Ang 672 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੭੨)

ਅਲੰਕਾਰ ਮਿਲਿ ਥੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾ ਤੇ ਕਨਿਕ ਵਖਾਨੀ ॥੩॥ala(n)kaar mil thailee hoiee hai taa te kanik vakhaanee ||3||अलंकार मिलि थैली होई है ता ते कनिक वखानी ॥३॥الµکار مل تھَےلیِ هوای هَے تا تے کنِک وکھانیِ ۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਜੋਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਸੋਭਾ ਬਾਜੇ ਅਨਹਤ ਬਾਨੀ ॥pragaTio jot sahaj sukh sobhaa baaje anahat baanee ||प्रगटिओ जोति सहज सुख सोभा बाजे अनहत बानी ॥پرگٹاو جوت سهج سُکھ سوبھا باجے انهت بانیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲ ਘਰੁ ਬਾਧਿਓ ਗੁਰਿ ਕੀਓ ਬੰਧਾਨੀ ॥੪॥੫॥kahu naanak nihachal ghar baadhio gur keeo ba(n)dhaanee ||4||5||कहु नानक निहचल घरु बाधिओ गुरि कीओ बंधानी ॥४॥५॥کهُ نانک نهچل گھر بادھاو گُر کیِاو بںدھانیِ ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਵਡੇ ਵਡੇ ਰਾਜਨ ਅਰੁ ਭੂਮਨ ਤਾ ਕੀ ਤ੍ਰਿਸਨ ਨ ਬੂਝੀ ॥vadde vadde raajan ar bhooman taa kee tirasan na boojhee ||वडे वडे राजन अरु भूमन ता की तृसन न बूझी ॥وڈے وڈے راجن ار بھُومن تا کیِ ترسن ن بُوجھیِ ۔۔

ਲਪਟਿ ਰਹੇ ਮਾਇਆ ਰੰਗ ਮਾਤੇ ਲੋਚਨ ਕਛੂ ਨ ਸੂਝੀ ॥੧॥lapaT rahe maiaa ra(n)g maate lochan kachhoo na soojhee ||1||लपटि रहे माइआ रंग माते लोचन कछू न सूझी ॥१॥لپٹ رهے ماایا رںگ ماتے لوچن کچھُو ن سُوجھیِ ۔۔۱۔۔

ਬਿਖਿਆ ਮਹਿ ਕਿਨ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥bikhiaa meh kin hee tirapat na paiee ||बिखिआ महि किन ही तृपति न पाई ॥بِکھآ مهِ کن هیِ ترپت ن پاای ۔۔

ਜਿਉ ਪਾਵਕੁ ਈਧਨਿ ਨਹੀ ਧ੍ਰਾਪੈ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਕਹਾ ਅਘਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥jiau paavak ieedhan nahee dhraapai bin har kahaa aghaiee || rahaau ||जिउ पावकु ईधनि नही ध्रापै बिनु हरि कहा अघाई ॥ रहाउ ॥جِا پاوک ایدھن نهیِ دھراپَے بن هر کها اگھاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਕਰਤ ਭੋਜਨ ਬਹੁ ਬਿੰਜਨ ਤਾ ਕੀ ਮਿਟੈ ਨ ਭੂਖਾ ॥dhin dhin karat bhojan bahu bi(n)jan taa kee miTai na bhookhaa ||दिनु दिनु करत भोजन बहु बिंजन ता की मिटै न भूखा ॥دٍن دن کرت بھوجن بهُ بںجن تا کیِ مٹَے ن بھُوکھا ۔۔

ਉਦਮੁ ਕਰੈ ਸੁਆਨ ਕੀ ਨਿਆਈ ਚਾਰੇ ਕੁੰਟਾ ਘੋਖਾ ॥੨॥audham karai suaan kee niaaiee chaare ku(n)Taa ghokhaa ||2||उदमु करै सुआन की निआई चारे कुँटा घोखा ॥२॥اُدم کرَے سُآن کیِ نآای چارے کُںٹا گھوکھا ۔۔۲۔۔

ਕਾਮਵੰਤ ਕਾਮੀ ਬਹੁ ਨਾਰੀ ਪਰ ਗ੍ਰਿਹ ਜੋਹ ਨ ਚੂਕੈ ॥kaamava(n)t kaamee bahu naaree par gireh joh na chookai ||कामवंत कामी बहु नारी पर गृह जोह न चूकै ॥کاموںت کامیِ بهُ ناریِ پر گره جوه ن چُوکَے ۔۔

ਦਿਨ ਪ੍ਰਤਿ ਕਰੈ ਕਰੈ ਪਛੁਤਾਪੈ ਸੋਗ ਲੋਭ ਮਹਿ ਸੂਕੈ ॥੩॥dhin prat karai karai pachhutaapai sog lobh meh sookai ||3||दिन प्रति करै करै पछुतापै सोग लोभ महि सूकै ॥३॥دٍن پرت کرَے کرَے پچھتاپَے سوگ لوبھ مهِ سُوکَے ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰ ਅਮੋਲਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥har har naam apaar amolaa a(n)mrit ek nidhaanaa ||हरि हरि नामु अपार अमोला अंमृतु एकु निधाना ॥هر هرِ نام اپار امولا اںمرت اےک ندھانا ۔۔

ਸੂਖੁ ਸਹਜੁ ਆਨੰਦੁ ਸੰਤਨ ਕੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਤੇ ਜਾਨਾ ॥੪॥੬॥sookh sahaj aana(n)dh sa(n)tan kai naanak gur te jaanaa ||4||6||सूखु सहजु आनंदु संतन कै नानक गुर ते जाना ॥४॥६॥سُوکھ سهج آنµد سںتن کَے نانک گُر تے جانا ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਃ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी म: ५ ॥دھناسریِ مÚ ۵ ۔۔

ਲਵੈ ਨ ਲਾਗਨ ਕਉ ਹੈ ਕਛੂਐ ਜਾ ਕਉ ਫਿਰਿ ਇਹੁ ਧਾਵੈ ॥lavai na laagan kau hai kachhooaai jaa kau fir ih dhaavai ||लवै न लागन कउ है कछूऐ जा कउ फिरि इहु धावै ॥لوَے ن لاگن کا هَے کچھُواَے جا کا پھر اهُ دھاوَے ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਇਹੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਬਨਿ ਆਵੈ ॥੧॥jaa kau gur dheeno ih a(n)mrit tis hee kau ban aavai ||1||जा कउ गुरि दीनो इहु अंमृतु तिस ही कउ बनि आवै ॥१॥جا کا گُر دیٍنو اهُ اںمرت تس هیِ کا بن آوَے ۔۔۱۔۔

ਜਾ ਕਉ ਆਇਓ ਏਕੁ ਰਸਾ ॥ ਖਾਨ ਪਾਨ ਆਨ ਨਹੀ ਖੁਧਿਆ ਤਾ ਕੈ ਚਿਤਿ ਨ ਬਸਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥jaa kau aaio ek rasaa || khaan paan aan nahee khudhiaa taa kai chit na basaa || rahaau ||जा कउ आइओ एकु रसा ॥ खान पान आन नही खुधिआ ता कै चिति न बसा ॥ रहाउ ॥جا کا آااو اےک رسا ۔۔ کھان پان آن نهیِ کھُدھآ تا کَے چت ن بسا ۔۔ رهاا ۔۔

ਮਉਲਿਓ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹੋਇਓ ਹਰਿਆ ਏਕ ਬੂੰਦ ਜਿਨਿ ਪਾਈ ॥maulio man tan hoio hariaa ek boo(n)dh jin paiee ||मउलिओ मनु तनु होइओ हरिआ एक बूँद जिनि पाई ॥مالاو من تن هوااو هرآ اےک بُوںد جنِ پاای ۔۔

ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਉਸਤਤਿ ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥baran na saakau usatat taa kee keemat kahan na jaiee ||2||बरनि न साकउ उसतति ता की कीमति कहणु न जाई ॥२॥برن ن ساکا اُستت تا کیِ کیِمت کهݨ ن جاای ۔۔۲۔۔

ਘਾਲ ਨ ਮਿਲਿਓ ਸੇਵ ਨ ਮਿਲਿਓ ਮਿਲਿਓ ਆਇ ਅਚਿੰਤਾ ॥ghaal na milio sev na milio milio aai achi(n)taa ||घाल न मिलिओ सेव न मिलिओ मिलिओ आइ अचिंता ॥گھال ن ملاو سےو ن ملِاو ملِاو آا اچِںتا ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਦਇਆ ਕਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਤਿਨਿ ਗੁਰਹਿ ਕਮਾਨੋ ਮੰਤਾ ॥੩॥jaa kau dhiaa karee merai Thaakur tin gureh kamaano ma(n)taa ||3||जा कउ दइआ करी मेरै ठाकुरि तिनि गुरहि कमानो मंता ॥३॥جا کا دایا کریِ مےرَے ٹھاکر تن گُره کمانو مںتا ۔۔۳۔۔

ਦੀਨ ਦੈਆਲ ਸਦਾ ਕਿਰਪਾਲਾ ਸਰਬ ਜੀਆ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥dheen dhaiaal sadhaa kirapaalaa sarab jeeaa pratipaalaa ||दीन दैआल सदा किरपाला सरब जीआ प्रतिपाला ॥دیٍن دَےآل سدا کرپالا سرب جیِآ پرتپالا ۔۔

ਓਤਿ ਪੋਤਿ ਨਾਨਕ ਸੰਗਿ ਰਵਿਆ ਜਿਉ ਮਾਤਾ ਬਾਲ ਗੋੁਪਾਲਾ ॥੪॥੭॥ot pot naanak sa(n)g raviaa jiau maataa baal guopaalaa ||4||7||ओति पोति नानक संगि रविआ जिउ माता बाल गुोपाला ॥४॥७॥اوت پوت نانک سںگ روِآ جا ماتا بال گُوپالا ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਬਾਰਿ ਜਾਉ ਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਊਪਰਿ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜੑਾਯਾ ॥baar jaau gur apune uoopar jin har har naam dhiraR(h)aayaa ||बारि जाउ गुर अपुने ऊपरि जिनि हरि हरि नामु दृड़्ड़ाया ॥بار جاا گُر اپنے اُوپر جن هرِ هرِ نام درڑھاےا ۔۔

ਮਹਾ ਉਦਿਆਨ ਅੰਧਕਾਰ ਮਹਿ ਜਿਨਿ ਸੀਧਾ ਮਾਰਗੁ ਦਿਖਾਯਾ ॥੧॥mahaa udhiaan a(n)dhakaar meh jin seedhaa maarag dhikhaayaa ||1||महा उदिआन अंधकार महि जिनि सीधा मारगु दिखाया ॥१॥مها اُدآن اںدھکار مهِ جن سیِدھا مارگ دکھاےا ۔۔۱۔۔

ਹਮਰੇ ਪ੍ਰਾਨ ਗੁਪਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ॥hamare praan gupaal gobi(n)dh ||हमरे प्रान गुपाल गोबिंद ॥همرے پران گُپال گوبںد ۔۔

ਈਹਾ ਊਹਾ ਸਰਬ ਥੋਕ ਕੀ ਜਿਸਹਿ ਹਮਾਰੀ ਚਿੰਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥e'eehaa uoohaa sarab thok kee jiseh hamaaree chi(n)dh ||1|| rahaau ||ईहा ऊहा सरब थोक की जिसहि हमारी चिंद ॥१॥ रहाउ ॥ایها اُوها سرب تھوک کیِ جسه هماریِ چںد ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਸਰਬ ਨਿਧਾਨਾ ਮਾਨੁ ਮਹਤੁ ਪਤਿ ਪੂਰੀ ॥jaa kai simaran sarab nidhaanaa maan mahat pat pooree ||जा कै सिमरनि सरब निधाना मानु महतु पति पूरी ॥جا کَے سمرن سرب ندھانا مان مهت پت پُوریِ ۔۔

ਨਾਮੁ ਲੈਤ ਕੋਟਿ ਅਘ ਨਾਸੇ ਭਗਤ ਬਾਛਹਿ ਸਭਿ ਧੂਰੀ ॥੨॥naam lait koT agh naase bhagat baachheh sabh dhooree ||2||नामु लैत कोटि अघ नासे भगत बाछहि सभि धूरी ॥२॥نام لَےت کوٹ اگھ ناسے بھگت باچھه سبھ دھُوریِ ۔۔۲۔۔

ਸਰਬ ਮਨੋਰਥ ਜੇ ਕੋ ਚਾਹੈ ਸੇਵੈ ਏਕੁ ਨਿਧਾਨਾ ॥sarab manorath je ko chaahai sevai ek nidhaanaa ||सरब मनोरथ जे को चाहै सेवै एकु निधाना ॥سرب منورتھ جے کو چاهَے سےوَے اےک ندھانا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਅਪਰੰਪਰ ਸੁਆਮੀ ਸਿਮਰਤ ਪਾਰਿ ਪਰਾਨਾ ॥੩॥paarabraham apara(n)par suaamee simarat paar paraanaa ||3||पारब्रहम अपरंपर सुआमी सिमरत पारि पराना ॥३॥پاربرهم اپرمپر سُآمیِ سمرت پار پرانا ۔۔۳۔۔

ਸੀਤਲ ਸਾਂਤਿ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੰਤਸੰਗਿ ਰਹਿਓ ਓਲੑਾ ॥seetal saa(n)t mahaa sukh paiaa sa(n)tasa(n)g rahio ol(h)aa ||सीतल साँति महा सुखु पाइआ संतसंगि रहिओ ओल्ला ॥سیِتل ساںت مها سُکھ پاایا سںتسںگ رهِاو اولھا ۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਇਹੁ ਨਾਨਕ ਕੀਨੋ ਚੋਲੑਾ ॥੪॥੮॥har dhan sa(n)chan har naam bhojan ih naanak keeno chol(h)aa ||4||8||हरि धनु संचनु हरि नामु भोजनु इहु नानक कीनो चोल्ला ॥४॥८॥هر دھن سںچن هرِ نام بھوجن اهُ نانک کیٍنو چولھا ۔۔۴۔۔۸۔۔