Ang 644 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੪੪)

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਨਿਹਫਲੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਮਨਿ ਨ ਵਸਾਇਆ ॥dha(n)dhaa karatiaa nihafal janam gavaiaa sukhadhaataa man na vasaiaa ||धंधा करतिआ निहफलु जनमु गवाइआ सुखदाता मनि न वसाइआ ॥دھںدھا کرتآ نهپھل جنم گواایا سُکھداتا من ن وساایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨਾ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਆ ॥੧॥naanak naam tinaa kau miliaa jin kau dhur likh paiaa ||1||नानक नामु तिना कउ मिलिआ जिन कउ धुरि लिखि पाइआ ॥१॥نانک نام تنا کا ملآ جن کا دھُر لکھِ پاایا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਘਰ ਹੀ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਭਰਪੂਰੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖਾ ਸਾਦੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥ghar hee meh a(n)mrit bharapoor hai manmukhaa saadh na paiaa ||घर ही महि अंमृतु भरपूरु है मनमुखा सादु न पाइआ ॥گھر هیِ مهِ اںمرت بھرپُور هَے منمکھا ساد ن پاایا ۔۔

ਜਿਉ ਕਸਤੂਰੀ ਮਿਰਗੁ ਨ ਜਾਣੈ ਭ੍ਰਮਦਾ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥jiau kasatooree mirag na jaanai bhramadhaa bharam bhulaiaa ||जिउ कसतूरी मिरगु न जाणै भ्रमदा भरमि भुलाइआ ॥جِا کستُوریِ مرگ ن جاݨَے بھرمدا بھرم بھُلاایا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਜਿ ਬਿਖੁ ਸੰਗ੍ਰਹੈ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਖੁਆਇਆ ॥a(n)mrit taj bikh sa(n)grahai karatai aap khuaaiaa ||अंमृतु तजि बिखु संग्रहै करतै आपि खुआइआ ॥اںمرت تج بکھ سںگرهَے کرتَے آپ کھُآایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੇ ਸੋਝੀ ਪਈ ਤਿਨਾ ਅੰਦਰਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥gurmukh virale sojhee piee tinaa a(n)dhar braham dhikhaiaa ||गुरमुखि विरले सोझी पई तिना अंदरि ब्रहमु दिखाइआ ॥گُرمکھ ورلے سوجھیِ پای تنا اںدر برهم دکھاایا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇਆ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਸਾਦੁ ਆਇਆ ॥tan man seetal hoiaa rasanaa har saadh aaiaa ||तनु मनु सीतलु होइआ रसना हरि सादु आइआ ॥تن من سیِتل هوایا رسنا هر ساد آایا ۔۔

ਸਬਦੇ ਹੀ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥sabadhe hee naau uoopajai sabadhe mel milaiaa ||सबदे ही नाउ ऊपजै सबदे मेलि मिलाइआ ॥سبدے هیِ ناا اُوپجَے سبدے مےل ملاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਭੁ ਜਗੁ ਬਉਰਾਨਾ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥bin sabadhai sabh jag bauraanaa birathaa janam gavaiaa ||बिनु सबदै सभु जगु बउराना बिरथा जनमु गवाइआ ॥بٍن سبدَے سبھ جگ بارانا برتھا جنم گواایا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੋ ਸਬਦੁ ਹੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਇਆ ॥੨॥a(n)mrit eko sabadh hai naanak gurmukh paiaa ||2||अंमृतु एको सबदु है नानक गुरमुखि पाइआ ॥२॥اںمرت اےکو سبد هَے نانک گُرمکھ پاایا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸੋ ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਹੁ ਕਿਤੁ ਬਿਧਿ ਪਾਈਐ ॥so har purakh aga(n)m hai kahu kit bidh paieeaai ||सो हरि पुरखु अगंमु है कहु कितु बिधि पाईऐ ॥سو هر پُرکھ اگںم هَے کهُ کت بدھِ پاایاَے ۔۔

ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਅਦ੍ਰਿਸਟੁ ਕਹੁ ਜਨ ਕਿਉ ਧਿਆਈਐ ॥tis roop na rekh adhirasaT kahu jan kiau dhiaaieeaai ||तिसु रूपु न रेख अदृसटु कहु जन किउ धिआईऐ ॥تِس رُوپ ن رےکھ ادرسٹ کهُ جن کا دھآایاَے ۔۔

ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਕਿਆ ਕਹਿ ਗੁਣ ਗਾਈਐ ॥nira(n)kaar nira(n)jan har agam kiaa keh gun gaieeaai ||निरंकारु निरंजनु हरि अगमु किआ कहि गुण गाईऐ ॥نِرںکار نرںجن هر اگم کآ کهِ گُݨ گاایاَے ۔۔

ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਆਪਿ ਸੁ ਹਰਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਈਐ ॥jis aap bujhaae aap su har maarag paieeaai ||जिसु आपि बुझाए आपि सु हरि मारगि पाईऐ ॥جِس آپ بُجھااے آپ سُ هر مارگ پاایاَے ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਵੇਖਾਲਿਆ ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਪਾਈਐ ॥੪॥gur poorai vekhaaliaa gur sevaa paieeaai ||4||गुरि पूरै वेखालिआ गुर सेवा पाईऐ ॥४॥گُر پُورَے وےکھالآ گُر سےوا پاایاَے ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਉ ਤਨੁ ਕੋਲੂ ਪੀੜੀਐ ਰਤੁ ਨ ਭੋਰੀ ਡੇਹਿ ॥jiau tan koloo peeReeaai rat na bhoree ddeh ||जिउ तनु कोलू पीड़ीऐ रतु न भोरी डेहि ॥جِا تن کولُو پیِڑیِاَے رت ن بھوریِ ڈےه ۔۔

ਜੀਉ ਵੰਞੈ ਚਉ ਖੰਨੀਐ ਸਚੇ ਸੰਦੜੈ ਨੇਹਿ ॥jeeau va(n)n(j)ai chau kha(n)neeaai sache sa(n)dhaRai neh ||जीउ वंञै चउ खंनीऐ सचे संदड़ै नेहि ॥جیِا وںنجَے چا کھنّیِاَے سچے سںدڑَے نےه ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੇਲੁ ਨ ਚੁਕਈ ਰਾਤੀ ਅਤੈ ਡੇਹ ॥੧॥naanak mel na chukiee raatee atai ddeh ||1||नानक मेलु न चुकई राती अतै डेह ॥१॥نانک مےل ن چُکای راتیِ اتَے ڈےه ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਜਣੁ ਮੈਡਾ ਰੰਗੁਲਾ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ਮਨੁ ਲੇਇ ॥sajan maiddaa ra(n)gulaa ra(n)g laae man lei ||सजणु मैडा रंगुला रंगु लाए मनु लेइ ॥سجݨ مَےڈا رںگلا رںگ لااے من لےا ۔۔

ਜਿਉ ਮਾਜੀਠੈ ਕਪੜੇ ਰੰਗੇ ਭੀ ਪਾਹੇਹਿ ॥jiau maajeeThai kapaRe ra(n)ge bhee paaheh ||जिउ माजीठै कपड़े रंगे भी पाहेहि ॥جِا ماجیِٹھَے کپڑے رںگے بھیِ پاهےه ۔۔

ਨਾਨਕ ਰੰਗੁ ਨ ਉਤਰੈ ਬਿਆ ਨ ਲਗੈ ਕੇਹ ॥੨॥naanak ra(n)g na utarai biaa na lagai keh ||2||नानक रंगु न उतरै बिआ न लगै केह ॥२॥نانک رںگ ن اُترَے بآ ن لگَے کےه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਹਰਿ ਆਪਿ ਬੁਲਾਇਦਾ ॥har aap varatai aap har aap bulaidhaa ||हरि आपि वरतै आपि हरि आपि बुलाइदा ॥هر آپ ورتَے آپ هرِ آپ بُلاادا ۔۔

ਹਰਿ ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਵਾਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥har aape sirasaT savaar sir dha(n)dhai laidhaa ||हरि आपे सृसटि सवारि सिरि धंधै लाइदा ॥هر آپے سرسٹ سوار سرِ دھںدھَے لاادا ۔۔

ਇਕਨਾ ਭਗਤੀ ਲਾਇ ਇਕਿ ਆਪਿ ਖੁਆਇਦਾ ॥eikanaa bhagatee lai ik aap khuaaidhaa ||इकना भगती लाइ इकि आपि खुआइदा ॥ِاکنا بھگتیِ لاا اک آپ کھُآادا ۔۔

ਇਕਨਾ ਮਾਰਗਿ ਪਾਇ ਇਕਿ ਉਝੜਿ ਪਾਇਦਾ ॥eikanaa maarag pai ik ujhaR paidhaa ||इकना मारगि पाइ इकि उझड़ि पाइदा ॥ِاکنا مارگ پاا اک اُجھڑ پاادا ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਗੁਣ ਗਾਇਦਾ ॥੫॥jan naanak naam dhiaae gurmukh gun gaidhaa ||5||जनु नानकु नामु धिआए गुरमुखि गुण गाइदा ॥५॥جن نانک نام دھآاے گُرمکھ گُݨ گاِادا ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਫਲੁ ਹੈ ਜੇ ਕੋ ਕਰੇ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥satigur kee sevaa safal hai je ko kare chit lai ||सतिगुर की सेवा सफलु है जे को करे चितु लाइ ॥ستگر کیِ سےوا سپھل هَے جے کو کرے چت لاا ۔۔

ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਵਣਾ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥man chi(n)dhiaa fal paavanaa haumai vichahu jai ||मनि चिंदिआ फलु पावणा हउमै विचहु जाइ ॥من چںدآ پھل پاوݨا هامَے وچهُ جاا ۔۔

ਬੰਧਨ ਤੋੜੈ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਸਚੇ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥ba(n)dhan toRai mukat hoi sache rahai samai ||बंधन तोड़ै मुकति होइ सचे रहै समाइ ॥بںدھن توڑَے مُکت هوا سچے رهَے سماا ۔۔

ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥eis jag meh naam alabh hai gurmukh vasai man aai ||इसु जग महि नामु अलभु है गुरमुखि वसै मनि आइ ॥ِاس جگ مهِ نام البھ هَے گُرمکھ وسَے من آا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਆਪਣਾ ਹਉ ਤਿਨ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਾਉ ॥੧॥naanak jo gur seveh aapanaa hau tin balihaarai jaau ||1||नानक जो गुरु सेवहि आपणा हउ तिन बलिहारै जाउ ॥१॥نانک جو گُر سےوه آپݨا ها تن بلهارَے جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੰਨੁ ਅਜਿਤੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥manmukh ma(n)n ajit hai dhoojai lagai jai ||मनमुख मंनु अजितु है दूजै लगै जाइ ॥منمکھ منّ اجت هَے دُوجَے لگَے جاا ۔۔

ਤਿਸ ਨੋ ਸੁਖੁ ਸੁਪਨੈ ਨਹੀ ਦੁਖੇ ਦੁਖਿ ਵਿਹਾਇ ॥tis no sukh supanai nahee dhukhe dhukh vihai ||तिस नो सुखु सुपनै नही दुखे दुखि विहाइ ॥تِس نو سُکھ سُپنَے نهیِ دُکھے دُکھ وهاا ۔۔

ਘਰਿ ਘਰਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਥਕੇ ਸਿਧ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥ghar ghar paR paR pa(n)ddit thake sidh samaadh lagai ||घरि घरि पड़ि पड़ि पंडित थके सिध समाधि लगाइ ॥گھر گھرِ پڑِ پڑِ پںڈت تھکے سدھ سمادھ لگاا ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਵਸਿ ਨ ਆਵਈ ਥਕੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥eih man vas na aaviee thake karam kamai ||इहु मनु वसि न आवई थके करम कमाइ ॥ِاهُ من وس ن آوای تھکے کرم کماا ۔۔

ਭੇਖਧਾਰੀ ਭੇਖ ਕਰਿ ਥਕੇ ਅਠਿਸਠਿ ਤੀਰਥ ਨਾਇ ॥bhekhadhaaree bhekh kar thake aThisaTh teerath nai ||भेखधारी भेख करि थके अठिसठि तीरथ नाइ ॥بھےکھدھاریِ بھےکھ کر تھکے اٹھِسٹھ تیِرتھ ناا ۔۔