Ang 65 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੫)

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਪਾਇਆ ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥satigur sev gun nidhaan paiaa tis kee keem na paiee ||सतिगुरु सेवि गुण निधानु पाइआ तिस की कीम न पाई ॥ستگر سےو گُݨ ندھان پاایا تس کیِ کیِم ن پاای ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਸਖਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮੇਰਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥prabh sakhaa har jeeau meraa a(n)te hoi sakhaiee ||3||प्रभु सखा हरि जीउ मेरा अंते होइ सखाई ॥३॥پربھ سکھا هر جیِا مےرا اںتے هوا سکھاای ۔۔۳۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਮਨਮੁਖਿ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥peieeaRai jagajeevan dhaataa manmukh pat gavaiee ||पेईअड़ै जगजीवनु दाता मनमुखि पति गवाई ॥پےایاڑَے جگجیِون داتا منمکھ پت گواای ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕੋ ਮਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਅੰਧੇ ਠਉਰ ਨ ਕਾਈ ॥bin satigur ko mag na jaanai a(n)dhe Thaur na kaiee ||बिनु सतिगुर को मगु न जाणै अंधे ठउर न काई ॥بٍن ستگر کو مگ ن جاݨَے اںدھے ٹھار ن کاای ۔۔

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨਹੀ ਵਸਿਆ ਅੰਤਿ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਈ ॥੪॥har sukhadhaataa man nahee vasiaa a(n)t giaa pachhutaiee ||4||हरि सुखदाता मनि नही वसिआ अंति गइआ पछुताई ॥४॥هر سُکھداتا منِ نهیِ وسِآ اںت گایا پچھتاای ۔۔۴۔۔

ਪੇਈਅੜੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਗੁਰਮਤਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥peieeaRai jagajeevan dhaataa gurmat ma(n)n vasaiaa ||पेईअड़ै जगजीवनु दाता गुरमति मंनि वसाइआ ॥پےایاڑَے جگجیِون داتا گُرمت منّ وساایا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥anadhin bhagat kareh dhin raatee haumai moh chukaiaa ||अनदिनु भगति करहि दिनु राती हउमै मोहु चुकाइआ ॥اندن بھگت کره دن راتیِ هامَے موهُ چُکاایا ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਉ ਰਾਤਾ ਤੈਸੋ ਹੋਵੈ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੫॥jis siau raataa taiso hovai sache sach samaiaa ||5||जिसु सिउ राता तैसो होवै सचे सचि समाइआ ॥५॥جِس سا راتا تَےسو هووَے سچے سچ سماایا ۔۔۵۔۔

ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਭਾਉ ਲਾਏ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬੀਚਾਰਿ ॥aape nadhar kare bhaau laae gur sabadhee beechaar ||आपे नदरि करे भाउ लाए गुर सबदी बीचारि ॥آپے ندر کرے بھاا لااے گُر سبدیِ بیِچار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥satigur seviaai sahaj uoopajai haumai tirasanaa maar ||सतिगुरु सेविऐ सहजु ऊपजै हउमै तृसना मारि ॥ستگر سےواَے سهج اُوپجَے هامَے ترسنا مار ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣਦਾਤਾ ਸਦ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੬॥har gunadhaataa sadh man vasai sach rakhiaa ur dhaar ||6||हरि गुणदाता सद मनि वसै सचु रखिआ उर धारि ॥६॥هر گُݨداتا سد منِ وسَے سچ رکھِآ اُر دھار ۔۔۶۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸਦਾ ਨਿਰਮਲਾ ਮਨਿ ਨਿਰਮਲਿ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥prabh meraa sadhaa niramalaa man niramal paiaa jai ||प्रभु मेरा सदा निरमला मनि निरमलि पाइआ जाइ ॥پربھ مےرا سدا نرملا من نرمل پاایا جاا ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਸਭੁ ਜਾਇ ॥naam nidhaan har man vasai haumai dhukh sabh jai ||नामु निधानु हरि मनि वसै हउमै दुखु सभु जाइ ॥نام ندھان هر منِ وسَے هامَے دُکھ سبھ جاِا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਇਆ ਹਉ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੭॥satigur sabadh sunaiaa hau sadh balihaarai jaau ||7||सतिगुरि सबदु सुणाइआ हउ सद बलिहारै जाउ ॥७॥ستگر سبد سُݨاایا ها سد بلِهارَے جاا ۔۔۷۔۔

ਆਪਣੈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਆਪੁ ਨ ਜਾਈ ॥aapanai man chit kahai kahaae bin gur aap na jaiee ||आपणै मनि चिति कहै कहाए बिनु गुर आपु न जाई ॥آپݨَے من چتِ کهَے کهااے بن گُر آپ ن جاای ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਭਗਤਿ ਵਛਲੁ ਸੁਖਦਾਤਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥har jeeau bhagat vachhal sukhadhaataa kar kirapaa ma(n)n vasaiee ||हरि जीउ भगति वछलु सुखदाता करि किरपा मंनि वसाई ॥هر جیِا بھگت وچھل سُکھداتا کرِ کرپا منّ وساای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥੮॥੧॥੧੮॥naanak sobhaa surat dhei prabh aape gurmukh dhe vaddiaaiee ||8||1||18||नानक सोभा सुरति देइ प्रभु आपे गुरमुखि दे वडिआई ॥८॥१॥१८॥نانک سوبھا سُرت دےا پربھ آپے گُرمکھ دے وڈآای ۔۔۸۔۔۱۔۔۱۸۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥sireeraag mahalaa teejaa ||सिरीरागु महला ३ ॥سِریِراگ مهلا ۳ ۔۔

ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਵਦੇ ਜਮਡੰਡੁ ਲਗੈ ਤਿਨ ਆਇ ॥haumai karam kamaavadhe jamadda(n)dd lagai tin aai ||हउमै करम कमावदे जमडंडु लगै तिन आइ ॥هامَے کرم کماودے جمڈںڈ لگَے تن آا ۔۔

ਜਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥j satigur sevan se ubare har setee liv lai ||1||जि सतिगुरु सेवनि से उबरे हरि सेती लिव लाइ ॥१॥جِ ستگر سےون سے اُبرے هرِ سےتیِ لو لاا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥man re gurmukh naam dhiaai ||मन रे गुरमुखि नामु धिआइ ॥من رے گُرمکھ نام دھآا ۔۔

ਧੁਰਿ ਪੂਰਬਿ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਾ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhur poorab karatai likhiaa tinaa gurmat naam samai ||1|| rahaau ||धुरि पूरबि करतै लिखिआ तिना गुरमति नामि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥دھُر پُورب کرتَے لکھآ تنا گُرمت نام سماِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਾਗੋ ਭਾਉ ॥vin satigur parateet na aaviee naam na laago bhaau ||विणु सतिगुर परतीति न आवई नामि न लागो भाउ ॥وِݨ ستگر پرتیِت ن آوای نام ن لاگو بھاا ۔۔

ਸੁਪਨੈ ਸੁਖੁ ਨ ਪਾਵਈ ਦੁਖ ਮਹਿ ਸਵੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥supanai sukh na paaviee dhukh meh savai samai ||2||सुपनै सुखु न पावई दुख महि सवै समाइ ॥२॥سُپنَے سُکھ ن پاوای دُکھ مهِ سوَے سماا ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀਚੈ ਬਹੁਤੁ ਲੋਚੀਐ ਕਿਰਤੁ ਨ ਮੇਟਿਆ ਜਾਇ ॥je har har keechai bahut locheeaai kirat na meTiaa jai ||जे हरि हरि कीचै बहुतु लोचीऐ किरतु न मेटिआ जाइ ॥جے هر هرِ کیِچَے بهُت لوچیِاَے کرت ن مےٹآ جاا ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਭਾਣਾ ਭਗਤੀ ਮੰਨਿਆ ਸੇ ਭਗਤ ਪਏ ਦਰਿ ਥਾਇ ॥੩॥har kaa bhaanaa bhagatee ma(n)niaa se bhagat pe dhar thai ||3||हरि का भाणा भगती मंनिआ से भगत पए दरि थाइ ॥३॥هر کا بھاݨا بھگتیِ منّآ سے بھگت پاے درِ تھاا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਦਿੜਾਵੈ ਰੰਗ ਸਿਉ ਬਿਨੁ ਕਿਰਪਾ ਲਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥gur sabadh dhiRaavai ra(n)g siau bin kirapaa liaa na jai ||गुरु सबदु दिड़ावै रंग सिउ बिनु किरपा लइआ न जाइ ॥گُر سبد دڑاوَے رںگ سا بن کرپا لایا ن جاِا ۔۔

ਜੇ ਸਉ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨੀਰੀਐ ਭੀ ਬਿਖੁ ਫਲੁ ਲਾਗੈ ਧਾਇ ॥੪॥je sau a(n)mrit neereeaai bhee bikh fal laagai dhai ||4||जे सउ अंमृतु नीरीऐ भी बिखु फलु लागै धाइ ॥४॥جے سا اںمرت نیِریِاَے بھیِ بکھ پھل لاگَے دھاِا ۔۔۴۔۔

ਸੇ ਜਨ ਸਚੇ ਨਿਰਮਲੇ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥se jan sache niramale jin satigur naal piaar ||से जन सचे निरमले जिन सतिगुर नालि पिआरु ॥سے جن سچے نرملے جن ستگر نال پآر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਕਮਾਵਦੇ ਬਿਖੁ ਹਉਮੈ ਤਜਿ ਵਿਕਾਰੁ ॥੫॥satigur kaa bhaanaa kamaavadhe bikh haumai taj vikaar ||5||सतिगुर का भाणा कमावदे बिखु हउमै तजि विकारु ॥५॥ستگر کا بھاݨا کماودے بکھ هامَے تجِ وکار ۔۔۵۔۔

ਮਨਹਠਿ ਕਿਤੈ ਉਪਾਇ ਨ ਛੂਟੀਐ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸੋਧਹੁ ਜਾਇ ॥manahaTh kitai upai na chhooTeeaai simirat saasatr sodhahu jai ||मनहठि कितै उपाइ न छूटीऐ सिमृति सासत्र सोधहु जाइ ॥منهٹھ کتَے اُپاا ن چھُوٹیِاَے سمِرت ساستر سودھهُ جاا ۔۔

ਮਿਲਿ ਸੰਗਤਿ ਸਾਧੂ ਉਬਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੬॥mil sa(n)gat saadhoo ubare gur kaa sabadh kamai ||6||मिलि संगति साधू उबरे गुर का सबदु कमाइ ॥६॥مِل سںگت سادھُو اُبرے گُر کا سبد کماا ۔۔۶۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਸੁ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥har kaa naam nidhaan hai jis a(n)t na paaraavaar ||हरि का नामु निधानु है जिसु अंतु न पारावारु ॥هر کا نام ندھان هَے جس اںت ن پاراوار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੇਈ ਸੋਹਦੇ ਜਿਨ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੭॥gurmukh seiee sohadhe jin kirapaa kare karataar ||7||गुरमुखि सेई सोहदे जिन किरपा करे करतारु ॥७॥گُرمکھ سےای سوهدے جن کرپا کرے کرتار ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅਉਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥naanak dhaataa ek hai dhoojaa aaur na koi ||नानक दाता एकु है दूजा अउरु न कोइ ॥نانک داتا اےک هَے دُوجا اار ن کوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥੮॥੨॥੧੯॥gur parasaadhee paieeaai karam paraapat hoi ||8||2||19||गुर परसादी पाईऐ करमि परापति होइ ॥८॥२॥१९॥گُر پرسادیِ پاایاَے کرم پراپت هوا ۔۔۸۔۔۲۔۔۱۹۔۔