Ang 730 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੩੦)

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥soohee mahalaa pehilaa ||सूही महला १ ॥سُوهیِ مهلا ۱ ۔۔

ਭਾਂਡਾ ਹਛਾ ਸੋਇ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵਸੀ ॥bhaa(n)ddaa hachhaa soi jo tis bhaavasee ||भाँडा हछा सोइ जो तिसु भावसी ॥بھاںڈا هچھا سوا جو تس بھاوسیِ ۔۔

ਭਾਂਡਾ ਅਤਿ ਮਲੀਣੁ ਧੋਤਾ ਹਛਾ ਨ ਹੋਇਸੀ ॥bhaa(n)ddaa at maleen dhotaa hachhaa na hoisee ||भाँडा अति मलीणु धोता हछा न होइसी ॥بھاںڈا ات ملیِݨ دھوتا هچھا ن هواسیِ ۔۔

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਸੋਝੀ ਪਾਇਸੀ ॥guroo dhuaarai hoi sojhee paisee ||गुरू दुआरै होइ सोझी पाइसी ॥گُرُو دُآرَے هوا سوجھیِ پااسیِ ۔۔

ਏਤੁ ਦੁਆਰੈ ਧੋਇ ਹਛਾ ਹੋਇਸੀ ॥et dhuaarai dhoi hachhaa hoisee ||एतु दुआरै धोइ हछा होइसी ॥اےت دُآرَے دھوا هچھا هواسیِ ۔۔

ਮੈਲੇ ਹਛੇ ਕਾ ਵੀਚਾਰੁ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਸੀ ॥maile hachhe kaa veechaar aap varataisee ||मैले हछे का वीचारु आपि वरताइसी ॥مَےلے هچھے کا ویِچار آپ ورتااسیِ ۔۔

ਮਤੁ ਕੋ ਜਾਣੈ ਜਾਇ ਅਗੈ ਪਾਇਸੀ ॥mat ko jaanai jai agai paisee ||मतु को जाणै जाइ अगै पाइसी ॥مت کو جاݨَے جاا اگَے پااسیِ ۔۔

ਜੇਹੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ਤੇਹਾ ਹੋਇਸੀ ॥jehe karam kamai tehaa hoisee ||जेहे करम कमाइ तेहा होइसी ॥جےهے کرم کماا تےها هواسیِ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ਆਪਿ ਵਰਤਾਇਸੀ ॥a(n)mrit har kaa naau aap varataisee ||अंमृतु हरि का नाउ आपि वरताइसी ॥اںمرت هر کا ناا آپ ورتااسیِ ۔۔

ਚਲਿਆ ਪਤਿ ਸਿਉ ਜਨਮੁ ਸਵਾਰਿ ਵਾਜਾ ਵਾਇਸੀ ॥chaliaa pat siau janam savaar vaajaa vaisee ||चलिआ पति सिउ जनमु सवारि वाजा वाइसी ॥چلآ پتِ سا جنم سوار واجا وااسیِ ۔۔

ਮਾਣਸੁ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰਾ ਤਿਹੁ ਲੋਕ ਸੁਣਾਇਸੀ ॥maanas kiaa vechaaraa tih lok sunaisee ||माणसु किआ वेचारा तिहु लोक सुणाइसी ॥ماݨس کآ وےچارا تهُ لوک سُݨااسیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਨਿਹਾਲ ਸਭਿ ਕੁਲ ਤਾਰਸੀ ॥੧॥੪॥੬॥naanak aap nihaal sabh kul taarasee ||1||4||6||नानक आपि निहाल सभि कुल तारसी ॥१॥४॥६॥نانک آپ نهال سبھ کُل تارسیِ ۔۔۱۔۔۴۔۔۶۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥soohee mahalaa pehilaa ||सूही महला १ ॥سُوهیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜੋਗੀ ਹੋਵੈ ਜੋਗਵੈ ਭੋਗੀ ਹੋਵੈ ਖਾਇ ॥jogee hovai jogavai bhogee hovai khai ||जोगी होवै जोगवै भोगी होवै खाइ ॥جوگیِ هووَے جوگوَے بھوگیِ هووَے کھاا ۔۔

ਤਪੀਆ ਹੋਵੈ ਤਪੁ ਕਰੇ ਤੀਰਥਿ ਮਲਿ ਮਲਿ ਨਾਇ ॥੧॥tapeeaa hovai tap kare teerath mal mal nai ||1||तपीआ होवै तपु करे तीरथि मलि मलि नाइ ॥१॥تپیِآ هووَے تپ کرے تیِرتھ مل ملِ ناا ۔۔۱۔۔

ਤੇਰਾ ਸਦੜਾ ਸੁਣੀਜੈ ਭਾਈ ਜੇ ਕੋ ਬਹੈ ਅਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥teraa sadhaRaa suneejai bhaiee je ko bahai alai ||1|| rahaau ||तेरा सदड़ा सुणीजै भाई जे को बहै अलाइ ॥१॥ रहाउ ॥تےرا سدڑا سُݨیِجَے بھاای جے کو بهَے الاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈਸਾ ਬੀਜੈ ਸੋ ਲੁਣੇ ਜੋ ਖਟੇ ਸੋੁ ਖਾਇ ॥jaisaa beejai so lune jo khaTe suo khai ||जैसा बीजै सो लुणे जो खटे सुो खाइ ॥جَےسا بیِجَے سو لُݨے جو کھٹے سُو کھاا ۔۔

ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਵਈ ਜੇ ਸਣੁ ਨੀਸਾਣੈ ਜਾਇ ॥੨॥agai puchh na hoviee je san neesaanai jai ||2||अगै पुछ न होवई जे सणु नीसाणै जाइ ॥२॥اگَے پُچھ ن هووای جے سݨ نیِساݨَے جاا ۔۔۲۔۔

ਤੈਸੋ ਜੈਸਾ ਕਾਢੀਐ ਜੈਸੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥taiso jaisaa kaaddeeaai jaisee kaar kamai ||तैसो जैसा काढीऐ जैसी कार कमाइ ॥تَےسو جَےسا کاڈھیِاَے جَےسیِ کار کماا ۔۔

ਜੋ ਦਮੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਸੋ ਦਮੁ ਬਿਰਥਾ ਜਾਇ ॥੩॥jo dham chit na aaviee so dham birathaa jai ||3||जो दमु चिति न आवई सो दमु बिरथा जाइ ॥३॥جو دم چت ن آوای سو دم برتھا جاا ۔۔۳۔۔

ਇਹੁ ਤਨੁ ਵੇਚੀ ਬੈ ਕਰੀ ਜੇ ਕੋ ਲਏ ਵਿਕਾਇ ॥eih tan vechee bai karee je ko le vikai ||इहु तनु वेची बै करी जे को लए विकाइ ॥ِاهُ تن وےچیِ بَے کریِ جے کو لاے وکاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੰਮਿ ਨ ਆਵਈ ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਹੀ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥੪॥੫॥੭॥naanak ka(n)m na aaviee jit tan naahee sachaa naau ||4||5||7||नानक कंमि न आवई जितु तनि नाही सचा नाउ ॥४॥५॥७॥نانک کںم ن آوای جت تن ناهیِ سچا ناا ۔۔۴۔۔۵۔۔۷۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੭soohee mahalaa pehilaa ghar satvaaसूही महला १ घरु ७سُوهیِ مهلا ۱ گھر ۷

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜੋਗੁ ਨ ਖਿੰਥਾ ਜੋਗੁ ਨ ਡੰਡੈ ਜੋਗੁ ਨ ਭਸਮ ਚੜਾਈਐ ॥jog na khi(n)thaa jog na dda(n)ddai jog na bhasam chaRaieeaai ||जोगु न खिंथा जोगु न डंडै जोगु न भसम चड़ाईऐ ॥جوگ ن کھںتھا جوگ ن ڈںڈَے جوگ ن بھسم چڑاایاَے ۔۔

ਜੋਗੁ ਨ ਮੁੰਦੀ ਮੂੰਡਿ ਮੁਡਾਇਐ ਜੋਗੁ ਨ ਸਿੰਙੀ ਵਾਈਐ ॥jog na mu(n)dhee moo(n)dd muddaiaai jog na si(n)n(g)ee vaieeaai ||जोगु न मुँदी मूँडि मुडाइऐ जोगु न सिंङी वाईऐ ॥جوگ ن مُںدیِ مُوںڈ مُڈاااَے جوگ ن سںنگیِ واایاَے ۔۔

ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੧॥a(n)jan maeh nira(n)jan raheeaai jog jugat iv paieeaai ||1||अंजन माहि निरंजनि रहीऐ जोग जुगति इव पाईऐ ॥१॥اںجن ماه نرںجن رهیِاَے جوگ جُگت او پاایاَے ۔۔۱۔۔

ਗਲੀ ਜੋਗੁ ਨ ਹੋਈ ॥galee jog na hoiee ||गली जोगु न होई ॥گلیِ جوگ ن هوای ۔۔

ਏਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰਿ ਸਮਸਰਿ ਜਾਣੈ ਜੋਗੀ ਕਹੀਐ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ek dhirasaT kar samasar jaanai jogee kaheeaai soiee ||1|| rahaau ||एक दृसटि करि समसरि जाणै जोगी कहीऐ सोई ॥१॥ रहाउ ॥اےک درسٹ کر سمسر جاݨَے جوگیِ کهیِاَے سوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਗੁ ਨ ਬਾਹਰਿ ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ਜੋਗੁ ਨ ਤਾੜੀ ਲਾਈਐ ॥jog na baahar maRee masaanee jog na taaRee laieeaai ||जोगु न बाहरि मड़ी मसाणी जोगु न ताड़ी लाईऐ ॥جوگ ن باهر مڑیِ مساݨیِ جوگ ن تاڑیِ لاایاَے ۔۔

ਜੋਗੁ ਨ ਦੇਸਿ ਦਿਸੰਤਰਿ ਭਵਿਐ ਜੋਗੁ ਨ ਤੀਰਥਿ ਨਾਈਐ ॥jog na dhes dhisa(n)tar bhaviaai jog na teerath naieeaai ||जोगु न देसि दिसंतरि भविऐ जोगु न तीरथि नाईऐ ॥جوگ ن دےس دسںتر بھواَے جوگ ن تیِرتھ ناایاَے ۔۔

ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੨॥a(n)jan maeh nira(n)jan raheeaai jog jugat iv paieeaai ||2||अंजन माहि निरंजनि रहीऐ जोग जुगति इव पाईऐ ॥२॥اںجن ماه نرںجن رهیِاَے جوگ جُگت او پاایاَے ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਸਹਸਾ ਤੂਟੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਈਐ ॥satigur bheTai taa sahasaa tooTai dhaavat varaj rahaieeaai ||सतिगुरु भेटै ता सहसा तूटै धावतु वरजि रहाईऐ ॥ستگر بھےٹَے تا سهسا تُوٹَے دھاوت ورج رهاایاَے ۔۔

ਨਿਝਰੁ ਝਰੈ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਲਾਗੈ ਘਰ ਹੀ ਪਰਚਾ ਪਾਈਐ ॥nijhar jharai sahaj dhun laagai ghar hee parachaa paieeaai ||निझरु झरै सहज धुनि लागै घर ही परचा पाईऐ ॥نِجھر جھرَے سهج دھُن لاگَے گھر هیِ پرچا پاایاَے ۔۔

ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਇਵ ਪਾਈਐ ॥੩॥a(n)jan maeh nira(n)jan raheeaai jog jugat iv paieeaai ||3||अंजन माहि निरंजनि रहीऐ जोग जुगति इव पाईऐ ॥३॥اںجن ماه نرںجن رهیِاَے جوگ جُگت او پاایاَے ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਜੀਵਤਿਆ ਮਰਿ ਰਹੀਐ ਐਸਾ ਜੋਗੁ ਕਮਾਈਐ ॥naanak jeevatiaa mar raheeaai aaisaa jog kamaieeaai ||नानक जीवतिआ मरि रहीऐ ऐसा जोगु कमाईऐ ॥نانک جیِوتآ مر رهیِاَے اَےسا جوگ کماایاَے ۔۔

ਵਾਜੇ ਬਾਝਹੁ ਸਿੰਙੀ ਵਾਜੈ ਤਉ ਨਿਰਭਉ ਪਦੁ ਪਾਈਐ ॥vaaje baajhahu si(n)n(g)ee vaajai tau nirabhau padh paieeaai ||वाजे बाझहु सिंङी वाजै तउ निरभउ पदु पाईऐ ॥واجے باجھهُ سںنگیِ واجَے تا نربھا پد پاایاَے ۔۔

ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨਿ ਰਹੀਐ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਤਉ ਪਾਈਐ ॥੪॥੧॥੮॥a(n)jan maeh nira(n)jan raheeaai jog jugat tau paieeaai ||4||1||8||अंजन माहि निरंजनि रहीऐ जोग जुगति तउ पाईऐ ॥४॥१॥८॥اںجن ماه نرںجن رهیِاَے جوگ جُگت تا پاایاَے ۔۔۴۔۔۱۔۔۸۔۔

ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥soohee mahalaa pehilaa ||सूही महला १ ॥سُوهیِ مهلا ۱ ۔۔

ਕਉਣ ਤਰਾਜੀ ਕਵਣੁ ਤੁਲਾ ਤੇਰਾ ਕਵਣੁ ਸਰਾਫੁ ਬੁਲਾਵਾ ॥kaun taraajee kavan tulaa teraa kavan saraaf bulaavaa ||कउण तराजी कवणु तुला तेरा कवणु सराफु बुलावा ॥کاݨ تراجیِ کوݨ تُلا تےرا کوݨ سراپھ بُلاوا ۔۔

ਕਉਣੁ ਗੁਰੂ ਕੈ ਪਹਿ ਦੀਖਿਆ ਲੇਵਾ ਕੈ ਪਹਿ ਮੁਲੁ ਕਰਾਵਾ ॥੧॥kaun guroo kai peh dheekhiaa levaa kai peh mul karaavaa ||1||कउणु गुरू कै पहि दीखिआ लेवा कै पहि मुलु करावा ॥१॥کاݨ گُرُو کَے پهِ دیِکھآ لےوا کَے پهِ مُل کراوا ۔۔۱۔۔