Ang 724 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੨੪)

ਹੈ ਤੂਹੈ ਤੂ ਹੋਵਨਹਾਰ ॥ ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਊਚ ਆਪਾਰ ॥hai toohai too hovanahaar || agam agaadh uooch aapaar ||है तूहै तू होवनहार ॥ अगम अगाधि ऊच आपार ॥هَے تُوهَے تُو هوونهار ۔۔ اگم اگادھ اُوچ آپار ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਸੇਵਹਿ ਤਿਨ ਭਉ ਦੁਖੁ ਨਾਹਿ ॥jo tudh seveh tin bhau dhukh naeh ||जो तुधु सेवहि तिन भउ दुखु नाहि ॥جو تُدھ سےوه تن بھا دُکھ ناه ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਗੁਣ ਗਾਹਿ ॥੨॥gur parasaadh naanak gun gaeh ||2||गुर परसादि नानक गुण गाहि ॥२॥گُر پرساد نانک گُݨ گاه ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਤੇਰਾ ਰੂਪੁ ॥ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਗੋਵਿੰਦ ਅਨੂਪ ॥jo dheesai so teraa roop || gun nidhaan govi(n)dh anoop ||जो दीसै सो तेरा रूपु ॥ गुण निधान गोविंद अनूप ॥جو دیِسَے سو تےرا رُوپ ۔۔ گُݨ ندھان گووںد انُوپ ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਜਨ ਸੋਇ ॥simar simar simar jan soi ||सिमरि सिमरि सिमरि जन सोइ ॥سِمر سمر سمر جن سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥naanak karam paraapat hoi ||3||नानक करमि परापति होइ ॥३॥نانک کرم پراپت هوا ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਿ ਜਪਿਆ ਤਿਸ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰ ॥jin japiaa tis kau balihaar ||जिनि जपिआ तिस कउ बलिहार ॥جٍن جپآ تس کا بلِهار ۔۔

ਤਿਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤਰੈ ਸੰਸਾਰ ॥tis kai sa(n)g tarai sa(n)saar ||तिस कै संगि तरै संसार ॥تِس کَے سںگ ترَے سںسار ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਲੋਚਾ ਪੂਰਿ ॥kahu naanak prabh lochaa poor ||कहु नानक प्रभ लोचा पूरि ॥کهُ نانک پربھ لوچا پُور ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਬਾਛਉ ਧੂਰਿ ॥੪॥੨॥sa(n)t janaa kee baachhau dhoor ||4||2||संत जना की बाछउ धूरि ॥४॥२॥سںت جنا کیِ باچھا دھُور ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ॥tila(n)g mahalaa panjavaa ghar teejaa ||तिलंग महला ५ घरु ३ ॥تِلµگ مهلا ۵ گھر ۳ ۔۔

ਮਿਹਰਵਾਨੁ ਸਾਹਿਬੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥miharavaan saahib miharavaan ||मिहरवानु साहिबु मिहरवानु ॥مِهروان ساهب مهروان ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਮੇਰਾ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥saahib meraa miharavaan ||साहिबु मेरा मिहरवानु ॥ساهب مےرا مهروان ۔۔

ਜੀਅ ਸਗਲ ਕਉ ਦੇਇ ਦਾਨੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥jeea sagal kau dhei dhaan || rahaau ||जीअ सगल कउ देइ दानु ॥ रहाउ ॥جیِا سگل کا دےا دان ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਕਾਹੇ ਡੋਲਹਿ ਪ੍ਰਾਣੀਆ ਤੁਧੁ ਰਾਖੈਗਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥too kaahe ddoleh praaneeaa tudh raakhaigaa sirajanahaar ||तू काहे डोलहि प्राणीआ तुधु राखैगा सिरजणहारु ॥تُو کاهے ڈوله پراݨیِآ تُدھ راکھَےگا سرجݨهار ۔۔

ਜਿਨਿ ਪੈਦਾਇਸਿ ਤੂ ਕੀਆ ਸੋਈ ਦੇਇ ਆਧਾਰੁ ॥੧॥jin paidhais too keeaa soiee dhei aadhaar ||1||जिनि पैदाइसि तू कीआ सोई देइ आधारु ॥१॥جٍن پَےدااس تُو کیِآ سوای دےا آدھار ۔۔۱۔۔

ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ਸੋਈ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥jin upaiee medhanee soiee karadhaa saar ||जिनि उपाई मेदनी सोई करदा सार ॥جٍن اُپاای مےدنیِ سوای کردا سار ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਮਾਲਕੁ ਦਿਲਾ ਕਾ ਸਚਾ ਪਰਵਦਗਾਰੁ ॥੨॥ghaT ghaT maalak dhilaa kaa sachaa paravadhagaar ||2||घटि घटि मालकु दिला का सचा परवदगारु ॥२॥گھٹ گھٹِ مالک دلا کا سچا پرودگار ۔۔۲۔۔

ਕੁਦਰਤਿ ਕੀਮ ਨ ਜਾਣੀਐ ਵਡਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ॥kudharat keem na jaaneeaai vaddaa veparavaahu ||कुदरति कीम न जाणीऐ वडा वेपरवाहु ॥کُدرت کیِم ن جاݨیِاَے وڈا وےپرواهُ ۔۔

ਕਰਿ ਬੰਦੇ ਤੂ ਬੰਦਗੀ ਜਿਚਰੁ ਘਟ ਮਹਿ ਸਾਹੁ ॥੩॥kar ba(n)dhe too ba(n)dhagee jichar ghaT meh saahu ||3||करि बंदे तू बंदगी जिचरु घट महि साहु ॥३॥کر بںدے تُو بںدگیِ جچر گھٹ مهِ ساهُ ۔۔۳۔۔

ਤੂ ਸਮਰਥੁ ਅਕਥੁ ਅਗੋਚਰੁ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਤੇਰੀ ਰਾਸਿ ॥too samarath akath agochar jeeau pi(n)dd teree raas ||तू समरथु अकथु अगोचरु जीउ पिंडु तेरी रासि ॥تُو سمرتھ اکتھ اگوچر جیِا پںڈ تےریِ راس ۔۔

ਰਹਮ ਤੇਰੀ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਦਾ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਿ ॥੪॥੩॥raham teree sukh paiaa sadhaa naanak kee aradhaas ||4||3||रहम तेरी सुखु पाइआ सदा नानक की अरदासि ॥४॥३॥رهم تےریِ سُکھ پاایا سدا نانک کیِ ارداس ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ॥tila(n)g mahalaa panjavaa ghar teejaa ||तिलंग महला ५ घरु ३ ॥تِلµگ مهلا ۵ گھر ۳ ۔۔

ਕਰਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਮੁਸਤਾਕੁ ॥karate kudharatee musataak ||करते कुदरती मुसताकु ॥کرتے کُدرتیِ مُستاک ۔۔

ਦੀਨ ਦੁਨੀਆ ਏਕ ਤੂਹੀ ਸਭ ਖਲਕ ਹੀ ਤੇ ਪਾਕੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥dheen dhuneeaa ek toohee sabh khalak hee te paak || rahaau ||दीन दुनीआ एक तूही सभ खलक ही ते पाकु ॥ रहाउ ॥دیٍن دُنیِآ اےک تُوهیِ سبھ کھلک هیِ تے پاک ۔۔ رهاا ۔۔

ਖਿਨ ਮਾਹਿ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪਦਾ ਆਚਰਜ ਤੇਰੇ ਰੂਪ ॥khin maeh thaap uthaapadhaa aacharaj tere roop ||खिन माहि थापि उथापदा आचरज तेरे रूप ॥کھٍن ماه تھاپ اُتھاپدا آچرج تےرے رُوپ ۔۔

ਕਉਣੁ ਜਾਣੈ ਚਲਤ ਤੇਰੇ ਅੰਧਿਆਰੇ ਮਹਿ ਦੀਪ ॥੧॥kaun jaanai chalat tere a(n)dhiaare meh dheep ||1||कउणु जाणै चलत तेरे अंधिआरे महि दीप ॥१॥کاݨ جاݨَے چلت تےرے اںدھآرے مهِ دیِپ ۔۔۱۔۔

ਖੁਦਿ ਖਸਮ ਖਲਕ ਜਹਾਨ ਅਲਹ ਮਿਹਰਵਾਨ ਖੁਦਾਇ ॥khudh khasam khalak jahaan aleh miharavaan khudhai ||खुदि खसम खलक जहान अलह मिहरवान खुदाइ ॥کھُد کھسم کھلک جهان اله مهروان کھُداا ۔۔

ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਿ ਜਿ ਤੁਧੁ ਅਰਾਧੇ ਸੋ ਕਿਉ ਦੋਜਕਿ ਜਾਇ ॥੨॥dhinas rain j tudh araadhe so kiau dhojak jai ||2||दिनसु रैणि जि तुधु अराधे सो किउ दोजकि जाइ ॥२॥دٍنس رَےݨ ج تُدھ ارادھے سو کا دوجک جاِا ۔۔۲۔۔

ਅਜਰਾਈਲੁ ਯਾਰੁ ਬੰਦੇ ਜਿਸੁ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥ajaraieel yaar ba(n)dhe jis teraa aadhaar ||अजराईलु यारु बंदे जिसु तेरा आधारु ॥اجراایل ےار بںدے جس تےرا آدھار ۔۔

ਗੁਨਹ ਉਸ ਕੇ ਸਗਲ ਆਫੂ ਤੇਰੇ ਜਨ ਦੇਖਹਿ ਦੀਦਾਰੁ ॥੩॥guneh us ke sagal aafoo tere jan dhekheh dheedhaar ||3||गुनह उस के सगल आफू तेरे जन देखहि दीदारु ॥३॥گُنه اُس کے سگل آپھُو تےرے جن دےکھه دیِدار ۔۔۳۔۔

ਦੁਨੀਆ ਚੀਜ ਫਿਲਹਾਲ ਸਗਲੇ ਸਚੁ ਸੁਖੁ ਤੇਰਾ ਨਾਉ ॥dhuneeaa cheej filahaal sagale sach sukh teraa naau ||दुनीआ चीज फिलहाल सगले सचु सुखु तेरा नाउ ॥دُنیِآ چیِج پھلهال سگلے سچ سُکھ تےرا ناا ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਨਾਨਕ ਬੂਝਿਆ ਸਦਾ ਏਕਸੁ ਗਾਉ ॥੪॥੪॥gur mil naanak boojhiaa sadhaa ekas gaau ||4||4||गुर मिलि नानक बूझिआ सदा एकसु गाउ ॥४॥४॥گُر مل نانک بُوجھآ سدا اےکس گاا ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥tila(n)g mahalaa panjavaa ||तिलंग महला ५ ॥تِلµگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੀਰਾਂ ਦਾਨਾਂ ਦਿਲ ਸੋਚ ॥meeraa(n) dhaanaa(n) dhil soch ||मीराँ दानाँ दिल सोच ॥میِراں داناں دل سوچ ۔۔

ਮੁਹਬਤੇ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਸੈ ਸਚੁ ਸਾਹ ਬੰਦੀ ਮੋਚ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥muhabate man tan basai sach saeh ba(n)dhee moch ||1|| rahaau ||मुहबते मनि तनि बसै सचु साह बंदी मोच ॥१॥ रहाउ ॥مُهبتے من تنِ بسَے سچ ساه بںدیِ موچ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੀਦਨੇ ਦੀਦਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕਛੁ ਨਹੀ ਇਸ ਕਾ ਮੋਲੁ ॥dheedhane dheedhaar saahib kachh nahee is kaa mol ||दीदने दीदार साहिब कछु नही इस का मोलु ॥دیِدنے دیِدار ساهب کچھ نهیِ اس کا مول ۔۔

ਪਾਕ ਪਰਵਦਗਾਰ ਤੂ ਖੁਦਿ ਖਸਮੁ ਵਡਾ ਅਤੋਲੁ ॥੧॥paak paravadhagaar too khudh khasam vaddaa atol ||1||पाक परवदगार तू खुदि खसमु वडा अतोलु ॥१॥پاک پرودگار تُو کھُد کھسم وڈا اتول ۔۔۱۔۔

ਦਸ੍ਤਗੀਰੀ ਦੇਹਿ ਦਿਲਾਵਰ ਤੂਹੀ ਤੂਹੀ ਏਕ ॥dhastageeree dheh dhilaavar toohee toohee ek ||दस्तगीरी देहि दिलावर तूही तूही एक ॥دستگیِریِ دےه دلاور تُوهیِ تُوهیِ اےک ۔۔

ਕਰਤਾਰ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰਣ ਖਾਲਕ ਨਾਨਕ ਤੇਰੀ ਟੇਕ ॥੨॥੫॥karataar kudharat karan khaalak naanak teree Tek ||2||5||करतार कुदरति करण खालक नानक तेरी टेक ॥२॥५॥کرتار کُدرت کرݨ کھالک نانک تےریِ ٹےک ۔۔۲۔۔۵۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨tila(n)g mahalaa pehilaa ghar doojaaतिलंग महला १ घरु २تِلµگ مهلا ۱ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਰੇ ਭਾਈ ॥jin keeaa tin dhekhiaa kiaa kaheeaai re bhaiee ||जिनि कीआ तिनि देखिआ किआ कहीऐ रे भाई ॥جٍن کیِآ تن دےکھآ کآ کهیِاَے رے بھاای ۔۔