Ang 664 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੬੪)

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੧॥naanak naam milai man maaniaa ||4||1||नानक नामु मिलै मनु मानिआ ॥४॥१॥نانک نام ملَے من مانآ ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa ||धनासरी महला ३ ॥دھناسریِ مهلا ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਅਪਾਰਾ ॥har naam dhan niramal at apaaraa ||हरि नामु धनु निरमलु अति अपारा ॥هر نام دھن نرمل اتِ اپارا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥gur kai sabadh bhare bha(n)ddaaraa ||गुर कै सबदि भरे भंडारा ॥گُر کَے سبد بھرے بھںڈارا ۔۔

ਨਾਮ ਧਨ ਬਿਨੁ ਹੋਰ ਸਭ ਬਿਖੁ ਜਾਣੁ ॥naam dhan bin hor sabh bikh jaan ||नाम धन बिनु होर सभ बिखु जाणु ॥نام دھن بن هور سبھ بکھ جاݨ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਜਲੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੧॥maiaa moh jalai abhimaan ||1||माइआ मोहि जलै अभिमानु ॥१॥مااآ موه جلَے ابھمان ۔۔۱۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਕੋਇ ॥gurmukh har ras chaakhai koi ||गुरमुखि हरि रसु चाखै कोइ ॥گُرمکھ هر رس چاکھَے کوا ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਹੋਵੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥tis sadhaa ana(n)dh hovai dhin raatee poorai bhaag paraapat hoi || rahaau ||तिसु सदा अनंदु होवै दिनु राती पूरै भागि परापति होइ ॥ रहाउ ॥تِس سدا انµد هووَے دن راتیِ پُورَے بھاگ پراپت هوِا ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਬਦੁ ਦੀਪਕੁ ਵਰਤੈ ਤਿਹੁ ਲੋਇ ॥sabadh dheepak varatai tih loi ||सबदु दीपकु वरतै तिहु लोइ ॥سبد دیِپک ورتَے تهُ لوا ۔۔

ਜੋ ਚਾਖੈ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥jo chaakhai so niramal hoi ||जो चाखै सो निरमलु होइ ॥جو چاکھَے سو نرمل هوا ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮਿ ਹਉਮੈ ਮਲੁ ਧੋਇ ॥niramal naam haumai mal dhoi ||निरमल नामि हउमै मलु धोइ ॥نِرمل نام هامَے مل دھوا ۔۔

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੨॥saachee bhagat sadhaa sukh hoi ||2||साची भगति सदा सुखु होइ ॥२॥ساچیِ بھگت سدا سُکھ هوا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਲੋਗੁ ॥jin har ras chaakhiaa so har jan log ||जिनि हरि रसु चाखिआ सो हरि जनु लोगु ॥جٍن هر رس چاکھآ سو هرِ جن لوگ ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਦਾ ਹਰਖੁ ਨਾਹੀ ਕਦੇ ਸੋਗੁ ॥tis sadhaa harakh naahee kadhe sog ||तिसु सदा हरखु नाही कदे सोगु ॥تِس سدا هرکھ ناهیِ کدے سوگ ۔۔

ਆਪਿ ਮੁਕਤੁ ਅਵਰਾ ਮੁਕਤੁ ਕਰਾਵੈ ॥aap mukat avaraa mukat karaavai ||आपि मुकतु अवरा मुकतु करावै ॥آپ مُکت اورا مُکت کراوَے ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪੈ ਹਰਿ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੩॥har naam japai har te sukh paavai ||3||हरि नामु जपै हरि ते सुखु पावै ॥३॥هر نام جپَے هرِ تے سُکھ پاوَے ۔۔۳۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭ ਮੁਈ ਬਿਲਲਾਇ ॥bin satigur sabh muiee bilalai ||बिनु सतिगुर सभ मुई बिललाइ ॥بٍن ستگر سبھ مُای بللاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਦਾਝਹਿ ਸਾਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥anadhin dhaajheh saat na pai ||अनदिनु दाझहि साति न पाइ ॥اندن داجھه سات ن پاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਸਭੁ ਤ੍ਰਿਸਨ ਬੁਝਾਏ ॥satigur milai sabh tirasan bujhaae ||सतिगुरु मिलै सभु तृसन बुझाए ॥ستگر ملَے سبھ ترسن بُجھااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸਾਂਤਿ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੪॥੨॥naanak naam saa(n)t sukh paae ||4||2||नानक नामि साँति सुखु पाए ॥४॥२॥نانک نام ساںت سُکھ پااے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa ||धनासरी महला ३ ॥دھناسریِ مهلا ۳ ۔۔

ਸਦਾ ਧਨੁ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲੇ ॥sadhaa dhan a(n)tar naam samaale ||सदा धनु अंतरि नामु समाले ॥سدا دھن اںتر نام سمالے ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਜਿਨਹਿ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੇ ॥jeea ja(n)t jineh pratipaale ||जीअ जंत जिनहि प्रतिपाले ॥جیِا جںت جنه پرتپالے ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਤਿਨ ਕਉ ਪਾਏ ॥mukat padhaarath tin kau paae ||मुकति पदारथु तिन कउ पाए ॥مُکت پدارتھ تن کا پااے ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥੧॥har kai naam rate liv laae ||1||हरि कै नामि रते लिव लाए ॥१॥هر کَے نام رتے لو لااے ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਨੁ ਪਾਵੈ ॥gur sevaa te har naam dhan paavai ||गुर सेवा ते हरि नामु धनु पावै ॥گُر سےوا تے هر نام دھن پاوَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਪਰਗਾਸੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)tar paragaas har naam dhiaavai || rahaau ||अंतरि परगासु हरि नामु धिआवै ॥ रहाउ ॥اںتر پرگاس هر نام دھآوَے ۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਗੂੜਾ ਧਨ ਪਿਰ ਹੋਇ ॥eih har ra(n)g gooRaa dhan pir hoi ||इहु हरि रंगु गूड़ा धन पिर होइ ॥ِاهُ هر رںگ گُوڑا دھن پر هوا ۔۔

ਸਾਂਤਿ ਸੀਗਾਰੁ ਰਾਵੇ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਇ ॥saa(n)t seegaar raave prabh soi ||साँति सीगारु रावे प्रभु सोइ ॥ساںت سیِگار راوے پربھ سوا ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਪ੍ਰਭੁ ਕੋਇ ਨ ਪਾਏ ॥haumai vich prabh koi na paae ||हउमै विचि प्रभु कोइ न पाए ॥هامَے وچ پربھ کوا ن پااے ۔۔

ਮੂਲਹੁ ਭੁਲਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੨॥moolahu bhulaa janam gavaae ||2||मूलहु भुला जनमु गवाए ॥२॥مُولهُ بھُلا جنم گوااے ۔۔۲۔۔

ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਬਾਣੀ ॥gur te saat sahaj sukh baanee ||गुर ते साति सहज सुखु बाणी ॥گُر تے سات سهج سُکھ باݨیِ ۔۔

ਸੇਵਾ ਸਾਚੀ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੀ ॥sevaa saachee naam samaanee ||सेवा साची नामि समाणी ॥سےوا ساچیِ نام سماݨیِ ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸਦਾ ਧਿਆਏ ॥sabadh milai preetam sadhaa dhiaae ||सबदि मिलै प्रीतमु सदा धिआए ॥سبد ملَے پریِتم سدا دھآاے ۔۔

ਸਾਚ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥੩॥saach naam vaddiaaiee paae ||3||साच नामि वडिआई पाए ॥३॥ساچ نام وڈآای پااے ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਇ ॥aape karataa jug jug soi ||आपे करता जुगि जुगि सोइ ॥آپے کرتا جُگ جُگ سوا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥nadhar kare melaavaa hoi ||नदरि करे मेलावा होइ ॥ندر کرے مےلاوا هوا ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥gurbaanee te har ma(n)n vasaae ||गुरबाणी ते हरि मंनि वसाए ॥گُرباݨیِ تے هر منّ وسااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥੪॥੩॥naanak saach rate prabh aap milaae ||4||3||नानक साचि रते प्रभि आपि मिलाए ॥४॥३॥نانک ساچ رتے پربھ آپ ملااے ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੩ ਤੀਜਾ ॥dhanaasaree mahalaa teejaa teejaa ||धनासरी महला ३ तीजा ॥دھناسریِ مهلا ۳ تیِجا ۔۔

ਜਗੁ ਮੈਲਾ ਮੈਲੋ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥jag mailaa mailo hoi jai ||जगु मैला मैलो होइ जाइ ॥جگ مَےلا مَےلو هوا جاا ۔۔

ਆਵੈ ਜਾਇ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇ ॥aavai jai dhoojai lobhai ||आवै जाइ दूजै लोभाइ ॥آوَے جاا دُوجَے لوبھاا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਭ ਪਰਜ ਵਿਗੋਈ ॥dhoojai bhai sabh paraj vigoiee ||दूजै भाइ सभ परज विगोई ॥دُوجَے بھاا سبھ پرج وگوای ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ਅਪੁਨੀ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੧॥manmukh choTaa khai apunee pat khoiee ||1||मनमुखि चोटा खाइ अपुनी पति खोई ॥१॥منمکھ چوٹا کھاا اپنیِ پت کھوای ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥gur sevaa te jan niramal hoi ||गुर सेवा ते जनु निरमलु होइ ॥گُر سےوا تے جن نرمل هوا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਪਤਿ ਊਤਮ ਹੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)tar naam vasai pat uootam hoi || rahaau ||अंतरि नामु वसै पति ऊतम होइ ॥ रहाउ ॥اںتر نام وسَے پت اُوتم هوا ۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ॥gurmukh ubare har saranaiee ||गुरमुखि उबरे हरि सरणाई ॥گُرمکھ اُبرے هر سرݨاای ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਰਾਤੇ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਈ ॥raam naam raate bhagat dhiraRaiee ||राम नामि राते भगति दृड़ाई ॥رام نام راتے بھگت درڑاای ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਜਨੁ ਵਡਿਆਈ ਪਾਏ ॥bhagat kare jan vaddiaaiee paae ||भगति करे जनु वडिआई पाए ॥بھگت کرے جن وڈآای پااے ۔۔

ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ॥੨॥saach rate sukh sahaj samaae ||2||साचि रते सुख सहजि समाए ॥२॥ساچ رتے سُکھ سهج سمااے ۔۔۲۔۔

ਸਾਚੇ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋ ਜਾਣੁ ॥saache kaa gaahak viralaa ko jaan ||साचे का गाहकु विरला को जाणु ॥ساچے کا گاهک ورلا کو جاݨ ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੁ ॥gur kai sabadh aap pachhaan ||गुर कै सबदि आपु पछाणु ॥گُر کَے سبد آپ پچھاݨ ۔۔

ਸਾਚੀ ਰਾਸਿ ਸਾਚਾ ਵਾਪਾਰੁ ॥saachee raas saachaa vaapaar ||साची रासि साचा वापारु ॥ساچیِ راس ساچا واپار ۔۔

ਸੋ ਧੰਨੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿਸੁ ਨਾਮਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥so dha(n)n purakh jis naam piaar ||3||सो धंनु पुरखु जिसु नामि पिआरु ॥३॥سو دھنّ پُرکھ جس نام پآر ۔۔۳۔۔

ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਇਕਿ ਸਚਿ ਲਾਏ ॥tin prabh saachai ik sach laae ||तिनि प्रभि साचै इकि सचि लाए ॥تٍن پربھ ساچَے اک سچِ لااے ۔۔

ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥uootam baanee sabadh sunaae ||ऊतम बाणी सबदु सुणाए ॥اُوتم باݨیِ سبد سُݨااے ۔۔