Ang 643 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੪੩)

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਹਉਮੈ ਜਲਤੇ ਜਲਿ ਮੁਏ ਭ੍ਰਮਿ ਆਏ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥haumai jalate jal mue bhram aae dhoojai bhai ||हउमै जलते जलि मुए भ्रमि आए दूजै भाइ ॥هامَے جلتے جل مُاے بھرم آاے دُوجَے بھاا ۔۔

ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਆਪਣੈ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥poorai satigur raakh le'ee aapanai pa(n)nai pai ||पूरै सतिगुरि राखि लीए आपणै पंनै पाइ ॥پُورَے ستگر راکھ لیِاے آپݨَے پنَّے پاا ۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਲਤਾ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥eih jag jalataa nadharee aaiaa gur kai sabadh subhai ||इहु जगु जलता नदरी आइआ गुर कै सबदि सुभाइ ॥ِاهُ جگ جلتا ندریِ آایا گُر کَے سبد سُبھاا ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸੀਤਲ ਭਏ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥੧॥sabadh rate se seetal bhe naanak sach kamai ||1||सबदि रते से सीतल भए नानक सचु कमाइ ॥१॥سبد رتے سے سیِتل بھاے نانک سچ کماا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਫਲਿਓ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥safalio satigur seviaa dha(n)n janam paravaan ||सफलिओ सतिगुरु सेविआ धंनु जनमु परवाणु ॥سپھلاو ستگر سےوآ دھنّ جنم پرواݨ ۔۔

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਇਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਣ ॥jinaa satigur jeevadhiaa muiaa na visarai seiee purakh sujaan ||जिना सतिगुरु जीवदिआ मुइआ न विसरै सेई पुरख सुजाण ॥جٍنا ستگر جیِودآ مُایا ن وسرَے سےای پُرکھ سُجاݨ ۔۔

ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥kul udhaare aapanaa so jan hovai paravaan ||कुलु उधारे आपणा सो जनु होवै परवाणु ॥کُل اُدھارے آپݨا سو جن هووَے پرواݨ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਏ ਜੀਵਦੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮਿ ਮਰਾਹਿ ॥gurmukh mue jeevadhe paravaan heh manmukh janam maraeh ||गुरमुखि मुए जीवदे परवाणु हहि मनमुख जनमि मराहि ॥گُرمکھ مُاے جیِودے پرواݨ ههِ منمکھ جنم مراه ۔۔

ਨਾਨਕ ਮੁਏ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥naanak mue na aakhe'eeh j gur kai sabadh samaeh ||2||नानक मुए न आखीअहि जि गुर कै सबदि समाहि ॥२॥نانک مُاے ن آکھیِاه ج گُر کَے سبد سماه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥har purakh nira(n)jan sev har naam dhiaaieeaai ||हरि पुरखु निरंजनु सेवि हरि नामु धिआईऐ ॥هر پُرکھ نرںجن سےو هرِ نام دھآایاَے ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਾਧੂ ਲਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈਐ ॥satasa(n)gat saadhoo lag har naam samaieeaai ||सतसंगति साधू लगि हरि नामि समाईऐ ॥ستسںگت سادھُو لگ هرِ نام سماایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਵਡੀ ਕਾਰ ਮੈ ਮੂਰਖ ਲਾਈਐ ॥har teree vaddee kaar mai moorakh laieeaai ||हरि तेरी वडी कार मै मूरख लाईऐ ॥هر تےریِ وڈیِ کار مَے مُورکھ لاایاَے ۔۔

ਹਉ ਗੋਲਾ ਲਾਲਾ ਤੁਧੁ ਮੈ ਹੁਕਮੁ ਫੁਰਮਾਈਐ ॥hau golaa laalaa tudh mai hukam furamaieeaai ||हउ गोला लाला तुधु मै हुकमु फुरमाईऐ ॥ها گولا لالا تُدھ مَے هُکم پھُرماایاَے ۔۔

ਹਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਾ ਜਿ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥੨॥hau gurmukh kaar kamaavaa j gur samajhaieeaai ||2||हउ गुरमुखि कार कमावा जि गुरि समझाईऐ ॥२॥ها گُرمکھ کار کماوا ج گُر سمجھاایاَے ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਜਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥poorab likhiaa kamaavanaa j karatai aap likhiaas ||पूरबि लिखिआ कमावणा जि करतै आपि लिखिआसु ॥پُورب لکھآ کماوݨا ج کرتَے آپ لکھِآس ۔۔

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਵਿਸਰਿਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥moh Thagaulee paieean visariaa gunataas ||मोह ठगउली पाईअनु विसरिआ गुणतासु ॥موه ٹھگالیِ پاایان وسرآ گُݨتاس ۔۔

ਮਤੁ ਜਾਣਹੁ ਜਗੁ ਜੀਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮੁਇਆਸੁ ॥mat jaanahu jag jeevadhaa dhoojai bhai muiaas ||मतु जाणहु जगु जीवदा दूजै भाइ मुइआसु ॥مت جاݨهُ جگ جیِودا دُوجَے بھاا مُایاس ۔۔

ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਸੇ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲਨੀ ਪਾਸਿ ॥jinee gurmukh naam na chetio se bahan na milanee paas ||जिनी गुरमुखि नामु न चेतिओ से बहणि न मिलनी पासि ॥جٍنیِ گُرمکھ نام ن چےتاو سے بهݨ ن ملنیِ پاس ۔۔

ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਬਹੁ ਅਤਿ ਘਣਾ ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਨ ਸਾਥਿ ਕੋਈ ਜਾਸਿ ॥dhukh laagaa bahu at ghanaa put kalat na saath koiee jaas ||दुखु लागा बहु अति घणा पुतु कलतु न साथि कोई जासि ॥دُکھ لاگا بهُ ات گھݨا پُت کلت ن ساتھ کوای جاس ۔۔

ਲੋਕਾ ਵਿਚਿ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਅੰਦਰਿ ਉਭੇ ਸਾਸ ॥lokaa vich muh kaalaa hoaa a(n)dhar ubhe saas ||लोका विचि मुहु काला होआ अंदरि उभे सास ॥لوکا وچ مُهُ کالا هوآ اںدر اُبھے ساس ۔۔

ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਕੋ ਨ ਵਿਸਹੀ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਵੇਸਾਸੁ ॥manmukhaa no ko na visahee chuk giaa vesaas ||मनमुखा नो को न विसही चुकि गइआ वेसासु ॥منمکھا نو کو ن وسهیِ چُک گایا وےساس ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਸੁਖੁ ਅਗਲਾ ਜਿਨਾ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੧॥naanak gurmukhaa no sukh agalaa jinaa a(n)tar naam nivaas ||1||नानक गुरमुखा नो सुखु अगला जिना अंतरि नाम निवासु ॥१॥نانک گُرمکھا نو سُکھ اگلا جنا اںتر نام نواس ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸੇ ਸੈਣ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥se sain se sajanaa j gurmukh mileh subhai ||से सैण से सजणा जि गुरमुखि मिलहि सुभाइ ॥سے سَےݨ سے سجݨا ج گُرمکھ مله سُبھاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥satigur kaa bhaanaa anadhin kareh se sach rahe samai ||सतिगुर का भाणा अनदिनु करहि से सचि रहे समाइ ॥ستگر کا بھاݨا اندن کره سے سچِ رهے سماا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਸਜਣ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥dhoojai bhai lage sajan na aakhe'eeh j abhimaan kareh vekaar ||दूजै भाइ लगे सजण न आखीअहि जि अभिमानु करहि वेकार ॥دُوجَے بھاا لگے سجݨ ن آکھیِاه ج ابھمان کره وےکار ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਆਪ ਸੁਆਰਥੀ ਕਾਰਜੁ ਨ ਸਕਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥manmukh aap suaarathee kaaraj na sakeh savaar ||मनमुख आप सुआरथी कारजु न सकहि सवारि ॥منمکھ آپ سُآرتھیِ کارج ن سکه سوار ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥naanak poorab likhiaa kamaavanaa koi na meTanahaar ||2||नानक पूरबि लिखिआ कमावणा कोइ न मेटणहारु ॥२॥نانک پُورب لکھآ کماوݨا کوا ن مےٹݨهار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਆਪਿ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥tudh aape jagat upai kai aap khel rachaiaa ||तुधु आपे जगतु उपाइ कै आपि खेलु रचाइआ ॥تُدھ آپے جگت اُپاا کَے آپ کھےل رچاایا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਆਪਿ ਸਿਰਜਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥trai gun aap sirajiaa maiaa moh vadhaiaa ||त्रै गुण आपि सिरजिआ माइआ मोहु वधाइआ ॥ترَے گُݨ آپ سرجآ ماایا موهُ ودھاایا ۔۔

ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇਆ ॥vich haumai lekhaa ma(n)geeaai fir aavai jaiaa ||विचि हउमै लेखा मंगीऐ फिरि आवै जाइआ ॥وِچ هامَے لےکھا مںگیِاَے پھر آوَے جاایا ۔۔

ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥jinaa har aap kirapaa kare se gur samajhaiaa ||जिना हरि आपि कृपा करे से गुरि समझाइआ ॥جٍنا هر آپ ک®پا کرے سے گُر سمجھاایا ۔۔

ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਾਇਆ ॥੩॥balihaaree gur aapane sadhaa sadhaa ghumaiaa ||3||बलिहारी गुर आपणे सदा सदा घुमाइआ ॥३॥بلهاریِ گُر آپݨے سدا سدا گھُمااآ ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਵਿਣੁ ਦੰਤਾ ਜਗੁ ਖਾਇਆ ॥maiaa mamataa mohanee jin vin dha(n)taa jag khaiaa ||माइआ ममता मोहणी जिनि विणु दंता जगु खाइआ ॥مااآ ممتا موهݨیِ جن وݨ دںتا جگ کھاایا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਖਾਧੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿਨੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥manmukh khaadhe gurmukh ubare jinee sach naam chit laiaa ||मनमुख खाधे गुरमुखि उबरे जिनी सचि नामि चितु लाइआ ॥منمکھ کھادھے گُرمکھ اُبرے جنیِ سچ نام چت لاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਗੁ ਕਮਲਾ ਫਿਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥bin naavai jag kamalaa firai gurmukh nadharee aaiaa ||बिनु नावै जगु कमला फिरै गुरमुखि नदरी आइआ ॥بٍن ناوَے جگ کملا پھرَے گُرمکھ ندریِ آایا ۔۔