Ang 66 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੬)

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਪੰਖੀ ਬਿਰਖਿ ਸੁਹਾਵੜਾ ਸਚੁ ਚੁਗੈ ਗੁਰ ਭਾਇ ॥pa(n)khee birakh suhaavaRaa sach chugai gur bhai ||पंखी बिरखि सुहावड़ा सचु चुगै गुर भाइ ॥پںکھیِ برکھ سُهاوڑا سچ چُگَے گُر بھاا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵੈ ਸਹਜਿ ਰਹੈ ਉਡੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥har ras peevai sahaj rahai uddai na aavai jai ||हरि रसु पीवै सहजि रहै उडै न आवै जाइ ॥هر رس پیِوَے سهجِ رهَے اُڈَے ن آوَے جاا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥nij ghar vaasaa paiaa har har naam samai ||1||निज घरि वासा पाइआ हरि हरि नामि समाइ ॥१॥نِج گھر واسا پااآ هرِ هرِ نام سماا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥man re gur kee kaar kamai ||मन रे गुर की कार कमाइ ॥من رے گُر کیِ کار کماا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੇ ਚਲਹਿ ਤਾ ਅਨਦਿਨੁ ਰਾਚਹਿ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kai bhaanai je chaleh taa anadhin raacheh har nai ||1|| rahaau ||गुर कै भाणै जे चलहि ता अनदिनु राचहि हरि नाइ ॥१॥ रहाउ ॥گُر کَے بھاݨَے جے چله تا اندن راچه هر ناا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੰਖੀ ਬਿਰਖ ਸੁਹਾਵੜੇ ਊਡਹਿ ਚਹੁ ਦਿਸਿ ਜਾਹਿ ॥pa(n)khee birakh suhaavaRe uooddeh chahu dhis jaeh ||पंखी बिरख सुहावड़े ऊडहि चहु दिसि जाहि ॥پںکھیِ برکھ سُهاوڑے اُوڈه چهُ دس جاه ۔۔

ਜੇਤਾ ਊਡਹਿ ਦੁਖ ਘਣੇ ਨਿਤ ਦਾਝਹਿ ਤੈ ਬਿਲਲਾਹਿ ॥jetaa uooddeh dhukh ghane nit dhaajheh tai bilalaeh ||जेता ऊडहि दुख घणे नित दाझहि तै बिललाहि ॥جےتا اُوڈه دُکھ گھݨے نت داجھه تَے بللاه ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਪਈ ਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲ ਪਾਹਿ ॥੨॥bin gur mahal na jaapiee naa a(n)mirat fal paeh ||2||बिनु गुर महलु न जापई ना अंमृत फल पाहि ॥२॥بٍن گُر مهل ن جاپای نا اںمرت پھل پاه ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਹਰੀਆਵਲਾ ਸਾਚੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥gurmukh braham hareeaavalaa saachai sahaj subhai ||गुरमुखि ब्रहमु हरीआवला साचै सहजि सुभाइ ॥گُرمکھ برهم هریِآولا ساچَے سهج سُبھاا ۔۔

ਸਾਖਾ ਤੀਨਿ ਨਿਵਾਰੀਆ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥saakhaa teen nivaareeaa ek sabadh liv lai ||साखा तीनि निवारीआ एक सबदि लिव लाइ ॥ساکھا تیٍن نواریِآ اےک سبد لو لاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਹਰਿ ਏਕੁ ਹੈ ਆਪੇ ਦੇਇ ਖਵਾਇ ॥੩॥a(n)mirat fal har ek hai aape dhei khavai ||3||अंमृत फलु हरि एकु है आपे देइ खवाइ ॥३॥اںمرت پھل هر اےک هَے آپے دےا کھواا ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖ ਊਭੇ ਸੁਕਿ ਗਏ ਨਾ ਫਲੁ ਤਿੰਨਾ ਛਾਉ ॥manmukh uoobhe suk ge naa fal ti(n)naa chhaau ||मनमुख ऊभे सुकि गए ना फलु तिंना छाउ ॥منمکھ اُوبھے سُک گاے نا پھل تنّا چھاا ۔۔

ਤਿੰਨਾ ਪਾਸਿ ਨ ਬੈਸੀਐ ਓਨਾ ਘਰੁ ਨ ਗਿਰਾਉ ॥ti(n)naa paas na baiseeaai onaa ghar na giraau ||तिंना पासि न बैसीऐ ओना घरु न गिराउ ॥تٍنّا پاس ن بَےسیِاَے اونا گھر ن گراا ۔۔

ਕਟੀਅਹਿ ਤੈ ਨਿਤ ਜਾਲੀਅਹਿ ਓਨਾ ਸਬਦੁ ਨ ਨਾਉ ॥੪॥kaTe'eeh tai nit jaale'eeh onaa sabadh na naau ||4||कटीअहि तै नित जालीअहि ओना सबदु न नाउ ॥४॥کٹیِاه تَے نت جالیِاه اونا سبد ن ناا ۔۔۴۔۔

ਹੁਕਮੇ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਉ ॥hukame karam kamaavane piaai kirat firaau ||हुकमे करम कमावणे पइऐ किरति फिराउ ॥هُکمے کرم کماوݨے پِااَے کرت پھراا ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਣਾ ਜਹ ਭੇਜਹਿ ਤਹ ਜਾਉ ॥hukame dharasan dhekhanaa jeh bhejeh teh jaau ||हुकमे दरसनु देखणा जह भेजहि तह जाउ ॥هُکمے درسن دےکھݨا جه بھےجه ته جاا ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹੁਕਮੇ ਸਚਿ ਸਮਾਉ ॥੫॥hukame har har man vasai hukame sach samaau ||5||हुकमे हरि हरि मनि वसै हुकमे सचि समाउ ॥५॥هُکمے هر هرِ منِ وسَے هُکمے سچِ سماا ۔۔۵۔۔

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਬਪੁੜੇ ਭੂਲੇ ਫਿਰਹਿ ਗਵਾਰ ॥hukam na jaaneh bapuRe bhoole fireh gavaar ||हुकमु न जाणहि बपुड़े भूले फिरहि गवार ॥هُکم ن جاݨه بپڑے بھُولے پھره گوار ۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰੁ ॥manahaTh karam kamaavadhe nit nit hoh khuaar ||मनहठि करम कमावदे नित नित होहि खुआरु ॥منهٹھ کرم کماودے نت نت هوه کھُآر ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾ ਸਚਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੬॥a(n)tar saa(n)t na aaviee naa sach lagai piaar ||6||अंतरि साँति न आवई ना सचि लगै पिआरु ॥६॥اںتر ساںت ن آوای نا سچ لگَے پآر ۔۔۶۔۔

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਮੁਹ ਸੋਹਣੇ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਪਿਆਰਿ ॥gurmukheeaa muh sohane gur kai het piaar ||गुरमुखीआ मुह सोहणे गुर कै हेति पिआरि ॥گُرمکھیِآ مُه سوهݨے گُر کَے هےت پآر ۔۔

ਸਚੀ ਭਗਤੀ ਸਚਿ ਰਤੇ ਦਰਿ ਸਚੈ ਸਚਿਆਰ ॥sachee bhagatee sach rate dhar sachai sachiaar ||सची भगती सचि रते दरि सचै सचिआर ॥سچیِ بھگتیِ سچ رتے درِ سچَے سچِآر ۔۔

ਆਏ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਸਭ ਕੁਲ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥੭॥aae se paravaan hai sabh kul kaa kareh udhaar ||7||आए से परवाणु है सभ कुल का करहि उधारु ॥७॥آاے سے پرواݨ هَے سبھ کُل کا کره اُدھار ۔۔۷۔۔

ਸਭ ਨਦਰੀ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰਿ ਨ ਕੋਇ ॥sabh nadharee karam kamaavadhe nadharee baahar na koi ||सभ नदरी करम कमावदे नदरी बाहरि न कोइ ॥سبھ ندریِ کرم کماودے ندریِ باهر ن کوا ۔۔

ਜੈਸੀ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖੈ ਸਚਾ ਤੈਸਾ ਹੀ ਕੋ ਹੋਇ ॥jaisee nadhar kar dhekhai sachaa taisaa hee ko hoi ||जैसी नदरि करि देखै सचा तैसा ही को होइ ॥جَےسیِ ندر کر دےکھَے سچا تَےسا هیِ کو هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈਆ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੮॥੩॥੨੦॥naanak naam vaddaieeaa karam paraapat hoi ||8||3||20||नानक नामि वडाईआ करमि परापति होइ ॥८॥३॥२०॥نانک نام وڈاایآ کرم پراپت هوا ۔۔۸۔۔۳۔۔۲۰۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਮਨਮੁਖਿ ਬੂਝ ਨ ਪਾਇ ॥gurmukh naam dhiaaieeaai manmukh boojh na pai ||गुरमुखि नामु धिआईऐ मनमुखि बूझ न पाइ ॥گُرمکھ نام دھآایاَے منمکھ بُوجھ ن پاِا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਮੁਖ ਊਜਲੇ ਹਰਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥gurmukh sadhaa mukh uoojale har vasiaa man aai ||गुरमुखि सदा मुख ऊजले हरि वसिआ मनि आइ ॥گُرمکھ سدا مُکھ اُوجلے هر وسِآ منِ آا ۔۔

ਸਹਜੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਸਹਜੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੧॥sahaje hee sukh paieeaai sahaje rahai samai ||1||सहजे ही सुखु पाईऐ सहजे रहै समाइ ॥१॥سهجے هیِ سُکھ پاایاَے سهجے رهَے سماا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸਾ ਹੋਇ ॥bhaiee re dhaasan dhaasaa hoi ||भाई रे दासनि दासा होइ ॥بھاای رے داسن داسا هوا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਹੈ ਵਿਰਲਾ ਪਾਏ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kee sevaa gur bhagat hai viralaa paae koi ||1|| rahaau ||गुर की सेवा गुर भगति है विरला पाए कोइ ॥१॥ रहाउ ॥گُر کیِ سےوا گُر بھگت هَے ورلا پااے کوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਦਾ ਸੁਹਾਗੁ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜੇ ਚਲਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਭਾਇ ॥sadhaa suhaag suhaaganee je chaleh satigur bhai ||सदा सुहागु सुहागणी जे चलहि सतिगुर भाइ ॥سدا سُهاگ سُهاگݨیِ جے چله ستگر بھاا ۔۔

ਸਦਾ ਪਿਰੁ ਨਿਹਚਲੁ ਪਾਈਐ ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਜਾਇ ॥sadhaa pir nihachal paieeaai naa oh marai na jai ||सदा पिरु निहचलु पाईऐ ना ओहु मरै न जाइ ॥سدا پر نهچل پاایاَے نا اوهُ مرَے ن جاا ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਿਲੀ ਨਾ ਵੀਛੁੜੈ ਪਿਰ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥sabadh milee naa veechhuRai pir kai a(n)k samai ||2||सबदि मिली ना वीछुड़ै पिर कै अंकि समाइ ॥२॥سبد ملیِ نا ویِچھڑَے پر کَے اںک سماا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਨਿਰਮਲੁ ਅਤਿ ਊਜਲਾ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥har niramal at uoojalaa bin gur paiaa na jai ||हरि निरमलु अति ऊजला बिनु गुर पाइआ न जाइ ॥هر نرمل اتِ اُوجلا بن گُر پاایا ن جاا ۔۔

ਪਾਠੁ ਪੜੈ ਨਾ ਬੂਝਈ ਭੇਖੀ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥paaTh paRai naa boojhiee bhekhee bharam bhulai ||पाठु पड़ै ना बूझई भेखी भरमि भुलाइ ॥پاٹھ پڑَے نا بُوجھای بھےکھیِ بھرم بھُلاا ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਸਦਾ ਪਾਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸਮਾਇ ॥੩॥gurmatee har sadhaa paiaa rasanaa har ras samai ||3||गुरमती हरि सदा पाइआ रसना हरि रसु समाइ ॥३॥گُرمتیِ هر سدا پااآ رسنا هرِ رس سماا ۔۔۳۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥maiaa moh chukaiaa gurmatee sahaj subhai ||माइआ मोहु चुकाइआ गुरमती सहजि सुभाइ ॥مااآ موهُ چُکاایا گُرمتیِ سهج سُبھاا ۔۔