Ang 686 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੮੬)

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਦੁਬਿਧਾ ਖੋਵੈ ॥janam padhaarath dhubidhaa khovai ||जनमु पदारथु दुबिधा खोवै ॥جنم پدارتھ دُبدھا کھووَے ۔۔

ਆਪੁ ਨ ਚੀਨਸਿ ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਰੋਵੈ ॥੬॥aap na cheenas bhram bhram rovai ||6||आपु न चीनसि भ्रमि भ्रमि रोवै ॥६॥آپ ن چیٍنس بھرم بھرم رووَے ۔۔۶۔۔

ਕਹਤਉ ਪੜਤਉ ਸੁਣਤਉ ਏਕ ॥kahatau paRatau sunatau ek ||कहतउ पड़तउ सुणतउ एक ॥کهتا پڑتا سُݨتا اےک ۔۔

ਧੀਰਜ ਧਰਮੁ ਧਰਣੀਧਰ ਟੇਕ ॥dheeraj dharam dharaneedhar Tek ||धीरज धरमु धरणीधर टेक ॥دھیِرج دھرم دھرݨیِدھر ٹےک ۔۔

ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਰਿਦੈ ਸਮਾਏ ॥jat sat sa(n)jam ridhai samaae ||जतु सतु संजमु रिदै समाए ॥جت ست سںجم ردَے سمااے ۔۔

ਚਉਥੇ ਪਦ ਕਉ ਜੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਏ ॥੭॥chauthe padh kau je man pateeaae ||7||चउथे पद कउ जे मनु पतीआए ॥७॥چاتھے پد کا جے من پتیِآاے ۔۔۷۔۔

ਸਾਚੇ ਨਿਰਮਲ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥saache niramal mail na laagai ||साचे निरमल मैलु न लागै ॥ساچے نرمل مَےل ن لاگَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭਾਗੈ ॥gur kai sabadh bharam bhau bhaagai ||गुर कै सबदि भरम भउ भागै ॥گُر کَے سبد بھرم بھا بھاگَے ۔۔

ਸੂਰਤਿ ਮੂਰਤਿ ਆਦਿ ਅਨੂਪੁ ॥soorat moorat aadh anoop ||सूरति मूरति आदि अनूपु ॥سُورت مُورت آد انُوپ ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਜਾਚੈ ਸਾਚੁ ਸਰੂਪੁ ॥੮॥੧॥naanak jaachai saach saroop ||8||1||नानकु जाचै साचु सरूपु ॥८॥१॥نانک جاچَے ساچ سرُوپ ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥dhanaasaree mahalaa pehilaa ||धनासरी महला १ ॥دھناسریِ مهلا ۱ ۔۔

ਸਹਜਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਿਆ ਪਰਵਾਣੁ ॥sahaj milai miliaa paravaan ||सहजि मिलै मिलिआ परवाणु ॥سهج ملَے ملِآ پرواݨ ۔۔

ਨਾ ਤਿਸੁ ਮਰਣੁ ਨ ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ॥naa tis maran na aavan jaan ||ना तिसु मरणु न आवणु जाणु ॥نا تس مرݨ ن آوݨ جاݨ ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਮਹਿ ਦਾਸੁ ਦਾਸ ਮਹਿ ਸੋਇ ॥Thaakur meh dhaas dhaas meh soi ||ठाकुर महि दासु दास महि सोइ ॥ٹھاکر مهِ داس داس مهِ سوا ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥jeh dhekhaa teh avar na koi ||1||जह देखा तह अवरु न कोइ ॥१॥جه دےکھا ته اور ن کوا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਹਜ ਘਰੁ ਪਾਈਐ ॥gurmukh bhagat sahaj ghar paieeaai ||गुरमुखि भगति सहज घरु पाईऐ ॥گُرمکھ بھگت سهج گھر پاایاَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮਰਿ ਆਈਐ ਜਾਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bin gur bheTe mar aaieeaai jaieeaai ||1|| rahaau ||बिनु गुर भेटे मरि आईऐ जाईऐ ॥१॥ रहाउ ॥بٍن گُر بھےٹے مر آایاَے جاایاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋ ਗੁਰੁ ਕਰਉ ਜਿ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈ ॥so gur karau j saach dhiraRaavai ||सो गुरु करउ जि साचु दृड़ावै ॥سو گُر کرا ج ساچ درڑاوَے ۔۔

ਅਕਥੁ ਕਥਾਵੈ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥akath kathaavai sabadh milaavai ||अकथु कथावै सबदि मिलावै ॥اکتھ کتھاوَے سبد ملاوَے ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗ ਅਵਰ ਨਹੀ ਕਾਰਾ ॥har ke log avar nahee kaaraa ||हरि के लोग अवर नही कारा ॥هر کے لوگ اور نهیِ کارا ۔۔

ਸਾਚਉ ਠਾਕੁਰੁ ਸਾਚੁ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥saachau Thaakur saach piaaraa ||2||साचउ ठाकुरु साचु पिआरा ॥२॥ساچا ٹھاکر ساچ پآرا ۔۔۲۔۔

ਤਨ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਮਨ ਮਹਿ ਸਾਚਾ ॥tan meh manooaa man meh saachaa ||तन महि मनूआ मन महि साचा ॥تن مهِ منُوآ من مهِ ساچا ۔۔

ਸੋ ਸਾਚਾ ਮਿਲਿ ਸਾਚੇ ਰਾਚਾ ॥so saachaa mil saache raachaa ||सो साचा मिलि साचे राचा ॥سو ساچا مل ساچے راچا ۔۔

ਸੇਵਕੁ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਲਾਗੈ ਪਾਇ ॥sevak prabh kai laagai pai ||सेवकु प्रभ कै लागै पाइ ॥سےوک پربھ کَے لاگَے پاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥੩॥satigur pooraa milai milai ||3||सतिगुरु पूरा मिलै मिलाइ ॥३॥ستگر پُورا ملَے ملاا ۔۔۳۔۔

ਆਪਿ ਦਿਖਾਵੈ ਆਪੇ ਦੇਖੈ ॥aap dhikhaavai aape dhekhai ||आपि दिखावै आपे देखै ॥آپ دکھاوَے آپے دےکھَے ۔۔

ਹਠਿ ਨ ਪਤੀਜੈ ਨਾ ਬਹੁ ਭੇਖੈ ॥haTh na pateejai naa bahu bhekhai ||हठि न पतीजै ना बहु भेखै ॥هٹھ ن پتیِجَے نا بهُ بھےکھَے ۔۔

ਘੜਿ ਭਾਡੇ ਜਿਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਇਆ ॥ghaR bhaadde jin a(n)mrit paiaa ||घड़ि भाडे जिनि अंमृतु पाइआ ॥گھڑ بھاڈے جنِ اںمرت پاایا ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਪ੍ਰਭਿ ਮਨੁ ਪਤੀਆਇਆ ॥੪॥prem bhagat prabh man pateeaaiaa ||4||प्रेम भगति प्रभि मनु पतीआइआ ॥४॥پرےم بھگت پربھ من پتیِآایا ۔۔۴۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਭੂਲਹਿ ਚੋਟਾ ਖਾਹਿ ॥paR paR bhooleh choTaa khaeh ||पड़ि पड़ि भूलहि चोटा खाहि ॥پڑ پڑِ بھُوله چوٹا کھاه ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਣਪ ਆਵਹਿ ਜਾਹਿ ॥bahut siaanap aaveh jaeh ||बहुतु सिआणप आवहि जाहि ॥بهُت سآݨپ آوه جاه ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਭਉ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇ ॥naam japai bhau bhojan khai ||नामु जपै भउ भोजनु खाइ ॥نام جپَے بھا بھوجن کھاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਵਕ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥੫॥gurmukh sevak rahe samai ||5||गुरमुखि सेवक रहे समाइ ॥५॥گُرمکھ سےوک رهے سماا ۔۔۵۔۔

ਪੂਜਿ ਸਿਲਾ ਤੀਰਥ ਬਨ ਵਾਸਾ ॥pooj silaa teerath ban vaasaa ||पूजि सिला तीरथ बन वासा ॥پُوج سلا تیِرتھ بن واسا ۔۔

ਭਰਮਤ ਡੋਲਤ ਭਏ ਉਦਾਸਾ ॥bharamat ddolat bhe udhaasaa ||भरमत डोलत भए उदासा ॥بھرمت ڈولت بھاے اُداسا ۔۔

ਮਨਿ ਮੈਲੈ ਸੂਚਾ ਕਿਉ ਹੋਇ ॥man mailai soochaa kiau hoi ||मनि मैलै सूचा किउ होइ ॥من مَےلَے سُوچا کا هوا ۔۔

ਸਾਚਿ ਮਿਲੈ ਪਾਵੈ ਪਤਿ ਸੋਇ ॥੬॥saach milai paavai pat soi ||6||साचि मिलै पावै पति सोइ ॥६॥ساچ ملَے پاوَے پت سوا ۔۔۶۔۔

ਆਚਾਰਾ ਵੀਚਾਰੁ ਸਰੀਰਿ ॥aachaaraa veechaar sareer ||आचारा वीचारु सरीरि ॥آچارا ویِچار سریِر ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਸਹਜਿ ਮਨੁ ਧੀਰਿ ॥aadh jugaadh sahaj man dheer ||आदि जुगादि सहजि मनु धीरि ॥آد جُگاد سهج من دھیِر ۔۔

ਪਲ ਪੰਕਜ ਮਹਿ ਕੋਟਿ ਉਧਾਰੇ ॥pal pa(n)kaj meh koT udhaare ||पल पंकज महि कोटि उधारे ॥پل پںکج مهِ کوٹ اُدھارے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰੁ ਮੇਲਿ ਪਿਆਰੇ ॥੭॥kar kirapaa gur mel piaare ||7||करि किरपा गुरु मेलि पिआरे ॥७॥کر کرپا گُر مےل پآرے ۔۔۷۔۔

ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਪ੍ਰਭ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥kis aagai prabh tudh saalaahee ||किसु आगै प्रभ तुधु सालाही ॥کِس آگَے پربھ تُدھ سالاهیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਮੈ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥tudh bin dhoojaa mai ko naahee ||तुधु बिनु दूजा मै को नाही ॥تُدھ بن دُوجا مَے کو ناهیِ ۔۔

ਜਿਉ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖੁ ਰਜਾਇ ॥jiau tudh bhaavai tiau raakh rajai ||जिउ तुधु भावै तिउ राखु रजाइ ॥جِا تُدھ بھاوَے تا راکھ رجاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਭਾਇ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੮॥੨॥naanak sahaj bhai gun gai ||8||2||नानक सहजि भाइ गुण गाइ ॥८॥२॥نانک سهج بھاا گُݨ گاا ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਃ ੫ ਘਰੁ ੬ ਅਸਟਪਦੀdhanaasaree mahalaa panjavaa ghar chhayvaa asaTapadheeधनासरी म: ५ घरु ६ असटपदीدھناسریِ مÚ ۵ گھر ۶ اسٹپدیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਜੂਨੀ ਆਇਓ ਤਿਹ ਤਿਹ ਉਰਝਾਇਓ ਮਾਣਸ ਜਨਮੁ ਸੰਜੋਗਿ ਪਾਇਆ ॥jo jo joonee aaio teh teh urajhaio maanas janam sa(n)jog paiaa ||जो जो जूनी आइओ तिह तिह उरझाइओ माणस जनमु संजोगि पाइआ ॥جو جو جٌیِ آااو ته ته اُرجھاااو ماݨس جنم سںجوگ پاایا ۔۔

ਤਾਕੀ ਹੈ ਓਟ ਸਾਧ ਰਾਖਹੁ ਦੇ ਕਰਿ ਹਾਥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੇਲਹੁ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥੧॥taakee hai oT saadh raakhahu dhe kar haath kar kirapaa melahu har raiaa ||1||ताकी है ओट साध राखहु दे करि हाथ करि किरपा मेलहु हरि राइआ ॥१॥تاکیِ هَے اوٹ سادھ راکھهُ دے کر هاتھ کرِ کرپا مےلهُ هرِ راایا ۔۔۱۔۔

ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਭ੍ਰਮਿ ਥਿਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥anik janam bhram thit nahee paiee ||अनिक जनम भ्रमि थिति नही पाई ॥انک جنم بھرم تھتِ نهیِ پاای ۔۔

ਕਰਉ ਸੇਵਾ ਗੁਰ ਲਾਗਉ ਚਰਨ ਗੋਵਿੰਦ ਜੀ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਦੇਹੁ ਜੀ ਬਤਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karau sevaa gur laagau charan govi(n)dh jee kaa maarag dheh jee bataiee ||1|| rahaau ||करउ सेवा गुर लागउ चरन गोविंद जी का मारगु देहु जी बताई ॥१॥ रहाउ ॥کرا سےوا گُر لاگا چرن گووںد جیِ کا مارگ دےهُ جیِ بتاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਿਕ ਉਪਾਵ ਕਰਉ ਮਾਇਆ ਕਉ ਬਚਿਤਿ ਧਰਉ ਮੇਰੀ ਮੇਰੀ ਕਰਤ ਸਦ ਹੀ ਵਿਹਾਵੈ ॥anik upaav karau maiaa kau bachit dharau meree meree karat sadh hee vihaavai ||अनिक उपाव करउ माइआ कउ बचिति धरउ मेरी मेरी करत सद ही विहावै ॥انک اُپاو کرا ماایا کا بچِت دھرا مےریِ مےریِ کرت سد هیِ وهاوَے ۔۔