸੰਤ ਰੇਨਾਰੇ ॥paavau dhaan ddeeTh hoi maagau mukh laagai sa(n)t renaare ||पावउ दानु ढीठु होइ मागउ मुखि लागै संत रेनारे ॥پاوا دان ڈھیِٹھ هوا ماگا مُکھ لاگَے سںت رےنارے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਹਾਥ ਦੇਇ ਨਿਸਤਾਰੇ ॥੪॥੬॥jan naanak kau gur kirapaa dhaaree prabh haath dhei nisataare ||4||6||जन नानक कउ गुरि किरपा धारी प्रभि हाथ देइ निसतारे ॥४॥६॥جن نانک کا گُر کرپا دھاریِ پربھ هاتھ دےا نستارے ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩soohee mahalaa panjavaa ghar teejaaसूही महला ५ घरु ३سُوهیِ مهلا ۵ گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੇਵਾ ਥੋਰੀ ਮਾਗਨੁ ਬਹੁਤਾ ॥sevaa thoree maagan bahutaa ||सेवा थोरी मागनु बहुता ॥سےوا تھوریِ ماگن بهُتا ۔۔

ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ਕਹਤੋ ਪਹੁਤਾ ॥੧॥mahal na paavai kahato pahutaa ||1||महलु न पावै कहतो पहुता ॥१॥مهل ن پاوَے کهتو پهُتا ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਪ੍ਰਿਅ ਮਾਨੇ ਤਿਨ ਕੀ ਰੀਸਾ ॥jo pria maane tin kee reesaa ||जो पृअ माने तिन की रीसा ॥جو پرا مانے تن کیِ ریِسا ۔۔

ਕੂੜੇ ਮੂਰਖ ਕੀ ਹਾਠੀਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kooRe moorakh kee haaTheesaa ||1|| rahaau ||कूड़े मूरख की हाठीसा ॥१॥ रहाउ ॥کُوڑے مُورکھ کیِ هاٹھیِسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭੇਖ ਦਿਖਾਵੈ ਸਚੁ ਨ ਕਮਾਵੈ ॥bhekh dhikhaavai sach na kamaavai ||भेख दिखावै सचु न कमावै ॥بھےکھ دکھاوَے سچ ن کماوَے ۔۔

ਕਹਤੋ ਮਹਲੀ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥੨॥kahato mahalee nikaT na aavai ||2||कहतो महली निकटि न आवै ॥२॥کهتو مهلیِ نکٹ ن آوَے ۔۔۲۔۔

ਅਤੀਤੁ ਸਦਾਏ ਮਾਇਆ ਕਾ ਮਾਤਾ ॥ateet sadhaae maiaa kaa maataa ||अतीतु सदाए माइआ का माता ॥اتیِت سدااے ماایا کا ماتا ۔۔

ਮਨਿ ਨਹੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਹੈ ਮੁਖਿ ਰਾਤਾ ॥੩॥man nahee preet kahai mukh raataa ||3||मनि नही प्रीति कहै मुखि राता ॥३॥من نهیِ پریِت کهَے مُکھ راتا ۔۔۳۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਬਿਨਉ ਸੁਨੀਜੈ ॥kahu naanak prabh binau suneejai ||कहु नानक प्रभ बिनउ सुनीजै ॥کهُ نانک پربھ بنا سُنیِجَے ۔۔

ਕੁਚਲੁ ਕਠੋਰੁ ਕਾਮੀ ਮੁਕਤੁ ਕੀਜੈ ॥੪॥kuchal kaThor kaamee mukat keejai ||4||कुचलु कठोरु कामी मुकतु कीजै ॥४॥کُچل کٹھور کامیِ مُکت کیِجَے ۔۔۴۔۔

ਦਰਸਨ ਦੇਖੇ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥dharasan dhekhe kee vaddiaaiee ||दरसन देखे की वडिआई ॥درسن دےکھے کیِ وڈآای ۔۔

ਤੁਮੑ ਸੁਖਦਾਤੇ ਪੁਰਖ ਸੁਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧॥੭॥tum(h) sukhadhaate purakh subhaiee ||1|| rahaau dhoojaa ||1||7||तुम्म सुखदाते पुरख सुभाई ॥१॥ रहाउ दूजा ॥१॥७॥تُمھ سُکھداتے پُرکھ سُبھاای ۔۔۱۔۔ رهاا دُوجا ۔۔۱۔۔۷۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਬੁਰੇ ਕਾਮ ਕਉ ਊਠਿ ਖਲੋਇਆ ॥bure kaam kau uooTh khaloiaa ||बुरे काम कउ ऊठि खलोइआ ॥بُرے کام کا اُوٹھ کھلوایا ۔۔

ਨਾਮ ਕੀ ਬੇਲਾ ਪੈ ਪੈ ਸੋਇਆ ॥੧॥naam kee belaa pai pai soiaa ||1||नाम की बेला पै पै सोइआ ॥१॥نام کیِ بےلا پَے پَے سواآ ۔۔۱۔۔

ਅਉਸਰੁ ਅਪਨਾ ਬੂਝੈ ਨ ਇਆਨਾ ॥aausar apanaa boojhai na iaanaa ||अउसरु अपना बूझै न इआना ॥ااسر اپنا بُوجھَے ن ایانا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਰੰਗਿ ਲਪਟਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maiaa moh ra(n)g lapaTaanaa ||1|| rahaau ||माइआ मोह रंगि लपटाना ॥१॥ रहाउ ॥مااآ موه رںگ لپٹانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਲੋਭ ਲਹਰਿ ਕਉ ਬਿਗਸਿ ਫੂਲਿ ਬੈਠਾ ॥lobh lahar kau bigas fool baiThaa ||लोभ लहरि कउ बिगसि फूलि बैठा ॥لوبھ لهر کا بگس پھُول بَےٹھا ۔۔

ਸਾਧ ਜਨਾ ਕਾ ਦਰਸੁ ਨ ਡੀਠਾ ॥੨॥saadh janaa kaa dharas na ddeeThaa ||2||साध जना का दरसु न डीठा ॥२॥سادھ جنا کا درس ن ڈیِٹھا ۔۔۲۔۔

ਕਬਹੂ ਨ ਸਮਝੈ ਅਗਿਆਨੁ ਗਵਾਰਾ ॥kabahoo na samajhai agiaan gavaaraa ||कबहू न समझै अगिआनु गवारा ॥کبهُو ن سمجھَے اگآن گوارا ۔۔

ਬਹੁਰਿ ਬਹੁਰਿ ਲਪਟਿਓ ਜੰਜਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bahur bahur lapaTio ja(n)jaaraa ||1|| rahaau ||बहुरि बहुरि लपटिओ जंजारा ॥१॥ रहाउ ॥بهُر بهُر لپٹاو جںجارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਖੈ ਨਾਦ ਕਰਨ ਸੁਣਿ ਭੀਨਾ ॥bikhai naadh karan sun bheenaa ||बिखै नाद करन सुणि भीना ॥بِکھَے ناد کرن سُݨ بھیٍنا ۔۔

ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਨਤ ਆਲਸੁ ਮਨਿ ਕੀਨਾ ॥੩॥har jas sunat aalas man keenaa ||3||हरि जसु सुनत आलसु मनि कीना ॥३॥هر جس سُنت آلس منِ کیٍنا ۔۔۳۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨਾਹੀ ਰੇ ਪੇਖਤ ਅੰਧੇ ॥dhirasaT naahee re pekhat a(n)dhe ||दृसटि नाही रे पेखत अंधे ॥دِرسٹ ناهیِ رے پےکھت اںدھے ۔۔

ਛੋਡਿ ਜਾਹਿ ਝੂਠੇ ਸਭਿ ਧੰਧੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chhodd jaeh jhooThe sabh dha(n)dhe ||1|| rahaau ||छोडि जाहि झूठे सभि धंधे ॥१॥ रहाउ ॥چھوڈ جاه جھُوٹھے سبھ دھںدھے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਬਖਸ ਕਰੀਜੈ ॥kahu naanak prabh bakhas kareejai ||कहु नानक प्रभ बखस करीजै ॥کهُ نانک پربھ بکھس کریِجَے ۔۔