Ang 681 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੮੧)

ਧੰਨਿ ਸੁ ਥਾਨੁ ਧੰਨਿ ਓਇ ਭਵਨਾ ਜਾ ਮਹਿ ਸੰਤ ਬਸਾਰੇ ॥dha(n)n su thaan dha(n)n oi bhavanaa jaa meh sa(n)t basaare ||धंनि सु थानु धंनि ओइ भवना जा महि संत बसारे ॥دھنّ سُ تھان دھنّ اوِا بھونا جا مهِ سںت بسارے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕੀ ਸਰਧਾ ਪੂਰਹੁ ਠਾਕੁਰ ਭਗਤ ਤੇਰੇ ਨਮਸਕਾਰੇ ॥੨॥੯॥੪੦॥jan naanak kee saradhaa poorahu Thaakur bhagat tere namasakaare ||2||9||40||जन नानक की सरधा पूरहु ठाकुर भगत तेरे नमसकारे ॥२॥९॥४०॥جن نانک کیِ سردھا پُورهُ ٹھاکر بھگت تےرے نمسکارے ۔۔۲۔۔۹۔۔۴۰۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਛਡਾਇ ਲੀਓ ਮਹਾ ਬਲੀ ਤੇ ਅਪਨੇ ਚਰਨ ਪਰਾਤਿ ॥chhaddai leeo mahaa balee te apane charan paraat ||छडाइ लीओ महा बली ते अपने चरन पराति ॥چھڈاا لیِاو مها بلیِ تے اپنے چرن پرات ۔۔

ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਮਨ ਮੰਤਾ ਬਿਨਸਿ ਨ ਕਤਹੂ ਜਾਤਿ ॥੧॥ek naam dheeo man ma(n)taa binas na katahoo jaat ||1||एकु नामु दीओ मन मंता बिनसि न कतहू जाति ॥१॥اےک نام دیِاو من مںتا بنس ن کتهُو جات ۔۔۱۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਕੀਨੀ ਦਾਤਿ ॥satigur poorai keenee dhaat ||सतिगुरि पूरै कीनी दाति ॥ستگر پُورَے کیٍنیِ دات ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਕੀਰਤਨ ਕਉ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ਗਾਤਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥har har naam dheeo keeratan kau bhiee hamaaree gaat || rahaau ||हरि हरि नामु दीओ कीरतन कउ भई हमारी गाति ॥ रहाउ ॥هر هرِ نام دیِاو کیِرتن کا بھای هماریِ گات ۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕੀਓ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪੁਨੈ ਭਗਤਨ ਕੀ ਰਾਖੀ ਪਾਤਿ ॥a(n)geekaar keeo prabh apunai bhagatan kee raakhee paat ||अंगीकारु कीओ प्रभि अपुनै भगतन की राखी पाति ॥اںگیِکار کیِاو پربھ اپنَے بھگتن کیِ راکھیِ پات ۔۔

ਨਾਨਕ ਚਰਨ ਗਹੇ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ਦਿਨ ਰਾਤਿ ॥੨॥੧੦॥੪੧॥naanak charan gahe prabh apane sukh paio dhin raat ||2||10||41||नानक चरन गहे प्रभ अपने सुखु पाइओ दिन राति ॥२॥१०॥४१॥نانک چرن گهے پربھ اپنے سُکھ پاااو دن رات ۔۔۲۔۔۱۰۔۔۴۱۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਪਰ ਹਰਨਾ ਲੋਭੁ ਝੂਠ ਨਿੰਦ ਇਵ ਹੀ ਕਰਤ ਗੁਦਾਰੀ ॥par haranaa lobh jhooTh ni(n)dh iv hee karat gudhaaree ||पर हरना लोभु झूठ निंद इव ही करत गुदारी ॥پر هرنا لوبھ جھُوٹھ نںد او هیِ کرت گُداریِ ۔۔

ਮ੍ਰਿਗ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਆਸ ਮਿਥਿਆ ਮੀਠੀ ਇਹ ਟੇਕ ਮਨਹਿ ਸਾਧਾਰੀ ॥੧॥mirag tirasanaa aas mithiaa meeThee ieh Tek maneh saadhaaree ||1||मृग तृसना आस मिथिआ मीठी इह टेक मनहि साधारी ॥१॥مِرگ ترسنا آس متھآ میِٹھیِ اه ٹےک منه سادھاریِ ۔۔۱۔۔

ਸਾਕਤ ਕੀ ਆਵਰਦਾ ਜਾਇ ਬ੍ਰਿਥਾਰੀ ॥saakat kee aavaradhaa jai birathaaree ||साकत की आवरदा जाइ बृथारी ॥ساکت کیِ آوردا جاا برتھاریِ ۔۔

ਜੈਸੇ ਕਾਗਦ ਕੇ ਭਾਰ ਮੂਸਾ ਟੂਕਿ ਗਵਾਵਤ ਕਾਮਿ ਨਹੀ ਗਾਵਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥jaise kaagadh ke bhaar moosaa Took gavaavat kaam nahee gaavaaree || rahaau ||जैसे कागद के भार मूसा टूकि गवावत कामि नही गावारी ॥ रहाउ ॥جَےسے کاگد کے بھار مُوسا ٹُوک گواوت کام نهیِ گاواریِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੁਆਮੀ ਇਹ ਬੰਧਨ ਛੁਟਕਾਰੀ ॥kar kirapaa paarabraham suaamee ieh ba(n)dhan chhuTakaaree ||करि किरपा पारब्रहम सुआमी इह बंधन छुटकारी ॥کر کرپا پاربرهم سُآمیِ اه بںدھن چھُٹکاریِ ۔۔

ਬੂਡਤ ਅੰਧ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕਾਢਤ ਸਾਧ ਜਨਾ ਸੰਗਾਰੀ ॥੨॥੧੧॥੪੨॥booddat a(n)dh naanak prabh kaaddat saadh janaa sa(n)gaaree ||2||11||42||बूडत अंध नानक प्रभ काढत साध जना संगारी ॥२॥११॥४२॥بُوڈت اںدھ نانک پربھ کاڈھت سادھ جنا سںگاریِ ۔۔۲۔۔۱۱۔۔۴۲۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਆਮੀ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਸੀਤਲ ਤਨੁ ਮਨੁ ਛਾਤੀ ॥simar simar suaamee prabh apanaa seetal tan man chhaatee ||सिमरि सिमरि सुआमी प्रभु अपना सीतल तनु मनु छाती ॥سِمر سمر سُآمیِ پربھ اپنا سیِتل تن من چھاتیِ ۔۔

ਰੂਪ ਰੰਗ ਸੂਖ ਧਨੁ ਜੀਅ ਕਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਮੋਰੈ ਜਾਤੀ ॥੧॥roop ra(n)g sookh dhan jeea kaa paarabraham morai jaatee ||1||रूप रंग सूख धनु जीअ का पारब्रहम मोरै जाती ॥१॥رُوپ رںگ سُوکھ دھن جیِا کا پاربرهم مورَے جاتیِ ۔۔۱۔۔

ਰਸਨਾ ਰਾਮ ਰਸਾਇਨਿ ਮਾਤੀ ॥rasanaa raam rasain maatee ||रसना राम रसाइनि माती ॥رسنا رام رساان ماتیِ ۔۔

ਰੰਗ ਰੰਗੀ ਰਾਮ ਅਪਨੇ ਕੈ ਚਰਨ ਕਮਲ ਨਿਧਿ ਥਾਤੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥ra(n)g ra(n)gee raam apane kai charan kamal nidh thaatee || rahaau ||रंग रंगी राम अपने कै चरन कमल निधि थाती ॥ रहाउ ॥رںگ رںگیِ رام اپنے کَے چرن کمل ندھ تھاتیِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸ ਕਾ ਸਾ ਤਿਨ ਹੀ ਰਖਿ ਲੀਆ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਭਾਤੀ ॥jis kaa saa tin hee rakh leeaa pooran prabh kee bhaatee ||जिस का सा तिन ही रखि लीआ पूरन प्रभ की भाती ॥جِس کا سا تن هیِ رکھ لیِآ پُورن پربھ کیِ بھاتیِ ۔۔

ਮੇਲਿ ਲੀਓ ਆਪੇ ਸੁਖਦਾਤੈ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਰਾਖੀ ਪਾਤੀ ॥੨॥੧੨॥੪੩॥mel leeo aape sukhadhaatai naanak har raakhee paatee ||2||12||43||मेलि लीओ आपे सुखदातै नानक हरि राखी पाती ॥२॥१२॥४३॥مےل لیِاو آپے سُکھداتَے نانک هر راکھیِ پاتیِ ۔۔۲۔۔۱۲۔۔۴۳۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਦੂਤ ਦੁਸਮਨ ਸਭਿ ਤੁਝ ਤੇ ਨਿਵਰਹਿ ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਤੁਮਾਰਾ ॥dhoot dhusaman sabh tujh te nivareh pragaT prataap tumaaraa ||दूत दुसमन सभि तुझ ते निवरहि प्रगट प्रतापु तुमारा ॥دُوت دُسمن سبھ تُجھ تے نوره پرگٹ پرتاپ تُمارا ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਦੁਖਾਏ ਓਹੁ ਤਤਕਾਲ ਤੁਮ ਮਾਰਾ ॥੧॥jo jo tere bhagat dhukhaae oh tatakaal tum maaraa ||1||जो जो तेरे भगत दुखाए ओहु ततकाल तुम मारा ॥१॥جو جو تےرے بھگت دُکھااے اوهُ تتکال تُم مارا ۔۔۱۔۔

ਨਿਰਖਉ ਤੁਮਰੀ ਓਰਿ ਹਰਿ ਨੀਤ ॥nirakhau tumaree or har neet ||निरखउ तुमरी ओरि हरि नीत ॥نِرکھا تُمریِ اور هرِ نیِت ۔۔

ਮੁਰਾਰਿ ਸਹਾਇ ਹੋਹੁ ਦਾਸ ਕਉ ਕਰੁ ਗਹਿ ਉਧਰਹੁ ਮੀਤ ॥ ਰਹਾਉ ॥muraar sahai hoh dhaas kau kar geh udharahu meet || rahaau ||मुरारि सहाइ होहु दास कउ करु गहि उधरहु मीत ॥ रहाउ ॥مُرار سهاا هوهُ داس کا کر گهِ اُدھرهُ میِت ۔۔ رهاا ۔۔

ਸੁਣੀ ਬੇਨਤੀ ਠਾਕੁਰਿ ਮੇਰੈ ਖਸਮਾਨਾ ਕਰਿ ਆਪਿ ॥sunee benatee Thaakur merai khasamaanaa kar aap ||सुणी बेनती ठाकुरि मेरै खसमाना करि आपि ॥سُݨیِ بےنتیِ ٹھاکر مےرَے کھسمانا کر آپ ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਨਦ ਭਏ ਦੁਖ ਭਾਗੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਾਪਿ ॥੨॥੧੩॥੪੪॥naanak anadh bhe dhukh bhaage sadhaa sadhaa har jaap ||2||13||44||नानक अनद भए दुख भागे सदा सदा हरि जापि ॥२॥१३॥४४॥نانک اند بھاے دُکھ بھاگے سدا سدا هر جاپ ۔۔۲۔۔۱۳۔۔۴۴۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਚਤੁਰ ਦਿਸਾ ਕੀਨੋ ਬਲੁ ਅਪਨਾ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਕਰੁ ਧਾਰਿਓ ॥chatur dhisaa keeno bal apanaa sir uoopar kar dhaario ||चतुर दिसा कीनो बलु अपना सिर ऊपरि करु धारिओ ॥چتر دسا کیٍنو بل اپنا سر اُوپر کر دھاراو ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਟਾਖੵ ਅਵਲੋਕਨੁ ਕੀਨੋ ਦਾਸ ਕਾ ਦੂਖੁ ਬਿਦਾਰਿਓ ॥੧॥kirapaa kaTaakhaye avalokan keeno dhaas kaa dhookh bidhaario ||1||कृपा कटाख्य अवलोकनु कीनो दास का दूखु बिदारिओ ॥१॥کِ®پا کٹاکھے اولوکن کیٍنو داس کا دُوکھ بداراو ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਰਾਖੇ ਗੁਰ ਗੋਵਿੰਦ ॥har jan raakhe gur govi(n)dh ||हरि जन राखे गुर गोविंद ॥هر جن راکھے گُر گووںد ۔۔

ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਅਵਗੁਣ ਸਭਿ ਮੇਟੇ ਦਇਆਲ ਪੁਰਖ ਬਖਸੰਦ ॥ ਰਹਾਉ ॥ka(n)Th lai avagun sabh meTe dhiaal purakh bakhasa(n)dh || rahaau ||कंठि लाइ अवगुण सभि मेटे दइआल पुरख बखसंद ॥ रहाउ ॥کںٹھ لاا اوگݨ سبھ مےٹے دایال پُرکھ بکھسںد ۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਮਾਗਹਿ ਠਾਕੁਰ ਅਪੁਨੇ ਤੇ ਸੋਈ ਸੋਈ ਦੇਵੈ ॥jo maageh Thaakur apune te soiee soiee dhevai ||जो मागहि ठाकुर अपुने ते सोई सोई देवै ॥جو ماگه ٹھاکر اپنے تے سوای سوای دےوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਮੁਖ ਤੇ ਜੋ ਬੋਲੈ ਈਹਾ ਊਹਾ ਸਚੁ ਹੋਵੈ ॥੨॥੧੪॥੪੫॥naanak dhaas mukh te jo bolai ieehaa uoohaa sach hovai ||2||14||45||नानक दासु मुख ते जो बोलै ईहा ऊहा सचु होवै ॥२॥१४॥४५॥نانک داس مُکھ تے جو بولَے ایها اُوها سچ هووَے ۔۔۲۔۔۱۴۔۔۴۵۔۔