Ang 714 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੧੪)

ਜੋ ਮਾਗਹਿ ਸੋਈ ਸੋਈ ਪਾਵਹਿ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਰਸਾਇਣ ॥jo maageh soiee soiee paaveh sev har ke charan rasain ||जो मागहि सोई सोई पावहि सेवि हरि के चरण रसाइण ॥جو ماگه سوای سوای پاوه سےو هر کے چرݨ رسااݨ ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਹਹੂ ਤੇ ਛੂਟਹਿ ਭਵਜਲੁ ਜਗਤੁ ਤਰਾਇਣ ॥੧॥janam maran dhuhahoo te chhooTeh bhavajal jagat tarain ||1||जनम मरण दुहहू ते छूटहि भवजलु जगतु तराइण ॥१॥جنم مرݨ دُههُو تے چھُوٹه بھوجل جگت ترااݨ ۔۔۱۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿਓ ਦਾਸ ਗੋਵਿੰਦ ਪਰਾਇਣ ॥khojat khojat tat beechaario dhaas govi(n)dh parain ||खोजत खोजत ततु बीचारिओ दास गोविंद पराइण ॥کھوجت کھوجت تت بیِچاراو داس گووںد پرااݨ ۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਖੇਮ ਚਾਹਹਿ ਜੇ ਨਾਨਕ ਸਦਾ ਸਿਮਰਿ ਨਾਰਾਇਣ ॥੨॥੫॥੧੦॥abinaasee khem chaaheh je naanak sadhaa simar naarain ||2||5||10||अबिनासी खेम चाहहि जे नानक सदा सिमरि नाराइण ॥२॥५॥१०॥ابناسیِ کھےم چاههِ جے نانک سدا سمر نارااݨ ۔۔۲۔۔۵۔۔۱۰۔۔

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥Toddee mahalaa panjavaa ||टोडी महला ५ ॥ٹوڈیِ مهلا ۵ ۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਾਟਿਓ ॥ni(n)dhak gur kirapaa te haaTio ||निंदकु गुर किरपा ते हाटिओ ॥نِںدک گُر کرپا تے هاٹاو ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਸਿਵ ਕੈ ਬਾਣਿ ਸਿਰੁ ਕਾਟਿਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham prabh bhe dhiaalaa siv kai baan sir kaaTio ||1|| rahaau ||पारब्रहम प्रभ भए दइआला सिव कै बाणि सिरु काटिओ ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم پربھ بھاے دایالا سو کَے باݨ سر کاٹاو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਲੁ ਜਾਲੁ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਸਚ ਕਾ ਪੰਥਾ ਥਾਟਿਓ ॥kaal jaal jam joh na saakai sach kaa pa(n)thaa thaaTio ||कालु जालु जमु जोहि न साकै सच का पंथा थाटिओ ॥کال جال جم جوه ن ساکَے سچ کا پںتھا تھاٹاو ۔۔

ਖਾਤ ਖਰਚਤ ਕਿਛੁ ਨਿਖੁਟਤ ਨਾਹੀ ਰਾਮ ਰਤਨੁ ਧਨੁ ਖਾਟਿਓ ॥੧॥khaat kharachat kichh nikhuTat naahee raam ratan dhan khaaTio ||1||खात खरचत किछु निखुटत नाही राम रतनु धनु खाटिओ ॥१॥کھات کھرچت کچھ نکھٹت ناهیِ رام رتن دھن کھاٹاو ۔۔۱۔۔

ਭਸਮਾ ਭੂਤ ਹੋਆ ਖਿਨ ਭੀਤਰਿ ਅਪਨਾ ਕੀਆ ਪਾਇਆ ॥bhasamaa bhoot hoaa khin bheetar apanaa keeaa paiaa ||भसमा भूत होआ खिन भीतरि अपना कीआ पाइआ ॥بھسما بھُوت هوآ کھن بھیِتر اپنا کیِآ پاایا ۔۔

ਆਗਮ ਨਿਗਮੁ ਕਹੈ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਸਭੁ ਦੇਖੈ ਲੋਕੁ ਸਬਾਇਆ ॥੨॥੬॥੧੧॥aagam nigam kahai jan naanak sabh dhekhai lok sabaiaa ||2||6||11||आगम निगमु कहै जनु नानकु सभु देखै लोकु सबाइआ ॥२॥६॥११॥آگم نگم کهَے جن نانک سبھ دےکھَے لوک سباایا ۔۔۲۔۔۶۔۔۱۱۔۔

ਟੋਡੀ ਮਃ ੫ ॥Toddee mahalaa panjavaa ||टोडी म: ५ ॥ٹوڈیِ مÚ ۵ ۔۔

ਕਿਰਪਨ ਤਨ ਮਨ ਕਿਲਵਿਖ ਭਰੇ ॥kirapan tan man kilavikh bhare ||किरपन तन मन किलविख भरे ॥کِرپن تن من کلوکھ بھرے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਭਜਨੁ ਕਰਿ ਸੁਆਮੀ ਢਾਕਨ ਕਉ ਇਕੁ ਹਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saadhasa(n)g bhajan kar suaamee ddaakan kau ik hare ||1|| rahaau ||साधसंगि भजनु करि सुआमी ढाकन कउ इकु हरे ॥१॥ रहाउ ॥سادھسںگ بھجن کر سُآمیِ ڈھاکن کا اک هرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਿਕ ਛਿਦ੍ਰ ਬੋਹਿਥ ਕੇ ਛੁਟਕਤ ਥਾਮ ਨ ਜਾਹੀ ਕਰੇ ॥anik chhidhr bohith ke chhuTakat thaam na jaahee kare ||अनिक छिद्र बोहिथ के छुटकत थाम न जाही करे ॥انک چھدر بوهتھ کے چھُٹکت تھام ن جاهیِ کرے ۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਬੋਹਿਥੁ ਤਿਸੁ ਆਰਾਧੇ ਖੋਟੇ ਸੰਗਿ ਖਰੇ ॥੧॥jis kaa bohith tis aaraadhe khoTe sa(n)g khare ||1||जिस का बोहिथु तिसु आराधे खोटे संगि खरे ॥१॥جِس کا بوهتھ تس آرادھے کھوٹے سںگ کھرے ۔۔۱۔۔

ਗਲੀ ਸੈਲ ਉਠਾਵਤ ਚਾਹੈ ਓਇ ਊਹਾ ਹੀ ਹੈ ਧਰੇ ॥galee sail uThaavat chaahai oi uoohaa hee hai dhare ||गली सैल उठावत चाहै ओइ ऊहा ही है धरे ॥گلیِ سَےل اُٹھاوت چاهَے اوِا اُوها هیِ هَے دھرے ۔۔

ਜੋਰੁ ਸਕਤਿ ਨਾਨਕ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਪ੍ਰਭ ਰਾਖਹੁ ਸਰਣਿ ਪਰੇ ॥੨॥੭॥੧੨॥jor sakat naanak kichh naahee prabh raakhahu saran pare ||2||7||12||जोरु सकति नानक किछु नाही प्रभ राखहु सरणि परे ॥२॥७॥१२॥جور سکت نانک کچھ ناهیِ پربھ راکھهُ سرݨ پرے ۔۔۲۔۔۷۔۔۱۲۔۔

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥Toddee mahalaa panjavaa ||टोडी महला ५ ॥ٹوڈیِ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਮਨਿ ਧਿਆਉ ॥har ke charan kamal man dhiaau ||हरि के चरन कमल मनि धिआउ ॥هر کے چرن کمل منِ دھآا ۔۔

ਕਾਢਿ ਕੁਠਾਰੁ ਪਿਤ ਬਾਤ ਹੰਤਾ ਅਉਖਧੁ ਹਰਿ ਕੋ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaadd kuThaar pit baat ha(n)taa aaukhadh har ko naau ||1|| rahaau ||काढि कुठारु पित बात हंता अउखधु हरि को नाउ ॥१॥ रहाउ ॥کاڈھ کُٹھار پت بات هںتا ااکھدھ هر کو ناا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੀਨੇ ਤਾਪ ਨਿਵਾਰਣਹਾਰਾ ਦੁਖ ਹੰਤਾ ਸੁਖ ਰਾਸਿ ॥teene taap nivaaranahaaraa dhukh ha(n)taa sukh raas ||तीने ताप निवारणहारा दुख हंता सुख रासि ॥تیٍنے تاپ نوارݨهارا دُکھ هںتا سُکھ راس ۔۔

ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਕੋਊ ਲਾਗੈ ਜਾ ਕੀ ਪ੍ਰਭ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥੧॥taa kau bighan na kouoo laagai jaa kee prabh aagai aradhaas ||1||ता कउ बिघनु न कोऊ लागै जा की प्रभ आगै अरदासि ॥१॥تا کا بگھن ن کواُو لاگَے جا کیِ پربھ آگَے ارداس ۔۔۱۔۔

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਬੈਦ ਨਾਰਾਇਣ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਪ੍ਰਭ ਏਕ ॥sa(n)t prasaadh baidh naarain karan kaaran prabh ek ||संत प्रसादि बैद नाराइण करण कारण प्रभ एक ॥سںت پرساد بَےد نارااݨ کرݨ کارݨ پربھ اےک ۔۔

ਬਾਲ ਬੁਧਿ ਪੂਰਨ ਸੁਖਦਾਤਾ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਹਰਿ ਟੇਕ ॥੨॥੮॥੧੩॥baal budh pooran sukhadhaataa naanak har har Tek ||2||8||13||बाल बुधि पूरन सुखदाता नानक हरि हरि टेक ॥२॥८॥१३॥بال بُدھ پُورن سُکھداتا نانک هر هرِ ٹےک ۔۔۲۔۔۸۔۔۱۳۔۔

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥Toddee mahalaa panjavaa ||टोडी महला ५ ॥ٹوڈیِ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਦ ਜਾਪਿ ॥har har naam sadhaa sadh jaap ||हरि हरि नामु सदा सद जापि ॥هر هرِ نام سدا سد جاپ ۔۔

ਧਾਰਿ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੁਆਮੀ ਵਸਦੀ ਕੀਨੀ ਆਪਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhaar anugrahu paarabraham suaamee vasadhee keenee aap ||1|| rahaau ||धारि अनुग्रहु पारब्रहम सुआमी वसदी कीनी आपि ॥१॥ रहाउ ॥دھار انگرهُ پاربرهم سُآمیِ وسدیِ کیٍنیِ آپ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸ ਕੇ ਸੇ ਫਿਰਿ ਤਿਨ ਹੀ ਸਮੑਾਲੇ ਬਿਨਸੇ ਸੋਗ ਸੰਤਾਪ ॥jis ke se fir tin hee sam(h)aale binase sog sa(n)taap ||जिस के से फिरि तिन ही सम्माले बिनसे सोग संताप ॥جِس کے سے پھر تن هیِ سمھالے بنسے سوگ سںتاپ ۔۔

ਹਾਥ ਦੇਇ ਰਾਖੇ ਜਨ ਅਪਨੇ ਹਰਿ ਹੋਏ ਮਾਈ ਬਾਪ ॥੧॥haath dhei raakhe jan apane har hoe maiee baap ||1||हाथ देइ राखे जन अपने हरि होए माई बाप ॥१॥هاتھ دےا راکھے جن اپنے هر هواے ماای باپ ۔۔۱۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਹੋਏ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ਦਯਾ ਧਾਰੀ ਹਰਿ ਨਾਥ ॥jeea ja(n)t hoe miharavaanaa dhayaa dhaaree har naath ||जीअ जंत होए मिहरवाना दया धारी हरि नाथ ॥جیِا جںت هواے مهروانا دےا دھاریِ هر ناتھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਪਰੇ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਜਾ ਕਾ ਬਡ ਪਰਤਾਪ ॥੨॥੯॥੧੪॥naanak saran pare dhukh bha(n)jan jaa kaa badd parataap ||2||9||14||नानक सरनि परे दुख भंजन जा का बड परताप ॥२॥९॥१४॥نانک سرن پرے دُکھ بھںجن جا کا بڈ پرتاپ ۔۔۲۔۔۹۔۔۱۴۔۔

ਟੋਡੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥Toddee mahalaa panjavaa ||टोडी महला ५ ॥ٹوڈیِ مهلا ۵ ۔۔

ਸ੍ਵਾਮੀ ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ਦਰਬਾਰੇ ॥savaiaamee saran pario dharabaare ||स्वामी सरनि परिओ दरबारे ॥سوامیِ سرن پراو دربارے ۔۔

ਕੋਟਿ ਅਪਰਾਧ ਖੰਡਨ ਕੇ ਦਾਤੇ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਉਨੁ ਉਧਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥koT aparaadh kha(n)ddan ke dhaate tujh bin kaun udhaare ||1|| rahaau ||कोटि अपराध खंडन के दाते तुझ बिनु कउनु उधारे ॥१॥ रहाउ ॥کوٹ اپرادھ کھںڈن کے داتے تُجھ بن کان اُدھارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਬਹੁ ਪਰਕਾਰੇ ਸਰਬ ਅਰਥ ਬੀਚਾਰੇ ॥khojat khojat bahu parakaare sarab arath beechaare ||खोजत खोजत बहु परकारे सरब अरथ बीचारे ॥کھوجت کھوجت بهُ پرکارے سرب ارتھ بیِچارے ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਈਐ ਮਾਇਆ ਰਚਿ ਬੰਧਿ ਹਾਰੇ ॥੧॥saadhasa(n)g param gat paieeaai maiaa rach ba(n)dh haare ||1||साधसंगि परम गति पाईऐ माइआ रचि बंधि हारे ॥१॥سادھسںگ پرم گت پاایاَے ماایا رچِ بںدھ هارے ۔۔۱۔۔