Ang 678 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੭੮)

ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਪ੍ਰਭ ਰੇਨ ਪਗ ਸਾਧਾ ॥੪॥੩॥੨੭॥naanak ma(n)gai dhaan prabh ren pag saadhaa ||4||3||27||नानकु मंगै दानु प्रभ रेन पग साधा ॥४॥३॥२७॥نانک مںگَے دان پربھ رےن پگ سادھا ۔۔۴۔۔۳۔۔۲۷۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਨਿ ਤੁਮ ਭੇਜੇ ਤਿਨਹਿ ਬੁਲਾਏ ਸੁਖ ਸਹਜ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਆਉ ॥jin tum bheje tineh bulaae sukh sahaj setee ghar aau ||जिनि तुम भेजे तिनहि बुलाए सुख सहज सेती घरि आउ ॥جٍن تُم بھےجے تنه بُلااے سُکھ سهج سےتیِ گھر آا ۔۔

ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਗੁਨ ਗਾਉ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਨਿਹਚਲ ਰਾਜੁ ਕਮਾਉ ॥੧॥anadh ma(n)gal gun gaau sahaj dhun nihachal raaj kamaau ||1||अनद मंगल गुन गाउ सहज धुनि निहचल राजु कमाउ ॥१॥اند مںگل گُن گاا سهج دھُن نهچل راج کماا ۔۔۱۔۔

ਤੁਮ ਘਰਿ ਆਵਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤ ॥tum ghar aavahu mere meet ||तुम घरि आवहु मेरे मीत ॥تُم گھر آوهُ مےرے میِت ۔۔

ਤੁਮਰੇ ਦੋਖੀ ਹਰਿ ਆਪਿ ਨਿਵਾਰੇ ਅਪਦਾ ਭਈ ਬਿਤੀਤ ॥ ਰਹਾਉ ॥tumare dhokhee har aap nivaare apadhaa bhiee biteet || rahaau ||तुमरे दोखी हरि आपि निवारे अपदा भई बितीत ॥ रहाउ ॥تُمرے دوکھیِ هر آپ نوارے اپدا بھای بتیِت ۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਨੇ ਪ੍ਰਭ ਕਰਨੇਹਾਰੇ ਨਾਸਨ ਭਾਜਨ ਥਾਕੇ ॥pragaT keene prabh karanehaare naasan bhaajan thaake ||प्रगट कीने प्रभ करनेहारे नासन भाजन थाके ॥پرگٹ کیٍنے پربھ کرنےهارے ناسن بھاجن تھاکے ۔۔

ਘਰਿ ਮੰਗਲ ਵਾਜਹਿ ਨਿਤ ਵਾਜੇ ਅਪੁਨੈ ਖਸਮਿ ਨਿਵਾਜੇ ॥੨॥ghar ma(n)gal vaajeh nit vaaje apunai khasam nivaaje ||2||घरि मंगल वाजहि नित वाजे अपुनै खसमि निवाजे ॥२॥گھر مںگل واجه نت واجے اپنَے کھسم نواجے ۔۔۲۔۔

ਅਸਥਿਰ ਰਹਹੁ ਡੋਲਹੁ ਮਤ ਕਬਹੂ ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਅਧਾਰਿ ॥asathir rahahu ddolahu mat kabahoo gur kai bachan adhaar ||असथिर रहहु डोलहु मत कबहू गुर कै बचनि अधारि ॥استھر رههُ ڈولهُ مت کبهُو گُر کَے بچن ادھار ۔۔

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਸਗਲ ਭੂ ਮੰਡਲ ਮੁਖ ਊਜਲ ਦਰਬਾਰ ॥੩॥jai jai kaar sagal bhoo ma(n)ddal mukh uoojal dharabaar ||3||जै जै कारु सगल भू मंडल मुख ऊजल दरबार ॥३॥جَے جَے کار سگل بھُو مںڈل مُکھ اُوجل دربار ۔۔۳۔۔

ਜਿਨ ਕੇ ਜੀਅ ਤਿਨੈ ਹੀ ਫੇਰੇ ਆਪੇ ਭਇਆ ਸਹਾਈ ॥jin ke jeea tinai hee fere aape bhiaa sahaiee ||जिन के जीअ तिनै ही फेरे आपे भइआ सहाई ॥جٍن کے جیِا تنَے هیِ پھےرے آپے بھایا سهاای ۔۔

ਅਚਰਜੁ ਕੀਆ ਕਰਨੈਹਾਰੈ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੪॥੨੮॥acharaj keeaa karanaihaarai naanak sach vaddiaaiee ||4||4||28||अचरजु कीआ करनैहारै नानक सचु वडिआई ॥४॥४॥२८॥اچرج کیِآ کرنَےهارَے نانک سچ وڈآای ۔۔۴۔۔۴۔۔۲۸۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੬dhanaasaree mahalaa panjavaa ghar chhayvaaधनासरी महला ५ घरु ६دھناسریِ مهلا ۵ گھر ۶

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸੁਨਹੁ ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ਬਿਨਉ ਹਮਾਰੇ ਜੀਉ ॥sunahu sa(n)t piaare binau hamaare jeeau ||सुनहु संत पिआरे बिनउ हमारे जीउ ॥سُنهُ سںت پآرے بنا همارے جیِا ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਮੁਕਤਿ ਨ ਕਾਹੂ ਜੀਉ ॥ ਰਹਾਉ ॥har bin mukat na kaahoo jeeau || rahaau ||हरि बिनु मुकति न काहू जीउ ॥ रहाउ ॥هر بن مُکت ن کاهُو جیِا ۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਕਰਮ ਕਰਿ ਤਾਰਨ ਤਰਨ ਹਰਿ ਅਵਰਿ ਜੰਜਾਲ ਤੇਰੈ ਕਾਹੂ ਨ ਕਾਮ ਜੀਉ ॥man niramal karam kar taaran taran har avar ja(n)jaal terai kaahoo na kaam jeeau ||मन निरमल करम करि तारन तरन हरि अवरि जंजाल तेरै काहू न काम जीउ ॥من نرمل کرم کر تارن ترن هرِ اور جںجال تےرَے کاهُو ن کام جیِا ۔۔

ਜੀਵਨ ਦੇਵਾ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸੇਵਾ ਇਹੁ ਉਪਦੇਸੁ ਮੋ ਕਉ ਗੁਰਿ ਦੀਨਾ ਜੀਉ ॥੧॥jeevan dhevaa paarabraham sevaa ih upadhes mo kau gur dheenaa jeeau ||1||जीवन देवा पारब्रहम सेवा इहु उपदेसु मो कउ गुरि दीना जीउ ॥१॥جیِون دےوا پاربرهم سےوا اهُ اُپدےس مو کا گُر دیٍنا جیِا ۔۔۱۔۔

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਨ ਲਾਈਐ ਹੀਤੁ ਜਾ ਕੋ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਬੀਤੁ ਅੰਤ ਕੀ ਬਾਰ ਓਹੁ ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲੈ ॥tis siau na laieeaai heet jaa ko kichh naahee beet a(n)t kee baar oh sa(n)g na chaalai ||तिसु सिउ न लाईऐ हीतु जा को किछु नाही बीतु अंत की बार ओहु संगि न चालै ॥تِس سا ن لاایاَے هیِت جا کو کچھ ناهیِ بیِت اںت کیِ بار اوهُ سںگ ن چالَے ۔۔

ਮਨਿ ਤਨਿ ਤੂ ਆਰਾਧ ਹਰਿ ਕੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਧ ਜਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਤੇਰੇ ਬੰਧਨ ਛੂਟੈ ॥੨॥man tan too aaraadh har ke preetam saadh jaa kai sa(n)g tere ba(n)dhan chhooTai ||2||मनि तनि तू आराध हरि के प्रीतम साध जा कै संगि तेरे बंधन छूटै ॥२॥من تنِ تُو آرادھ هرِ کے پریِتم سادھ جا کَے سںگ تےرے بںدھن چھُوٹَے ۔۔۲۔۔

ਗਹੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਸਰਨ ਹਿਰਦੈ ਕਮਲ ਚਰਨ ਅਵਰ ਆਸ ਕਛੁ ਪਟਲੁ ਨ ਕੀਜੈ ॥gahu paarabraham saran hiradhai kamal charan avar aas kachh paTal na keejai ||गहु पारब्रहम सरन हिरदै कमल चरन अवर आस कछु पटलु न कीजै ॥گهُ پاربرهم سرن هردَے کمل چرن اور آس کچھ پٹل ن کیِجَے ۔۔

ਸੋਈ ਭਗਤੁ ਗਿਆਨੀ ਧਿਆਨੀ ਤਪਾ ਸੋਈ ਨਾਨਕ ਜਾ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ॥੩॥੧॥੨੯॥soiee bhagat giaanee dhiaanee tapaa soiee naanak jaa kau kirapaa keejai ||3||1||29||सोई भगतु गिआनी धिआनी तपा सोई नानक जा कउ किरपा कीजै ॥३॥१॥२९॥سوای بھگت گآنیِ دھآنیِ تپا سوای نانک جا کا کرپا کیِجَے ۔۔۳۔۔۱۔۔۲۹۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਭਲੋ ਰੇ ਭਲੋ ਰੇ ਭਲੋ ਹਰਿ ਮੰਗਨਾ ॥mere laal bhalo re bhalo re bhalo har ma(n)ganaa ||मेरे लाल भलो रे भलो रे भलो हरि मंगना ॥مےرے لال بھلو رے بھلو رے بھلو هر مںگنا ۔۔

ਦੇਖਹੁ ਪਸਾਰਿ ਨੈਨ ਸੁਨਹੁ ਸਾਧੂ ਕੇ ਬੈਨ ਪ੍ਰਾਨਪਤਿ ਚਿਤਿ ਰਾਖੁ ਸਗਲ ਹੈ ਮਰਨਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥dhekhahu pasaar nain sunahu saadhoo ke bain praanapat chit raakh sagal hai maranaa || rahaau ||देखहु पसारि नैन सुनहु साधू के बैन प्रानपति चिति राखु सगल है मरना ॥ रहाउ ॥دےکھهُ پسار نَےن سُنهُ سادھُو کے بَےن پرانپت چت راکھ سگل هَے مرنا ۔۔ رهاا ۔۔

ਚੰਦਨ ਚੋਆ ਰਸ ਭੋਗ ਕਰਤ ਅਨੇਕੈ ਬਿਖਿਆ ਬਿਕਾਰ ਦੇਖੁ ਸਗਲ ਹੈ ਫੀਕੇ ਏਕੈ ਗੋਬਿਦ ਕੋ ਨਾਮੁ ਨੀਕੋ ਕਹਤ ਹੈ ਸਾਧ ਜਨ ॥cha(n)dhan choaa ras bhog karat anekai bikhiaa bikaar dhekh sagal hai feeke ekai gobidh ko naam neeko kahat hai saadh jan ||चंदन चोआ रस भोग करत अनेकै बिखिआ बिकार देखु सगल है फीके एकै गोबिद को नामु नीको कहत है साध जन ॥چںدن چوآ رس بھوگ کرت انےکَے بکھآ بکار دےکھ سگل هَے پھیِکے اےکَے گوبد کو نام نیِکو کهت هَے سادھ جن ۔۔

ਤਨੁ ਧਨੁ ਆਪਨ ਥਾਪਿਓ ਹਰਿ ਜਪੁ ਨ ਨਿਮਖ ਜਾਪਿਓ ਅਰਥੁ ਦ੍ਰਬੁ ਦੇਖੁ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨਾਹੀ ਚਲਨਾ ॥੧॥tan dhan aapan thaapio har jap na nimakh jaapio arath dhrab dhekh kachh sa(n)g naahee chalanaa ||1||तनु धनु आपन थापिओ हरि जपु न निमख जापिओ अरथु द्रबु देखु कछु संगि नाही चलना ॥१॥تن دھن آپن تھاپاو هر جپ ن نمکھ جاپاو ارتھ درب دےکھ کچھ سںگ ناهیِ چلنا ۔۔۱۔۔

ਜਾ ਕੋ ਰੇ ਕਰਮੁ ਭਲਾ ਤਿਨਿ ਓਟ ਗਹੀ ਸੰਤ ਪਲਾ ਤਿਨ ਨਾਹੀ ਰੇ ਜਮੁ ਸੰਤਾਵੈ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੰਗਨਾ ॥jaa ko re karam bhalaa tin oT gahee sa(n)t palaa tin naahee re jam sa(n)taavai saadhoo kee sa(n)ganaa ||जा को रे करमु भला तिनि ओट गही संत पला तिन नाही रे जमु संतावै साधू की संगना ॥جا کو رے کرم بھلا تن اوٹ گهیِ سںت پلا تن ناهیِ رے جم سںتاوَے سادھُو کیِ سںگنا ۔۔

ਪਾਇਓ ਰੇ ਪਰਮ ਨਿਧਾਨੁ ਮਿਟਿਓ ਹੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ਏਕੈ ਨਿਰੰਕਾਰ ਨਾਨਕ ਮਨੁ ਲਗਨਾ ॥੨॥੨॥੩੦॥paio re param nidhaan miTio hai abhimaan ekai nira(n)kaar naanak man laganaa ||2||2||30||पाइओ रे परम निधानु मिटिओ है अभिमानु एकै निरंकार नानक मनु लगना ॥२॥२॥३०॥پاااو رے پرم ندھان مٹاو هَے ابھِمان اےکَے نرںکار نانک من لگنا ۔۔۲۔۔۲۔۔۳۰۔۔