Ang 733 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੩੩)

ਜੇ ਸਉ ਲੋਚੈ ਰੰਗੁ ਨ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥੩॥je sau lochai ra(n)g na hovai koi ||3||जे सउ लोचै रंगु न होवै कोइ ॥३॥جے سا لوچَے رںگ ن هووَے کوا ۔۔۳۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਵੈ ॥nadhar kare taa satigur paavai ||नदरि करे ता सतिगुरु पावै ॥ندر کرے تا ستگر پاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਸਮਾਵੈ ॥੪॥੨॥੬॥naanak har ras har ra(n)g samaavai ||4||2||6||नानक हरि रसि हरि रंगि समावै ॥४॥२॥६॥نانک هر رسِ هرِ رںگ سماوَے ۔۔۴۔۔۲۔۔۶۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥soohee mahalaa chauthhaa ||सूही महला ४ ॥سُوهیِ مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਹੀ ਅਘਾਇ ॥jihavaa har ras rahee aghai ||जिहवा हरि रसि रही अघाइ ॥جِهوا هر رسِ رهیِ اگھاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੀਵੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥gurmukh peevai sahaj samai ||1||गुरमुखि पीवै सहजि समाइ ॥१॥گُرمکھ پیِوَے سهج سماا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਨ ਚਾਖਹੁ ਜੇ ਭਾਈ ॥har ras jan chaakhahu je bhaiee ||हरि रसु जन चाखहु जे भाई ॥هر رس جن چاکھهُ جے بھاای ۔۔

ਤਉ ਕਤ ਅਨਤ ਸਾਦਿ ਲੋਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tau kat anat saadh lobhaiee ||1|| rahaau ||तउ कत अनत सादि लोभाई ॥१॥ रहाउ ॥تا کت انت ساد لوبھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਰਸੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥gurmat ras raakhahu ur dhaar ||गुरमति रसु राखहु उर धारि ॥گُرمت رس راکھهُ اُر دھار ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ਰੰਗਿ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥har ras raate ra(n)g muraar ||2||हरि रसि राते रंगि मुरारि ॥२॥هر رسِ راتے رںگ مُرار ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਨ ਜਾਇ ॥manmukh har ras chaakhiaa na jai ||मनमुखि हरि रसु चाखिआ न जाइ ॥منمکھ هر رس چاکھآ ن جاا ۔۔

ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਬਹੁਤੀ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥੩॥haumai karai bahutee milai sajai ||3||हउमै करै बहुती मिलै सजाइ ॥३॥هامَے کرَے بهُتیِ ملَے سجاا ۔۔۳۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਵੈ ॥nadhar kare taa har ras paavai ||नदरि करे ता हरि रसु पावै ॥ندر کرے تا هر رس پاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੪॥੩॥੭॥naanak har ras har gun gaavai ||4||3||7||नानक हरि रसि हरि गुण गावै ॥४॥३॥७॥نانک هر رسِ هرِ گُݨ گاوَے ۔۔۴۔۔۳۔۔۷۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੬soohee mahalaa chauthhaa ghar chhayvaaसूही महला ४ घरु ६سُوهیِ مهلا ۴ گھر ۶

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨੀਚ ਜਾਤਿ ਹਰਿ ਜਪਤਿਆ ਉਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਇ ॥neech jaat har japatiaa utam padhavee pai ||नीच जाति हरि जपतिआ उतम पदवी पाइ ॥نیِچ جات هر جپتآ اُتم پدویِ پاا ۔۔

ਪੂਛਹੁ ਬਿਦਰ ਦਾਸੀ ਸੁਤੈ ਕਿਸਨੁ ਉਤਰਿਆ ਘਰਿ ਜਿਸੁ ਜਾਇ ॥੧॥poochhahu bidhar dhaasee sutai kisan utariaa ghar jis jai ||1||पूछहु बिदर दासी सुतै किसनु उतरिआ घरि जिसु जाइ ॥१॥پُوچھهُ بدر داسیِ سُتَے کسن اُترآ گھر جس جاِا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਸੁਨਹੁ ਜਨ ਭਾਈ ਜਿਤੁ ਸਹਸਾ ਦੂਖ ਭੂਖ ਸਭ ਲਹਿ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har kee akath kathaa sunahu jan bhaiee jit sahasaa dhookh bhookh sabh leh jai ||1|| rahaau ||हरि की अकथ कथा सुनहु जन भाई जितु सहसा दूख भूख सभ लहि जाइ ॥१॥ रहाउ ॥هر کیِ اکتھ کتھا سُنهُ جن بھاای جت سهسا دُوکھ بھُوکھ سبھ لهِ جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਵਿਦਾਸੁ ਚਮਾਰੁ ਉਸਤਤਿ ਕਰੇ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਨਿਮਖ ਇਕ ਗਾਇ ॥ravidhaas chamaar usatat kare har keerat nimakh ik gai ||रविदासु चमारु उसतति करे हरि कीरति निमख इक गाइ ॥روداس چمار اُستت کرے هرِ کیِرت نمکھ اک گاِا ۔۔

ਪਤਿਤ ਜਾਤਿ ਉਤਮੁ ਭਇਆ ਚਾਰਿ ਵਰਨ ਪਏ ਪਗਿ ਆਇ ॥੨॥patit jaat utam bhiaa chaar varan pe pag aai ||2||पतित जाति उतमु भइआ चारि वरन पए पगि आइ ॥२॥پتت جات اُتم بھایا چار ورن پاے پگِ آا ۔۔۲۔۔

ਨਾਮਦੇਅ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲੋਕੁ ਛੀਪਾ ਕਹੈ ਬੁਲਾਇ ॥naamadhea preet lagee har setee lok chheepaa kahai bulai ||नामदेअ प्रीति लगी हरि सेती लोकु छीपा कहै बुलाइ ॥نامدےا پریِت لگیِ هر سےتیِ لوک چھیِپا کهَے بُلاا ۔۔

ਖਤ੍ਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਠਿ ਦੇ ਛੋਡੇ ਹਰਿ ਨਾਮਦੇਉ ਲੀਆ ਮੁਖਿ ਲਾਇ ॥੩॥khatree braahaman piTh dhe chhodde har naamadheau leeaa mukh lai ||3||खत्री ब्राहमण पिठि दे छोडे हरि नामदेउ लीआ मुखि लाइ ॥३॥کھتریِ براهمݨ پٹھ دے چھوڈے هرِ نامدےا لیِآ مُکھ لاا ۔۔۳۔۔

ਜਿਤਨੇ ਭਗਤ ਹਰਿ ਸੇਵਕਾ ਮੁਖਿ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਤਿਨ ਤਿਲਕੁ ਕਢਾਇ ॥jitane bhagat har sevakaa mukh aThasaTh teerath tin tilak kaddai ||जितने भगत हरि सेवका मुखि अठसठि तीरथ तिन तिलकु कढाइ ॥جِتنے بھگت هر سےوکا مُکھ اٹھسٹھ تیِرتھ تن تلک کڈھاا ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਨ ਕਉ ਅਨਦਿਨੁ ਪਰਸੇ ਜੇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਹਰਿ ਰਾਇ ॥੪॥੧॥੮॥jan naanak tin kau anadhin parase je kirapaa kare har rai ||4||1||8||जनु नानकु तिन कउ अनदिनु परसे जे कृपा करे हरि राइ ॥४॥१॥८॥جن نانک تن کا اندن پرسے جے ک®پا کرے هر راِا ۔۔۴۔۔۱۔۔۸۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥soohee mahalaa chauthhaa ||सूही महला ४ ॥سُوهیِ مهلا ۴ ۔۔

ਤਿਨੑੀ ਅੰਤਰਿ ਹਰਿ ਆਰਾਧਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲਿਖਤੁ ਲਿਲਾਰਾ ॥tin(h)ee a(n)tar har aaraadhiaa jin kau dhur likhiaa likhat lilaaraa ||तिन्नी अंतरि हरि आराधिआ जिन कउ धुरि लिखिआ लिखतु लिलारा ॥تٍنھیِ اںتر هر آرادھآ جن کا دھُر لکھِآ لکھت للارا ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਬਖੀਲੀ ਕੋਈ ਕਿਆ ਕਰੇ ਜਿਨ ਕਾ ਅੰਗੁ ਕਰੇ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਕਰਤਾਰਾ ॥੧॥tin kee bakheelee koiee kiaa kare jin kaa a(n)g kare meraa har karataaraa ||1||तिन की बखीली कोई किआ करे जिन का अंगु करे मेरा हरि करतारा ॥१॥تٍن کیِ بکھیِلیِ کوای کآ کرے جن کا اںگ کرے مےرا هر کرتارا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ਮਨ ਮੇਰੇ ਮਨ ਧਿਆਇ ਹਰਿ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਸਭਿ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har har dhiaai man mere man dhiaai har janam janam ke sabh dhookh nivaaranahaaraa ||1|| rahaau ||हरि हरि धिआइ मन मेरे मन धिआइ हरि जनम जनम के सभि दूख निवारणहारा ॥१॥ रहाउ ॥هر هرِ دھآا من مےرے من دھآا هرِ جنم جنم کے سبھِ دُوکھ نوارݨهارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧੁਰਿ ਭਗਤ ਜਨਾ ਕਉ ਬਖਸਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰਾ ॥dhur bhagat janaa kau bakhasiaa har a(n)mirat bhagat bha(n)ddaaraa ||धुरि भगत जना कउ बखसिआ हरि अंमृत भगति भंडारा ॥دھُر بھگت جنا کا بکھسآ هر اںمرت بھگت بھںڈارا ۔۔

ਮੂਰਖੁ ਹੋਵੈ ਸੁ ਉਨ ਕੀ ਰੀਸ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਹੁ ਕਾਰਾ ॥੨॥moorakh hovai su un kee rees kare tis halat palat muh kaaraa ||2||मूरखु होवै सु उन की रीस करे तिसु हलति पलति मुहु कारा ॥२॥مُورکھ هووَے سُ اُن کیِ ریِس کرے تس هلت پلت مُهُ کارا ۔۔۲۔۔

ਸੇ ਭਗਤ ਸੇ ਸੇਵਕਾ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਆਰਾ ॥se bhagat se sevakaa jinaa har naam piaaraa ||से भगत से सेवका जिना हरि नामु पिआरा ॥سے بھگت سے سےوکا جنا هر نام پآرا ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਿਰਿ ਨਿੰਦਕ ਕੈ ਪਵੈ ਛਾਰਾ ॥੩॥tin kee sevaa te har paieeaai sir ni(n)dhak kai pavai chhaaraa ||3||तिन की सेवा ते हरि पाईऐ सिरि निंदक कै पवै छारा ॥३॥تٍن کیِ سےوا تے هر پاایاَے سرِ نںدک کَے پوَے چھارا ۔۔۳۔۔

ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਵਿਰਤੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਜਗਤ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਪੂਛਿ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥jis ghar viratee soiee jaanai jagat gur naanak poochh karahu beechaaraa ||जिसु घरि विरती सोई जाणै जगत गुर नानक पूछि करहु बीचारा ॥جِس گھر ورتیِ سوای جاݨَے جگت گُر نانک پُوچھ کرهُ بیِچارا ۔۔

ਚਹੁ ਪੀੜੀ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਬਖੀਲੀ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਹਰਿ ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੨॥੯॥chahu peeRee aadh jugaadh bakheelee kinai na paio har sevak bhai nisataaraa ||4||2||9||चहु पीड़ी आदि जुगादि बखीली किनै न पाइओ हरि सेवक भाइ निसतारा ॥४॥२॥९॥چهُ پیِڑیِ آد جُگاد بکھیِلیِ کنَے ن پاااو هر سےوک بھاا نستارا ۔۔۴۔۔۲۔۔۹۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥soohee mahalaa chauthhaa ||सूही महला ४ ॥سُوهیِ مهلا ۴ ۔۔

ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਆਰਾਧੀਐ ਤਿਥੈ ਹਰਿ ਮਿਤੁ ਸਹਾਈ ॥jithai har aaraadheeaai tithai har mit sahaiee ||जिथै हरि आराधीऐ तिथै हरि मितु सहाई ॥جِتھَے هر آرادھیِاَے تتھَے هرِ مت سهاای ۔۔