Ang 646 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੪੬)

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਸਭਿ ਭਰਮਦੇ ਨਿਤ ਜਗਿ ਤੋਟਾ ਸੈਸਾਰਿ ॥vin naavai sabh bharamadhe nit jag toTaa saisaar ||विणु नावै सभि भरमदे नित जगि तोटा सैसारि ॥وِݨ ناوَے سبھ بھرمدے نت جگِ توٹا سَےسار ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਮਾਵਣੇ ਹਉਮੈ ਅੰਧੁ ਗੁਬਾਰੁ ॥manmukh karam kamaavane haumai a(n)dh gubaar ||मनमुखि करम कमावणे हउमै अंधु गुबारु ॥منمکھ کرم کماوݨے هامَے اںدھ گُبار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਣਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੧॥gurmukh a(n)mrit peevanaa naanak sabadh veechaar ||1||गुरमुखि अंमृतु पीवणा नानक सबदु वीचारि ॥१॥گُرمکھ اںمرت پیِوݨا نانک سبد ویِچار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਹਜੇ ਜਾਗੈ ਸਹਜੇ ਸੋਵੈ ॥sahaje jaagai sahaje sovai ||सहजे जागै सहजे सोवै ॥سهجے جاگَے سهجے سووَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਨਦਿਨੁ ਉਸਤਤਿ ਹੋਵੈ ॥gurmukh anadhin usatat hovai ||गुरमुखि अनदिनु उसतति होवै ॥گُرمکھ اندن اُستت هووَے ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮੈ ਸਹਸਾ ਹੋਵੈ ॥manmukh bharamai sahasaa hovai ||मनमुख भरमै सहसा होवै ॥منمکھ بھرمَے سهسا هووَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਚਿੰਤਾ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵੈ ॥a(n)tar chi(n)taa needh na sovai ||अंतरि चिंता नीद न सोवै ॥اںتر چںتا نیِد ن سووَے ۔۔

ਗਿਆਨੀ ਜਾਗਹਿ ਸਵਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥giaanee jaageh saveh subhai ||गिआनी जागहि सवहि सुभाइ ॥گِآنیِ جاگه سوه سُبھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤਿਆ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥naanak naam ratiaa bal jaau ||2||नानक नामि रतिआ बलि जाउ ॥२॥نانک نام رتآ بلِ جاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਜੋ ਹਰਿ ਰਤਿਆ ॥se har naam dhiaaveh jo har ratiaa ||से हरि नामु धिआवहि जो हरि रतिआ ॥سے هر نام دھآوه جو هرِ رتِآ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੁ ਧਿਆਵਹਿ ਇਕੁ ਇਕੋ ਹਰਿ ਸਤਿਆ ॥har ik dhiaaveh ik iko har satiaa ||हरि इकु धिआवहि इकु इको हरि सतिआ ॥هر اک دھآوه اک ِاکو هرِ ستِآ ۔۔

ਹਰਿ ਇਕੋ ਵਰਤੈ ਇਕੁ ਇਕੋ ਉਤਪਤਿਆ ॥har iko varatai ik iko utapatiaa ||हरि इको वरतै इकु इको उतपतिआ ॥هر اکو ورتَے اک اکو اُتپتآ ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਹਿ ਤਿਨ ਡਰੁ ਸਟਿ ਘਤਿਆ ॥jo har naam dhiaaveh tin ddar saT ghatiaa ||जो हरि नामु धिआवहि तिन डरु सटि घतिआ ॥جو هر نام دھآوه تن ڈر سٹِ گھتِآ ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਦੇਵੈ ਆਪਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਜਪਿਆ ॥੯॥gurmatee dhevai aap gurmukh har japiaa ||9||गुरमती देवै आपि गुरमुखि हरि जपिआ ॥९॥گُرمتیِ دےوَے آپ گُرمکھ هر جپِآ ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਗਿਆਨੁ ਨ ਆਇਓ ਜਿਤੁ ਕਿਛੁ ਸੋਝੀ ਪਾਇ ॥a(n)tar giaan na aaio jit kichh sojhee pai ||अंतरि गिआनु न आइओ जितु किछु सोझी पाइ ॥اںتر گآن ن آااو جت کچھ سوجھیِ پاِا ۔۔

ਵਿਣੁ ਡਿਠਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਇ ॥vin ddiThaa kiaa saalaaheeaai a(n)dhaa a(n)dh kamai ||विणु डिठा किआ सालाहीऐ अंधा अंधु कमाइ ॥وِݨ ڈٹھا کآ سالاهیِاَے اںدھا اںدھ کماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੀਐ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥੧॥naanak sabadh pachhaaneeaai naam vasai man aai ||1||नानक सबदु पछाणीऐ नामु वसै मनि आइ ॥१॥نانک سبد پچھاݨیِاَے نام وسَے من آا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਇਕਾ ਬਾਣੀ ਇਕੁ ਗੁਰੁ ਇਕੋ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥eikaa baanee ik gur iko sabadh veechaar ||इका बाणी इकु गुरु इको सबदु वीचारि ॥ِاکا باݨیِ اک گُر اکو سبد ویِچار ۔۔

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਹਟੁ ਸਚੁ ਰਤਨੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ॥sachaa saudhaa haT sach ratanee bhare bha(n)ddaar ||सचा सउदा हटु सचु रतनी भरे भंडार ॥سچا سادا هٹ سچ رتنیِ بھرے بھںڈار ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਪਾਈਅਨਿ ਜੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥gur kirapaa te paieean je dhevai dhevanahaar ||गुर किरपा ते पाईअनि जे देवै देवणहारु ॥گُر کرپا تے پاایان جے دےوَے دےوݨهار ۔۔

ਸਚਾ ਸਉਦਾ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਖਟਿਆ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰੁ ॥sachaa saudhaa laabh sadhaa khaTiaa naam apaar ||सचा सउदा लाभु सदा खटिआ नामु अपारु ॥سچا سادا لابھ سدا کھٹآ نام اپار ۔۔

ਵਿਖੁ ਵਿਚਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਕਰਮਿ ਪੀਆਵਣਹਾਰੁ ॥vikh vich a(n)mrit pragaTiaa karam peeaavanahaar ||विखु विचि अंमृतु प्रगटिआ करमि पीआवणहारु ॥وِکھ وچ اںمرت پرگٹآ کرم پیِآوݨهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਸਲਾਹੀਐ ਧੰਨੁ ਸਵਾਰਣਹਾਰੁ ॥੨॥naanak sach salaaheeaai dha(n)n savaaranahaar ||2||नानक सचु सलाहीऐ धंनु सवारणहारु ॥२॥نانک سچ سلاهیِاَے دھنّ سوارݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕੂੜੁ ਵਰਤੈ ਸਚੁ ਨ ਭਾਵਈ ॥jinaa a(n)dhar kooR varatai sach na bhaaviee ||जिना अंदरि कूड़ु वरतै सचु न भावई ॥جٍنا اںدر کُوڑ ورتَے سچ ن بھاوای ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਬੋਲੈ ਸਚੁ ਕੂੜਾ ਜਲਿ ਜਾਵਈ ॥je ko bolai sach kooRaa jal jaaviee ||जे को बोलै सचु कूड़ा जलि जावई ॥جے کو بولَے سچ کُوڑا جل جاوای ۔۔

ਕੂੜਿਆਰੀ ਰਜੈ ਕੂੜਿ ਜਿਉ ਵਿਸਟਾ ਕਾਗੁ ਖਾਵਈ ॥kooRiaaree rajai kooR jiau visaTaa kaag khaaviee ||कूड़िआरी रजै कूड़ि जिउ विसटा कागु खावई ॥کُوڑآریِ رجَے کُوڑ جا وسٹا کاگ کھاوای ۔۔

ਜਿਸੁ ਹਰਿ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਈ ॥jis har hoi kirapaal so naam dhiaaviee ||जिसु हरि होइ कृपालु सो नामु धिआवई ॥جِس هر هوا ک®پال سو نام دھآوای ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਅਰਾਧਿ ਕੂੜੁ ਪਾਪੁ ਲਹਿ ਜਾਵਈ ॥੧੦॥har gurmukh naam araadh kooR paap leh jaaviee ||10||हरि गुरमुखि नामु अराधि कूड़ु पापु लहि जावई ॥१०॥هر گُرمکھ نام ارادھ کُوڑ پاپ لهِ جاوای ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸੇਖਾ ਚਉਚਕਿਆ ਚਉਵਾਇਆ ਏਹੁ ਮਨੁ ਇਕਤੁ ਘਰਿ ਆਣਿ ॥sekhaa chauchakiaa chauvaiaa eh man ikat ghar aan ||सेखा चउचकिआ चउवाइआ एहु मनु इकतु घरि आणि ॥سےکھا چاچکآ چاواایا اےهُ من اکت گھر آݨ ۔۔

ਏਹੜ ਤੇਹੜ ਛਡਿ ਤੂ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੁ ॥ehaR tehaR chhadd too gur kaa sabadh pachhaan ||एहड़ तेहड़ छडि तू गुर का सबदु पछाणु ॥اےهڑ تےهڑ چھڈ تُو گُر کا سبد پچھاݨ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਅਗੈ ਢਹਿ ਪਉ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥satigur agai ddeh pau sabh kichh jaanai jaan ||सतिगुर अगै ढहि पउ सभु किछु जाणै जाणु ॥ستگر اگَے ڈھهِ پا سبھ کچھ جاݨَے جاݨ ۔۔

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਜਲਾਇ ਤੂ ਹੋਇ ਰਹੁ ਮਿਹਮਾਣੁ ॥aasaa manasaa jalai too hoi rahu mihamaan ||आसा मनसा जलाइ तू होइ रहु मिहमाणु ॥آسا منسا جلاا تُو هوا رهُ مهماݨ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਭੀ ਚਲਹਿ ਤਾ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਣੁ ॥satigur kai bhaanai bhee chaleh taa dharageh paaveh maan ||सतिगुर कै भाणै भी चलहि ता दरगह पावहि माणु ॥ستگر کَے بھاݨَے بھیِ چله تا درگه پاوه ماݨ ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਨੀ ਤਿਨ ਧਿਗੁ ਪੈਨਣੁ ਧਿਗੁ ਖਾਣੁ ॥੧॥naanak j naam na chetanee tin dhig painan dhig khaan ||1||नानक जि नामु न चेतनी तिन धिगु पैनणु धिगु खाणु ॥१॥نانک ج نام ن چےتنیِ تن دھگ پَےنݨ دھگ کھاݨ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਣ ਤੋਟਿ ਨ ਆਵਈ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥har gun toT na aaviee keemat kahan na jai ||हरि गुण तोटि न आवई कीमति कहणु न जाइ ॥هر گُݨ توٹ ن آوای کیِمت کهݨ ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਰਵਹਿ ਗੁਣ ਮਹਿ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੨॥naanak gurmukh har gun raveh gun meh rahai samai ||2||नानक गुरमुखि हरि गुण रवहि गुण महि रहै समाइ ॥२॥نانک گُرمکھ هر گُݨ روه گُݨ مهِ رهَے سماا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਚੋਲੀ ਦੇਹ ਸਵਾਰੀ ਕਢਿ ਪੈਧੀ ਭਗਤਿ ਕਰਿ ॥har cholee dheh savaaree kadd paidhee bhagat kar ||हरि चोली देह सवारी कढि पैधी भगति करि ॥هر چولیِ دےه سواریِ کڈھِ پَےدھیِ بھگت کرِ ۔۔

ਹਰਿ ਪਾਟੁ ਲਗਾ ਅਧਿਕਾਈ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਭਾਤਿ ਕਰਿ ॥har paaT lagaa adhikaiee bahu bahu bidh bhaat kar ||हरि पाटु लगा अधिकाई बहु बहु बिधि भाति करि ॥هر پاٹ لگا ادھِکاای بهُ بهُ بدھِ بھات کرِ ۔۔

ਕੋਈ ਬੂਝੈ ਬੂਝਣਹਾਰਾ ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕੁ ਕਰਿ ॥koiee boojhai boojhanahaaraa a(n)tar bibek kar ||कोई बूझै बूझणहारा अंतरि बिबेकु करि ॥کوای بُوجھَے بُوجھݨهارا اںتر ببےک کر ۔۔

ਸੋ ਬੂਝੈ ਏਹੁ ਬਿਬੇਕੁ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਹਰਿ ॥so boojhai eh bibek jis bujhaae aap har ||सो बूझै एहु बिबेकु जिसु बुझाए आपि हरि ॥سو بُوجھَے اےهُ ببےک جس بُجھااے آپ هر ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸਤਿ ਹਰਿ ॥੧੧॥jan naanak kahai vichaaraa gurmukh har sat har ||11||जनु नानकु कहै विचारा गुरमुखि हरि सति हरि ॥११॥جن نانک کهَے وچارا گُرمکھ هر ستِ هرِ ۔۔۱۱۔۔