Ang 654 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੫੪)

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਸਿਸਟਿ ਸਿਰਜੀਆ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥tudh aape sisaT sirajeeaa aape fun goiee ||तुधु आपे सिसटि सिरजीआ आपे फुनि गोई ॥تُدھ آپے سسٹ سرجیِآ آپے پھُن گوای ۔۔

ਸਭੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵਰਤਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥sabh iko sabadh varatadhaa jo kare su hoiee ||सभु इको सबदु वरतदा जो करे सु होई ॥سبھ اکو سبد ورتدا جو کرے سُ هوای ۔۔

ਵਡਿਆਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਪ੍ਰਭੁ ਹਰਿ ਪਾਵੈ ਸੋਈ ॥vaddiaaiee gurmukh dhei prabh har paavai soiee ||वडिआई गुरमुखि देइ प्रभु हरि पावै सोई ॥وڈآای گُرمکھ دےا پربھ هرِ پاوَے سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਨਕ ਆਰਾਧਿਆ ਸਭਿ ਆਖਹੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਧੰਨੁ ਗੁਰੁ ਸੋਈ ॥੨੯॥੧॥ ਸੁਧੁgurmukh naanak aaraadhiaa sabh aakhahu dha(n)n dha(n)n dha(n)n gur soiee ||29||1|| sudhuगुरमुखि नानक आराधिआ सभि आखहु धंनु धंनु धंनु गुरु सोई ॥२९॥१॥ सुधुگُرمکھ نانک آرادھآ سبھ آکھهُ دھنّ دھنّ دھنّ گُر سوای ۔۔۲۹۔۔۱۔۔ سُدھ

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਬਾਣੀ ਭਗਤ ਕਬੀਰ ਜੀ ਕੀ ਘਰੁ ੧raag soraTh baanee bhagat kabeer jee kee ghar pehilaaरागु सोरठि बाणी भगत कबीर जी की घरु १راگ سورٹھ باݨیِ بھگت کبیِر جیِ کیِ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਬੁਤ ਪੂਜਿ ਪੂਜਿ ਹਿੰਦੂ ਮੂਏ ਤੁਰਕ ਮੂਏ ਸਿਰੁ ਨਾਈ ॥but pooj pooj hi(n)dhoo mooe turak mooe sir naiee ||बुत पूजि पूजि हिंदू मूए तुरक मूए सिरु नाई ॥بُت پُوج پُوج هںدُو مُواے تُرک مُواے سر ناای ۔۔

ਓਇ ਲੇ ਜਾਰੇ ਓਇ ਲੇ ਗਾਡੇ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਦੁਹੂ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥oi le jaare oi le gaadde teree gat dhuhoo na paiee ||1||ओइ ले जारे ओइ ले गाडे तेरी गति दुहू न पाई ॥१॥اوِا لے جارے اوِا لے گاڈے تےریِ گت دُهُو ن پاای ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਸੰਸਾਰੁ ਅੰਧ ਗਹੇਰਾ ॥man re sa(n)saar a(n)dh gaheraa ||मन रे संसारु अंध गहेरा ॥من رے سںسار اںدھ گهےرا ۔۔

ਚਹੁ ਦਿਸ ਪਸਰਿਓ ਹੈ ਜਮ ਜੇਵਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥chahu dhis pasario hai jam jevaraa ||1|| rahaau ||चहु दिस पसरिओ है जम जेवरा ॥१॥ रहाउ ॥چهُ دس پسراو هَے جم جےورا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਬਿਤ ਪੜੇ ਪੜਿ ਕਬਿਤਾ ਮੂਏ ਕਪੜ ਕੇਦਾਰੈ ਜਾਈ ॥kabit paRe paR kabitaa mooe kapaR kedhaarai jaiee ||कबित पड़े पड़ि कबिता मूए कपड़ केदारै जाई ॥کبت پڑے پڑِ کبِتا مُواے کپڑ کےدارَے جاای ۔۔

ਜਟਾ ਧਾਰਿ ਧਾਰਿ ਜੋਗੀ ਮੂਏ ਤੇਰੀ ਗਤਿ ਇਨਹਿ ਨ ਪਾਈ ॥੨॥jaTaa dhaar dhaar jogee mooe teree gat ineh na paiee ||2||जटा धारि धारि जोगी मूए तेरी गति इनहि न पाई ॥२॥جٹا دھار دھار جوگیِ مُواے تےریِ گت انه ن پاای ۔۔۲۔۔

ਦਰਬੁ ਸੰਚਿ ਸੰਚਿ ਰਾਜੇ ਮੂਏ ਗਡਿ ਲੇ ਕੰਚਨ ਭਾਰੀ ॥dharab sa(n)ch sa(n)ch raaje mooe gadd le ka(n)chan bhaaree ||दरबु संचि संचि राजे मूए गडि ले कंचन भारी ॥درب سںچ سںچ راجے مُواے گڈ لے کںچن بھاریِ ۔۔

ਬੇਦ ਪੜੇ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੂਏ ਰੂਪੁ ਦੇਖਿ ਦੇਖਿ ਨਾਰੀ ॥੩॥bedh paRe paR pa(n)ddit mooe roop dhekh dhekh naaree ||3||बेद पड़े पड़ि पंडित मूए रूपु देखि देखि नारी ॥३॥بےد پڑے پڑ پںڈت مُواے رُوپ دےکھ دےکھ ناریِ ۔۔۳۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਭੈ ਬਿਗੂਤੇ ਦੇਖਹੁ ਨਿਰਖਿ ਸਰੀਰਾ ॥raam naam bin sabhai bigoote dhekhahu nirakh sareeraa ||राम नाम बिनु सभै बिगूते देखहु निरखि सरीरा ॥رام نام بن سبھَے بگُوتے دےکھهُ نرکھ سریِرا ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ਕਹਿ ਉਪਦੇਸੁ ਕਬੀਰਾ ॥੪॥੧॥har ke naam bin kin gat paiee keh upadhes kabeeraa ||4||1||हरि के नाम बिनु किनि गति पाई कहि उपदेसु कबीरा ॥४॥१॥هر کے نام بن کنِ گتِ پاای کهِ اُپدےس کبیِرا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਜਬ ਜਰੀਐ ਤਬ ਹੋਇ ਭਸਮ ਤਨੁ ਰਹੈ ਕਿਰਮ ਦਲ ਖਾਈ ॥jab jareeaai tab hoi bhasam tan rahai kiram dhal khaiee ||जब जरीऐ तब होइ भसम तनु रहै किरम दल खाई ॥جب جریِاَے تب هوا بھسم تن رهَے کرم دل کھاای ۔۔

ਕਾਚੀ ਗਾਗਰਿ ਨੀਰੁ ਪਰਤੁ ਹੈ ਇਆ ਤਨ ਕੀ ਇਹੈ ਬਡਾਈ ॥੧॥kaachee gaagar neer parat hai iaa tan kee ihai baddaiee ||1||काची गागरि नीरु परतु है इआ तन की इहै बडाई ॥१॥کاچیِ گاگر نیِر پرت هَے ایا تن کیِ اهَے بڈاای ۔۔۱۔۔

ਕਾਹੇ ਭਈਆ ਫਿਰਤੌ ਫੂਲਿਆ ਫੂਲਿਆ ॥kaahe bhieeaa firatau fooliaa fooliaa ||काहे भईआ फिरतौ फूलिआ फूलिआ ॥کاهے بھایآ پھرتَو پھُولآ پھُولآ ۔۔

ਜਬ ਦਸ ਮਾਸ ਉਰਧ ਮੁਖ ਰਹਤਾ ਸੋ ਦਿਨੁ ਕੈਸੇ ਭੂਲਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jab dhas maas uradh mukh rahataa so dhin kaise bhooliaa ||1|| rahaau ||जब दस मास उरध मुख रहता सो दिनु कैसे भूलिआ ॥१॥ रहाउ ॥جب دس ماس اُردھ مُکھ رهتا سو دن کَےسے بھُولآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਮਧੁ ਮਾਖੀ ਤਿਉ ਸਠੋਰਿ ਰਸੁ ਜੋਰਿ ਜੋਰਿ ਧਨੁ ਕੀਆ ॥jiau madh maakhee tiau saThor ras jor jor dhan keeaa ||जिउ मधु माखी तिउ सठोरि रसु जोरि जोरि धनु कीआ ॥جِا مدھ ماکھیِ تا سٹھور رس جور جور دھن کیِآ ۔۔

ਮਰਤੀ ਬਾਰ ਲੇਹੁ ਲੇਹੁ ਕਰੀਐ ਭੂਤੁ ਰਹਨ ਕਿਉ ਦੀਆ ॥੨॥maratee baar leh leh kareeaai bhoot rahan kiau dheeaa ||2||मरती बार लेहु लेहु करीऐ भूतु रहन किउ दीआ ॥२॥مرتیِ بار لےهُ لےهُ کریِاَے بھُوت رهن کا دیِآ ۔۔۲۔۔

ਦੇਹੁਰੀ ਲਉ ਬਰੀ ਨਾਰਿ ਸੰਗਿ ਭਈ ਆਗੈ ਸਜਨ ਸੁਹੇਲਾ ॥dhehuree lau baree naar sa(n)g bhiee aagai sajan suhelaa ||देहुरी लउ बरी नारि संगि भई आगै सजन सुहेला ॥دےهُریِ لا بریِ نار سںگ بھای آگَے سجن سُهےلا ۔۔

ਮਰਘਟ ਲਉ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਭਇਓ ਆਗੈ ਹੰਸੁ ਅਕੇਲਾ ॥੩॥maraghaT lau sabh log kuTa(n)b bhio aagai ha(n)s akelaa ||3||मरघट लउ सभु लोगु कुटंबु भइओ आगै हंसु अकेला ॥३॥مرگھٹ لا سبھ لوگ کُٹںب بھِااو آگَے هںس اکےلا ۔۔۳۔۔

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਪ੍ਰਾਨੀ ਪਰੇ ਕਾਲ ਗ੍ਰਸ ਕੂਆ ॥kahat kabeer sunahu re praanee pare kaal gras kooaa ||कहतु कबीर सुनहु रे प्रानी परे काल ग्रस कूआ ॥کهت کبیِر سُنهُ رے پرانیِ پرے کال گرس کُوآ ۔۔

ਝੂਠੀ ਮਾਇਆ ਆਪੁ ਬੰਧਾਇਆ ਜਿਉ ਨਲਨੀ ਭ੍ਰਮਿ ਸੂਆ ॥੪॥੨॥jhooThee maiaa aap ba(n)dhaiaa jiau nalanee bhram sooaa ||4||2||झूठी माइआ आपु बंधाइआ जिउ नलनी भ्रमि सूआ ॥४॥२॥جھُوٹھیِ مااآ آپ بںدھاایا جا نلنیِ بھرم سُوآ ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭੈ ਮਤ ਸੁਨਿ ਕੈ ਕਰੀ ਕਰਮ ਕੀ ਆਸਾ ॥bedh puraan sabhai mat sun kai karee karam kee aasaa ||बेद पुरान सभै मत सुनि कै करी करम की आसा ॥بےد پُران سبھَے مت سُن کَے کریِ کرم کیِ آسا ۔۔

ਕਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਸਭ ਲੋਗ ਸਿਆਨੇ ਉਠਿ ਪੰਡਿਤ ਪੈ ਚਲੇ ਨਿਰਾਸਾ ॥੧॥kaal grasat sabh log siaane uTh pa(n)ddit pai chale niraasaa ||1||काल ग्रसत सभ लोग सिआने उठि पंडित पै चले निरासा ॥१॥کال گرست سبھ لوگ سآنے اُٹھ پںڈت پَے چلے نراسا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਸਰਿਓ ਨ ਏਕੈ ਕਾਜਾ ॥man re sario na ekai kaajaa ||मन रे सरिओ न एकै काजा ॥من رے سراو ن اےکَے کاجا ۔۔

ਭਜਿਓ ਨ ਰਘੁਪਤਿ ਰਾਜਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhajio na raghupat raajaa ||1|| rahaau ||भजिओ न रघुपति राजा ॥१॥ रहाउ ॥بھجاو ن رگھپت راجا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਨ ਖੰਡ ਜਾਇ ਜੋਗੁ ਤਪੁ ਕੀਨੋ ਕੰਦ ਮੂਲੁ ਚੁਨਿ ਖਾਇਆ ॥ban kha(n)dd jai jog tap keeno ka(n)dh mool chun khaiaa ||बन खंड जाइ जोगु तपु कीनो कंद मूलु चुनि खाइआ ॥بن کھںڈ جاا جوگ تپ کیٍنو کںد مُول چُن کھاایا ۔۔

ਨਾਦੀ ਬੇਦੀ ਸਬਦੀ ਮੋਨੀ ਜਮ ਕੇ ਪਟੈ ਲਿਖਾਇਆ ॥੨॥naadhee bedhee sabadhee monee jam ke paTai likhaiaa ||2||नादी बेदी सबदी मोनी जम के पटै लिखाइआ ॥२॥نادیِ بےدیِ سبدیِ مونیِ جم کے پٹَے لکھاایا ۔۔۲۔۔

ਭਗਤਿ ਨਾਰਦੀ ਰਿਦੈ ਨ ਆਈ ਕਾਛਿ ਕੂਛਿ ਤਨੁ ਦੀਨਾ ॥bhagat naaradhee ridhai na aaiee kaachh koochh tan dheenaa ||भगति नारदी रिदै न आई काछि कूछि तनु दीना ॥بھگت ناردیِ ردَے ن آای کاچھ کُوچھ تن دیٍنا ۔۔

ਰਾਗ ਰਾਗਨੀ ਡਿੰਭ ਹੋਇ ਬੈਠਾ ਉਨਿ ਹਰਿ ਪਹਿ ਕਿਆ ਲੀਨਾ ॥੩॥raag raaganee ddi(n)bh hoi baiThaa un har peh kiaa leenaa ||3||राग रागनी डिंभ होइ बैठा उनि हरि पहि किआ लीना ॥३॥راگ راگنیِ ڈںبھ هوا بَےٹھا اُن هر پهِ کآ لیٍنا ۔۔۳۔۔

ਪਰਿਓ ਕਾਲੁ ਸਭੈ ਜਗ ਊਪਰ ਮਾਹਿ ਲਿਖੇ ਭ੍ਰਮ ਗਿਆਨੀ ॥pario kaal sabhai jag uoopar maeh likhe bhram giaanee ||परिओ कालु सभै जग ऊपर माहि लिखे भ्रम गिआनी ॥پراو کال سبھَے جگ اُوپر ماه لکھے بھرم گآنیِ ۔۔