Ang 685 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੮੫)

ਜੋਬਨੁ ਧਨੁ ਪ੍ਰਭਤਾ ਕੈ ਮਦ ਮੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਦਿਵਾਨਾ ॥੧॥joban dhan prabhataa kai madh mai ahinis rahai dhivaanaa ||1||जोबनु धनु प्रभता कै मद मै अहिनिसि रहै दिवाना ॥१॥جوبن دھن پربھتا کَے مد مَے اهٍنس رهَے دوانا ۔۔۱۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਸਦਾ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਤਾ ਸਿਉ ਮਨੁ ਨ ਲਗਾਨਾ ॥dheen dhiaal sadhaa dhukh bha(n)jan taa siau man na lagaanaa ||दीन दइआल सदा दुख भंजन ता सिउ मनु न लगाना ॥دیٍن دایال سدا دُکھ بھںجن تا سا من ن لگانا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੋਟਨ ਮੈ ਕਿਨਹੂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਪਛਾਨਾ ॥੨॥੨॥jan naanak koTan mai kinahoo gurmukh hoi pachhaanaa ||2||2||जन नानक कोटन मै किनहू गुरमुखि होइ पछाना ॥२॥२॥جن نانک کوٹن مَے کنهُو گُرمکھ هوا پچھانا ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥dhanaasaree mahalaa nauvaa ||धनासरी महला ९ ॥دھناسریِ مهلا ۹ ۔۔

ਤਿਹ ਜੋਗੀ ਕਉ ਜੁਗਤਿ ਨ ਜਾਨਉ ॥teh jogee kau jugat na jaanau ||तिह जोगी कउ जुगति न जानउ ॥تِه جوگیِ کا جُگت ن جانا ۔۔

ਲੋਭ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਫੁਨਿ ਜਿਹ ਘਟਿ ਮਾਹਿ ਪਛਾਨਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥lobh moh maiaa mamataa fun jeh ghaT maeh pachhaanau ||1|| rahaau ||लोभ मोह माइआ ममता फुनि जिह घटि माहि पछानउ ॥१॥ रहाउ ॥لوبھ موه مااآ ممتا پھُن جه گھٹ ماه پچھانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਉਸਤਤਿ ਨਹ ਜਾ ਕੈ ਕੰਚਨ ਲੋਹ ਸਮਾਨੋ ॥par ni(n)dhaa usatat neh jaa kai ka(n)chan loh samaano ||पर निंदा उसतति नह जा कै कंचन लोह समानो ॥پر نںدا اُستت نه جا کَے کںچن لوه سمانو ۔۔

ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਰਹੈ ਅਤੀਤਾ ਜੋਗੀ ਤਾਹਿ ਬਖਾਨੋ ॥੧॥harakh sog te rahai ateetaa jogee taeh bakhaano ||1||हरख सोग ते रहै अतीता जोगी ताहि बखानो ॥१॥هرکھ سوگ تے رهَے اتیِتا جوگیِ تاه بکھانو ۔۔۱۔۔

ਚੰਚਲ ਮਨੁ ਦਹ ਦਿਸਿ ਕਉ ਧਾਵਤ ਅਚਲ ਜਾਹਿ ਠਹਰਾਨੋ ॥cha(n)chal man dheh dhis kau dhaavat achal jaeh Thaharaano ||चंचल मनु दह दिसि कउ धावत अचल जाहि ठहरानो ॥چںچل من ده دس کا دھاوت اچل جاه ٹھهرانو ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਜੋ ਨਰੁ ਮੁਕਤਿ ਤਾਹਿ ਤੁਮ ਮਾਨੋ ॥੨॥੩॥kahu naanak ieh bidh ko jo nar mukat taeh tum maano ||2||3||कहु नानक इह बिधि को जो नरु मुकति ताहि तुम मानो ॥२॥३॥کهُ نانک اه بدھ کو جو نر مُکت تاه تُم مانو ۔۔۲۔۔۳۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥dhanaasaree mahalaa nauvaa ||धनासरी महला ९ ॥دھناسریِ مهلا ۹ ۔۔

ਅਬ ਮੈ ਕਉਨੁ ਉਪਾਉ ਕਰਉ ॥ab mai kaun upaau karau ||अब मै कउनु उपाउ करउ ॥اب مَے کان اُپاا کرا ۔۔

ਜਿਹ ਬਿਧਿ ਮਨ ਕੋ ਸੰਸਾ ਚੂਕੈ ਭਉ ਨਿਧਿ ਪਾਰਿ ਪਰਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh bidh man ko sa(n)saa chookai bhau nidh paar parau ||1|| rahaau ||जिह बिधि मन को संसा चूकै भउ निधि पारि परउ ॥१॥ रहाउ ॥جِه بدھ من کو سںسا چُوکَے بھا ندھِ پار پرا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਾਇ ਕਛੁ ਭਲੋ ਨ ਕੀਨੋ ਤਾ ਤੇ ਅਧਿਕ ਡਰਉ ॥janam pai kachh bhalo na keeno taa te adhik ddarau ||जनमु पाइ कछु भलो न कीनो ता ते अधिक डरउ ॥جنم پاا کچھ بھلو ن کیٍنو تا تے ادھک ڈرا ۔۔

ਮਨ ਬਚ ਕ੍ਰਮ ਹਰਿ ਗੁਨ ਨਹੀ ਗਾਏ ਯਹ ਜੀਅ ਸੋਚ ਧਰਉ ॥੧॥man bach karam har gun nahee gaae yeh jeea soch dharau ||1||मन बच क्रम हरि गुन नही गाए यह जीअ सोच धरउ ॥१॥من بچ ک®م هر گُن نهیِ گااے ےه جیِا سوچ دھرا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸੁਨਿ ਕਛੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਉਪਜਿਓ ਪਸੁ ਜਿਉ ਉਦਰੁ ਭਰਉ ॥gurmat sun kachh giaan na upajio pas jiau udhar bharau ||गुरमति सुनि कछु गिआनु न उपजिओ पसु जिउ उदरु भरउ ॥گُرمت سُن کچھ گآن ن اُپجاو پس جاُ اُدر بھراُ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਬਿਰਦੁ ਪਛਾਨਉ ਤਬ ਹਉ ਪਤਿਤ ਤਰਉ ॥੨॥੪॥੯॥੯॥੧੩॥੫੮॥੪॥੯੩॥kahu naanak prabh biradh pachhaanau tab hau patit tarau ||2||4||9||9||13||58||4||93||कहु नानक प्रभ बिरदु पछानउ तब हउ पतित तरउ ॥२॥४॥९॥९॥१३॥५८॥४॥९३॥کهُ نانک پربھ برد پچھانا تب ها پتت ترا ۔۔۲۔۔۴۔۔۹۔۔۹۔۔۱۳۔۔۵۸۔۔۴۔۔۹۳۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ਅਸਟਪਦੀਆdhanaasaree mahalaa pehilaa ghar doojaa asaTapadheeaaधनासरी महला १ घरु २ असटपदीआدھناسریِ مهلا ۱ گھر ۲ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਗਰੁ ਰਤਨੀ ਭਰਪੂਰੇ ॥gur saagar ratanee bharapoore ||गुरु सागरु रतनी भरपूरे ॥گُر ساگر رتنیِ بھرپُورے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸੰਤ ਚੁਗਹਿ ਨਹੀ ਦੂਰੇ ॥a(n)mrit sa(n)t chugeh nahee dhoore ||अंमृतु संत चुगहि नही दूरे ॥اںمرت سںت چُگه نهیِ دُورے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚੋਗ ਚੁਗਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥har ras chog chugeh prabh bhaavai ||हरि रसु चोग चुगहि प्रभ भावै ॥هر رس چوگ چُگه پربھ بھاوَے ۔۔

ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਪਾਵੈ ॥੧॥saravar meh ha(n)s praanapat paavai ||1||सरवर महि हंसु प्रानपति पावै ॥१॥سرور مهِ هںس پرانپت پاوَے ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਬਗੁ ਬਪੁੜਾ ਛਪੜੀ ਨਾਇ ॥kiaa bag bapuRaa chhapaRee nai ||किआ बगु बपुड़ा छपड़ी नाइ ॥کِآ بگ بپڑا چھپڑیِ ناا ۔۔

ਕੀਚੜਿ ਡੂਬੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥keechaR ddoobai mail na jai ||1|| rahaau ||कीचड़ि डूबै मैलु न जाइ ॥१॥ रहाउ ॥کیِچڑ ڈُوبَے مَےل ن جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਖਿ ਰਖਿ ਚਰਨ ਧਰੇ ਵੀਚਾਰੀ ॥rakh rakh charan dhare veechaaree ||रखि रखि चरन धरे वीचारी ॥رکھ رکھِ چرن دھرے ویِچاریِ ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਛੋਡਿ ਭਏ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ॥dhubidhaa chhodd bhe nira(n)kaaree ||दुबिधा छोडि भए निरंकारी ॥دُبدھا چھوڈ بھاے نرںکاریِ ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਹਰਿ ਰਸ ਚਾਖੇ ॥mukat padhaarath har ras chaakhe ||मुकति पदारथु हरि रस चाखे ॥مُکت پدارتھ هر رس چاکھے ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ॥੨॥aavan jaan rahe gur raakhe ||2||आवण जाण रहे गुरि राखे ॥२॥آوݨ جاݨ رهے گُر راکھے ۔۔۲۔۔

ਸਰਵਰ ਹੰਸਾ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਇ ॥saravar ha(n)saa chhodd na jai ||सरवर हंसा छोडि न जाइ ॥سرور هںسا چھوڈ ن جاا ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ॥prem bhagat kar sahaj samai ||प्रेम भगति करि सहजि समाइ ॥پرےم بھگت کر سهجِ سماا ۔۔

ਸਰਵਰ ਮਹਿ ਹੰਸੁ ਹੰਸ ਮਹਿ ਸਾਗਰੁ ॥saravar meh ha(n)s ha(n)s meh saagar ||सरवर महि हंसु हंस महि सागरु ॥سرور مهِ هںس هںس مهِ ساگر ۔۔

ਅਕਥ ਕਥਾ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਆਦਰੁ ॥੩॥akath kathaa gur bachanee aadhar ||3||अकथ कथा गुर बचनी आदरु ॥३॥اکتھ کتھا گُر بچنیِ آدر ۔۔۳۔۔

ਸੁੰਨ ਮੰਡਲ ਇਕੁ ਜੋਗੀ ਬੈਸੇ ॥su(n)n ma(n)ddal ik jogee baise ||सुँन मंडल इकु जोगी बैसे ॥سُنّ مںڈل اک جوگیِ بَےسے ۔۔

ਨਾਰਿ ਨ ਪੁਰਖੁ ਕਹਹੁ ਕੋਊ ਕੈਸੇ ॥naar na purakh kahahu kouoo kaise ||नारि न पुरखु कहहु कोऊ कैसे ॥نار ن پُرکھ کههُ کواُو کَےسے ۔۔

ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥tirabhavan jot rahe liv laiee ||तृभवण जोति रहे लिव लाई ॥تِربھوݨ جوت رهے لو لاای ۔۔

ਸੁਰਿ ਨਰ ਨਾਥ ਸਚੇ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥sur nar naath sache saranaiee ||4||सुरि नर नाथ सचे सरणाई ॥४॥سُر نر ناتھ سچے سرݨاای ۔۔۴۔۔

ਆਨੰਦ ਮੂਲੁ ਅਨਾਥ ਅਧਾਰੀ ॥aana(n)dh mool anaath adhaaree ||आनंद मूलु अनाथ अधारी ॥آنµد مُول اناتھ ادھاریِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਹਜਿ ਬੀਚਾਰੀ ॥gurmukh bhagat sahaj beechaaree ||गुरमुखि भगति सहजि बीचारी ॥گُرمکھ بھگت سهج بیِچاریِ ۔۔

ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਭੈ ਕਾਟਣਹਾਰੇ ॥bhagat vachhal bhai kaaTanahaare ||भगति वछल भै काटणहारे ॥بھگت وچھل بھَے کاٹݨهارے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲੇ ਪਗੁ ਧਾਰੇ ॥੫॥haumai maar mile pag dhaare ||5||हउमै मारि मिले पगु धारे ॥५॥هامَے مار ملے پگ دھارے ۔۔۵۔۔

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਏ ॥anik jatan kar kaal sa(n)taae ||अनिक जतन करि कालु संताए ॥انک جتن کرِ کال سںتااے ۔۔

ਮਰਣੁ ਲਿਖਾਇ ਮੰਡਲ ਮਹਿ ਆਏ ॥maran likhai ma(n)ddal meh aae ||मरणु लिखाइ मंडल महि आए ॥مرݨ لکھاا مںڈل مهِ آاے ۔۔