Ang 64 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੪)

ਸਭੁ ਜਗੁ ਕਾਜਲ ਕੋਠੜੀ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਸੁਆਹਿ ॥sabh jag kaajal koThaRee tan man dheh suaaeh ||सभु जगु काजल कोठड़ी तनु मनु देह सुआहि ॥سبھ جگ کاجل کوٹھڑیِ تن من دےه سُآه ۔۔

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੀ ਭਾਹਿ ॥੭॥gur raakhe se niramale sabadh nivaaree bhaeh ||7||गुरि राखे से निरमले सबदि निवारी भाहि ॥७॥گُر راکھے سے نرملے سبد نواریِ بھاه ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਤਰੀਐ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਿਰਿ ਸਾਹਾ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ॥naanak tareeaai sach naam sir saahaa paatisaahu ||नानक तरीऐ सचि नामि सिरि साहा पातिसाहु ॥نانک تریِاَے سچ نام سرِ ساها پاتساهُ ۔۔

ਮੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਵੇਸਾਹੁ ॥mai har naam na veesarai har naam ratan vesaahu ||मै हरि नामु न वीसरै हरि नामु रतनु वेसाहु ॥مَے هر نام ن ویِسرَے هرِ نام رتن وےساهُ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭਉਜਲਿ ਪਚਿ ਮੁਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੇ ਅਥਾਹੁ ॥੮॥੧੬॥manmukh bhaujal pach mue gurmukh tare athaahu ||8||16||मनमुख भउजलि पचि मुए गुरमुखि तरे अथाहु ॥८॥१६॥منمکھ بھاجل پچ مُاے گُرمکھ ترے اتھاهُ ۔۔۸۔۔۱۶۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ghar doojaa ||सिरीरागु महला १ घरु २ ॥سِریِراگ مهلا ۱ گھر ۲ ۔۔

ਮੁਕਾਮੁ ਕਰਿ ਘਰਿ ਬੈਸਣਾ ਨਿਤ ਚਲਣੈ ਕੀ ਧੋਖ ॥mukaam kar ghar baisanaa nit chalanai kee dhokh ||मुकामु करि घरि बैसणा नित चलणै की धोख ॥مُکام کر گھرِ بَےسݨا نت چلݨَے کیِ دھوکھ ۔۔

ਮੁਕਾਮੁ ਤਾ ਪਰੁ ਜਾਣੀਐ ਜਾ ਰਹੈ ਨਿਹਚਲੁ ਲੋਕ ॥੧॥mukaam taa par jaaneeaai jaa rahai nihachal lok ||1||मुकामु ता परु जाणीऐ जा रहै निहचलु लोक ॥१॥مُکام تا پر جاݨیِاَے جا رهَے نهچل لوک ۔۔۱۔۔

ਦੁਨੀਆ ਕੈਸਿ ਮੁਕਾਮੇ ॥dhuneeaa kais mukaame ||दुनीआ कैसि मुकामे ॥دُنیِآ کَےس مُکامے ۔۔

ਕਰਿ ਸਿਦਕੁ ਕਰਣੀ ਖਰਚੁ ਬਾਧਹੁ ਲਾਗਿ ਰਹੁ ਨਾਮੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar sidhak karanee kharach baadhahu laag rahu naame ||1|| rahaau ||करि सिदकु करणी खरचु बाधहु लागि रहु नामे ॥१॥ रहाउ ॥کر سدک کرݨیِ کھرچ بادھهُ لاگ رهُ نامے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਗੀ ਤ ਆਸਣੁ ਕਰਿ ਬਹੈ ਮੁਲਾ ਬਹੈ ਮੁਕਾਮਿ ॥jogee ta aasan kar bahai mulaa bahai mukaam ||जोगी त आसणु करि बहै मुला बहै मुकामि ॥جوگیِ ت آسݨ کر بهَے مُلا بهَے مُکام ۔۔

ਪੰਡਿਤ ਵਖਾਣਹਿ ਪੋਥੀਆ ਸਿਧ ਬਹਹਿ ਦੇਵ ਸਥਾਨਿ ॥੨॥pa(n)ddit vakhaaneh potheeaa sidh baheh dhev sathaan ||2||पंडित वखाणहि पोथीआ सिध बहहि देव सथानि ॥२॥پںڈت وکھاݨه پوتھیِآ سدھ بههِ دےو ستھان ۔۔۲۔۔

ਸੁਰ ਸਿਧ ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਮੁਨਿ ਜਨ ਸੇਖ ਪੀਰ ਸਲਾਰ ॥sur sidh gan ga(n)dharab mun jan sekh peer salaar ||सुर सिध गण गंधरब मुनि जन सेख पीर सलार ॥سُر سدھ گݨ گںدھرب مُن جن سےکھ پیِر سلار ۔۔

ਦਰਿ ਕੂਚ ਕੂਚਾ ਕਰਿ ਗਏ ਅਵਰੇ ਭਿ ਚਲਣਹਾਰ ॥੩॥dhar kooch koochaa kar ge avare bh chalanahaar ||3||दरि कूच कूचा करि गए अवरे भि चलणहार ॥३॥در کُوچ کُوچا کرِ گاے اورے بھ چلݨهار ۔۔۳۔۔

ਸੁਲਤਾਨ ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਉਮਰੇ ਗਏ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕੂਚੁ ॥sulataan khaan malook umare ge kar kar kooch ||सुलतान खान मलूक उमरे गए करि करि कूचु ॥سُلتان کھان ملُوک اُمرے گاے کر کرِ کُوچ ۔۔

ਘੜੀ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਚਲਣਾ ਦਿਲ ਸਮਝੁ ਤੂੰ ਭਿ ਪਹੂਚੁ ॥੪॥ghaRee muhat k chalanaa dhil samajh too(n) bh pahooch ||4||घड़ी मुहति कि चलणा दिल समझु तूँ भि पहूचु ॥४॥گھڑیِ مُهت ک چلݨا دل سمجھ تُوں بھ پهُوچ ۔۔۴۔۔

ਸਬਦਾਹ ਮਾਹਿ ਵਖਾਣੀਐ ਵਿਰਲਾ ਤ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥sabadhaeh maeh vakhaaneeaai viralaa ta boojhai koi ||सबदाह माहि वखाणीऐ विरला त बूझै कोइ ॥سبداه ماه وکھاݨیِاَے ورلا ت بُوجھَے کوا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਵਖਾਣੈ ਬੇਨਤੀ ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਸੋਇ ॥੫॥naanak vakhaanai benatee jal thal maheeal soi ||5||नानकु वखाणै बेनती जलि थलि महीअलि सोइ ॥५॥نانک وکھاݨَے بےنتیِ جل تھلِ مهیِال سوا ۔۔۵۔۔

ਅਲਾਹੁ ਅਲਖੁ ਅਗੰਮੁ ਕਾਦਰੁ ਕਰਣਹਾਰੁ ਕਰੀਮੁ ॥alaahu alakh aga(n)m kaadhar karanahaar kareem ||अलाहु अलखु अगंमु कादरु करणहारु करीमु ॥الاهُ الکھ اگںم کادر کرݨهار کریِم ۔۔

ਸਭ ਦੁਨੀ ਆਵਣ ਜਾਵਣੀ ਮੁਕਾਮੁ ਏਕੁ ਰਹੀਮੁ ॥੬॥sabh dhunee aavan jaavanee mukaam ek raheem ||6||सभ दुनी आवण जावणी मुकामु एकु रहीमु ॥६॥سبھ دُنیِ آوݨ جاوݨیِ مُکام اےک رهیِم ۔۔۶۔۔

ਮੁਕਾਮੁ ਤਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਸਿਸਿ ਨ ਹੋਵੀ ਲੇਖੁ ॥mukaam tis no aakheeaai jis sis na hovee lekh ||मुकामु तिस नो आखीऐ जिसु सिसि न होवी लेखु ॥مُکام تس نو آکھیِاَے جس سس ن هوویِ لےکھ ۔۔

ਅਸਮਾਨੁ ਧਰਤੀ ਚਲਸੀ ਮੁਕਾਮੁ ਓਹੀ ਏਕੁ ॥੭॥asamaan dharatee chalasee mukaam ohee ek ||7||असमानु धरती चलसी मुकामु ओही एकु ॥७॥اسمان دھرتیِ چلسیِ مُکام اوهیِ اےک ۔۔۷۔۔

ਦਿਨ ਰਵਿ ਚਲੈ ਨਿਸਿ ਸਸਿ ਚਲੈ ਤਾਰਿਕਾ ਲਖ ਪਲੋਇ ॥dhin rav chalai nis sas chalai taarikaa lakh paloi ||दिन रवि चलै निसि ससि चलै तारिका लख पलोइ ॥دٍن رو چلَے نسِ سسِ چلَے تارکا لکھ پلوا ۔۔

ਮੁਕਾਮੁ ਓਹੀ ਏਕੁ ਹੈ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਬੁਗੋਇ ॥੮॥੧੭॥mukaam ohee ek hai naanakaa sach bugoi ||8||17||मुकामु ओही एकु है नानका सचु बुगोइ ॥८॥१७॥مُکام اوهیِ اےک هَے نانکا سچ بُگوا ۔۔۸۔۔۱۷۔۔

ਮਹਲੇ ਪਹਿਲੇ ਸਤਾਰਹ ਅਸਟਪਦੀਆ ॥mahale pahile sataareh asaTapadheeaa ||महले पहिले सतारह असटपदीआ ॥مهلے پهِلے ستاره اسٹپدیِآ ۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆsireeraag mahalaa teejaa ghar pehilaa asaTapadheeaaसिरीरागु महला ३ घरु १ असटपदीआسِریِراگ مهلا ۳ گھر ۱ اسٹپدیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਭਗਤਿ ਕੀਜੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥gurmukh kirapaa kare bhagat keejai bin gur bhagat na hoi ||गुरमुखि कृपा करे भगति कीजै बिनु गुर भगति न होइ ॥گُرمکھ ک®پا کرے بھگت کیِجَے بن گُر بھگت ن هوِا ۔۔

ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਏ ਬੂਝੈ ਤਾ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਵੈ ਕੋਇ ॥aapai aap milaae boojhai taa niramal hovai koi ||आपै आपु मिलाए बूझै ता निरमलु होवै कोइ ॥آپَے آپ ملااے بُوجھَے تا نرمل هووَے کوا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਮਿਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥੧॥har jeeau sachaa sachee baanee sabadh milaavaa hoi ||1||हरि जीउ सचा सची बाणी सबदि मिलावा होइ ॥१॥هر جیِا سچا سچیِ باݨیِ سبد ملاوا هوا ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਭਗਤਿਹੀਣੁ ਕਾਹੇ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥bhaiee re bhagatiheen kaahe jag aaiaa ||भाई रे भगतिहीणु काहे जगि आइआ ॥بھاای رے بھگتهیِݨ کاهے جگ آایا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਕੀਨੀ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥poore gur kee sev na keenee birathaa janam gavaiaa ||1|| rahaau ||पूरे गुर की सेव न कीनी बिरथा जनमु गवाइआ ॥१॥ रहाउ ॥پُورے گُر کیِ سےو ن کیٍنیِ برتھا جنم گواایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਹਰਿ ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ॥aape har jagajeevan dhaataa aape bakhas milaae ||आपे हरि जगजीवनु दाता आपे बखसि मिलाए ॥آپے هر جگجیِون داتا آپے بکھس ملااے ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਏ ਕਿਆ ਵੇਚਾਰੇ ਕਿਆ ਕੋ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥jeea ja(n)t e kiaa vechaare kiaa ko aakh sunaae ||जीअ जंत ए किआ वेचारे किआ को आखि सुणाए ॥جیِا جںت اے کآ وےچارے کآ کو آکھ سُݨااے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ਆਪੇ ਸੇਵ ਕਰਾਏ ॥੨॥gurmukh aape dhe vaddiaaiee aape sev karaae ||2||गुरमुखि आपे दे वडिआई आपे सेव कराए ॥२॥گُرمکھ آپے دے وڈآای آپے سےو کرااے ۔۔۲۔۔

ਦੇਖਿ ਕੁਟੰਬੁ ਮੋਹਿ ਲੋਭਾਣਾ ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਜਾਈ ॥dhekh kuTa(n)b moh lobhaanaa chaladhiaa naal na jaiee ||देखि कुटंबु मोहि लोभाणा चलदिआ नालि न जाई ॥دےکھ کُٹںب موه لوبھاݨا چلدآ نال ن جاای ۔۔