Ang 710 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੭੧੦)

ਭਾਹਿ ਬਲੰਦੜੀ ਬੁਝਿ ਗਈ ਰਖੰਦੜੋ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ॥bhaeh bala(n)dhaRee bujh giee rakha(n)dhaRo prabh aap ||भाहि बलंदड़ी बुझि गई रखंदड़ो प्रभु आपि ॥بھاه بلµدڑیِ بُجھ گای رکھںدڑو پربھ آپ ۔۔

ਜਿਨਿ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਪਿ ॥੨॥jin upaiee medhanee naanak so prabh jaap ||2||जिनि उपाई मेदनी नानक सो प्रभु जापि ॥२॥جٍن اُپاای مےدنیِ نانک سو پربھ جاپ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਾ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਦਇਆਲ ਨ ਬਿਆਪੈ ਮਾਇਆ ॥jaa prabh bhe dhiaal na biaapai maiaa ||जा प्रभ भए दइआल न बिआपै माइआ ॥جا پربھ بھاے دایال ن بآپَے ماایا ۔۔

ਕੋਟਿ ਅਘਾ ਗਏ ਨਾਸ ਹਰਿ ਇਕੁ ਧਿਆਇਆ ॥koT aghaa ge naas har ik dhiaaiaa ||कोटि अघा गए नास हरि इकु धिआइआ ॥کوٹ اگھا گاے ناس هر اک دھآایا ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਭਏ ਸਰੀਰ ਜਨ ਧੂਰੀ ਨਾਇਆ ॥niramal bhe sareer jan dhooree naiaa ||निरमल भए सरीर जन धूरी नाइआ ॥نِرمل بھاے سریِر جن دھُوریِ نااآ ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਭਏ ਸੰਤੋਖ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ॥man tan bhe sa(n)tokh pooran prabh paiaa ||मन तन भए संतोख पूरन प्रभु पाइआ ॥من تن بھاے سںتوکھ پُورن پربھ پاایا ۔۔

ਤਰੇ ਕੁਟੰਬ ਸੰਗਿ ਲੋਗ ਕੁਲ ਸਬਾਇਆ ॥੧੮॥tare kuTa(n)b sa(n)g log kul sabaiaa ||18||तरे कुटंब संगि लोग कुल सबाइआ ॥१८॥ترے کُٹںب سںگ لوگ کُل سباایا ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ॥salok ||सलोक ॥سلوک ۔۔

ਗੁਰ ਗੋਬਿੰਦ ਗੋਪਾਲ ਗੁਰ ਗੁਰ ਪੂਰਨ ਨਾਰਾਇਣਹ ॥gur gobi(n)dh gopaal gur gur pooran naaraineh ||गुर गोबिंद गोपाल गुर गुर पूरन नाराइणह ॥گُر گوبںد گوپال گُر گُر پُورن نارااݨه ۔۔

ਗੁਰ ਦਇਆਲ ਸਮਰਥ ਗੁਰ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਹ ॥੧॥gur dhiaal samarath gur gur naanak patit udhaaraneh ||1||गुर दइआल समरथ गुर गुर नानक पतित उधारणह ॥१॥گُر دایال سمرتھ گُر گُر نانک پتت اُدھارݨه ۔۔۱۔۔

ਭਉਜਲੁ ਬਿਖਮੁ ਅਸਗਾਹੁ ਗੁਰਿ ਬੋਹਿਥੈ ਤਾਰਿਅਮੁ ॥bhaujal bikham asagaahu gur bohithai taariam ||भउजलु बिखमु असगाहु गुरि बोहिथै तारिअमु ॥بھاجل بکھم اسگاهُ گُر بوهتھَے تارام ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰ ਕਰੰਮ ਸਤਿਗੁਰ ਚਰਣੀ ਲਗਿਆ ॥੨॥naanak poor kara(n)m satigur charanee lagiaa ||2||नानक पूर करंम सतिगुर चरणी लगिआ ॥२॥نانک پُور کرںم ستگر چرݨیِ لگِآ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰਦੇਵ ਜਿਸੁ ਸੰਗਿ ਹਰਿ ਜਪੇ ॥dha(n)n dha(n)n gurdhev jis sa(n)g har jape ||धंनु धंनु गुरदेव जिसु संगि हरि जपे ॥دھنّ دھنّ گُردےو جس سںگ هر جپے ۔۔

ਗੁਰ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਜਬ ਭਏ ਤ ਅਵਗੁਣ ਸਭਿ ਛਪੇ ॥gur kirapaal jab bhe ta avagun sabh chhape ||गुर कृपाल जब भए त अवगुण सभि छपे ॥گُر ک®پال جب بھاے ت اوگݨ سبھ چھپے ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਗੁਰਦੇਵ ਨੀਚਹੁ ਉਚ ਥਪੇ ॥paarabraham gurdhev neechahu uch thape ||पारब्रहम गुरदेव नीचहु उच थपे ॥پاربرهم گُردےو نیِچهُ اُچ تھپے ۔۔

ਕਾਟਿ ਸਿਲਕ ਦੁਖ ਮਾਇਆ ਕਰਿ ਲੀਨੇ ਅਪ ਦਸੇ ॥kaaT silak dhukh maiaa kar leene ap dhase ||काटि सिलक दुख माइआ करि लीने अप दसे ॥کاٹ سلک دُکھ ماایا کر لیٍنے اپ دسے ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਏ ਬੇਅੰਤ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਸੇ ॥੧੯॥gun gaae bea(n)t rasanaa har jase ||19||गुण गाए बेअंत रसना हरि जसे ॥१९॥گُݨ گااے بےاںت رسنا هر جسے ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕ ॥salok ||सलोक ॥سلوک ۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟੰਤ ਏਕੋ ਸੁਨੀਅੰਤ ਏਕੋ ਵਰਤੰਤ ਏਕੋ ਨਰਹਰਹ ॥dhirasaTa(n)t eko suneea(n)t eko varata(n)t eko narahareh ||दृसटंत एको सुनीअंत एको वरतंत एको नरहरह ॥دِرسٹںت اےکو سُنیِاںت اےکو ورتںت اےکو نرهره ۔۔

ਨਾਮ ਦਾਨੁ ਜਾਚੰਤਿ ਨਾਨਕ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹ ॥੧॥naam dhaan jaacha(n)t naanak dhiaal purakh kirapaa kareh ||1||नाम दानु जाचंति नानक दइआल पुरख कृपा करह ॥१॥نام دان جاچںت نانک دایال پُرکھ ک®پا کره ۔۔۱۔۔

ਹਿਕੁ ਸੇਵੀ ਹਿਕੁ ਸੰਮਲਾ ਹਰਿ ਇਕਸੁ ਪਹਿ ਅਰਦਾਸਿ ॥hik sevee hik sa(n)malaa har ikas peh aradhaas ||हिकु सेवी हिकु संमला हरि इकसु पहि अरदासि ॥هِک سےویِ هک سںملا هر اکس پهِ ارداس ۔۔

ਨਾਮ ਵਖਰੁ ਧਨੁ ਸੰਚਿਆ ਨਾਨਕ ਸਚੀ ਰਾਸਿ ॥੨॥naam vakhar dhan sa(n)chiaa naanak sachee raas ||2||नाम वखरु धनु संचिआ नानक सची रासि ॥२॥نام وکھر دھن سںچآ نانک سچیِ راس ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਦਇਆਲ ਬੇਅੰਤ ਪੂਰਨ ਇਕੁ ਏਹੁ ॥prabh dhiaal bea(n)t pooran ik eh ||प्रभ दइआल बेअंत पूरन इकु एहु ॥پربھ دایال بےاںت پُورن اک اےهُ ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਦੂਜਾ ਕਹਾ ਕੇਹੁ ॥sabh kichh aape aap dhoojaa kahaa keh ||सभु किछु आपे आपि दूजा कहा केहु ॥سبھ کچھ آپے آپ دُوجا کها کےهُ ۔۔

ਆਪਿ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਦਾਨੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਲੇਹੁ ॥aap karahu prabh dhaan aape aap leh ||आपि करहु प्रभ दानु आपे आपि लेहु ॥آپ کرهُ پربھ دان آپے آپ لےهُ ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਹੁਕਮੁ ਸਭੁ ਨਿਹਚਲੁ ਤੁਧੁ ਥੇਹੁ ॥aavan jaanaa hukam sabh nihachal tudh theh ||आवण जाणा हुकमु सभु निहचलु तुधु थेहु ॥آوݨ جاݨا هُکم سبھ نهچل تُدھ تھےهُ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ॥੨੦॥੧॥naanak ma(n)gai dhaan kar kirapaa naam dheh ||20||1||नानकु मंगै दानु करि किरपा नामु देहु ॥२०॥१॥نانک مںگَے دان کر کرپا نام دےهُ ۔۔۲۰۔۔۱۔۔

ਜੈਤਸਰੀ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾ ਕੀjaitasaree baanee bhagataa keeजैतसरी बाणी भगता कीجَےتسریِ باݨیِ بھگتا کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨਾਥ ਕਛੂਅ ਨ ਜਾਨਉ ॥naath kachhooa na jaanau ||नाथ कछूअ न जानउ ॥ناتھ کچھُوا ن جانا ۔۔

ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਕੈ ਹਾਥਿ ਬਿਕਾਨਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man maiaa kai haath bikaanau ||1|| rahaau ||मनु माइआ कै हाथि बिकानउ ॥१॥ रहाउ ॥من ماایا کَے هاتھ بکانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਮ ਕਹੀਅਤ ਹੌ ਜਗਤ ਗੁਰ ਸੁਆਮੀ ॥tum kaheeat hau jagat gur suaamee ||तुम कहीअत हौ जगत गुर सुआमी ॥تُم کهیِات هَو جگت گُر سُآمیِ ۔۔

ਹਮ ਕਹੀਅਤ ਕਲਿਜੁਗ ਕੇ ਕਾਮੀ ॥੧॥ham kaheeat kalijug ke kaamee ||1||हम कहीअत कलिजुग के कामी ॥१॥هم کهیِات کلجگ کے کامیِ ۔۔۱۔۔

ਇਨ ਪੰਚਨ ਮੇਰੋ ਮਨੁ ਜੁ ਬਿਗਾਰਿਓ ॥ein pa(n)chan mero manu ju bigaario ||इन पंचन मेरो मनु जु बिगारिओ ॥ِان پںچن مےرو من جُ بگاراو ۔۔

ਪਲੁ ਪਲੁ ਹਰਿ ਜੀ ਤੇ ਅੰਤਰੁ ਪਾਰਿਓ ॥੨॥pal pal har jee te a(n)tar paario ||2||पलु पलु हरि जी ते अंतरु पारिओ ॥२॥پل پل هر جیِ تے اںتر پاراو ۔۔۲۔۔

ਜਤ ਦੇਖਉ ਤਤ ਦੁਖ ਕੀ ਰਾਸੀ ॥jat dhekhau tat dhukh kee raasee ||जत देखउ तत दुख की रासी ॥جت دےکھا تت دُکھ کیِ راسیِ ۔۔

ਅਜੌਂ ਨ ਪਤੵਾਇ ਨਿਗਮ ਭਏ ਸਾਖੀ ॥੩॥ajaua(n) na patayeai nigam bhe saakhee ||3||अजौं न पत्याइ निगम भए साखी ॥३॥اجَوں ن پتےاا نگم بھاے ساکھیِ ۔۔۳۔۔

ਗੋਤਮ ਨਾਰਿ ਉਮਾਪਤਿ ਸ੍ਵਾਮੀ ॥ ਸੀਸੁ ਧਰਨਿ ਸਹਸ ਭਗ ਗਾਂਮੀ ॥੪॥gotam naar umaapat savaiaamee || sees dharan sahas bhag gaa(n)mee ||4||गोतम नारि उमापति स्वामी ॥ सीसु धरनि सहस भग गाँमी ॥४॥گوتم نار اُماپت سوامیِ ۔۔ سیِس دھرن سهس بھگ گاںمیِ ۔۔۴۔۔

ਇਨ ਦੂਤਨ ਖਲੁ ਬਧੁ ਕਰਿ ਮਾਰਿਓ ॥ein dhootan khal badh kar maario ||इन दूतन खलु बधु करि मारिओ ॥ِان دُوتن کھل بدھ کر ماراو ۔۔

ਬਡੋ ਨਿਲਾਜੁ ਅਜਹੂ ਨਹੀ ਹਾਰਿਓ ॥੫॥baddo nilaaj ajahoo nahee haario ||5||बडो निलाजु अजहू नही हारिओ ॥५॥بڈو نلاج اجهُو نهیِ هاراو ۔۔۵۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਕਹਾ ਕੈਸੇ ਕੀਜੈ ॥keh ravidhaas kahaa kaise keejai ||कहि रविदास कहा कैसे कीजै ॥کهِ روداس کها کَےسے کیِجَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਰਘੁਨਾਥ ਸਰਨਿ ਕਾ ਕੀ ਲੀਜੈ ॥੬॥੧॥bin raghunaath saran kaa kee leejai ||6||1||बिनु रघुनाथ सरनि का की लीजै ॥६॥१॥بٍن رگھناتھ سرن کا کیِ لیِجَے ۔۔۶۔۔۱۔۔