Ang 734 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੩੪)

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹੋਰਤੁ ਬਿਧਿ ਲਇਆ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥gur kirapaa te har man vasai horat bidh liaa na jaiee ||1||गुर किरपा ते हरि मनि वसै होरतु बिधि लइआ न जाई ॥१॥گُر کرپا تے هر منِ وسَے هورت بدھِ لایا ن جاای ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚੀਐ ਭਾਈ ॥har dhan sa(n)cheeaai bhaiee ||हरि धनु संचीऐ भाई ॥هر دھن سںچیِاَے بھاای ۔۔

ਜਿ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਹਰਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥j halat palat har hoi sakhaiee ||1|| rahaau ||जि हलति पलति हरि होइ सखाई ॥१॥ रहाउ ॥جِ هلت پلت هر هوا سکھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਸੰਗਤੀ ਸੰਗਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਖਟੀਐ ਹੋਰ ਥੈ ਹੋਰਤੁ ਉਪਾਇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਕਿਤੈ ਨ ਪਾਈ ॥satasa(n)gatee sa(n)g har dhan khaTeeaai hor thai horat upai har dhan kitai na paiee ||सतसंगती संगि हरि धनु खटीऐ होर थै होरतु उपाइ हरि धनु कितै न पाई ॥ستسںگتیِ سںگ هر دھن کھٹیِاَے هور تھَے هورت اُپاا هرِ دھن کتَے ن پاای ۔۔

ਹਰਿ ਰਤਨੈ ਕਾ ਵਾਪਾਰੀਆ ਹਰਿ ਰਤਨ ਧਨੁ ਵਿਹਾਝੇ ਕਚੈ ਕੇ ਵਾਪਾਰੀਏ ਵਾਕਿ ਹਰਿ ਧਨੁ ਲਇਆ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥har ratanai kaa vaapaareeaa har ratan dhan vihaajhe kachai ke vaapaare'e vaak har dhan liaa na jaiee ||2||हरि रतनै का वापारीआ हरि रतन धनु विहाझे कचै के वापारीए वाकि हरि धनु लइआ न जाई ॥२॥هر رتنَے کا واپاریِآ هرِ رتن دھن وهاجھے کچَے کے واپاریِاے واک هرِ دھن لایا ن جاای ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਰਤਨੁ ਜਵੇਹਰੁ ਮਾਣਕੁ ਹਰਿ ਧਨੈ ਨਾਲਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੈ ਵਤੈ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥har dhan ratan javehar maanak har dhanai naal a(n)mirat velai vatai har bhagatee har liv laiee ||हरि धनु रतनु जवेहरु माणकु हरि धनै नालि अंमृत वेलै वतै हरि भगती हरि लिव लाई ॥هر دھن رتن جوےهر ماݨک هرِ دھنَے نال اںمرت وےلَے وتَے هرِ بھگتیِ هرِ لو لاای ۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੈ ਵਤੈ ਕਾ ਬੀਜਿਆ ਭਗਤ ਖਾਇ ਖਰਚਿ ਰਹੇ ਨਿਖੁਟੈ ਨਾਹੀ ॥har dhan a(n)mirat velai vatai kaa beejiaa bhagat khai kharach rahe nikhuTai naahee ||हरि धनु अंमृत वेलै वतै का बीजिआ भगत खाइ खरचि रहे निखुटै नाही ॥هر دھن اںمرت وےلَے وتَے کا بیِجآ بھگت کھاا کھرچ رهے نکھٹَے ناهیِ ۔۔

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਹਰਿ ਧਨੈ ਕੀ ਭਗਤਾ ਕਉ ਮਿਲੀ ਵਡਿਆਈ ॥੩॥halat palat har dhanai kee bhagataa kau milee vaddiaaiee ||3||हलति पलति हरि धनै की भगता कउ मिली वडिआई ॥३॥هلت پلت هر دھنَے کیِ بھگتا کا ملیِ وڈِآای ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਨਿਰਭਉ ਸਦਾ ਸਦਾ ਅਸਥਿਰੁ ਹੈ ਸਾਚਾ ਇਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਅਗਨੀ ਤਸਕਰੈ ਪਾਣੀਐ ਜਮਦੂਤੈ ਕਿਸੈ ਕਾ ਗਵਾਇਆ ਨ ਜਾਈ ॥har dhan nirabhau sadhaa sadhaa asathir hai saachaa ih har dhan aganee tasakarai paaneeaai jamadhootai kisai kaa gavaiaa na jaiee ||हरि धनु निरभउ सदा सदा असथिरु है साचा इहु हरि धनु अगनी तसकरै पाणीऐ जमदूतै किसै का गवाइआ न जाई ॥هر دھن نربھا سدا سدا استھر هَے ساچا اهُ هرِ دھن اگنیِ تسکرَے پاݨیِاَے جمدُوتَے کسَے کا گواایا ن جاای ۔۔

ਹਰਿ ਧਨ ਕਉ ਉਚਕਾ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮੁ ਜਾਗਾਤੀ ਡੰਡੁ ਨ ਲਗਾਈ ॥੪॥har dhan kau uchakaa neR na aaviee jam jaagaatee dda(n)dd na lagaiee ||4||हरि धन कउ उचका नेड़ि न आवई जमु जागाती डंडु न लगाई ॥४॥هر دھن کا اُچکا نےڑ ن آوای جم جاگاتیِ ڈںڈ ن لگاای ۔۔۴۔۔

ਸਾਕਤੀ ਪਾਪ ਕਰਿ ਕੈ ਬਿਖਿਆ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਤਿਨਾ ਇਕ ਵਿਖ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਈ ॥saakatee paap kar kai bikhiaa dhan sa(n)chiaa tinaa ik vikh naal na jaiee ||साकती पाप करि कै बिखिआ धनु संचिआ तिना इक विख नालि न जाई ॥ساکتیِ پاپ کر کَے بکھِآ دھن سںچآ تنا اک وکھ نال ن جاای ۔۔

ਹਲਤੈ ਵਿਚਿ ਸਾਕਤ ਦੁਹੇਲੇ ਭਏ ਹਥਹੁ ਛੁੜਕਿ ਗਇਆ ਅਗੈ ਪਲਤਿ ਸਾਕਤੁ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਢੋਈ ਨ ਪਾਈ ॥੫॥halatai vich saakat dhuhele bhe hathahu chhuRak giaa agai palat saakat har dharageh ddoiee na paiee ||5||हलतै विचि साकत दुहेले भए हथहु छुड़कि गइआ अगै पलति साकतु हरि दरगह ढोई न पाई ॥५॥هلتَے وچ ساکت دُهےلے بھاے هتھهُ چھُڑک گایا اگَے پلت ساکت هرِ درگه ڈھوای ن پاای ۔۔۵۔۔

ਇਸੁ ਹਰਿ ਧਨ ਕਾ ਸਾਹੁ ਹਰਿ ਆਪਿ ਹੈ ਸੰਤਹੁ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਲਦਿ ਚਲਾਈ ॥eis har dhan kaa saahu har aap hai sa(n)tahu jis no dhei su har dhan ladh chalaiee ||इसु हरि धन का साहु हरि आपि है संतहु जिस नो देइ सु हरि धनु लदि चलाई ॥ِاس هر دھن کا ساهُ هرِ آپ هَے سںتهُ جس نو دےا سُ هرِ دھن لدِ چلاای ۔۔

ਇਸੁ ਹਰਿ ਧਨੈ ਕਾ ਤੋਟਾ ਕਦੇ ਨ ਆਵਈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥੬॥੩॥੧੦॥eis har dhanai kaa toTaa kadhe na aaviee jan naanak kau gur sojhee paiee ||6||3||10||इसु हरि धनै का तोटा कदे न आवई जन नानक कउ गुरि सोझी पाई ॥६॥३॥१०॥ِاس هر دھنَے کا توٹا کدے ن آوای جن نانک کا گُر سوجھیِ پاای ۔۔۶۔۔۳۔۔۱۰۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥soohee mahalaa chauthhaa ||सूही महला ४ ॥سُوهیِ مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਹਰਿ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨੁ ਹੋਇ ਸੋ ਹਰਿ ਗੁਣਾ ਰਵੈ ਸੋ ਭਗਤੁ ਸੋ ਪਰਵਾਨੁ ॥jis no har suprasa(n)n hoi so har gunaa ravai so bhagat so paravaan ||जिस नो हरि सुप्रसंनु होइ सो हरि गुणा रवै सो भगतु सो परवानु ॥جِس نو هر سُپرسنّ هوا سو هرِ گُݨا روَے سو بھگت سو پروان ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਮਹਿਮਾ ਕਿਆ ਵਰਨੀਐ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥੧॥tis kee mahimaa kiaa varaneeaai jis kai hiradhai vasiaa har purakh bhagavaan ||1||तिस की महिमा किआ वरनीऐ जिस कै हिरदै वसिआ हरि पुरखु भगवानु ॥१॥تِس کیِ مهِما کآ ورنیِاَے جس کَے هردَے وسآ هرِ پُرکھ بھگوان ۔۔۱۔۔

ਗੋਵਿੰਦ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ਜੀਉ ਲਾਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਨਾਲਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥govi(n)dh gun gaieeaai jeeau lai satiguroo naal dhiaan ||1|| rahaau ||गोविंद गुण गाईऐ जीउ लाइ सतिगुरू नालि धिआनु ॥१॥ रहाउ ॥گووںد گُݨ گاایاَے جیِا لاا ستگرُو نال دھآن ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸੋ ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਾ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਫਲ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਪਾਈਐ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ॥so satiguroo saa sevaa satigur kee safal hai jis te paieeaai param nidhaan ||सो सतिगुरू सा सेवा सतिगुर की सफल है जिस ते पाईऐ परम निधानु ॥سو ستگرُو سا سےوا ستِگر کیِ سپھل هَے جس تے پاایاَے پرم ندھان ۔۔

ਜੋ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਾਕਤ ਕਾਮਨਾ ਅਰਥਿ ਦੁਰਗੰਧ ਸਰੇਵਦੇ ਸੋ ਨਿਹਫਲ ਸਭੁ ਅਗਿਆਨੁ ॥੨॥jo dhoojai bhai saakat kaamanaa arath dhuraga(n)dh sarevadhe so nihafal sabh agiaan ||2||जो दूजै भाइ साकत कामना अरथि दुरगंध सरेवदे सो निहफल सभु अगिआनु ॥२॥جو دُوجَے بھاا ساکت کامنا ارتھ دُرگںدھ سرےودے سو نهپھل سبھ اگآن ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਕਾ ਗਾਵਿਆ ਥਾਇ ਪਵੈ ਸੋ ਪਾਵੈ ਦਰਗਹ ਮਾਨੁ ॥jis no parateet hovai tis kaa gaaviaa thai pavai so paavai dharageh maan ||जिस नो परतीति होवै तिस का गाविआ थाइ पवै सो पावै दरगह मानु ॥جِس نو پرتیِت هووَے تس کا گاوآ تھاا پوَے سو پاوَے درگه مان ۔۔

ਜੋ ਬਿਨੁ ਪਰਤੀਤੀ ਕਪਟੀ ਕੂੜੀ ਕੂੜੀ ਅਖੀ ਮੀਟਦੇ ਉਨ ਕਾ ਉਤਰਿ ਜਾਇਗਾ ਝੂਠੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੩॥jo bin parateetee kapaTee kooRee kooRee akhee meeTadhe un kaa utar jaigaa jhooTh gumaan ||3||जो बिनु परतीती कपटी कूड़ी कूड़ी अखी मीटदे उन का उतरि जाइगा झूठु गुमानु ॥३॥جو بن پرتیِتیِ کپٹیِ کُوڑیِ کُوڑیِ اکھیِ میِٹدے اُن کا اُتر جااگا جھُوٹھ گُمان ۔۔۳۔۔

ਜੇਤਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਤੂੰ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖੁ ਭਗਵਾਨੁ ॥jetaa jeeau pi(n)dd sabh teraa too(n) a(n)tarajaamee purakh bhagavaan ||जेता जीउ पिंडु सभु तेरा तूँ अंतरजामी पुरखु भगवानु ॥جےتا جیِا پںڈ سبھ تےرا تُوں اںترجامیِ پُرکھ بھگوان ۔۔

ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਜੇਹਾ ਤੂੰ ਕਰਾਇਹਿ ਤੇਹਾ ਹਉ ਕਰੀ ਵਖਿਆਨੁ ॥੪॥੪॥੧੧॥dhaasan dhaas kahai jan naanak jehaa too(n) karaieh tehaa hau karee vakhiaan ||4||4||11||दासनि दासु कहै जनु नानकु जेहा तूँ कराइहि तेहा हउ करी वखिआनु ॥४॥४॥११॥داسن داس کهَے جن نانک جےها تُوں کرااه تےها ها کریِ وکھآن ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۱۔۔