Ang 657 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੫੭)

ਨਾਦਿ ਸਮਾਇਲੋ ਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟਿਲੇ ਦੇਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naadh samailo re satigur bheTile dhevaa ||1|| rahaau ||नादि समाइलो रे सतिगुरु भेटिले देवा ॥१॥ रहाउ ॥ناد سماالو رے ستگر بھےٹلے دےوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਹ ਝਿਲਿ ਮਿਲਿ ਕਾਰੁ ਦਿਸੰਤਾ ॥jeh jhil mil kaar dhisa(n)taa ||जह झिलि मिलि कारु दिसंता ॥جه جھل ملِ کار دسںتا ۔۔

ਤਹ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਬਜੰਤਾ ॥teh anahadh sabadh baja(n)taa ||तह अनहद सबद बजंता ॥ته انهد سبد بجںتا ۔۔

ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨੀ ॥jotee jot samaanee ||जोती जोति समानी ॥جوتیِ جوت سمانیِ ۔۔

ਮੈ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨੀ ॥੨॥mai gur parasaadhee jaanee ||2||मै गुर परसादी जानी ॥२॥مَے گُر پرسادیِ جانیِ ۔۔۲۔۔

ਰਤਨ ਕਮਲ ਕੋਠਰੀ ॥ratan kamal koTharee ||रतन कमल कोठरी ॥رتن کمل کوٹھریِ ۔۔

ਚਮਕਾਰ ਬੀਜੁਲ ਤਹੀ ॥chamakaar beejul tahee ||चमकार बीजुल तही ॥چمکار بیِجل تهیِ ۔۔

ਨੇਰੈ ਨਾਹੀ ਦੂਰਿ ॥nerai naahee dhoor ||नेरै नाही दूरि ॥نےرَے ناهیِ دُور ۔۔

ਨਿਜ ਆਤਮੈ ਰਹਿਆ ਭਰਪੂਰਿ ॥੩॥nij aatamai rahiaa bharapoor ||3||निज आतमै रहिआ भरपूरि ॥३॥نِج آتمَے رهِآ بھرپُور ۔۔۳۔۔

ਜਹ ਅਨਹਤ ਸੂਰ ਉਜੵਾਰਾ ॥jeh anahat soor ujayeaaraa ||जह अनहत सूर उज्यारा ॥جه انهت سُور اُجےارا ۔۔

ਤਹ ਦੀਪਕ ਜਲੈ ਛੰਛਾਰਾ ॥teh dheepak jalai chha(n)chhaaraa ||तह दीपक जलै छंछारा ॥ته دیِپک جلَے چھںچھارا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਜਾਨਿਆ ॥gur parasaadhee jaaniaa ||गुर परसादी जानिआ ॥گُر پرسادیِ جانآ ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਮਾ ਸਹਜ ਸਮਾਨਿਆ ॥੪॥੧॥jan naamaa sahaj samaaniaa ||4||1||जनु नामा सहज समानिआ ॥४॥१॥جن ناما سهج سمانآ ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਘਰੁ ੪ ਸੋਰਠਿ ॥ghar chauthhaa soraTh ||घरु ४ सोरठि ॥گھر ۴ سورٹھ ۔۔

ਪਾੜ ਪੜੋਸਣਿ ਪੂਛਿ ਲੇ ਨਾਮਾ ਕਾ ਪਹਿ ਛਾਨਿ ਛਵਾਈ ਹੋ ॥paaR paRosan poochh le naamaa kaa peh chhaan chhavaiee ho ||पाड़ पड़ोसणि पूछि ले नामा का पहि छानि छवाई हो ॥پاڑ پڑوسݨ پُوچھ لے ناما کا پهِ چھان چھواای هو ۔۔

ਤੋ ਪਹਿ ਦੁਗਣੀ ਮਜੂਰੀ ਦੈਹਉ ਮੋ ਕਉ ਬੇਢੀ ਦੇਹੁ ਬਤਾਈ ਹੋ ॥੧॥to peh dhuganee majooree dhaihau mo kau beddee dheh bataiee ho ||1||तो पहि दुगणी मजूरी दैहउ मो कउ बेढी देहु बताई हो ॥१॥تو پهِ دُگݨیِ مجُوریِ دَےها مو کا بےڈھیِ دےهُ بتاای هو ۔۔۱۔۔

ਰੀ ਬਾਈ ਬੇਢੀ ਦੇਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥ree baiee beddee dhen na jaiee ||री बाई बेढी देनु न जाई ॥ریِ باای بےڈھیِ دےن ن جاای ۔۔

ਦੇਖੁ ਬੇਢੀ ਰਹਿਓ ਸਮਾਈ ॥dhekh beddee rahio samaiee ||देखु बेढी रहिओ समाई ॥دےکھ بےڈھیِ رهِاو سماای ۔۔

ਹਮਾਰੈ ਬੇਢੀ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hamaarai beddee praan adhaaraa ||1|| rahaau ||हमारै बेढी प्रान अधारा ॥१॥ रहाउ ॥همارَے بےڈھیِ پران ادھارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬੇਢੀ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮਜੂਰੀ ਮਾਂਗੈ ਜਉ ਕੋਊ ਛਾਨਿ ਛਵਾਵੈ ਹੋ ॥beddee preet majooree maa(n)gai jau kouoo chhaan chhavaavai ho ||बेढी प्रीति मजूरी माँगै जउ कोऊ छानि छवावै हो ॥بےڈھیِ پریِت مجُوریِ ماںگَے جا کواُو چھان چھواوَے هو ۔۔

ਲੋਗ ਕੁਟੰਬ ਸਭਹੁ ਤੇ ਤੋਰੈ ਤਉ ਆਪਨ ਬੇਢੀ ਆਵੈ ਹੋ ॥੨॥log kuTa(n)b sabhahu te torai tau aapan beddee aavai ho ||2||लोग कुटंब सभहु ते तोरै तउ आपन बेढी आवै हो ॥२॥لوگ کُٹںب سبھهُ تے تورَے تا آپن بےڈھیِ آوَے هو ۔۔۲۔۔

ਐਸੋ ਬੇਢੀ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਸਭ ਅੰਤਰ ਸਭ ਠਾਂਈ ਹੋ ॥aaiso beddee baran na saakau sabh a(n)tar sabh Thaa(n)iee ho ||ऐसो बेढी बरनि न साकउ सभ अंतर सभ ठाँई हो ॥اَےسو بےڈھیِ برن ن ساکا سبھ اںتر سبھ ٹھاںای هو ۔۔

ਗੂੰਗੈ ਮਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ਪੂਛੇ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ਹੋ ॥੩॥goo(n)gai mahaa a(n)mirat ras chaakhiaa poochhe kahan na jaiee ho ||3||गूँगै महा अंमृत रसु चाखिआ पूछे कहनु न जाई हो ॥३॥گُوںگَے مها اںمرت رس چاکھآ پُوچھے کهن ن جاای هو ۔۔۳۔۔

ਬੇਢੀ ਕੇ ਗੁਣ ਸੁਨਿ ਰੀ ਬਾਈ ਜਲਧਿ ਬਾਂਧਿ ਧ੍ਰੂ ਥਾਪਿਓ ਹੋ ॥beddee ke gun sun ree baiee jaladh baa(n)dh dhraoo thaapio ho ||बेढी के गुण सुनि री बाई जलधि बाँधि ध्रू थापिओ हो ॥بےڈھیِ کے گُݨ سُن ریِ باای جلدھ باںدھ دھر¨ تھاپاو هو ۔۔

ਨਾਮੇ ਕੇ ਸੁਆਮੀ ਸੀਅ ਬਹੋਰੀ ਲੰਕ ਭਭੀਖਣ ਆਪਿਓ ਹੋ ॥੪॥੨॥naame ke suaamee seea bahoree la(n)k bhabheekhan aapio ho ||4||2||नामे के सुआमी सीअ बहोरी लंक भभीखण आपिओ हो ॥४॥२॥نامے کے سُآمیِ سیِا بهوریِ لµک بھبھیِکھݨ آپاو هو ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਸੋਰਠਿ ਘਰੁ ੩ ॥soraTh ghar teejaa ||सोरठि घरु ३ ॥سورٹھ گھر ۳ ۔۔

ਅਣਮੜਿਆ ਮੰਦਲੁ ਬਾਜੈ ॥anamaRiaa ma(n)dhal baajai ||अणमड़िआ मंदलु बाजै ॥اݨمڑآ مںدل باجَے ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਾਵਣ ਘਨਹਰੁ ਗਾਜੈ ॥bin saavan ghanahar gaajai ||बिनु सावण घनहरु गाजै ॥بٍن ساوݨ گھنهر گاجَے ۔۔

ਬਾਦਲ ਬਿਨੁ ਬਰਖਾ ਹੋਈ ॥baadhal bin barakhaa hoiee ||बादल बिनु बरखा होई ॥بادل بن برکھا هوای ۔۔

ਜਉ ਤਤੁ ਬਿਚਾਰੈ ਕੋਈ ॥੧॥jau tat bichaarai koiee ||1||जउ ततु बिचारै कोई ॥१॥جا تت بچارَے کوای ۔۔۱۔۔

ਮੋ ਕਉ ਮਿਲਿਓ ਰਾਮੁ ਸਨੇਹੀ ॥mo kau milio raam sanehee ||मो कउ मिलिओ रामु सनेही ॥مو کا ملاو رام سنےهیِ ۔۔

ਜਿਹ ਮਿਲਿਐ ਦੇਹ ਸੁਦੇਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh miliaai dheh sudhehee ||1|| rahaau ||जिह मिलिऐ देह सुदेही ॥१॥ रहाउ ॥جِه ملاَے دےه سُدےهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਿਲਿ ਪਾਰਸ ਕੰਚਨੁ ਹੋਇਆ ॥mil paaras ka(n)chan hoiaa ||मिलि पारस कंचनु होइआ ॥مِل پارس کںچن هوایا ۔۔

ਮੁਖ ਮਨਸਾ ਰਤਨੁ ਪਰੋਇਆ ॥mukh manasaa ratan paroiaa ||मुख मनसा रतनु परोइआ ॥مُکھ منسا رتن پروایا ۔۔

ਨਿਜ ਭਾਉ ਭਇਆ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ॥nij bhaau bhiaa bhram bhaagaa ||निज भाउ भइआ भ्रमु भागा ॥نِج بھاا بھایا بھرم بھاگا ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਛੇ ਮਨੁ ਪਤੀਆਗਾ ॥੨॥gur poochhe man pateeaagaa ||2||गुर पूछे मनु पतीआगा ॥२॥گُر پُوچھے من پتیِآگا ۔۔۲۔۔

ਜਲ ਭੀਤਰਿ ਕੁੰਭ ਸਮਾਨਿਆ ॥jal bheetar ku(n)bh samaaniaa ||जल भीतरि कुँभ समानिआ ॥جل بھیِتر کُںبھ سمانآ ۔۔

ਸਭ ਰਾਮੁ ਏਕੁ ਕਰਿ ਜਾਨਿਆ ॥sabh raam ek kar jaaniaa ||सभ रामु एकु करि जानिआ ॥سبھ رام اےک کر جانآ ۔۔

ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੈ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥gur chele hai man maaniaa ||गुर चेले है मनु मानिआ ॥گُر چےلے هَے من مانآ ۔۔

ਜਨ ਨਾਮੈ ਤਤੁ ਪਛਾਨਿਆ ॥੩॥੩॥jan naamai tat pachhaaniaa ||3||3||जन नामै ततु पछानिआ ॥३॥३॥جن نامَے تت پچھانآ ۔۔۳۔۔۳۔۔

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀ ਕੀraag soraTh baanee bhagat ravidhaas jee keeरागु सोरठि बाणी भगत रविदास जी कीراگ سورٹھ باݨیِ بھگت روداس جیِ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਬ ਹਮ ਹੋਤੇ ਤਬ ਤੂ ਨਾਹੀ ਅਬ ਤੂਹੀ ਮੈ ਨਾਹੀ ॥jab ham hote tab too naahee ab toohee mai naahee ||जब हम होते तब तू नाही अब तूही मै नाही ॥جب هم هوتے تب تُو ناهیِ اب تُوهیِ مَے ناهیِ ۔۔

ਅਨਲ ਅਗਮ ਜੈਸੇ ਲਹਰਿ ਮਇ ਓਦਧਿ ਜਲ ਕੇਵਲ ਜਲ ਮਾਂਹੀ ॥੧॥anal agam jaise lahar mi odhadh jal keval jal maa(n)hee ||1||अनल अगम जैसे लहरि मइ ओदधि जल केवल जल माँही ॥१॥انل اگم جَےسے لهر مِا اوددھ جل کےول جل ماںهیِ ۔۔۱۔۔

ਮਾਧਵੇ ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਭ੍ਰਮੁ ਐਸਾ ॥maadhave kiaa kaheeaai bhram aaisaa ||माधवे किआ कहीऐ भ्रमु ऐसा ॥مادھوے کآ کهیِاَے بھرم اَےسا ۔۔

ਜੈਸਾ ਮਾਨੀਐ ਹੋਇ ਨ ਤੈਸਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaisaa maaneeaai hoi na taisaa ||1|| rahaau ||जैसा मानीऐ होइ न तैसा ॥१॥ रहाउ ॥جَےسا مانیِاَے هوا ن تَےسا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਰਪਤਿ ਏਕੁ ਸਿੰਘਾਸਨਿ ਸੋਇਆ ਸੁਪਨੇ ਭਇਆ ਭਿਖਾਰੀ ॥narapat ek si(n)ghaasan soiaa supane bhiaa bhikhaaree ||नरपति एकु सिंघासनि सोइआ सुपने भइआ भिखारी ॥نرپت اےک سںگھاسن سوایا سُپنے بھایا بھکھاریِ ۔۔

ਅਛਤ ਰਾਜ ਬਿਛੁਰਤ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੋ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥੨॥achhat raaj bichhurat dhukh paiaa so gat bhiee hamaaree ||2||अछत राज बिछुरत दुखु पाइआ सो गति भई हमारी ॥२॥اچھت راج بچھرت دُکھ پاایا سو گت بھای هماریِ ۔۔۲۔۔