Ang 723 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੨੩)

ਖੂਨ ਕੇ ਸੋਹਿਲੇ ਗਾਵੀਅਹਿ ਨਾਨਕ ਰਤੁ ਕਾ ਕੁੰਗੂ ਪਾਇ ਵੇ ਲਾਲੋ ॥੧॥khoon ke sohile gaave'eeh naanak rat kaa ku(n)goo pai ve laalo ||1||खून के सोहिले गावीअहि नानक रतु का कुँगू पाइ वे लालो ॥१॥کھٌ کے سوهلے گاویِاه نانک رت کا کُںگُو پاا وے لالو ۔۔۱۔۔

ਸਾਹਿਬ ਕੇ ਗੁਣ ਨਾਨਕੁ ਗਾਵੈ ਮਾਸ ਪੁਰੀ ਵਿਚਿ ਆਖੁ ਮਸੋਲਾ ॥saahib ke gun naanak gaavai maas puree vich aakh masolaa ||साहिब के गुण नानकु गावै मास पुरी विचि आखु मसोला ॥ساهب کے گُݨ نانک گاوَے ماس پُریِ وچ آکھ مسولا ۔۔

ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਰੰਗਿ ਰਵਾਈ ਬੈਠਾ ਵੇਖੈ ਵਖਿ ਇਕੇਲਾ ॥jin upaiee ra(n)g ravaiee baiThaa vekhai vakh ikelaa ||जिनि उपाई रंगि रवाई बैठा वेखै वखि इकेला ॥جٍن اُپاای رںگ رواای بَےٹھا وےکھَے وکھ اکےلا ۔۔

ਸਚਾ ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤਪਾਵਸੁ ਸਚੜਾ ਨਿਆਉ ਕਰੇਗੁ ਮਸੋਲਾ ॥sachaa so saahib sach tapaavas sachaRaa niaau kareg masolaa ||सचा सो साहिबु सचु तपावसु सचड़ा निआउ करेगु मसोला ॥سچا سو ساهب سچ تپاوس سچڑا نآا کرےگ مسولا ۔۔

ਕਾਇਆ ਕਪੜੁ ਟੁਕੁ ਟੁਕੁ ਹੋਸੀ ਹਿਦੁਸਤਾਨੁ ਸਮਾਲਸੀ ਬੋਲਾ ॥kaiaa kapaR Tuk Tuk hosee hidhusataan samaalasee bolaa ||काइआ कपड़ु टुकु टुकु होसी हिदुसतानु समालसी बोला ॥کااآ کپڑ ٹُک ٹُک هوسیِ هدستان سمالسیِ بولا ۔۔

ਆਵਨਿ ਅਠਤਰੈ ਜਾਨਿ ਸਤਾਨਵੈ ਹੋਰੁ ਭੀ ਉਠਸੀ ਮਰਦ ਕਾ ਚੇਲਾ ॥aavan aThatarai jaan sataanavai hor bhee uThasee maradh kaa chelaa ||आवनि अठतरै जानि सतानवै होरु भी उठसी मरद का चेला ॥آون اٹھترَے جان ستانوَے هور بھیِ اُٹھسیِ مرد کا چےلا ۔۔

ਸਚ ਕੀ ਬਾਣੀ ਨਾਨਕੁ ਆਖੈ ਸਚੁ ਸੁਣਾਇਸੀ ਸਚ ਕੀ ਬੇਲਾ ॥੨॥੩॥੫॥sach kee baanee naanak aakhai sach sunaisee sach kee belaa ||2||3||5||सच की बाणी नानकु आखै सचु सुणाइसी सच की बेला ॥२॥३॥५॥سچ کیِ باݨیِ نانک آکھَے سچ سُݨااسیِ سچ کیِ بےلا ۔۔۲۔۔۳۔۔۵۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੨tila(n)g mahalaa chauthhaa ghar doojaaतिलंग महला ४ घरु २تِلµگ مهلا ۴ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਭਿ ਆਏ ਹੁਕਮਿ ਖਸਮਾਹੁ ਹੁਕਮਿ ਸਭ ਵਰਤਨੀ ॥sabh aae hukam khasamaahu hukam sabh varatanee ||सभि आए हुकमि खसमाहु हुकमि सभ वरतनी ॥سبھ آاے هُکم کھسماهُ هُکم سبھ ورتنیِ ۔۔

ਸਚੁ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚਾ ਖੇਲੁ ਸਭੁ ਹਰਿ ਧਨੀ ॥੧॥sach saahib saachaa khel sabh har dhanee ||1||सचु साहिबु साचा खेलु सभु हरि धनी ॥१॥سچ ساهب ساچا کھےل سبھ هر دھنیِ ۔۔۱۔۔

ਸਾਲਾਹਿਹੁ ਸਚੁ ਸਭ ਊਪਰਿ ਹਰਿ ਧਨੀ ॥saalaahih sach sabh uoopar har dhanee ||सालाहिहु सचु सभ ऊपरि हरि धनी ॥سالاههُ سچ سبھ اُوپر هر دھنیِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ਸਰੀਕੁ ਕਿਸੁ ਲੇਖੈ ਹਉ ਗਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥jis naahee koi sareek kis lekhai hau ganee || rahaau ||जिसु नाही कोइ सरीकु किसु लेखै हउ गनी ॥ रहाउ ॥جِس ناهیِ کوا سریِک کس لےکھَے ها گنیِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਪਉਣ ਪਾਣੀ ਧਰਤੀ ਆਕਾਸੁ ਘਰ ਮੰਦਰ ਹਰਿ ਬਨੀ ॥paun paanee dharatee aakaas ghar ma(n)dhar har banee ||पउण पाणी धरती आकासु घर मंदर हरि बनी ॥پاݨ پاݨیِ دھرتیِ آکاس گھر مںدر هر بنیِ ۔۔

ਵਿਚਿ ਵਰਤੈ ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਝੂਠੁ ਕਹੁ ਕਿਆ ਗਨੀ ॥੨॥੧॥vich varatai naanak aap jhooTh kahu kiaa ganee ||2||1||विचि वरतै नानक आपि झूठु कहु किआ गनी ॥२॥१॥وِچ ورتَے نانک آپ جھُوٹھ کهُ کآ گنیِ ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥tila(n)g mahalaa chauthhaa ||तिलंग महला ४ ॥تِلµگ مهلا ۴ ۔۔

ਨਿਤ ਨਿਹਫਲ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ਬਫਾਵੈ ਦੁਰਮਤੀਆ ॥nit nihafal karam kamai bafaavai dhuramateeaa ||नित निहफल करम कमाइ बफावै दुरमतीआ ॥نِت نهپھل کرم کماا بپھاوَے دُرمتیِآ ۔۔

ਜਬ ਆਣੈ ਵਲਵੰਚ ਕਰਿ ਝੂਠੁ ਤਬ ਜਾਣੈ ਜਗੁ ਜਿਤੀਆ ॥੧॥jab aanai valava(n)ch kar jhooTh tab jaanai jag jiteeaa ||1||जब आणै वलवंच करि झूठु तब जाणै जगु जितीआ ॥१॥جب آݨَے ولوںچ کر جھُوٹھ تب جاݨَے جگ جتیِآ ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਬਾਜੀ ਸੈਸਾਰੁ ਨ ਚੇਤੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ॥aaisaa baajee saisaar na chetai har naamaa ||ऐसा बाजी सैसारु न चेतै हरि नामा ॥اَےسا باجیِ سَےسار ن چےتَے هر ناما ۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਬਿਨਸੈ ਸਭੁ ਝੂਠੁ ਮੇਰੇ ਮਨ ਧਿਆਇ ਰਾਮਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥khin meh binasai sabh jhooTh mere man dhiaai raamaa || rahaau ||खिन महि बिनसै सभु झूठु मेरे मन धिआइ रामा ॥ रहाउ ॥کھٍن مهِ بنسَے سبھ جھُوٹھ مےرے من دھآا راما ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾ ਵੇਲਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਜਿਤੁ ਆਇ ਕੰਟਕੁ ਕਾਲੁ ਗ੍ਰਸੈ ॥saa velaa chit na aavai jit aai ka(n)Tak kaal grasai ||सा वेला चिति न आवै जितु आइ कंटकु कालु ग्रसै ॥سا وےلا چت ن آوَے جت آا کںٹک کال گرسَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਨਾਨਕ ਲਏ ਛਡਾਇ ਜਿਸੁ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਹਿਰਦੈ ਵਸੈ ॥੨॥੨॥tis naanak le chhaddai jis kirapaa kar hiradhai vasai ||2||2||तिसु नानक लए छडाइ जिसु किरपा करि हिरदै वसै ॥२॥२॥تِس نانک لاے چھڈاا جس کرپا کر هردَے وسَے ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਤਿਲੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧tila(n)g mahalaa panjavaa ghar pehilaaतिलंग महला ५ घरु १تِلµگ مهلا ۵ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਖਾਕ ਨੂਰ ਕਰਦੰ ਆਲਮ ਦੁਨੀਆਇ ॥khaak noor karadha(n) aalam dhuneeaai ||खाक नूर करदं आलम दुनीआइ ॥کھاک نُور کردں آلم دُنیِآا ۔۔

ਅਸਮਾਨ ਜਿਮੀ ਦਰਖਤ ਆਬ ਪੈਦਾਇਸਿ ਖੁਦਾਇ ॥੧॥asamaan jimee dharakhat aab paidhais khudhai ||1||असमान जिमी दरखत आब पैदाइसि खुदाइ ॥१॥اسمان جمیِ درکھت آب پَےدااس کھُداا ۔۔۱۔۔

ਬੰਦੇ ਚਸਮ ਦੀਦੰ ਫਨਾਇ ॥ba(n)dhe chasam dheedha(n) fanai ||बंदे चसम दीदं फनाइ ॥بںدے چسم دیِدں پھناا ۔۔

ਦੁਨਂੀਆ ਮੁਰਦਾਰ ਖੁਰਦਨੀ ਗਾਫਲ ਹਵਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥dhuna(n)eeaa muradhaar khuradhanee gaafal havai || rahaau ||दुनींआ मुरदार खुरदनी गाफल हवाइ ॥ रहाउ ॥دُنˆØیِآ مُردار کھُردنیِ گاپھل هواا ۔۔ رهاا ۔۔

ਗੈਬਾਨ ਹੈਵਾਨ ਹਰਾਮ ਕੁਸਤਨੀ ਮੁਰਦਾਰ ਬਖੋਰਾਇ ॥gaibaan haivaan haraam kusatanee muradhaar bakhorai ||गैबान हैवान हराम कुसतनी मुरदार बखोराइ ॥گَےبان هَےوان هرام کُستنیِ مُردار بکھوراا ۔۔

ਦਿਲ ਕਬਜ ਕਬਜਾ ਕਾਦਰੋ ਦੋਜਕ ਸਜਾਇ ॥੨॥dhil kabaj kabajaa kaadharo dhojak sajai ||2||दिल कबज कबजा कादरो दोजक सजाइ ॥२॥دِل کبج کبجا کادرو دوجک سجاا ۔۔۲۔۔

ਵਲੀ ਨਿਆਮਤਿ ਬਿਰਾਦਰਾ ਦਰਬਾਰ ਮਿਲਕ ਖਾਨਾਇ ॥valee niaamat biraadharaa dharabaar milak khaanai ||वली निआमति बिरादरा दरबार मिलक खानाइ ॥ولیِ نآمت برادرا دربار ملک کھاناا ۔۔

ਜਬ ਅਜਰਾਈਲੁ ਬਸਤਨੀ ਤਬ ਚਿ ਕਾਰੇ ਬਿਦਾਇ ॥੩॥jab ajaraieel basatanee tab ch kaare bidhai ||3||जब अजराईलु बसतनी तब चि कारे बिदाइ ॥३॥جب اجراایل بستنیِ تب چ کارے بداا ۔۔۳۔۔

ਹਵਾਲ ਮਾਲੂਮੁ ਕਰਦੰ ਪਾਕ ਅਲਾਹ ॥havaal maaloom karadha(n) paak alaeh ||हवाल मालूमु करदं पाक अलाह ॥هوال مالُوم کردں پاک الاه ۔۔

ਬੁਗੋ ਨਾਨਕ ਅਰਦਾਸਿ ਪੇਸਿ ਦਰਵੇਸ ਬੰਦਾਹ ॥੪॥੧॥bugo naanak aradhaas pes dharaves ba(n)dhaeh ||4||1||बुगो नानक अरदासि पेसि दरवेस बंदाह ॥४॥१॥بُگو نانک ارداس پےس دروےس بںداه ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਤਿਲੰਗ ਘਰੁ ੨ ਮਹਲਾ ੫ ॥tila(n)g ghar doojaa mahalaa panjavaa ||तिलंग घरु २ महला ५ ॥تِلµگ گھر ۲ مهلا ۵ ۔۔

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥tudh bin dhoojaa naahee koi ||तुधु बिनु दूजा नाही कोइ ॥تُدھ بن دُوجا ناهیِ کوا ۔۔

ਤੂ ਕਰਤਾਰੁ ਕਰਹਿ ਸੋ ਹੋਇ ॥too karataar kareh so hoi ||तू करतारु करहि सो होइ ॥تُو کرتار کره سو هوا ۔۔

ਤੇਰਾ ਜੋਰੁ ਤੇਰੀ ਮਨਿ ਟੇਕ ॥teraa jor teree man Tek ||तेरा जोरु तेरी मनि टेक ॥تےرا جور تےریِ من ٹےک ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਏਕ ॥੧॥sadhaa sadhaa jap naanak ek ||1||सदा सदा जपि नानक एक ॥१॥سدا سدا جپ نانک اےک ۔۔۱۔۔

ਸਭ ਊਪਰਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਦਾਤਾਰੁ ॥sabh uoopar paarabraham dhaataar ||सभ ऊपरि पारब्रहमु दातारु ॥سبھ اُوپر پاربرهم داتار ۔۔

ਤੇਰੀ ਟੇਕ ਤੇਰਾ ਆਧਾਰੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥teree Tek teraa aadhaar || rahaau ||तेरी टेक तेरा आधारु ॥ रहाउ ॥تےریِ ٹےک تےرا آدھار ۔۔ رهاا ۔۔