Ang 670 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੭੦)

ਜਪਿ ਮਨ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ॥jap man sat naam sadhaa sat naam ||जपि मन सति नामु सदा सति नामु ॥جپ من ستِ نام سدا ستِ نام ۔۔

ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਮੁਖ ਊਜਲ ਹੋਈ ਹੈ ਨਿਤ ਧਿਆਈਐ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥halat palat mukh uoojal hoiee hai nit dhiaaieeaai har purakh nira(n)janaa || rahaau ||हलति पलति मुख ऊजल होई है नित धिआईऐ हरि पुरखु निरंजना ॥ रहाउ ॥هلت پلت مُکھ اُوجل هوای هَے نت دھآایاَے هر پُرکھ نرںجنا ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਹਰਿ ਸਿਮਰਨੁ ਭਇਆ ਤਹ ਉਪਾਧਿ ਗਤੁ ਕੀਨੀ ਵਡਭਾਗੀ ਹਰਿ ਜਪਨਾ ॥jeh har simaran bhiaa teh upaadh gat keenee vaddabhaagee har japanaa ||जह हरि सिमरनु भइआ तह उपाधि गतु कीनी वडभागी हरि जपना ॥جه هر سمرن بھایا ته اُپادھ گت کیٍنیِ وڈبھاگیِ هرِ جپنا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਇਹ ਮਤਿ ਦੀਨੀ ਜਪਿ ਹਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਨਾ ॥੨॥੬॥੧੨॥jan naanak kau gur ieh mat dheenee jap har bhavajal taranaa ||2||6||12||जन नानक कउ गुरि इह मति दीनी जपि हरि भवजलु तरना ॥२॥६॥१२॥جن نانک کا گُر اه مت دیٍنیِ جپِ هرِ بھوجل ترنا ۔۔۲۔۔۶۔۔۱۲۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥dhanaasaree mahalaa chauthhaa ||धनासरी महला ४ ॥دھناسریِ مهلا ۴ ۔۔

ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਮੈ ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥mere saahaa mai har dharasan sukh hoi ||मेरे साहा मै हरि दरसन सुखु होइ ॥مےرے ساها مَے هر درسن سُکھ هوا ۔۔

ਹਮਰੀ ਬੇਦਨਿ ਤੂ ਜਾਨਤਾ ਸਾਹਾ ਅਵਰੁ ਕਿਆ ਜਾਨੈ ਕੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥hamaree bedhan too jaanataa saahaa avar kiaa jaanai koi || rahaau ||हमरी बेदनि तू जानता साहा अवरु किआ जानै कोइ ॥ रहाउ ॥همریِ بےدن تُو جانتا ساها اور کآ جانَے کوا ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਤੂ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਤੇਰਾ ਕੀਆ ਸਚੁ ਸਭੁ ਹੋਇ ॥saachaa saahib sach too mere saahaa teraa keeaa sach sabh hoi ||साचा साहिबु सचु तू मेरे साहा तेरा कीआ सचु सभु होइ ॥ساچا ساهب سچ تُو مےرے ساها تےرا کیِآ سچ سبھ هوا ۔۔

ਝੂਠਾ ਕਿਸ ਕਉ ਆਖੀਐ ਸਾਹਾ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥੧॥jhooThaa kis kau aakheeaai saahaa dhoojaa naahee koi ||1||झूठा किस कउ आखीऐ साहा दूजा नाही कोइ ॥१॥جھُوٹھا کس کا آکھیِاَے ساها دُوجا ناهیِ کوا ۔۔۱۔۔

ਸਭਨਾ ਵਿਚਿ ਤੂ ਵਰਤਦਾ ਸਾਹਾ ਸਭਿ ਤੁਝਹਿ ਧਿਆਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥sabhanaa vich too varatadhaa saahaa sabh tujheh dhiaaveh dhin raat ||सभना विचि तू वरतदा साहा सभि तुझहि धिआवहि दिनु राति ॥سبھنا وچ تُو ورتدا ساها سبھِ تُجھه دھآوه دن رات ۔۔

ਸਭਿ ਤੁਝ ਹੀ ਥਾਵਹੁ ਮੰਗਦੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਰਹਿ ਇਕ ਦਾਤਿ ॥੨॥sabh tujh hee thaavahu ma(n)gadhe mere saahaa too sabhanaa kareh ik dhaat ||2||सभि तुझ ही थावहु मंगदे मेरे साहा तू सभना करहि इक दाति ॥२॥سبھ تُجھ هیِ تھاوهُ مںگدے مےرے ساها تُو سبھنا کره اک دات ۔۔۲۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਤੁਝ ਹੀ ਵਿਚਿ ਹੈ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਤੁਝ ਤੇ ਬਾਹਰਿ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥sabh ko tujh hee vich hai mere saahaa tujh te baahar koiee naeh ||सभु को तुझ ही विचि है मेरे साहा तुझ ते बाहरि कोई नाहि ॥سبھ کو تُجھ هیِ وچ هَے مےرے ساها تُجھ تے باهرِ کوای ناه ۔۔

ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੇਰੇ ਤੂ ਸਭਸ ਦਾ ਮੇਰੇ ਸਾਹਾ ਸਭਿ ਤੁਝ ਹੀ ਮਾਹਿ ਸਮਾਹਿ ॥੩॥sabh jeea tere too sabhas dhaa mere saahaa sabh tujh hee maeh samaeh ||3||सभि जीअ तेरे तू सभस दा मेरे साहा सभि तुझ ही माहि समाहि ॥३॥سبھ جیِا تےرے تُو سبھس دا مےرے ساها سبھِ تُجھ هیِ ماه سماه ۔۔۳۔۔

ਸਭਨਾ ਕੀ ਤੂ ਆਸ ਹੈ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਭਿ ਤੁਝਹਿ ਧਿਆਵਹਿ ਮੇਰੇ ਸਾਹ ॥sabhanaa kee too aas hai mere piaare sabh tujheh dhiaaveh mere saeh ||सभना की तू आस है मेरे पिआरे सभि तुझहि धिआवहि मेरे साह ॥سبھنا کیِ تُو آس هَے مےرے پآرے سبھ تُجھه دھآوه مےرے ساه ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਸਚੁ ਨਾਨਕ ਕੇ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੪॥੭॥੧੩॥jiau bhaavai tiau rakh too mere piaare sach naanak ke paatisaeh ||4||7||13||जिउ भावै तिउ रखु तू मेरे पिआरे सचु नानक के पातिसाह ॥४॥७॥१३॥جِا بھاوَے تا رکھ تُو مےرے پآرے سچ نانک کے پاتساه ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۳۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇdhanaasaree mahalaa panjavaa ghar pehilaa chaupadheधनासरी महला ५ घरु १ चउपदेدھناسریِ مهلا ۵ گھر ۱ چاپدے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਭਵ ਖੰਡਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਸ੍ਵਾਮੀ ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਨਿਰੰਕਾਰੇ ॥bhav kha(n)ddan dhukh bha(n)jan savaiaamee bhagat vachhal nira(n)kaare ||भव खंडन दुख भंजन स्वामी भगति वछल निरंकारे ॥بھو کھںڈن دُکھ بھںجن سوامیِ بھگت وچھل نرںکارے ۔۔

ਕੋਟਿ ਪਰਾਧ ਮਿਟੇ ਖਿਨ ਭੀਤਰਿ ਜਾਂ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਰੇ ॥੧॥koT paraadh miTe khin bheetar jaa(n) gurmukh naam samaare ||1||कोटि पराध मिटे खिन भीतरि जाँ गुरमुखि नामु समारे ॥१॥کوٹ پرادھ مٹے کھن بھیِتر جاں گُرمکھ نام سمارے ۔۔۱۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ਹੈ ਰਾਮ ਪਿਆਰੇ ॥meraa man laagaa hai raam piaare ||मेरा मनु लागा है राम पिआरे ॥مےرا من لاگا هَے رام پآرے ۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲਿ ਕਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਵਸਿ ਕੀਨੇ ਪੰਚ ਦੂਤਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dheen dhiaal karee prabh kirapaa vas keene pa(n)ch dhootaare ||1|| rahaau ||दीन दइआलि करी प्रभि किरपा वसि कीने पंच दूतारे ॥१॥ रहाउ ॥دیٍن دایال کریِ پربھ کرپا وس کیٍنے پںچ دُوتارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਰਾ ਥਾਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਰੂਪੁ ਸੁਹਾਵਾ ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਬਾਰੇ ॥teraa thaan suhaavaa roop suhaavaa tere bhagat soheh dharabaare ||तेरा थानु सुहावा रूपु सुहावा तेरे भगत सोहहि दरबारे ॥تےرا تھان سُهاوا رُوپ سُهاوا تےرے بھگت سوههِ دربارے ۔۔

ਸਰਬ ਜੀਆ ਕੇ ਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥੨॥sarab jeeaa ke dhaate suaamee kar kirapaa leh ubaare ||2||सरब जीआ के दाते सुआमी करि किरपा लेहु उबारे ॥२॥سرب جیِآ کے داتے سُآمیِ کر کرپا لےهُ اُبارے ۔۔۲۔۔

ਤੇਰਾ ਵਰਨੁ ਨ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਲਖੀਐ ਤੇਰੀ ਕੁਦਰਤਿ ਕਉਨੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥teraa varan na jaapai roop na lakheeaai teree kudharat kaun beechaare ||तेरा वरनु न जापै रूपु न लखीऐ तेरी कुदरति कउनु बीचारे ॥تےرا ورن ن جاپَے رُوپ ن لکھیِاَے تےریِ کُدرت کان بیِچارے ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਰਵਿਆ ਸ੍ਰਬ ਠਾਈ ਅਗਮ ਰੂਪ ਗਿਰਧਾਰੇ ॥੩॥jal thal maheeal raviaa srab Thaiee agam roop giradhaare ||3||जलि थलि महीअलि रविआ स्रब ठाई अगम रूप गिरधारे ॥३॥جل تھلِ مهیِال روِآ سرب ٹھاای اگم رُوپ گردھارے ۔۔۳۔۔

ਕੀਰਤਿ ਕਰਹਿ ਸਗਲ ਜਨ ਤੇਰੀ ਤੂ ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਮੁਰਾਰੇ ॥keerat kareh sagal jan teree too abinaasee purakh muraare ||कीरति करहि सगल जन तेरी तू अबिनासी पुरखु मुरारे ॥کیِرت کره سگل جن تےریِ تُو ابناسیِ پُرکھ مُرارے ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਾਖਹੁ ਸੁਆਮੀ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਦੁਆਰੇ ॥੪॥੧॥jiau bhaavai tiau raakhahu suaamee jan naanak saran dhuaare ||4||1||जिउ भावै तिउ राखहु सुआमी जन नानक सरनि दुआरे ॥४॥१॥جِا بھاوَے تا راکھهُ سُآمیِ جن نانک سرن دُآرے ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥dhanaasaree mahalaa panjavaa ||धनासरी महला ५ ॥دھناسریِ مهلا ۵ ۔۔

ਬਿਨੁ ਜਲ ਪ੍ਰਾਨ ਤਜੇ ਹੈ ਮੀਨਾ ਜਿਨਿ ਜਲ ਸਿਉ ਹੇਤੁ ਬਢਾਇਓ ॥bin jal praan taje hai meenaa jin jal siau het baddaio ||बिनु जल प्रान तजे है मीना जिनि जल सिउ हेतु बढाइओ ॥بٍن جل پران تجے هَے میٍنا جن جل سا هےت بڈھاااو ۔۔

ਕਮਲ ਹੇਤਿ ਬਿਨਸਿਓ ਹੈ ਭਵਰਾ ਉਨਿ ਮਾਰਗੁ ਨਿਕਸਿ ਨ ਪਾਇਓ ॥੧॥kamal het binasio hai bhavaraa un maarag nikas na paio ||1||कमल हेति बिनसिओ है भवरा उनि मारगु निकसि न पाइओ ॥१॥کمل هےت بنساو هَے بھورا اُن مارگ نکس ن پاِااو ۔۔۱۔۔

ਅਬ ਮਨ ਏਕਸ ਸਿਉ ਮੋਹੁ ਕੀਨਾ ॥ab man ekas siau moh keenaa ||अब मन एकस सिउ मोहु कीना ॥اب من اےکس سا موهُ کیٍنا ۔۔

ਮਰੈ ਨ ਜਾਵੈ ਸਦ ਹੀ ਸੰਗੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚੀਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥marai na jaavai sadh hee sa(n)ge satigur sabadhee cheenaa ||1|| rahaau ||मरै न जावै सद ही संगे सतिगुर सबदी चीना ॥१॥ रहाउ ॥مرَے ن جاوَے سد هیِ سںگے ستگر سبدیِ چیٍنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔