Ang 666 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੬੬)

ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਆਪੇ ਸਚਿ ਲਾਏ ॥੪॥੭॥naanak aape vekhai aape sach laae ||4||7||नानक आपे वेखै आपे सचि लाए ॥४॥७॥نانک آپے وےکھَے آپے سچ لااے ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa ||धनासरी महला ३ ॥دھناسریِ مهلا ۳ ۔۔

ਨਾਵੈ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥naavai kee keemat mit kahee na jai ||नावै की कीमति मिति कही न जाइ ॥ناوَے کیِ کیِمت مت کهیِ ن جاا ۔۔

ਸੇ ਜਨ ਧੰਨੁ ਜਿਨ ਇਕ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥se jan dha(n)n jin ik naam liv lai ||से जन धंनु जिन इक नामि लिव लाइ ॥سے جن دھنّ جن اک نام لو لاا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਚੀ ਸਾਚਾ ਵੀਚਾਰੁ ॥gurmat saachee saachaa veechaar ||गुरमति साची साचा वीचारु ॥گُرمت ساچیِ ساچا ویِچار ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਦੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥੧॥aape bakhase dhe veechaar ||1||आपे बखसे दे वीचारु ॥१॥آپے بکھسے دے ویِچار ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਚਰਜੁ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪਿ ਸੁਣਾਏ ॥har naam acharaj prabh aap sunaae ||हरि नामु अचरजु प्रभु आपि सुणाए ॥هر نام اچرج پربھ آپ سُݨااے ۔۔

ਕਲੀ ਕਾਲ ਵਿਚਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kalee kaal vich gurmukh paae ||1|| rahaau ||कली काल विचि गुरमुखि पाए ॥१॥ रहाउ ॥کلیِ کال وچ گُرمکھ پااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਮੂਰਖ ਮੂਰਖ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥ham moorakh moorakh man maeh ||हम मूरख मूरख मन माहि ॥هم مُورکھ مُورکھ من ماه ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭ ਕਾਰ ਕਮਾਹਿ ॥haumai vich sabh kaar kamaeh ||हउमै विचि सभ कार कमाहि ॥هامَے وچ سبھ کار کماه ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹੰਉਮੈ ਜਾਇ ॥gur parasaadhee ha(n)aumai jai ||गुर परसादी हंउमै जाइ ॥گُر پرسادیِ هںامَے جاا ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥aape bakhase le milai ||2||आपे बखसे लए मिलाइ ॥२॥آپے بکھسے لاے ملاا ۔۔۲۔۔

ਬਿਖਿਆ ਕਾ ਧਨੁ ਬਹੁਤੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥bikhiaa kaa dhan bahut abhimaan ||बिखिआ का धनु बहुतु अभिमानु ॥بِکھآ کا دھن بهُت ابھمان ۔۔

ਅਹੰਕਾਰਿ ਡੂਬੈ ਨ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥aha(n)kaar ddoobai na paavai maan ||अहंकारि डूबै न पावै मानु ॥اهںکار ڈُوبَے ن پاوَے مان ۔۔

ਆਪੁ ਛੋਡਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥aap chhodd sadhaa sukh hoiee ||आपु छोडि सदा सुखु होई ॥آپ چھوڈ سدا سُکھ هوای ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਾਲਾਹੀ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥੩॥gurmat saalaahee sach soiee ||3||गुरमति सालाही सचु सोई ॥३॥گُرمت سالاهیِ سچ سوای ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਸਾਜੇ ਕਰਤਾ ਸੋਇ ॥aape saaje karataa soi ||आपे साजे करता सोइ ॥آپے ساجے کرتا سوا ۔۔

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥tis bin dhoojaa avar na koi ||तिसु बिनु दूजा अवरु न कोइ ॥تِس بن دُوجا اور ن کوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਚਿ ਲਾਏ ਸੋਈ ਲਾਗੈ ॥jis sach laae soiee laagai ||जिसु सचि लाए सोई लागै ॥جِس سچ لااے سوای لاگَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ॥੪॥੮॥naanak naam sadhaa sukh aagai ||4||8||नानक नामि सदा सुखु आगै ॥४॥८॥نانک نام سدا سُکھ آگَے ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਿਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੪raag dhanaasiree mahalaa teejaa ghar chauthhaaरागु धनासिरी महला ३ घरु ४راگ دھناسریِ مهلا ۳ گھر ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਮ ਭੀਖਕ ਭੇਖਾਰੀ ਤੇਰੇ ਤੂ ਨਿਜ ਪਤਿ ਹੈ ਦਾਤਾ ॥ham bheekhak bhekhaaree tere too nij pat hai dhaataa ||हम भीखक भेखारी तेरे तू निज पति है दाता ॥هم بھیِکھک بھےکھاریِ تےرے تُو نج پت هَے داتا ۔۔

ਹੋਹੁ ਦੈਆਲ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਮੰਗਤ ਜਨ ਕੰਉ ਸਦਾ ਰਹਉ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥੧॥hoh dhaiaal naam dheh ma(n)gat jan ka(n)au sadhaa rahau ra(n)g raataa ||1||होहु दैआल नामु देहु मंगत जन कंउ सदा रहउ रंगि राता ॥१॥هوهُ دَےآل نام دےهُ مںگت جن کںا سدا رها رںگ راتا ۔۔۱۔۔

ਹੰਉ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ਸਾਚੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਵਿਟਹੁ ॥ha(n)au balihaarai jaau saache tere naam viTahu ||हंउ बलिहारै जाउ साचे तेरे नाम विटहु ॥هںا بلهارَے جاا ساچے تےرے نام وٹهُ ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਭਨਾ ਕਾ ਏਕੋ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karan kaaran sabhanaa kaa eko avar na dhoojaa koiee ||1|| rahaau ||करण कारण सभना का एको अवरु न दूजा कोई ॥१॥ रहाउ ॥کرݨ کارݨ سبھنا کا اےکو اور ن دُوجا کوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਹੁਤੇ ਫੇਰ ਪਏ ਕਿਰਪਨ ਕਉ ਅਬ ਕਿਛੁ ਕਿਰਪਾ ਕੀਜੈ ॥bahute fer pe kirapan kau ab kichh kirapaa keejai ||बहुते फेर पए किरपन कउ अब किछु किरपा कीजै ॥بهُتے پھےر پاے کرپن کا اب کچھ کرپا کیِجَے ۔۔

ਹੋਹੁ ਦਇਆਲ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਅਪੁਨਾ ਐਸੀ ਬਖਸ ਕਰੀਜੈ ॥੨॥hoh dhiaal dharasan dheh apunaa aaisee bakhas kareejai ||2||होहु दइआल दरसनु देहु अपुना ऐसी बखस करीजै ॥२॥هوهُ دایال درسن دےهُ اپنا اَےسیِ بکھس کریِجَے ۔۔۲۔۔

ਭਨਤਿ ਨਾਨਕ ਭਰਮ ਪਟ ਖੂਲੑੇ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨਿਆ ॥bhanat naanak bharam paT khool(h)e gur parasaadhee jaaniaa ||भनति नानक भरम पट खूल्ले गुर परसादी जानिआ ॥بھنت نانک بھرم پٹ کھُولھے گُر پرسادیِ جانآ ۔۔

ਸਾਚੀ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਹੈ ਭੀਤਰਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੩॥੧॥੯॥saachee liv laagee hai bheetar satigur siau man maaniaa ||3||1||9||साची लिव लागी है भीतरि सतिगुर सिउ मनु मानिआ ॥३॥१॥९॥ساچیِ لو لاگیِ هَے بھیِتر ستگر سا من مانآ ۔۔۳۔۔۱۔۔۹۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇdhanaasaree mahalaa chauthhaa ghar pehilaa chaupadheधनासरी महला ४ घरु १ चउपदेدھناسریِ مهلا ۴ گھر ۱ چاپدے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੰਤ ਭਗਤ ਤਿਨ ਕੇ ਸਭਿ ਪਾਪ ਨਿਵਾਰੀ ॥jo har seveh sa(n)t bhagat tin ke sabh paap nivaaree ||जो हरि सेवहि संत भगत तिन के सभि पाप निवारी ॥جو هر سےوه سںت بھگت تن کے سبھِ پاپ نواریِ ۔۔

ਹਮ ਊਪਰਿ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਸੁਆਮੀ ਰਖੁ ਸੰਗਤਿ ਤੁਮ ਜੁ ਪਿਆਰੀ ॥੧॥ham uoopar kirapaa kar suaamee rakh sa(n)gat tum ju piaaree ||1||हम ऊपरि किरपा करि सुआमी रखु संगति तुम जु पिआरी ॥१॥هم اُوپر کرپا کر سُآمیِ رکھ سںگت تُم جُ پآریِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਕਹਿ ਨ ਸਕਉ ਬਨਵਾਰੀ ॥har gun keh na sakau banavaaree ||हरि गुण कहि न सकउ बनवारी ॥هر گُݨ کهِ ن سکا بنواریِ ۔۔

ਹਮ ਪਾਪੀ ਪਾਥਰ ਨੀਰਿ ਡੁਬਤ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪਾਖਣ ਹਮ ਤਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥ham paapee paathar neer ddubat kar kirapaa paakhan ham taaree || rahaau ||हम पापी पाथर नीरि डुबत करि किरपा पाखण हम तारी ॥ रहाउ ॥هم پاپیِ پاتھر نیِر ڈُبت کر کرپا پاکھݨ هم تاریِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਲਾਗੇ ਬਿਖੁ ਮੋਰਚਾ ਲਗਿ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਸਵਾਰੀ ॥janam janam ke laage bikh morachaa lag sa(n)gat saadh savaaree ||जनम जनम के लागे बिखु मोरचा लगि संगति साध सवारी ॥جنم جنم کے لاگے بکھ مورچا لگ سںگت سادھ سواریِ ۔۔

ਜਿਉ ਕੰਚਨੁ ਬੈਸੰਤਰਿ ਤਾਇਓ ਮਲੁ ਕਾਟੀ ਕਟਿਤ ਉਤਾਰੀ ॥੨॥jiau ka(n)chan baisa(n)tar taio mal kaaTee kaTit utaaree ||2||जिउ कंचनु बैसंतरि ताइओ मलु काटी कटित उतारी ॥२॥جِا کںچن بَےسںتر تاااو مل کاٹیِ کٹت اُتاریِ ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਪਨੁ ਜਪਉ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੀ ॥har har japan japau dhin raatee jap har har har ur dhaaree ||हरि हरि जपनु जपउ दिनु राती जपि हरि हरि हरि उरि धारी ॥هر هرِ جپن جپا دن راتیِ جپِ هرِ هرِ هرِ اُر دھاریِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਉਖਧੁ ਜਗਿ ਪੂਰਾ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੩॥har har har aaukhadh jag pooraa jap har har haumai maaree ||3||हरि हरि हरि अउखधु जगि पूरा जपि हरि हरि हउमै मारी ॥३॥هر هرِ هرِ ااکھدھ جگِ پُورا جپِ هرِ هرِ هامَے ماریِ ۔۔۳۔۔