Ang 69 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੯)

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਫੇਰੁ ਨ ਪਵੈ ਜਨਮ ਮਰਣ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥satigur miliaai fer na pavai janam maran dhukh jai ||सतिगुरि मिलिऐ फेरु न पवै जनम मरण दुखु जाइ ॥ستگر ملِاَے پھےر ن پوَے جنم مرݨ دُکھ جاا ۔۔

ਪੂਰੈ ਸਬਦਿ ਸਭ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥poorai sabadh sabh sojhee hoiee har naamai rahai samai ||1||पूरै सबदि सभ सोझी होई हरि नामै रहै समाइ ॥१॥پُورَے سبد سبھ سوجھیِ هوای هر نامَے رهَے سماا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥man mere satigur siau chit lai ||मन मेरे सतिगुर सिउ चितु लाइ ॥من مےرے ستگر سا چت لاا ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਸਦ ਨਵਤਨੋ ਆਪਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥niramal naam sadh navatano aap vasai man aai ||1|| rahaau ||निरमलु नामु सद नवतनो आपि वसै मनि आइ ॥१॥ रहाउ ॥نِرمل نام سد نوتنو آپ وسَے من آا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਰਾਖਹੁ ਅਪੁਨੀ ਸਰਣਾਈ ਜਿਉ ਰਾਖਹਿ ਤਿਉ ਰਹਣਾ ॥har jeeau raakhahu apunee saranaiee jiau raakheh tiau rahanaa ||हरि जीउ राखहु अपुनी सरणाई जिउ राखहि तिउ रहणा ॥هر جیِا راکھهُ اپنیِ سرݨاای جا راکھه تا رهݨا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣਾ ॥੨॥gur kai sabadh jeevat marai gurmukh bhavajal taranaa ||2||गुर कै सबदि जीवतु मरै गुरमुखि भवजलु तरणा ॥२॥گُر کَے سبد جیِوت مرَے گُرمکھ بھوجل ترݨا ۔۔۲۔۔

ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮਤਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਈ ॥vaddai bhaag naau paieeaai gurmat sabadh suhaiee ||वडै भागि नाउ पाईऐ गुरमति सबदि सुहाई ॥وڈَے بھاگ ناا پاایاَے گُرمت سبد سُهاای ۔۔

ਆਪੇ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਕਰਤਾ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੩॥aape man vasiaa prabh karataa sahaje rahiaa samaiee ||3||आपे मनि वसिआ प्रभु करता सहजे रहिआ समाई ॥३॥آپے من وسِآ پربھ کرتا سهجے رهِآ سماای ۔۔۳۔۔

ਇਕਨਾ ਮਨਮੁਖਿ ਸਬਦੁ ਨ ਭਾਵੈ ਬੰਧਨਿ ਬੰਧਿ ਭਵਾਇਆ ॥eikanaa manmukh sabadh na bhaavai ba(n)dhan ba(n)dh bhavaiaa ||इकना मनमुखि सबदु न भावै बंधनि बंधि भवाइआ ॥ِاکنا منمکھ سبد ن بھاوَے بںدھن بںدھ بھواایا ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੪॥lakh chauraaseeh fir fir aavai birathaa janam gavaiaa ||4||लख चउरासीह फिरि फिरि आवै बिरथा जनमु गवाइआ ॥४॥لکھ چاراسیِه پھر پھرِ آوَے برتھا جنم گواایا ۔۔۴۔۔

ਭਗਤਾ ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਹੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥bhagataa man aana(n)dh hai sachai sabadh ra(n)g raate ||भगता मनि आनंदु है सचै सबदि रंगि राते ॥بھگتا من آنµد هَے سچَے سبد رںگ راتے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਸਦ ਨਿਰਮਲ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਤੇ ॥੫॥anadhin gun gaaveh sadh niramal sahaje naam samaate ||5||अनदिनु गुण गावहि सद निरमल सहजे नामि समाते ॥५॥اندن گُݨ گاوه سد نرمل سهجے نام سماتے ۔۔۵۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਬੋਲਹਿ ਸਭ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣੀ ॥gurmukh a(n)mirat baanee boleh sabh aatam raam pachhaanee ||गुरमुखि अंमृत बाणी बोलहि सभ आतम रामु पछाणी ॥گُرمکھ اںمرت باݨیِ بوله سبھ آتم رام پچھاݨیِ ۔۔

ਏਕੋ ਸੇਵਨਿ ਏਕੁ ਅਰਾਧਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥੬॥eko sevan ek araadheh gurmukh akath kahaanee ||6||एको सेवनि एकु अराधहि गुरमुखि अकथ कहाणी ॥६॥اےکو سےون اےک ارادھه گُرمکھ اکتھ کهاݨیِ ۔۔۶۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥sachaa saahib seveeaai gurmukh vasai man aai ||सचा साहिबु सेवीऐ गुरमुखि वसै मनि आइ ॥سچا ساهب سےویِاَے گُرمکھ وسَے من آا ۔۔

ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਚ ਸਿਉ ਅਪੁਨੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਮਿਲਾਇ ॥੭॥sadhaa ra(n)g raate sach siau apunee kirapaa kare milai ||7||सदा रंगि राते सच सिउ अपुनी किरपा करे मिलाइ ॥७॥سدا رںگ راتے سچ سا اپنیِ کرپا کرے ملاِا ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਇਕਨਾ ਸੁਤਿਆ ਦੇਇ ਜਗਾਇ ॥aape kare karaae aape ikanaa sutiaa dhei jagai ||आपे करे कराए आपे इकना सुतिआ देइ जगाइ ॥آپے کرے کرااے آپے اکنا سُتآ دےا جگاا ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥੮॥੭॥੨੪॥aape mel milaidhaa naanak sabadh samai ||8||7||24||आपे मेलि मिलाइदा नानक सबदि समाइ ॥८॥७॥२४॥آپے مےل ملاادا نانک سبد سماا ۔۔۸۔۔۷۔۔۲۴۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੇਵਿਐ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਭਏ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰ ॥satigur seviaai man niramalaa bhe pavit sareer ||सतिगुरि सेविऐ मनु निरमला भए पवितु सरीर ॥ستگر سےواَے من نرملا بھاے پوِت سریِر ۔۔

ਮਨਿ ਆਨੰਦੁ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਭੇਟਿਆ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ॥man aana(n)dh sadhaa sukh paiaa bheTiaa gahir ga(n)bheer ||मनि आनंदु सदा सुखु पाइआ भेटिआ गहिर गंभीरु ॥من آنµد سدا سُکھ پاایا بھےٹآ گهِر گںبھیِر ۔۔

ਸਚੀ ਸੰਗਤਿ ਬੈਸਣਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਧੀਰ ॥੧॥sachee sa(n)gat baisanaa sach naam man dheer ||1||सची संगति बैसणा सचि नामि मनु धीर ॥१॥سچیِ سںگت بَےسݨا سچ نام من دھیِر ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਨਿਸੰਗੁ ॥man re satigur sev nisa(n)g ||मन रे सतिगुरु सेवि निसंगु ॥من رے ستگر سےو نسںگ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਲਗੈ ਨ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur seviaai har man vasai lagai na mail pata(n)g ||1|| rahaau ||सतिगुरु सेविऐ हरि मनि वसै लगै न मैलु पतंगु ॥१॥ रहाउ ॥ستگر سےواَے هرِ منِ وسَے لگَے ن مَےل پتںگ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਸਚੇ ਸਚਾ ਨਾਉ ॥sachai sabadh pat uoopajai sache sachaa naau ||सचै सबदि पति ऊपजै सचे सचा नाउ ॥سچَے سبد پت اُوپجَے سچے سچا ناا ۔۔

ਜਿਨੀ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਪਛਾਣਿਆ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥jinee haumai maar pachhaaniaa hau tin balihaarai jaau ||जिनी हउमै मारि पछाणिआ हउ तिन बलिहारै जाउ ॥جٍنیِ هامَے مار پچھاݨآ ها تن بلهارَے جاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸਚੁ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤਿਨ ਠਉਰ ਨ ਕਤਹੂ ਥਾਉ ॥੨॥manmukh sach na jaananee tin Thaur na katahoo thaau ||2||मनमुख सचु न जाणनी तिन ठउर न कतहू थाउ ॥२॥منمکھ سچ ن جاݨنیِ تن ٹھار ن کتهُو تھاا ۔۔۲۔۔

ਸਚੁ ਖਾਣਾ ਸਚੁ ਪੈਨਣਾ ਸਚੇ ਹੀ ਵਿਚਿ ਵਾਸੁ ॥sach khaanaa sach painanaa sache hee vich vaas ||सचु खाणा सचु पैनणा सचे ही विचि वासु ॥سچ کھاݨا سچ پَےنݨا سچے هیِ وچ واس ۔۔

ਸਦਾ ਸਚਾ ਸਾਲਾਹਣਾ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥sadhaa sachaa saalaahanaa sachai sabadh nivaas ||सदा सचा सालाहणा सचै सबदि निवासु ॥سدا سچا سالاهݨا سچَے سبد نواس ۔۔

ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਗੁਰਮਤੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸੁ ॥੩॥sabh aatam raam pachhaaniaa gurmatee nij ghar vaas ||3||सभु आतम रामु पछाणिआ गुरमती निज घरि वासु ॥३॥سبھ آتم رام پچھاݨآ گُرمتیِ نج گھر واس ۔۔۳۔۔

ਸਚੁ ਵੇਖਣੁ ਸਚੁ ਬੋਲਣਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਚਾ ਹੋਇ ॥sach vekhan sach bolanaa tan man sachaa hoi ||सचु वेखणु सचु बोलणा तनु मनु सचा होइ ॥سچ وےکھݨ سچ بولݨا تن من سچا هوا ۔۔

ਸਚੀ ਸਾਖੀ ਉਪਦੇਸੁ ਸਚੁ ਸਚੇ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥sachee saakhee upadhes sach sache sachee soi ||सची साखी उपदेसु सचु सचे सची सोइ ॥سچیِ ساکھیِ اُپدےس سچ سچے سچیِ سوا ۔۔

ਜਿੰਨੀ ਸਚੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਦੁਖੀਏ ਚਲੇ ਰੋਇ ॥੪॥ji(n)nee sach visaariaa se dhukhe'ee chale roi ||4||जिंनी सचु विसारिआ से दुखीए चले रोइ ॥४॥جٍنّیِ سچ وسارآ سے دُکھیِاے چلے روا ۔۔۴۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨੀ ਨ ਸੇਵਿਓ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥satigur jinee na sevio se kit aae sa(n)saar ||सतिगुरु जिनी न सेविओ से कितु आए संसारि ॥ستگر جنیِ ن سےواو سے کت آاے سںسار ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਕੂਕ ਨ ਸੁਣੈ ਪੂਕਾਰ ॥jam dhar badhe maare'eh kook na sunai pookaar ||जम दरि बधे मारीअहि कूक न सुणै पूकार ॥جم در بدھے ماریِاه کُوک ن سُݨَے پُوکار ۔۔

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੫॥birathaa janam gavaiaa mar ja(n)meh vaaro vaar ||5||बिरथा जनमु गवाइआ मरि जंमहि वारो वार ॥५॥بِرتھا جنم گواایا مر جںمه وارو وار ۔۔۵۔۔