Ang 645 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੪੫)

ਮਨ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਹਉਮੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥man kee saar na jaananee haumai bharam bhulai ||मन की सार न जाणनी हउमै भरमि भुलाइ ॥من کیِ سار ن جاݨنیِ هامَے بھرم بھُلاا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਭਉ ਪਇਆ ਵਡਭਾਗਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥gur parasaadhee bhau piaa vaddabhaag vasiaa man aai ||गुर परसादी भउ पइआ वडभागि वसिआ मनि आइ ॥گُر پرسادیِ بھا پایا وڈبھاگ وسآ منِ آا ۔۔

ਭੈ ਪਇਐ ਮਨੁ ਵਸਿ ਹੋਆ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥bhai piaai man vas hoaa haumai sabadh jalai ||भै पइऐ मनु वसि होआ हउमै सबदि जलाइ ॥بھَے پِااَے من وس هوآ هامَے سبد جلاا ۔۔

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥sach rate se niramale jotee jot milai ||सचि रते से निरमले जोती जोति मिलाइ ॥سچ رتے سے نرملے جوتیِ جوت ملاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥satigur miliaai naau paiaa naanak sukh samai ||2||सतिगुरि मिलिऐ नाउ पाइआ नानक सुखि समाइ ॥२॥ستگر ملِاَے ناا پاایا نانک سُکھ سماا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਏਹ ਭੂਪਤਿ ਰਾਣੇ ਰੰਗ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ॥eh bhoopat raane ra(n)g dhin chaar suhaavanaa ||एह भूपति राणे रंग दिन चारि सुहावणा ॥اےه بھُوپت راݨے رںگ دن چار سُهاوݨا ۔۔

ਏਹੁ ਮਾਇਆ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਖਿਨ ਮਹਿ ਲਹਿ ਜਾਵਣਾ ॥eh maiaa ra(n)g kasu(n)bh khin meh leh jaavanaa ||एहु माइआ रंगु कसुँभ खिन महि लहि जावणा ॥اےهُ مااآ رںگ کسںبھ کھن مهِ لهِ جاوݨا ۔۔

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲੈ ਸਿਰਿ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਵਣਾ ॥chaladhiaa naal na chalai sir paap lai jaavanaa ||चलदिआ नालि न चलै सिरि पाप लै जावणा ॥چلدآ نال ن چلَے سر پاپ لَے جاوݨا ۔۔

ਜਾਂ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਕਾਲਿ ਤਾਂ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥jaa(n) pakaR chalaiaa kaal taa(n) kharaa ddaraavanaa ||जाँ पकड़ि चलाइआ कालि ताँ खरा डरावणा ॥جاں پکڑ چلاایا کال تاں کھرا ڈراوݨا ۔۔

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਣਾ ॥੬॥oh velaa hath na aavai fir pachhutaavanaa ||6||ओह वेला हथि न आवै फिरि पछुतावणा ॥६॥اوه وےلا هتھ ن آوَے پھرِ پچھتاوݨا ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਸੇ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥satigur te jo muh fire se badhe dhukh sahaeh ||सतिगुर ते जो मुह फिरे से बधे दुख सहाहि ॥ستگر تے جو مُه پھرے سے بدھے دُکھ سهاه ۔۔

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਮਿਲਣੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜੰਮਹਿ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥fir fir milan na painee ja(n)meh tai mar jaeh ||फिरि फिरि मिलणु न पाइनी जंमहि तै मरि जाहि ॥پھِر پھر ملݨ ن پاانیِ جںمه تَے مرِ جاه ۔۔

ਸਹਸਾ ਰੋਗੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਦੁਖ ਪਾਹਿ ॥sahasaa rog na chhoddiee dhukh hee meh dhukh paeh ||सहसा रोगु न छोडई दुख ही महि दुख पाहि ॥سهسا روگ ن چھوڈای دُکھ هیِ مهِ دُکھ پاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਖਸਿ ਲੇਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਹਿ ॥੧॥naanak nadharee bakhas leh sabadhe mel milaeh ||1||नानक नदरी बखसि लेहि सबदे मेलि मिलाहि ॥१॥نانک ندریِ بکھس لےه سبدے مےل ملاه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਤਿਨਾ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥jo satigur te muh fire tinaa Thaur na Thaau ||जो सतिगुर ते मुह फिरे तिना ठउर न ठाउ ॥جو ستگر تے مُه پھرے تنا ٹھار ن ٹھاا ۔۔

ਜਿਉ ਛੁਟੜਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਦੁਹਚਾਰਣਿ ਬਦਨਾਉ ॥jiau chhuTaR ghar ghar firai dhuhachaaran badhanaau ||जिउ छुटड़ि घरि घरि फिरै दुहचारणि बदनाउ ॥جِا چھُٹڑ گھر گھرِ پھرَے دُهچارݨ بدناا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸੀਅਹਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੨॥naanak gurmukh bakhase'eeh se satigur mel milaau ||2||नानक गुरमुखि बखसीअहि से सतिगुर मेलि मिलाउ ॥२॥نانک گُرمکھ بکھسیِاه سے ستگر مےل ملاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਸਤਿ ਮੁਰਾਰਿ ਸੇ ਭਵਜਲ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥jo seveh sat muraar se bhavajal tar giaa ||जो सेवहि सति मुरारि से भवजल तरि गइआ ॥جو سےوه ست مُرار سے بھوجل ترِ گایا ۔۔

ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ਤਿਨ ਜਮੁ ਛਡਿ ਗਇਆ ॥jo boleh har har naau tin jam chhadd giaa ||जो बोलहि हरि हरि नाउ तिन जमु छडि गइआ ॥جو بوله هر هرِ ناا تن جم چھڈِ گایا ۔۔

ਸੇ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਹਿ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥se dharageh paidhe jaeh jinaa har jap liaa ||से दरगह पैधे जाहि जिना हरि जपि लइआ ॥سے درگه پَےدھے جاه جنا هر جپِ لایا ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਤੁਧੁ ਮਇਆ ॥har seveh seiee purakh jinaa har tudh miaa ||हरि सेवहि सेई पुरख जिना हरि तुधु मइआ ॥هر سےوه سےای پُرکھ جنا هرِ تُدھ مایا ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮ ਭਉ ਗਇਆ ॥੭॥gun gaavaa piaare nit gurmukh bhram bhau giaa ||7||गुण गावा पिआरे नित गुरमुखि भ्रम भउ गइआ ॥७॥گُݨ گاوا پآرے نت گُرمکھ بھرم بھا گایا ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਥਾਲੈ ਵਿਚਿ ਤੈ ਵਸਤੂ ਪਈਓ ਹਰਿ ਭੋਜਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰੁ ॥thaalai vich tai vasatoo pieeo har bhojan a(n)mrit saar ||थालै विचि तै वसतू पईओ हरि भोजनु अंमृतु सारु ॥تھالَے وچ تَے وستُو پایاو هرِ بھوجن اںمرت سار ۔۔

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥jit khaadhai man tirapateeaai paieeaai mokh dhuaar ||जितु खाधै मनु तृपतीऐ पाईऐ मोख दुआरु ॥جِت کھادھَے من ترپتیِاَے پاایاَے موکھ دُآر ۔۔

ਇਹੁ ਭੋਜਨੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਸੰਤਹੁ ਲਭੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥eih bhojan alabh hai sa(n)tahu labhai gur veechaar ||इहु भोजनु अलभु है संतहु लभै गुर वीचारि ॥ِاهُ بھوجن البھ هَے سںتهُ لبھَے گُر ویِچار ۔۔

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਕਿਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਸਦਾ ਰਖੀਐ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥eh mudhaavanee kiau vichahu kaddeeaai sadhaa rakheeaai ur dhaar ||एह मुदावणी किउ विचहु कढीऐ सदा रखीऐ उरि धारि ॥اےه مُداوݨیِ کا وچهُ کڈھیِاَے سدا رکھیِاَے اُر دھار ۔۔

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥eh mudhaavanee satiguroo paiee gursikhaa ladhee bhaal ||एह मुदावणी सतिगुरू पाई गुरसिखा लधी भालि ॥اےه مُداوݨیِ ستگرُو پاای گُرسکھا لدھیِ بھال ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੁ ਬੁਝਸੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲਿ ॥੧॥naanak jis bujhaae su bujhasee har paiaa gurmukh ghaal ||1||नानक जिसु बुझाए सु बुझसी हरि पाइआ गुरमुखि घालि ॥१॥نانک جس بُجھااے سُ بُجھسیِ هر پاایا گُرمکھ گھال ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਜੋ ਧੁਰਿ ਮੇਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥jo dhur mele se mil rahe satigur siau chit lai ||जो धुरि मेले से मिलि रहे सतिगुर सिउ चितु लाइ ॥جو دھُر مےلے سے مل رهے ستِگر سا چت لاِا ۔۔

ਆਪਿ ਵਿਛੋੜੇਨੁ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥aap vichhoRen se vichhuRe dhoojai bhai khuaai ||आपि विछोड़ेनु से विछुड़े दूजै भाइ खुआइ ॥آپ وچھوڑےن سے وچھڑے دُوجَے بھاا کھُآِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥naanak vin karamaa kiaa paieeaai poorab likhiaa kamai ||2||नानक विणु करमा किआ पाईऐ पूरबि लिखिआ कमाइ ॥२॥نانک وݨ کرما کآ پاایاَے پُورب لکھآ کماا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਬਹਿ ਸਖੀਆ ਜਸੁ ਗਾਵਹਿ ਗਾਵਣਹਾਰੀਆ ॥beh sakheeaa jas gaaveh gaavanahaareeaa ||बहि सखीआ जसु गावहि गावणहारीआ ॥بهِ سکھیِآ جس گاوه گاوݨهاریِآ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਹੁ ਨਿਤ ਹਰਿ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀਆ ॥har naam salaahih nit har kau balihaareeaa ||हरि नामु सलाहिहु नित हरि कउ बलिहारीआ ॥هر نام سلاههُ نت هرِ کا بلِهاریِآ ۔۔

ਜਿਨੀ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਹਉ ਵਾਰੀਆ ॥jinee sun ma(n)niaa har naau tinaa hau vaareeaa ||जिनी सुणि मंनिआ हरि नाउ तिना हउ वारीआ ॥جٍنیِ سُݨ منّآ هر ناا تنا ها واریِآ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਹਰਿ ਮੇਲੁ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੀਆ ॥gurmukheeaa har mel milaavanahaareeaa ||गुरमुखीआ हरि मेलु मिलावणहारीआ ॥گُرمکھیِآ هر مےل ملاوݨهاریِآ ۔۔

ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਵਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਗੁਰ ਦੇਖਣਹਾਰੀਆ ॥੮॥hau bal jaavaa dhin raat gur dhekhanahaareeaa ||8||हउ बलि जावा दिनु राति गुर देखणहारीआ ॥८॥ها بل جاوا دن رات گُر دےکھݨهاریِآ ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔