Ang 658 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੫੮)

ਰਾਜ ਭੁਇਅੰਗ ਪ੍ਰਸੰਗ ਜੈਸੇ ਹਹਿ ਅਬ ਕਛੁ ਮਰਮੁ ਜਨਾਇਆ ॥raaj bhuia(n)g prasa(n)g jaise heh ab kachh maram janaiaa ||राज भुइअंग प्रसंग जैसे हहि अब कछु मरमु जनाइआ ॥راج بھُااںگ پرسںگ جَےسے ههِ اب کچھ مرم جناایا ۔۔

ਅਨਿਕ ਕਟਕ ਜੈਸੇ ਭੂਲਿ ਪਰੇ ਅਬ ਕਹਤੇ ਕਹਨੁ ਨ ਆਇਆ ॥੩॥anik kaTak jaise bhool pare ab kahate kahan na aaiaa ||3||अनिक कटक जैसे भूलि परे अब कहते कहनु न आइआ ॥३॥انک کٹک جَےسے بھُول پرے اب کهتے کهن ن آایا ۔۔۳۔۔

ਸਰਬੇ ਏਕੁ ਅਨੇਕੈ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਘਟ ਭੋੁਗਵੈ ਸੋਈ ॥sarabe ek anekai suaamee sabh ghaT bhuogavai soiee ||सरबे एकु अनेकै सुआमी सभ घट भुोगवै सोई ॥سربے اےک انےکَے سُآمیِ سبھ گھٹ بھُوگوَے سوای ۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਹਾਥ ਪੈ ਨੇਰੈ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੪॥੧॥keh ravidhaas haath pai nerai sahaje hoi su hoiee ||4||1||कहि रविदास हाथ पै नेरै सहजे होइ सु होई ॥४॥१॥کهِ روداس هاتھ پَے نےرَے سهجے هوا سُ هوای ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਜਉ ਹਮ ਬਾਂਧੇ ਮੋਹ ਫਾਸ ਹਮ ਪ੍ਰੇਮ ਬਧਨਿ ਤੁਮ ਬਾਧੇ ॥jau ham baa(n)dhe moh faas ham prem badhan tum baadhe ||जउ हम बाँधे मोह फास हम प्रेम बधनि तुम बाधे ॥جا هم باںدھے موه پھاس هم پرےم بدھن تُم بادھے ۔۔

ਅਪਨੇ ਛੂਟਨ ਕੋ ਜਤਨੁ ਕਰਹੁ ਹਮ ਛੂਟੇ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ॥੧॥apane chhooTan ko jatan karahu ham chhooTe tum aaraadhe ||1||अपने छूटन को जतनु करहु हम छूटे तुम आराधे ॥१॥اپنے چھُوٹن کو جتن کرهُ هم چھُوٹے تُم آرادھے ۔۔۱۔۔

ਮਾਧਵੇ ਜਾਨਤ ਹਹੁ ਜੈਸੀ ਤੈਸੀ ॥maadhave jaanat hahu jaisee taisee ||माधवे जानत हहु जैसी तैसी ॥مادھوے جانت ههُ جَےسیِ تَےسیِ ۔۔

ਅਬ ਕਹਾ ਕਰਹੁਗੇ ਐਸੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ab kahaa karahuge aaisee ||1|| rahaau ||अब कहा करहुगे ऐसी ॥१॥ रहाउ ॥اب کها کرهُگے اَےسیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੀਨੁ ਪਕਰਿ ਫਾਂਕਿਓ ਅਰੁ ਕਾਟਿਓ ਰਾਂਧਿ ਕੀਓ ਬਹੁ ਬਾਨੀ ॥meen pakar faa(n)kio ar kaaTio raa(n)dh keeo bahu baanee ||मीनु पकरि फाँकिओ अरु काटिओ राँधि कीओ बहु बानी ॥میٍن پکر پھاںکاو ار کاٹاو راںدھ کیِاو بهُ بانیِ ۔۔

ਖੰਡ ਖੰਡ ਕਰਿ ਭੋਜਨੁ ਕੀਨੋ ਤਊ ਨ ਬਿਸਰਿਓ ਪਾਨੀ ॥੨॥kha(n)dd kha(n)dd kar bhojan keeno tuoo na bisario paanee ||2||खंड खंड करि भोजनु कीनो तऊ न बिसरिओ पानी ॥२॥کھںڈ کھںڈ کر بھوجن کیٍنو تاُو ن بسراو پانیِ ۔۔۲۔۔

ਆਪਨ ਬਾਪੈ ਨਾਹੀ ਕਿਸੀ ਕੋ ਭਾਵਨ ਕੋ ਹਰਿ ਰਾਜਾ ॥aapan baapai naahee kisee ko bhaavan ko har raajaa ||आपन बापै नाही किसी को भावन को हरि राजा ॥آپن باپَے ناهیِ کسیِ کو بھاون کو هر راجا ۔۔

ਮੋਹ ਪਟਲ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਬਿਆਪਿਓ ਭਗਤ ਨਹੀ ਸੰਤਾਪਾ ॥੩॥moh paTal sabh jagat biaapio bhagat nahee sa(n)taapaa ||3||मोह पटल सभु जगतु बिआपिओ भगत नही संतापा ॥३॥موه پٹل سبھ جگت بآپاو بھگت نهیِ سںتاپا ۔۔۳۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਭਗਤਿ ਇਕ ਬਾਢੀ ਅਬ ਇਹ ਕਾ ਸਿਉ ਕਹੀਐ ॥keh ravidhaas bhagat ik baaddee ab ieh kaa siau kaheeaai ||कहि रविदास भगति इक बाढी अब इह का सिउ कहीऐ ॥کهِ روداس بھگت اک باڈھیِ اب اه کا سا کهیِاَے ۔۔

ਜਾ ਕਾਰਨਿ ਹਮ ਤੁਮ ਆਰਾਧੇ ਸੋ ਦੁਖੁ ਅਜਹੂ ਸਹੀਐ ॥੪॥੨॥jaa kaaran ham tum aaraadhe so dhukh ajahoo saheeaai ||4||2||जा कारनि हम तुम आराधे सो दुखु अजहू सहीऐ ॥४॥२॥جا کارن هم تُم آرادھے سو دُکھ اجهُو سهیِاَے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਦੁਲਭ ਜਨਮੁ ਪੁੰਨ ਫਲ ਪਾਇਓ ਬਿਰਥਾ ਜਾਤ ਅਬਿਬੇਕੈ ॥dhulabh janam pu(n)n fal paio birathaa jaat abibekai ||दुलभ जनमु पुँन फल पाइओ बिरथा जात अबिबेकै ॥دُلبھ جنم پُنّ پھل پاااو برتھا جات اببےکَے ۔۔

ਰਾਜੇ ਇੰਦ੍ਰ ਸਮਸਰਿ ਗ੍ਰਿਹ ਆਸਨ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਹਹੁ ਕਿਹ ਲੇਖੈ ॥੧॥raaje i(n)dhr samasar gireh aasan bin har bhagat kahahu keh lekhai ||1||राजे इंद्र समसरि गृह आसन बिनु हरि भगति कहहु किह लेखै ॥१॥راجے اںدر سمسر گره آسن بن هر بھگت کههُ که لےکھَے ۔۔۱۔۔

ਨ ਬੀਚਾਰਿਓ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੋ ਰਸੁ ॥n beechaario raajaa raam ko ras ||न बीचारिओ राजा राम को रसु ॥ن بیِچاراو راجا رام کو رس ۔۔

ਜਿਹ ਰਸ ਅਨ ਰਸ ਬੀਸਰਿ ਜਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh ras an ras beesar jaahee ||1|| rahaau ||जिह रस अन रस बीसरि जाही ॥१॥ रहाउ ॥جِه رس ان رس بیِسر جاهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾਨਿ ਅਜਾਨ ਭਏ ਹਮ ਬਾਵਰ ਸੋਚ ਅਸੋਚ ਦਿਵਸ ਜਾਹੀ ॥jaan ajaan bhe ham baavar soch asoch dhivas jaahee ||जानि अजान भए हम बावर सोच असोच दिवस जाही ॥جان اجان بھاے هم باور سوچ اسوچ دوس جاهیِ ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਸਬਲ ਨਿਬਲ ਬਿਬੇਕ ਬੁਧਿ ਪਰਮਾਰਥ ਪਰਵੇਸ ਨਹੀ ॥੨॥ei(n)dhree sabal nibal bibek budh paramaarath paraves nahee ||2||इंद्री सबल निबल बिबेक बुधि परमारथ परवेस नही ॥२॥ِاںدریِ سبل نبل ببےک بُدھ پرمارتھ پروےس نهیِ ۔۔۲۔۔

ਕਹੀਅਤ ਆਨ ਅਚਰੀਅਤ ਅਨ ਕਛੁ ਸਮਝ ਨ ਪਰੈ ਅਪਰ ਮਾਇਆ ॥kaheeat aan achareeat an kachh samajh na parai apar maiaa ||कहीअत आन अचरीअत अन कछु समझ न परै अपर माइआ ॥کهیِات آن اچریِات ان کچھ سمجھ ن پرَے اپر ماایا ۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਉਦਾਸ ਦਾਸ ਮਤਿ ਪਰਹਰਿ ਕੋਪੁ ਕਰਹੁ ਜੀਅ ਦਇਆ ॥੩॥੩॥keh ravidhaas udhaas dhaas mat parahar kop karahu jeea dhiaa ||3||3||कहि रविदास उदास दास मति परहरि कोपु करहु जीअ दइआ ॥३॥३॥کهِ روداس اُداس داس متِ پرهرِ کوپ کرهُ جیِا دایا ۔۔۳۔۔۳۔۔

ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਸੁਰਤਰ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਕਾਮਧੇਨੁ ਬਸਿ ਜਾ ਕੇ ॥sukh saagar suratar chi(n)taaman kaamadhen bas jaa ke ||सुख सागरु सुरतर चिंतामनि कामधेनु बसि जा के ॥سُکھ ساگر سُرتر چںتامن کامدھےن بس جا کے ۔۔

ਚਾਰਿ ਪਦਾਰਥ ਅਸਟ ਦਸਾ ਸਿਧਿ ਨਵ ਨਿਧਿ ਕਰ ਤਲ ਤਾ ਕੇ ॥੧॥chaar padhaarath asaT dhasaa sidh nav nidh kar tal taa ke ||1||चारि पदारथ असट दसा सिधि नव निधि कर तल ता के ॥१॥چار پدارتھ اسٹ دسا سدھ نو ندھِ کر تل تا کے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨ ਜਪਹਿ ਰਸਨਾ ॥har har har na japeh rasanaa ||हरि हरि हरि न जपहि रसना ॥هر هرِ هرِ ن جپه رسنا ۔۔

ਅਵਰ ਸਭ ਤਿਆਗਿ ਬਚਨ ਰਚਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥avar sabh tiaag bachan rachanaa ||1|| rahaau ||अवर सभ तिआगि बचन रचना ॥१॥ रहाउ ॥اور سبھ تآگ بچن رچنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਨਾ ਖਿਆਨ ਪੁਰਾਨ ਬੇਦ ਬਿਧਿ ਚਉਤੀਸ ਅਖਰ ਮਾਂਹੀ ॥naanaa khiaan puraan bedh bidh chautees akhar maa(n)hee ||नाना खिआन पुरान बेद बिधि चउतीस अखर माँही ॥نانا کھآن پُران بےد بدھ چاتیِس اکھر ماںهیِ ۔۔

ਬਿਆਸ ਬਿਚਾਰਿ ਕਹਿਓ ਪਰਮਾਰਥੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਸਰਿ ਨਾਹੀ ॥੨॥biaas bichaar kahio paramaarath raam naam sar naahee ||2||बिआस बिचारि कहिओ परमारथु राम नाम सरि नाही ॥२॥بِآس بچار کهِاو پرمارتھ رام نام سر ناهیِ ۔۔۲۔۔

ਸਹਜ ਸਮਾਧਿ ਉਪਾਧਿ ਰਹਤ ਫੁਨਿ ਬਡੈ ਭਾਗਿ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥sahaj samaadh upaadh rahat fun baddai bhaag liv laagee ||सहज समाधि उपाधि रहत फुनि बडै भागि लिव लागी ॥سهج سمادھ اُپادھ رهت پھُن بڈَے بھاگ لو لاگیِ ۔۔

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਰਿਦੈ ਧਰਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਭੈ ਭਾਗੀ ॥੩॥੪॥keh ravidhaas pragaas ridhai dhar janam maran bhai bhaagee ||3||4||कहि रविदास प्रगासु रिदै धरि जनम मरन भै भागी ॥३॥४॥کهِ روداس پرگاس ردَے دھرِ جنم مرن بھَے بھاگیِ ۔۔۳۔۔۴۔۔

ਜਉ ਤੁਮ ਗਿਰਿਵਰ ਤਉ ਹਮ ਮੋਰਾ ॥jau tum girivar tau ham moraa ||जउ तुम गिरिवर तउ हम मोरा ॥جا تُم گرور تا هم مورا ۔۔

ਜਉ ਤੁਮ ਚੰਦ ਤਉ ਹਮ ਭਏ ਹੈ ਚਕੋਰਾ ॥੧॥jau tum cha(n)dh tau ham bhe hai chakoraa ||1||जउ तुम चंद तउ हम भए है चकोरा ॥१॥جا تُم چںد تا هم بھاے هَے چکورا ۔۔۱۔۔

ਮਾਧਵੇ ਤੁਮ ਨ ਤੋਰਹੁ ਤਉ ਹਮ ਨਹੀ ਤੋਰਹਿ ॥maadhave tum na torahu tau ham nahee toreh ||माधवे तुम न तोरहु तउ हम नही तोरहि ॥مادھوے تُم ن تورهُ تا هم نهیِ توره ۔۔

ਤੁਮ ਸਿਉ ਤੋਰਿ ਕਵਨ ਸਿਉ ਜੋਰਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tum siau tor kavan siau joreh ||1|| rahaau ||तुम सिउ तोरि कवन सिउ जोरहि ॥१॥ रहाउ ॥تُم سا تور کون سا جوره ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਉ ਤੁਮ ਦੀਵਰਾ ਤਉ ਹਮ ਬਾਤੀ ॥jau tum dheevaraa tau ham baatee ||जउ तुम दीवरा तउ हम बाती ॥جا تُم دیِورا تا هم باتیِ ۔۔

ਜਉ ਤੁਮ ਤੀਰਥ ਤਉ ਹਮ ਜਾਤੀ ॥੨॥jau tum teerath tau ham jaatee ||2||जउ तुम तीरथ तउ हम जाती ॥२॥جا تُم تیِرتھ تا هم جاتیِ ۔۔۲۔۔