Ang 650 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੫੦)

ਨਾਨਕ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਹਿ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ਹੈ ਜੋ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨॥naanak j gurmukh kareh so paravaan hai jo naam rahe liv lai ||2||नानक जि गुरमुखि करहि सो परवाणु है जो नामि रहे लिव लाइ ॥२॥نانک ج گُرمکھ کره سو پرواݨ هَے جو نام رهے لو لاِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿੰਨ ਕੰਉ ਜੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖਾ ॥hau balihaaree ti(n)n ka(n)au jo gurmukh sikhaa ||हउ बलिहारी तिंन कंउ जो गुरमुखि सिखा ॥ها بلهاریِ تنّ کںا جو گُرمکھ سکھا ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦੇ ਤਿਨ ਦਰਸਨੁ ਪਿਖਾ ॥jo har naam dhiaaidhe tin dharasan pikhaa ||जो हरि नामु धिआइदे तिन दरसनु पिखा ॥جو هر نام دھآادے تن درسن پکھا ۔۔

ਸੁਣਿ ਕੀਰਤਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਮਨਿ ਲਿਖਾ ॥sun keeratan har gun ravaa har jas man likhaa ||सुणि कीरतनु हरि गुण रवा हरि जसु मनि लिखा ॥سُݨ کیِرتن هر گُݨ روا هرِ جس منِ لکھا ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੀ ਰੰਗ ਸਿਉ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕ੍ਰਿਖਾ ॥har naam salaahee ra(n)g siau sabh kilavikh kirakhaa ||हरि नामु सलाही रंग सिउ सभि किलविख कृखा ॥هر نام سلاهیِ رںگ سا سبھِ کلوکھ ک®کھا ۔۔

ਧਨੁ ਧੰਨੁ ਸੁਹਾਵਾ ਸੋ ਸਰੀਰੁ ਥਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥੈ ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਧਰੇ ਵਿਖਾ ॥੧੯॥dhan dha(n)n suhaavaa so sareer thaan hai jithai meraa gur dhare vikhaa ||19||धनु धंनु सुहावा सो सरीरु थानु है जिथै मेरा गुरु धरे विखा ॥१९॥دھن دھنّ سُهاوا سو سریِر تھان هَے جتھَے مےرا گُر دھرے وکھا ۔۔۱۹۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਹੋਵਈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥gur bin giaan na hoviee naa sukh vasai man aai ||गुर बिनु गिआनु न होवई ना सुखु वसै मनि आइ ॥گُر بن گآن ن هووای نا سُکھ وسَے من آا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਮਨਮੁਖੀ ਜਾਸਨਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥naanak naam vihoone manmukhee jaasan janam gavai ||1||नानक नाम विहूणे मनमुखी जासनि जनमु गवाइ ॥१॥نانک نام وهُوݨے منمکھیِ جاسن جنم گواا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭਿ ਖੋਜਦੇ ਥਕਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥sidh saadhik naavai no sabh khojadhe thak rahe liv lai ||सिध साधिक नावै नो सभि खोजदे थकि रहे लिव लाइ ॥سِدھ سادھک ناوَے نو سبھ کھوجدے تھکِ رهے لو لاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇ ॥bin satigur kinai na paio gurmukh milai milai ||बिनु सतिगुर किनै न पाइओ गुरमुखि मिलै मिलाइ ॥بٍن ستگر کنَے ن پاااو گُرمکھ ملَے ملاِا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਪੈਨਣੁ ਖਾਣੁ ਸਭੁ ਬਾਦਿ ਹੈ ਧਿਗੁ ਸਿਧੀ ਧਿਗੁ ਕਰਮਾਤਿ ॥bin naavai painan khaan sabh baadh hai dhig sidhee dhig karamaat ||बिनु नावै पैनणु खाणु सभु बादि है धिगु सिधी धिगु करमाति ॥بٍن ناوَے پَےنݨ کھاݨ سبھ باد هَے دھگ سدھیِ دھگ کرمات ۔۔

ਸਾ ਸਿਧਿ ਸਾ ਕਰਮਾਤਿ ਹੈ ਅਚਿੰਤੁ ਕਰੇ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥saa sidh saa karamaat hai achi(n)t kare jis dhaat ||सा सिधि सा करमाति है अचिंतु करे जिसु दाति ॥سا سدھ سا کرمات هَے اچِںت کرے جس دات ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਏਹਾ ਸਿਧਿ ਏਹਾ ਕਰਮਾਤਿ ॥੨॥naanak gurmukh har naam man vasai ehaa sidh ehaa karamaat ||2||नानक गुरमुखि हरि नामु मनि वसै एहा सिधि एहा करमाति ॥२॥نانک گُرمکھ هر نام منِ وسَے اےها سدھِ اےها کرمات ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਮ ਢਾਢੀ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਖਸਮ ਕੇ ਨਿਤ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਗੁਣ ਛੰਤਾ ॥ham ddaaddee har prabh khasam ke nit gaaveh har gun chha(n)taa ||हम ढाढी हरि प्रभ खसम के नित गावह हरि गुण छंता ॥هم ڈھاڈھیِ هر پربھ کھسم کے نت گاوه هرِ گُݨ چھںتا ۔۔

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਕਰਹ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਣਹ ਤਿਸੁ ਕਵਲਾ ਕੰਤਾ ॥har keeratan kareh har jas suneh tis kavalaa ka(n)taa ||हरि कीरतनु करह हरि जसु सुणह तिसु कवला कंता ॥هر کیِرتن کره هرِ جس سُݨه تس کولا کںتا ۔۔

ਹਰਿ ਦਾਤਾ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਭਿਖਾਰੀਆ ਮੰਗਤ ਜਨ ਜੰਤਾ ॥har dhaataa sabh jagat bhikhaareeaa ma(n)gat jan ja(n)taa ||हरि दाता सभु जगतु भिखारीआ मंगत जन जंता ॥هر داتا سبھ جگت بھکھاریِآ مںگت جن جںتا ۔۔

ਹਰਿ ਦੇਵਹੁ ਦਾਨੁ ਦਇਆਲ ਹੋਇ ਵਿਚਿ ਪਾਥਰ ਕ੍ਰਿਮ ਜੰਤਾ ॥har dhevahu dhaan dhiaal hoi vich paathar kiram ja(n)taa ||हरि देवहु दानु दइआल होइ विचि पाथर कृम जंता ॥هر دےوهُ دان دایال هوا وچِ پاتھر ک®م جںتا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਨਵੰਤਾ ॥੨੦॥jan naanak naam dhiaaiaa gurmukh dhanava(n)taa ||20||जन नानक नामु धिआइआ गुरमुखि धनवंता ॥२०॥جن نانک نام دھآایا گُرمکھ دھنوںتا ۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਪੜਣਾ ਗੁੜਣਾ ਸੰਸਾਰ ਕੀ ਕਾਰ ਹੈ ਅੰਦਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਵਿਕਾਰੁ ॥paRanaa guRanaa sa(n)saar kee kaar hai a(n)dhar tirasanaa vikaar ||पड़णा गुड़णा संसार की कार है अंदरि तृसना विकारु ॥پڑݨا گُڑݨا سںسار کیِ کار هَے اںدر ترسنا وکار ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਸਭਿ ਪੜਿ ਥਕੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਰੁ ॥haumai vich sabh paR thake dhoojai bhai khuaar ||हउमै विचि सभि पड़ि थके दूजै भाइ खुआरु ॥هامَے وچ سبھِ پڑِ تھکے دُوجَے بھاا کھُآر ۔۔

ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥so paRiaa so pa(n)ddit beenaa gur sabadh kare veechaar ||सो पड़िआ सो पंडितु बीना गुर सबदि करे वीचारु ॥سو پڑآ سو پںڈت بیٍنا گُر سبد کرے ویِچار ۔۔

ਅੰਦਰੁ ਖੋਜੈ ਤਤੁ ਲਹੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥a(n)dhar khojai tat lahai paae mokh dhuaar ||अंदरु खोजै ततु लहै पाए मोख दुआरु ॥اںدر کھوجَے تت لهَے پااے موکھ دُآر ۔۔

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਹਜਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰੁ ॥gun nidhaan har paiaa sahaj kare veechaar ||गुण निधानु हरि पाइआ सहजि करे वीचारु ॥گُݨ ندھان هر پاایا سهجِ کرے ویِچار ۔۔

ਧੰਨੁ ਵਾਪਾਰੀ ਨਾਨਕਾ ਜਿਸੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ॥੧॥dha(n)n vaapaaree naanakaa jis gurmukh naam adhaar ||1||धंनु वापारी नानका जिसु गुरमुखि नामु अधारु ॥१॥دھنّ واپاریِ نانکا جس گُرمکھ نام ادھار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਵਿਣੁ ਮਨੁ ਮਾਰੇ ਕੋਇ ਨ ਸਿਝਈ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥vin man maare koi na sijhiee vekhahu ko liv lai ||विणु मनु मारे कोइ न सिझई वेखहु को लिव लाइ ॥وِݨ من مارے کوا ن سجھای وےکھهُ کو لو لاا ۔۔

ਭੇਖਧਾਰੀ ਤੀਰਥੀ ਭਵਿ ਥਕੇ ਨਾ ਏਹੁ ਮਨੁ ਮਾਰਿਆ ਜਾਇ ॥bhekhadhaaree teerathee bhav thake naa eh man maariaa jai ||भेखधारी तीरथी भवि थके ना एहु मनु मारिआ जाइ ॥بھےکھدھاریِ تیِرتھیِ بھو تھکے نا اےهُ من مارآ جاا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਹੁ ਮਨੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਸਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥gurmukh eh man jeevat marai sach rahai liv lai ||गुरमुखि एहु मनु जीवतु मरै सचि रहै लिव लाइ ॥گُرمکھ اےهُ من جیِوت مرَے سچ رهَے لو لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਸੁ ਮਨ ਕੀ ਮਲੁ ਇਉ ਉਤਰੈ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥੨॥naanak is man kee mal iau utarai haumai sabadh jalai ||2||नानक इसु मन की मलु इउ उतरै हउमै सबदि जलाइ ॥२॥نانک اس من کیِ مل اا اُترَے هامَے سبد جلاِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੰਤ ਮਿਲਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹੁ ਇਕ ਕਿਨਕਾ ॥har har sa(n)t milahu mere bhaiee har naam dhiraRaavahu ik kinakaa ||हरि हरि संत मिलहु मेरे भाई हरि नामु दृड़ावहु इक किनका ॥هر هرِ سںت ملهُ مےرے بھاای هرِ نام درڑاوهُ اک کنکا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੀਗਾਰੁ ਬਨਾਵਹੁ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਕਾਪੜੁ ਪਹਿਰਹੁ ਖਿਮ ਕਾ ॥har har seegaar banaavahu har jan har kaapaR pahirahu khim kaa ||हरि हरि सीगारु बनावहु हरि जन हरि कापड़ु पहिरहु खिम का ॥هر هرِ سیِگار بناوهُ هرِ جن هرِ کاپڑ پهِرهُ کھم کا ۔۔

ਐਸਾ ਸੀਗਾਰੁ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਹਰਿ ਲਾਗੈ ਪਿਆਰਾ ਪ੍ਰਿਮ ਕਾ ॥aaisaa seegaar mere prabh bhaavai har laagai piaaraa piram kaa ||ऐसा सीगारु मेरे प्रभ भावै हरि लागै पिआरा पृम का ॥اَےسا سیِگار مےرے پربھ بھاوَے هر لاگَے پآرا پرم کا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਬੋਲਹੁ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੈ ਇਕ ਪਲਕਾ ॥har har naam bolahu dhin raatee sabh kilabikh kaaTai ik palakaa ||हरि हरि नामु बोलहु दिनु राती सभि किलबिख काटै इक पलका ॥هر هرِ نام بولهُ دن راتیِ سبھِ کلبکھ کاٹَے اک پلکا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਉਪਰਿ ਸੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਪਿ ਜਿਣਕਾ ॥੨੧॥har har dhiaal hovai jis upar so gurmukh har jap jinakaa ||21||हरि हरि दइआलु होवै जिसु उपरि सो गुरमुखि हरि जपि जिणका ॥२१॥هر هرِ دایال هووَے جس اُپر سو گُرمکھ هرِ جپِ جݨکا ۔۔۲۱۔۔