Ang 675 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੭੫)

ਅਉਖਧ ਮੰਤ੍ਰ ਮੂਲ ਮਨ ਏਕੈ ਮਨਿ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਪ੍ਰਭ ਧਾਰਿਆ ॥aaukhadh ma(n)tr mool man ekai man bisavaiaas prabh dhaariaa ||अउखध मंत्र मूल मन एकै मनि बिस्वासु प्रभ धारिआ ॥ااکھدھ مںتر مُول من اےکَے من بسواس پربھ دھارآ ۔۔

ਚਰਨ ਰੇਨ ਬਾਂਛੈ ਨਿਤ ਨਾਨਕੁ ਪੁਨਹ ਪੁਨਹ ਬਲਿਹਾਰਿਆ ॥੨॥੧੬॥charan ren baa(n)chhai nit naanak puneh puneh balihaariaa ||2||16||चरन रेन बाँछै नित नानकु पुनह पुनह बलिहारिआ ॥२॥१६॥چرن رےن باںچھَے نت نانک پُنه پُنه بلهارآ ۔۔۲۔۔۱۶۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰਾ ਲਾਗੋ ਰਾਮ ਸਿਉ ਹੇਤੁ ॥meraa laago raam siau het ||मेरा लागो राम सिउ हेतु ॥مےرا لاگو رام سا هےت ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਸਹਾਈ ਜਿਨਿ ਦੁਖ ਕਾ ਕਾਟਿਆ ਕੇਤੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur meraa sadhaa sahaiee jin dhukh kaa kaaTiaa ket ||1|| rahaau ||सतिगुरु मेरा सदा सहाई जिनि दुख का काटिआ केतु ॥१॥ रहाउ ॥ستگر مےرا سدا سهاای جنِ دُکھ کا کاٹآ کےت ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਾਥ ਦੇਇ ਰਾਖਿਓ ਅਪੁਨਾ ਕਰਿ ਬਿਰਥਾ ਸਗਲ ਮਿਟਾਈ ॥haath dhei raakhio apunaa kar birathaa sagal miTaiee ||हाथ देइ राखिओ अपुना करि बिरथा सगल मिटाई ॥هاتھ دےا راکھاو اپنا کر برتھا سگل مٹاای ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਕੇ ਮੁਖ ਕਾਲੇ ਕੀਨੇ ਜਨ ਕਾ ਆਪਿ ਸਹਾਈ ॥੧॥ni(n)dhak ke mukh kaale keene jan kaa aap sahaiee ||1||निंदक के मुख काले कीने जन का आपि सहाई ॥१॥نِںدک کے مُکھ کالے کیٍنے جن کا آپ سهاای ۔۔۱۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਹੋਆ ਰਖਵਾਲਾ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਕੰਠਿ ਲਾਇ ॥saachaa saahib hoaa rakhavaalaa raakh le'ee ka(n)Th lai ||साचा साहिबु होआ रखवाला राखि लीए कंठि लाइ ॥ساچا ساهب هوآ رکھوالا راکھ لیِاے کںٹھ لاا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣੇ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥੧੭॥nirabhau bhe sadhaa sukh maane naanak har gun gai ||2||17||निरभउ भए सदा सुख माणे नानक हरि गुण गाइ ॥२॥१७॥نِربھا بھاے سدا سُکھ ماݨے نانک هر گُݨ گاا ۔۔۲۔۔۱۷۔۔

ਧਨਾਸਿਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasiree mahalaa panjavaa ||धनासिरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਅਉਖਧੁ ਤੇਰੋ ਨਾਮੁ ਦਇਆਲ ॥aaukhadh tero naam dhiaal ||अउखधु तेरो नामु दइआल ॥ااکھدھ تےرو نام دایال ۔۔

ਮੋਹਿ ਆਤੁਰ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਨਹੀ ਜਾਨੀ ਤੂੰ ਆਪਿ ਕਰਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥moh aatur teree gat nahee jaanee too(n) aap kareh pratipaal ||1|| rahaau ||मोहि आतुर तेरी गति नही जानी तूँ आपि करहि प्रतिपाल ॥१॥ रहाउ ॥موه آتر تےریِ گت نهیِ جانیِ تُوں آپ کره پرتپال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧਾਰਿ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੇ ਦੁਤੀਆ ਭਾਉ ਨਿਵਾਰਿ ॥dhaar anugrahu suaamee mere dhuteeaa bhaau nivaar ||धारि अनुग्रहु सुआमी मेरे दुतीआ भाउ निवारि ॥دھار انگرهُ سُآمیِ مےرے دُتیِآ بھاا نوار ۔۔

ਬੰਧਨ ਕਾਟਿ ਲੇਹੁ ਅਪੁਨੇ ਕਰਿ ਕਬਹੂ ਨ ਆਵਹ ਹਾਰਿ ॥੧॥ba(n)dhan kaaT leh apune kar kabahoo na aaveh haar ||1||बंधन काटि लेहु अपुने करि कबहू न आवह हारि ॥१॥بںدھن کاٹ لےهُ اپنے کر کبهُو ن آوه هار ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੀ ਸਰਨਿ ਪਇਆ ਹਉ ਜੀਵਾਂ ਤੂੰ ਸੰਮ੍ਰਥੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਹਰਵਾਨੁ ॥teree saran piaa hau jeevaa(n) too(n) sa(n)mrath purakh miharavaan ||तेरी सरनि पइआ हउ जीवाँ तूँ संम्रथु पुरखु मिहरवानु ॥تےریِ سرن پایا ها جیِواں تُوں سںمرتھ پُرکھ مهروان ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਆਰਾਧੀ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨੁ ॥੨॥੧੮॥aaTh pahar prabh kau aaraadhee naanak sadh kurabaan ||2||18||आठ पहर प्रभ कउ आराधी नानक सद कुरबानु ॥२॥१८॥آٹھ پهر پربھ کا آرادھیِ نانک سد کُربان ۔۔۲۔۔۱۸۔۔

ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫raag dhanaasaree mahalaa panjavaaरागु धनासरी महला ५راگ دھناسریِ مهلا ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਾ ਹਾ ਪ੍ਰਭ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ॥haa haa prabh raakh leh ||हा हा प्रभ राखि लेहु ॥ها ها پربھ راکھ لےهُ ۔۔

ਹਮ ਤੇ ਕਿਛੂ ਨ ਹੋਇ ਮੇਰੇ ਸ੍ਵਾਮੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪੁਨਾ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ham te kichhoo na hoi mere savaiaamee kar kirapaa apunaa naam dheh ||1|| rahaau ||हम ते किछू न होइ मेरे स्वामी करि किरपा अपुना नामु देहु ॥१॥ रहाउ ॥هم تے کچھُو ن هوا مےرے سوامیِ کر کرپا اپنا نام دےهُ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਗਨਿ ਕੁਟੰਬ ਸਾਗਰ ਸੰਸਾਰ ॥agan kuTa(n)b saagar sa(n)saar ||अगनि कुटंब सागर संसार ॥اگن کُٹںب ساگر سںسار ۔۔

ਭਰਮ ਮੋਹ ਅਗਿਆਨ ਅੰਧਾਰ ॥੧॥bharam moh agiaan a(n)dhaar ||1||भरम मोह अगिआन अंधार ॥१॥بھرم موه اگآن اںدھار ۔۔۱۔۔

ਊਚ ਨੀਚ ਸੂਖ ਦੂਖ ॥uooch neech sookh dhookh ||ऊच नीच सूख दूख ॥اُوچ نیِچ سُوکھ دُوکھ ۔۔

ਧ੍ਰਾਪਸਿ ਨਾਹੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ॥੨॥dhraapas naahee tirasanaa bhookh ||2||ध्रापसि नाही तृसना भूख ॥२॥دھراپس ناهیِ ترسنا بھُوکھ ۔۔۲۔۔

ਮਨਿ ਬਾਸਨਾ ਰਚਿ ਬਿਖੈ ਬਿਆਧਿ ॥man baasanaa rach bikhai biaadh ||मनि बासना रचि बिखै बिआधि ॥من باسنا رچِ بکھَے بآدھ ۔۔

ਪੰਚ ਦੂਤ ਸੰਗਿ ਮਹਾ ਅਸਾਧ ॥੩॥pa(n)ch dhoot sa(n)g mahaa asaadh ||3||पंच दूत संगि महा असाध ॥३॥پںچ دُوت سںگ مها اسادھ ۔۔۳۔۔

ਜੀਅ ਜਹਾਨੁ ਪ੍ਰਾਨ ਧਨੁ ਤੇਰਾ ॥jeea jahaan praan dhan teraa ||जीअ जहानु प्रान धनु तेरा ॥جیِا جهان پران دھن تےرا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਾਨੁ ਸਦਾ ਹਰਿ ਨੇਰਾ ॥੪॥੧॥੧੯॥naanak jaan sadhaa har neraa ||4||1||19||नानक जानु सदा हरि नेरा ॥४॥१॥१९॥نانک جان سدا هر نےرا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۹۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਦੀਨ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਿ ਠਾਕੁਰ ਰਾਖੈ ਜਨ ਕੀ ਆਪਿ ॥dheen dharadh nivaar Thaakur raakhai jan kee aap ||दीन दरद निवारि ठाकुर राखै जन की आपि ॥دیٍن درد نوار ٹھاکر راکھَے جن کیِ آپ ۔۔

ਤਰਣ ਤਾਰਣ ਹਰਿ ਨਿਧਿ ਦੂਖੁ ਨ ਸਕੈ ਬਿਆਪਿ ॥੧॥taran taaran har nidh dhookh na sakai biaap ||1||तरण तारण हरि निधि दूखु न सकै बिआपि ॥१॥ترݨ تارݨ هر ندھِ دُوکھ ن سکَے بآپ ۔۔۱۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਭਜਹੁ ਗੁਪਾਲ ॥saadhoo sa(n)g bhajahu gupaal ||साधू संगि भजहु गुपाल ॥سادھُو سںگ بھجهُ گُپال ۔۔

ਆਨ ਸੰਜਮ ਕਿਛੁ ਨ ਸੂਝੈ ਇਹ ਜਤਨ ਕਾਟਿ ਕਲਿ ਕਾਲ ॥ ਰਹਾਉ ॥aan sa(n)jam kichh na soojhai ieh jatan kaaT kal kaal || rahaau ||आन संजम किछु न सूझै इह जतन काटि कलि काल ॥ रहाउ ॥آن سںجم کچھ ن سُوجھَے اه جتن کاٹ کل کال ۔۔ رهاا ۔۔

ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਦਇਆਲ ਪੂਰਨ ਤਿਸੁ ਬਿਨਾ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥aadh a(n)t dhiaal pooran tis binaa nahee koi ||आदि अंति दइआल पूरन तिसु बिना नही कोइ ॥آد اںت دایال پُورن تس بنا نهیِ کوا ۔۔

ਜਨਮ ਮਰਣ ਨਿਵਾਰਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਆਮੀ ਸੋਇ ॥੨॥janam maran nivaar har jap simar suaamee soi ||2||जनम मरण निवारि हरि जपि सिमरि सुआमी सोइ ॥२॥جنم مرݨ نوار هر جپِ سمر سُآمیِ سوا ۔۔۲۔۔

ਬੇਦ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਕਥੈ ਸਾਸਤ ਭਗਤ ਕਰਹਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥bedh si(n)mirat kathai saasat bhagat kareh beechaar ||बेद सिंमृति कथै सासत भगत करहि बीचारु ॥بےد سںمرت کتھَے ساست بھگت کره بیِچار ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪਾਈਐ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਬਿਨਸਿ ਜਾਇ ਅੰਧਾਰੁ ॥੩॥mukat paieeaai saadhasa(n)gat binas jai a(n)dhaar ||3||मुकति पाईऐ साधसंगति बिनसि जाइ अंधारु ॥३॥مُکت پاایاَے سادھسںگت بنس جاا اںدھار ۔۔۳۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਅਧਾਰੁ ਜਨ ਕਾ ਰਾਸਿ ਪੂੰਜੀ ਏਕ ॥charan kamal adhaar jan kaa raas poo(n)jee ek ||चरन कमल अधारु जन का रासि पूँजी एक ॥چرن کمل ادھار جن کا راس پُوںجیِ اےک ۔۔