Ang 736 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੩੬)

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਛੂਟੈ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੩॥gur parasaadhee ko viralaa chhooTai tis jan kau hau balihaaree ||3||गुर परसादी को विरला छूटै तिसु जन कउ हउ बलिहारी ॥३॥گُر پرسادیِ کو ورلا چھُوٹَے تس جن کا ها بلهاریِ ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਿ ਸਿਸਟਿ ਸਾਜੀ ਸੋਈ ਹਰਿ ਜਾਣੈ ਤਾ ਕਾ ਰੂਪੁ ਅਪਾਰੋ ॥jin sisaT saajee soiee har jaanai taa kaa roop apaaro ||जिनि सिसटि साजी सोई हरि जाणै ता का रूपु अपारो ॥جٍن سسٹ ساجیِ سوای هر جاݨَے تا کا رُوپ اپارو ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਵੇਖਿ ਹਰਿ ਬਿਗਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮ ਬੀਚਾਰੋ ॥੪॥੩॥੧੪॥naanak aape vekh har bigasai gurmukh braham beechaaro ||4||3||14||नानक आपे वेखि हरि बिगसै गुरमुखि ब्रहम बीचारो ॥४॥३॥१४॥نانک آپے وےکھ هر بگسَے گُرمکھ برهم بیِچارو ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۴۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥soohee mahalaa chauthhaa ||सूही महला ४ ॥سُوهیِ مهلا ۴ ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਰਣਾ ਸਰਬ ਰਜਾਈ ਕਿਛੁ ਕੀਚੈ ਜੇ ਕਰਿ ਸਕੀਐ ॥keetaa karanaa sarab rajaiee kichh keechai je kar sakeeaai ||कीता करणा सरब रजाई किछु कीचै जे करि सकीऐ ॥کیِتا کرݨا سرب رجاای کچھ کیِچَے جے کر سکیِاَے ۔۔

ਆਪਣਾ ਕੀਤਾ ਕਿਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਜਿਉ ਹਰਿ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੀਐ ॥੧॥aapanaa keetaa kichhoo na hovai jiau har bhaavai tiau rakheeaai ||1||आपणा कीता किछू न होवै जिउ हरि भावै तिउ रखीऐ ॥१॥آپݨا کیِتا کچھُو ن هووَے جا هر بھاوَے تا رکھیِاَے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰੈ ਵਸਿ ॥mere har jeeau sabh ko terai vas ||मेरे हरि जीउ सभु को तेरै वसि ॥مےرے هر جیِا سبھ کو تےرَے وسِ ۔۔

ਅਸਾ ਜੋਰੁ ਨਾਹੀ ਜੇ ਕਿਛੁ ਕਰਿ ਹਮ ਸਾਕਹ ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਬਖਸਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥asaa jor naahee je kichh kar ham saakeh jiau bhaavai tivai bakhas ||1|| rahaau ||असा जोरु नाही जे किछु करि हम साकह जिउ भावै तिवै बखसि ॥१॥ रहाउ ॥اسا جور ناهیِ جے کچھ کر هم ساکه جا بھاوَے توَے بکھس ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸਭੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੀਆ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥sabh jeeau pi(n)dd dheeaa tudh aape tudh aape kaarai laiaa ||सभु जीउ पिंडु दीआ तुधु आपे तुधु आपे कारै लाइआ ॥سبھ جیِا پںڈ دیِآ تُدھ آپے تُدھ آپے کارَے لاایا ۔۔

ਜੇਹਾ ਤੂੰ ਹੁਕਮੁ ਕਰਹਿ ਤੇਹੇ ਕੋ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਜੇਹਾ ਤੁਧੁ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥jehaa too(n) hukam kareh tehe ko karam kamaavai jehaa tudh dhur likh paiaa ||2||जेहा तूँ हुकमु करहि तेहे को करम कमावै जेहा तुधु धुरि लिखि पाइआ ॥२॥جےها تُوں هُکم کره تےهے کو کرم کماوَے جےها تُدھ دھُر لکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਪੰਚ ਤਤੁ ਕਰਿ ਤੁਧੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਭ ਸਾਜੀ ਕੋਈ ਛੇਵਾ ਕਰਿਉ ਜੇ ਕਿਛੁ ਕੀਤਾ ਹੋਵੈ ॥pa(n)ch tat kar tudh sirasaT sabh saajee koiee chhevaa kariau je kichh keetaa hovai ||पंच ततु करि तुधु सृसटि सभ साजी कोई छेवा करिउ जे किछु कीता होवै ॥پںچ تت کر تُدھ سرسٹ سبھ ساجیِ کوای چھےوا کرِا جے کچھ کیِتا هووَے ۔۔

ਇਕਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਤੂੰ ਬੁਝਾਵਹਿ ਇਕਿ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਹਿ ਸਿ ਰੋਵੈ ॥੩॥eikanaa satigur mel too(n) bujhaaveh ik manmukh kareh s rovai ||3||इकना सतिगुरु मेलि तूँ बुझावहि इकि मनमुखि करहि सि रोवै ॥३॥ِاکنا ستگر مےل تُوں بُجھاوه اکِ منمکھ کره س رووَے ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਹਉ ਆਖਿ ਨ ਸਾਕਾ ਹਉ ਮੂਰਖੁ ਮੁਗਧੁ ਨੀਚਾਣੁ ॥har kee vaddiaaiee hau aakh na saakaa hau moorakh mugadh neechaan ||हरि की वडिआई हउ आखि न साका हउ मूरखु मुगधु नीचाणु ॥هر کیِ وڈِآای ها آکھ ن ساکا ها مُورکھ مُگدھ نیِچاݨ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਹਰਿ ਬਖਸਿ ਲੈ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਸਰਣਾਗਤਿ ਪਇਆ ਅਜਾਣੁ ॥੪॥੪॥੧੫॥੨੪॥jan naanak kau har bakhas lai mere suaamee saranaagat piaa ajaan ||4||4||15||24||जन नानक कउ हरि बखसि लै मेरे सुआमी सरणागति पइआ अजाणु ॥४॥४॥१५॥२४॥جن نانک کا هر بکھس لَے مےرے سُآمیِ سرݨاگت پایا اجاݨ ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۵۔۔۲۴۔۔

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧raag soohee mahalaa panjavaa ghar pehilaaरागु सूही महला ५ घरु १راگ سُوهیِ مهلا ۵ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਬਾਜੀਗਰਿ ਜੈਸੇ ਬਾਜੀ ਪਾਈ ॥baajeegar jaise baajee paiee ||बाजीगरि जैसे बाजी पाई ॥باجیِگر جَےسے باجیِ پاای ۔۔

ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਭੇਖ ਦਿਖਲਾਈ ॥naanaa roop bhekh dhikhalaiee ||नाना रूप भेख दिखलाई ॥نانا رُوپ بھےکھ دکھلاای ۔۔

ਸਾਂਗੁ ਉਤਾਰਿ ਥੰਮਿੑਓ ਪਾਸਾਰਾ ॥saa(n)g utaar tha(n)mi(h)o paasaaraa ||साँगु उतारि थंमि्िओ पासारा ॥ساںگ اُتار تھںمھاو پاسارا ۔۔

ਤਬ ਏਕੋ ਏਕੰਕਾਰਾ ॥੧॥tab eko eka(n)kaaraa ||1||तब एको एकंकारा ॥१॥تب اےکو اےکںکارا ۔۔۱۔۔

ਕਵਨ ਰੂਪ ਦ੍ਰਿਸਟਿਓ ਬਿਨਸਾਇਓ ॥kavan roop dhirasaTio binasaio ||कवन रूप दृसटिओ बिनसाइओ ॥کون رُوپ درسٹاو بنساااو ۔۔

ਕਤਹਿ ਗਇਓ ਉਹੁ ਕਤ ਤੇ ਆਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kateh gio uh kat te aaio ||1|| rahaau ||कतहि गइओ उहु कत ते आइओ ॥१॥ रहाउ ॥کته گِااو اُهُ کت تے آااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਲ ਤੇ ਊਠਹਿ ਅਨਿਕ ਤਰੰਗਾ ॥jal te uooTheh anik tara(n)gaa ||जल ते ऊठहि अनिक तरंगा ॥جل تے اُوٹھه انک ترںگا ۔۔

ਕਨਿਕ ਭੂਖਨ ਕੀਨੇ ਬਹੁ ਰੰਗਾ ॥kanik bhookhan keene bahu ra(n)gaa ||कनिक भूखन कीने बहु रंगा ॥کنک بھُوکھن کیٍنے بهُ رںگا ۔۔

ਬੀਜੁ ਬੀਜਿ ਦੇਖਿਓ ਬਹੁ ਪਰਕਾਰਾ ॥beej beej dhekhio bahu parakaaraa ||बीजु बीजि देखिओ बहु परकारा ॥بیِج بیِج دےکھاو بهُ پرکارا ۔۔

ਫਲ ਪਾਕੇ ਤੇ ਏਕੰਕਾਰਾ ॥੨॥fal paake te eka(n)kaaraa ||2||फल पाके ते एकंकारा ॥२॥پھل پاکے تے اےکںکارا ۔۔۲۔۔

ਸਹਸ ਘਟਾ ਮਹਿ ਏਕੁ ਆਕਾਸੁ ॥sahas ghaTaa meh ek aakaas ||सहस घटा महि एकु आकासु ॥سهس گھٹا مهِ اےک آکاس ۔۔

ਘਟ ਫੂਟੇ ਤੇ ਓਹੀ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥ghaT fooTe te ohee pragaas ||घट फूटे ते ओही प्रगासु ॥گھٹ پھُوٹے تے اوهیِ پرگاس ۔۔

ਭਰਮ ਲੋਭ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਵਿਕਾਰ ॥bharam lobh moh maiaa vikaar ||भरम लोभ मोह माइआ विकार ॥بھرم لوبھ موه مااآ وکار ۔۔

ਭ੍ਰਮ ਛੂਟੇ ਤੇ ਏਕੰਕਾਰ ॥੩॥bhram chhooTe te eka(n)kaar ||3||भ्रम छूटे ते एकंकार ॥३॥بھرم چھُوٹے تے اےکںکار ۔۔۳۔۔

ਓਹੁ ਅਬਿਨਾਸੀ ਬਿਨਸਤ ਨਾਹੀ ॥oh abinaasee binasat naahee ||ओहु अबिनासी बिनसत नाही ॥اوهُ ابناسیِ بنست ناهیِ ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਆਵੈ ਨਾ ਕੋ ਜਾਹੀ ॥naa ko aavai naa ko jaahee ||ना को आवै ना को जाही ॥نا کو آوَے نا کو جاهیِ ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਧੋਈ ॥gur poorai haumai mal dhoiee ||गुरि पूरै हउमै मलु धोई ॥گُر پُورَے هامَے مل دھوای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੇਰੀ ਪਰਮ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥੪॥੧॥kahu naanak meree param gat hoiee ||4||1||कहु नानक मेरी परम गति होई ॥४॥१॥کهُ نانک مےریِ پرم گت هوای ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥soohee mahalaa panjavaa ||सूही महला ५ ॥سُوهیِ مهلا ۵ ۔۔

ਕੀਤਾ ਲੋੜਹਿ ਸੋ ਪ੍ਰਭ ਹੋਇ ॥keetaa loReh so prabh hoi ||कीता लोड़हि सो प्रभ होइ ॥کیِتا لوڑه سو پربھ هوا ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥tujh bin dhoojaa naahee koi ||तुझ बिनु दूजा नाही कोइ ॥تُجھ بن دُوجا ناهیِ کوا ۔۔

ਜੋ ਜਨੁ ਸੇਵੇ ਤਿਸੁ ਪੂਰਨ ਕਾਜ ॥jo jan seve tis pooran kaaj ||जो जनु सेवे तिसु पूरन काज ॥جو جن سےوے تس پُورن کاج ۔۔

ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕੀ ਰਾਖਹੁ ਲਾਜ ॥੧॥dhaas apune kee raakhahu laaj ||1||दास अपुने की राखहु लाज ॥१॥داس اپنے کیِ راکھهُ لاج ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੀ ਸਰਣਿ ਪੂਰਨ ਦਇਆਲਾ ॥teree saran pooran dhiaalaa ||तेरी सरणि पूरन दइआला ॥تےریِ سرݨ پُورن دایالا ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਵਨੁ ਕਰੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tujh bin kavan kare pratipaalaa ||1|| rahaau ||तुझ बिनु कवनु करे प्रतिपाला ॥१॥ रहाउ ॥تُجھ بن کون کرے پرتپالا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥jal thal maheeal rahiaa bharapoor ||जलि थलि महीअलि रहिआ भरपूरि ॥جل تھلِ مهیِال رهِآ بھرپُور ۔۔

ਨਿਕਟਿ ਵਸੈ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਦੂਰਿ ॥nikaT vasai naahee prabh dhoor ||निकटि वसै नाही प्रभु दूरि ॥نِکٹ وسَے ناهیِ پربھ دُور ۔۔

ਲੋਕ ਪਤੀਆਰੈ ਕਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ॥lok pateeaarai kachhoo na paieeaai ||लोक पतीआरै कछू न पाईऐ ॥لوک پتیِآرَے کچھُو ن پاایاَے ۔۔

ਸਾਚਿ ਲਗੈ ਤਾ ਹਉਮੈ ਜਾਈਐ ॥੨॥saach lagai taa haumai jaieeaai ||2||साचि लगै ता हउमै जाईऐ ॥२॥ساچ لگَے تا هامَے جاایاَے ۔۔۲۔۔