Ang 665 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੬੫)

ਪ੍ਰਭ ਸਾਚੇ ਕੀ ਸਾਚੀ ਕਾਰ ॥prabh saache kee saachee kaar ||प्रभ साचे की साची कार ॥پربھ ساچے کیِ ساچیِ کار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੪॥੪॥naanak naam savaaranahaar ||4||4||नानक नामि सवारणहार ॥४॥४॥نانک نام سوارݨهار ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa ||धनासरी महला ३ ॥دھناسریِ مهلا ۳ ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਤਿਨ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥jo har seveh tin bal jaau ||जो हरि सेवहि तिन बलि जाउ ॥جو هر سےوه تن بلِ جاا ۔۔

ਤਿਨ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚੁ ਸਚਾ ਮੁਖਿ ਨਾਉ ॥tin hiradhai saach sachaa mukh naau ||तिन हिरदै साचु सचा मुखि नाउ ॥تٍن هردَے ساچ سچا مُکھ ناا ۔۔

ਸਾਚੋ ਸਾਚੁ ਸਮਾਲਿਹੁ ਦੁਖੁ ਜਾਇ ॥saacho saach samaalih dhukh jai ||साचो साचु समालिहु दुखु जाइ ॥ساچو ساچ سمالهُ دُکھ جاا ۔۔

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥saachai sabadh vasai man aai ||1||साचै सबदि वसै मनि आइ ॥१॥ساچَے سبد وسَے من آا ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸੁਣਿ ਮੈਲੁ ਗਵਾਏ ॥gurbaanee sun mail gavaae ||गुरबाणी सुणि मैलु गवाए ॥گُرباݨیِ سُݨ مَےل گوااے ۔۔

ਸਹਜੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sahaje har naam ma(n)n vasaae ||1|| rahaau ||सहजे हरि नामु मंनि वसाए ॥१॥ रहाउ ॥سهجے هر نام منّ وسااے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਏ ॥kooR kusat tirasanaa agan bujhaae ||कूड़ु कुसतु तृसना अगनि बुझाए ॥کُوڑ کُست ترسنا اگن بُجھااے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਸਹਜਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥a(n)tar saa(n)t sahaj sukh paae ||अंतरि साँति सहजि सुखु पाए ॥اںتر ساںت سهج سُکھ پااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਤਾ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥gur kai bhaanai chalai taa aap jai ||गुर कै भाणै चलै ता आपु जाइ ॥گُر کَے بھاݨَے چلَے تا آپ جاا ۔۔

ਸਾਚੁ ਮਹਲੁ ਪਾਏ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ॥੨॥saach mahal paae har gun gai ||2||साचु महलु पाए हरि गुण गाइ ॥२॥ساچ مهل پااے هر گُݨ گاا ۔۔۲۔۔

ਨ ਸਬਦੁ ਬੂਝੈ ਨ ਜਾਣੈ ਬਾਣੀ ॥n sabadh boojhai na jaanai baanee ||न सबदु बूझै न जाणै बाणी ॥ن سبد بُوجھَے ن جاݨَے باݨیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਣੀ ॥manmukh a(n)dhe dhukh vihaanee ||मनमुखि अंधे दुखि विहाणी ॥منمکھ اںدھے دُکھ وهاݨیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਤਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥satigur bheTe taa sukh paae ||सतिगुरु भेटे ता सुखु पाए ॥ستگر بھےٹے تا سُکھ پااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਠਾਕਿ ਰਹਾਏ ॥੩॥haumai vichahu Thaak rahaae ||3||हउमै विचहु ठाकि रहाए ॥३॥هامَے وچهُ ٹھاک رهااے ۔۔۳۔۔

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਦਾਤਾ ਇਕੁ ਸੋਇ ॥kis no kaheeaai dhaataa ik soi ||किस नो कहीऐ दाता इकु सोइ ॥کِس نو کهیِاَے داتا اک سوا ۔۔

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥kirapaa kare sabadh milaavaa hoi ||किरपा करे सबदि मिलावा होइ ॥کِرپا کرے سبد ملاوا هوا ۔۔

ਮਿਲਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ॥mil preetam saache gun gaavaa ||मिलि प्रीतम साचे गुण गावा ॥مِل پریِتم ساچے گُݨ گاوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਾਚਾ ਭਾਵਾ ॥੪॥੫॥naanak saache saachaa bhaavaa ||4||5||नानक साचे साचा भावा ॥४॥५॥نانک ساچے ساچا بھاوا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa ||धनासरी महला ३ ॥دھناسریِ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨੁ ਮਰੈ ਧਾਤੁ ਮਰਿ ਜਾਇ ॥man marai dhaat mar jai ||मनु मरै धातु मरि जाइ ॥من مرَے دھات مر جاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਕੈਸੇ ਹਰਿ ਪਾਇ ॥bin man mooe kaise har pai ||बिनु मन मूए कैसे हरि पाइ ॥بٍن من مُواے کَےسے هر پاا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਮਰੈ ਦਾਰੂ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥eih man marai dhaaroo jaanai koi ||इहु मनु मरै दारू जाणै कोइ ॥ِاهُ من مرَے دارُو جاݨَے کوا ۔۔

ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਸੋਇ ॥੧॥man sabadh marai boojhai jan soi ||1||मनु सबदि मरै बूझै जनु सोइ ॥१॥من سبد مرَے بُوجھَے جن سوا ۔۔۱۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਬਖਸੇ ਹਰਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥jis no bakhase har dhe vaddiaaiee ||जिस नो बखसे हरि दे वडिआई ॥جِس نو بکھسے هر دے وڈِآای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥gur parasaadh vasai man aaiee || rahaau ||गुर परसादि वसै मनि आई ॥ रहाउ ॥گُر پرساد وسَے من آای ۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਣੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥gurmukh karanee kaar kamaavai ||गुरमुखि करणी कार कमावै ॥گُرمکھ کرݨیِ کار کماوَے ۔۔

ਤਾ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਸੋਝੀ ਪਾਵੈ ॥taa is man kee sojhee paavai ||ता इसु मन की सोझी पावै ॥تا اس من کیِ سوجھیِ پاوَے ۔۔

ਮਨੁ ਮੈ ਮਤੁ ਮੈਗਲ ਮਿਕਦਾਰਾ ॥man mai mat maigal mikadhaaraa ||मनु मै मतु मैगल मिकदारा ॥من مَے مت مَےگل مکدارا ۔۔

ਗੁਰੁ ਅੰਕਸੁ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਲਣਹਾਰਾ ॥੨॥gur a(n)kas maar jeevaalanahaaraa ||2||गुरु अंकसु मारि जीवालणहारा ॥२॥گُر اںکس مار جیِوالݨهارا ۔۔۲۔۔

ਮਨੁ ਅਸਾਧੁ ਸਾਧੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥man asaadh saadhai jan koiee ||मनु असाधु साधै जनु कोई ॥من اسادھ سادھَے جن کوای ۔۔

ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥achar charai taa niramal hoiee ||अचरु चरै ता निरमलु होई ॥اچر چرَے تا نرمل هوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਇਆ ਸਵਾਰਿ ॥gurmukh ih man liaa savaar ||गुरमुखि इहु मनु लइआ सवारि ॥گُرمکھ اهُ من لایا سوار ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਤਜੈ ਵਿਕਾਰ ॥੩॥haumai vichahu tajai vikaar ||3||हउमै विचहु तजै विकार ॥३॥هامَے وچهُ تجَے وکار ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਖਿਅਨੁ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇ ॥jo dhur rakhian mel milai ||जो धुरि रखिअनु मेलि मिलाइ ॥جو دھُر رکھان مےل ملاا ۔۔

ਕਦੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥kadhe na vichhuReh sabadh samai ||कदे न विछुड़हि सबदि समाइ ॥کدے ن وچھڑه سبد سماا ۔۔

ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਆਪੇ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ॥aapanee kalaa aape prabh jaanai ||आपणी कला आपे प्रभु जाणै ॥آپݨیِ کلا آپے پربھ جاݨَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਣੈ ॥੪॥੬॥naanak gurmukh naam pachhaanai ||4||6||नानक गुरमुखि नामु पछाणै ॥४॥६॥نانک گُرمکھ نام پچھاݨَے ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa ||धनासरी महला ३ ॥دھناسریِ مهلا ۳ ۔۔

ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਸੰਚਹਿ ਮੂਰਖ ਗਾਵਾਰ ॥kaachaa dhan sa(n)cheh moorakh gaavaar ||काचा धनु संचहि मूरख गावार ॥کاچا دھن سںچه مُورکھ گاوار ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਅੰਧ ਗਾਵਾਰ ॥manmukh bhoole a(n)dh gaavaar ||मनमुख भूले अंध गावार ॥منمکھ بھُولے اںدھ گاوار ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਕੈ ਧਨਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਹੋਇ ॥bikhiaa kai dhan sadhaa dhukh hoi ||बिखिआ कै धनि सदा दुखु होइ ॥بِکھآ کَے دھن سدا دُکھ هوا ۔۔

ਨਾ ਸਾਥਿ ਜਾਇ ਨ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੧॥naa saath jai na paraapat hoi ||1||ना साथि जाइ न परापति होइ ॥१॥نا ساتھ جاا ن پراپت هوا ۔۔۱۔۔

ਸਾਚਾ ਧਨੁ ਗੁਰਮਤੀ ਪਾਏ ॥saachaa dhan gurmatee paae ||साचा धनु गुरमती पाए ॥ساچا دھن گُرمتیِ پااے ۔۔

ਕਾਚਾ ਧਨੁ ਫੁਨਿ ਆਵੈ ਜਾਏ ॥ ਰਹਾਉ ॥kaachaa dhan fun aavai jaae || rahaau ||काचा धनु फुनि आवै जाए ॥ रहाउ ॥کاچا دھن پھُن آوَے جااے ۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਭੂਲੇ ਸਭਿ ਮਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥manmukh bhoole sabh mareh gavaar ||मनमुखि भूले सभि मरहि गवार ॥منمکھ بھُولے سبھ مره گوار ۔۔

ਭਵਜਲਿ ਡੂਬੇ ਨ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰਿ ॥bhavajal ddoobe na uravaar na paar ||भवजलि डूबे न उरवारि न पारि ॥بھوجل ڈُوبے ن اُروار ن پار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੇ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ॥satigur bheTe poorai bhaag ||सतिगुरु भेटे पूरै भागि ॥ستگر بھےٹے پُورَے بھاگ ۔۔

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਅਹਿਨਿਸਿ ਬੈਰਾਗਿ ॥੨॥saach rate ahinis bairaag ||2||साचि रते अहिनिसि बैरागि ॥२॥ساچ رتے اهٍنس بَےراگ ۔۔۲۔۔

ਚਹੁ ਜੁਗ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥chahu jug meh a(n)mrit saachee baanee ||चहु जुग महि अंमृतु साची बाणी ॥چهُ جُگ مهِ اںمرت ساچیِ باݨیِ ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥poorai bhaag har naam samaanee ||पूरै भागि हरि नामि समाणी ॥پُورَے بھاگ هر نام سماݨیِ ۔۔

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਤਰਸਹਿ ਸਭਿ ਲੋਇ ॥sidh saadhik taraseh sabh loi ||सिध साधिक तरसहि सभि लोइ ॥سِدھ سادھک ترسه سبھ لوا ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥poorai bhaag paraapat hoi ||3||पूरै भागि परापति होइ ॥३॥پُورَے بھاگ پراپت هوا ۔۔۳۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਹੈ ਸੋਇ ॥sabh kichh saachaa saachaa hai soi ||सभु किछु साचा साचा है सोइ ॥سبھ کچھ ساچا ساچا هَے سوا ۔۔

ਊਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਣੈ ਕੋਇ ॥uootam braham pachhaanai koi ||ऊतम ब्रहमु पछाणै कोइ ॥اُوتم برهم پچھاݨَے کوا ۔۔

ਸਚੁ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਆਪਿ ਦ੍ਰਿੜਾਏ ॥sach saachaa sach aap dhiraRaae ||सचु साचा सचु आपि दृड़ाए ॥سچ ساچا سچ آپ درڑااے ۔۔