Ang 642 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੪੨)

ਮਨ ਕਾਮਨਾ ਤੀਰਥ ਜਾਇ ਬਸਿਓ ਸਿਰਿ ਕਰਵਤ ਧਰਾਏ ॥man kaamanaa teerath jai basio sir karavat dharaae ||मन कामना तीरथ जाइ बसिओ सिरि करवत धराए ॥من کامنا تیِرتھ جاا بساو سرِ کروت دھرااے ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਮੈਲੁ ਨ ਉਤਰੈ ਇਹ ਬਿਧਿ ਜੇ ਲਖ ਜਤਨ ਕਰਾਏ ॥੩॥man kee mail na utarai ieh bidh je lakh jatan karaae ||3||मन की मैलु न उतरै इह बिधि जे लख जतन कराए ॥३॥من کیِ مَےل ن اُترَے اه بدھ جے لکھ جتن کرااے ۔۔۳۔۔

ਕਨਿਕ ਕਾਮਿਨੀ ਹੈਵਰ ਗੈਵਰ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਦਾਨੁ ਦਾਤਾਰਾ ॥kanik kaaminee haivar gaivar bahu bidh dhaan dhaataaraa ||कनिक कामिनी हैवर गैवर बहु बिधि दानु दातारा ॥کنک کامنیِ هَےور گَےور بهُ بدھِ دان داتارا ۔۔

ਅੰਨ ਬਸਤ੍ਰ ਭੂਮਿ ਬਹੁ ਅਰਪੇ ਨਹ ਮਿਲੀਐ ਹਰਿ ਦੁਆਰਾ ॥੪॥a(n)n basatr bhoom bahu arape neh mileeaai har dhuaaraa ||4||अंन बसत्र भूमि बहु अरपे नह मिलीऐ हरि दुआरा ॥४॥انّ بستر بھُوم بهُ ارپے نه ملیِاَے هر دُآرا ۔۔۴۔۔

ਪੂਜਾ ਅਰਚਾ ਬੰਦਨ ਡੰਡਉਤ ਖਟੁ ਕਰਮਾ ਰਤੁ ਰਹਤਾ ॥poojaa arachaa ba(n)dhan dda(n)ddaut khaT karamaa rat rahataa ||पूजा अरचा बंदन डंडउत खटु करमा रतु रहता ॥پُوجا ارچا بںدن ڈںڈات کھٹ کرما رت رهتا ۔۔

ਹਉ ਹਉ ਕਰਤ ਬੰਧਨ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ਨਹ ਮਿਲੀਐ ਇਹ ਜੁਗਤਾ ॥੫॥hau hau karat ba(n)dhan meh pariaa neh mileeaai ieh jugataa ||5||हउ हउ करत बंधन महि परिआ नह मिलीऐ इह जुगता ॥५॥ها ها کرت بںدھن مهِ پرآ نه ملیِاَے اه جُگتا ۔۔۵۔۔

ਜੋਗ ਸਿਧ ਆਸਣ ਚਉਰਾਸੀਹ ਏ ਭੀ ਕਰਿ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ॥jog sidh aasan chauraaseeh e bhee kar kar rahiaa ||जोग सिध आसण चउरासीह ए भी करि करि रहिआ ॥جوگ سدھ آسݨ چاراسیِه اے بھیِ کر کرِ رهِآ ۔۔

ਵਡੀ ਆਰਜਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜਨਮੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਸੰਗੁ ਨ ਗਹਿਆ ॥੬॥vaddee aarajaa fir fir janamai har siau sa(n)g na gahiaa ||6||वडी आरजा फिरि फिरि जनमै हरि सिउ संगु न गहिआ ॥६॥وڈیِ آرجا پھر پھرِ جنمَے هرِ سا سںگ ن گهِآ ۔۔۶۔۔

ਰਾਜ ਲੀਲਾ ਰਾਜਨ ਕੀ ਰਚਨਾ ਕਰਿਆ ਹੁਕਮੁ ਅਫਾਰਾ ॥raaj leelaa raajan kee rachanaa kariaa hukam afaaraa ||राज लीला राजन की रचना करिआ हुकमु अफारा ॥راج لیِلا راجن کیِ رچنا کرآ هُکم اپھارا ۔۔

ਸੇਜ ਸੋਹਨੀ ਚੰਦਨੁ ਚੋਆ ਨਰਕ ਘੋਰ ਕਾ ਦੁਆਰਾ ॥੭॥sej sohanee cha(n)dhan choaa narak ghor kaa dhuaaraa ||7||सेज सोहनी चंदनु चोआ नरक घोर का दुआरा ॥७॥سےج سوهنیِ چںدن چوآ نرک گھور کا دُآرا ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹੈ ਸਿਰਿ ਕਰਮਨ ਕੈ ਕਰਮਾ ॥har keerat saadhasa(n)gat hai sir karaman kai karamaa ||हरि कीरति साधसंगति है सिरि करमन कै करमा ॥هر کیِرت سادھسںگت هَے سرِ کرمن کَے کرما ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਭਇਓ ਪਰਾਪਤਿ ਜਿਸੁ ਪੁਰਬ ਲਿਖੇ ਕਾ ਲਹਨਾ ॥੮॥kahu naanak tis bhio paraapat jis purab likhe kaa lahanaa ||8||कहु नानक तिसु भइओ परापति जिसु पुरब लिखे का लहना ॥८॥کهُ نانک تس بھِااو پراپت جس پُرب لکھے کا لهنا ۔۔۸۔۔

ਤੇਰੋ ਸੇਵਕੁ ਇਹ ਰੰਗਿ ਮਾਤਾ ॥tero sevak ieh ra(n)g maataa ||तेरो सेवकु इह रंगि माता ॥تےرو سےوک اه رںگ ماتا ۔۔

ਭਇਓ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ਦੂਜਾ ॥੧॥੩॥bhio kirapaal dheen dhukh bha(n)jan har har keeratan ih man raataa || rahaau dhoojaa ||1||3||भइओ कृपालु दीन दुख भंजनु हरि हरि कीरतनि इहु मनु राता ॥ रहाउ दूजा ॥१॥३॥بھِااو ک®پال دیٍن دُکھ بھںجن هر هرِ کیِرتن اهُ من راتا ۔۔ رهاا دُوجا ۔۔۱۔۔۳۔۔

ਰਾਗੁ ਸੋਰਠਿ ਵਾਰ ਮਹਲੇ ੪ ਕੀraag soraTh vaar mahale 4 keeरागु सोरठि वार महले ४ कीراگ سورٹھ وار مهلے ۴ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोकु म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸੋਰਠਿ ਸਦਾ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜੇ ਸਚਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥soraTh sadhaa suhaavanee je sachaa man hoi ||सोरठि सदा सुहावणी जे सचा मनि होइ ॥سورٹھ سدا سُهاوݨیِ جے سچا من هوا ۔۔

ਦੰਦੀ ਮੈਲੁ ਨ ਕਤੁ ਮਨਿ ਜੀਭੈ ਸਚਾ ਸੋਇ ॥dha(n)dhee mail na kat man jeebhai sachaa soi ||दंदी मैलु न कतु मनि जीभै सचा सोइ ॥دںدیِ مَےل ن کت من جیِبھَے سچا سوا ۔۔

ਸਸੁਰੈ ਪੇਈਐ ਭੈ ਵਸੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਨਿਸੰਗ ॥sasurai peieeaai bhai vasee satigur sev nisa(n)g ||ससुरै पेईऐ भै वसी सतिगुरु सेवि निसंग ॥سسرَے پےایاَے بھَے وسیِ ستگر سےو نسںگ ۔۔

ਪਰਹਰਿ ਕਪੜੁ ਜੇ ਪਿਰ ਮਿਲੈ ਖੁਸੀ ਰਾਵੈ ਪਿਰੁ ਸੰਗਿ ॥parahar kapaR je pir milai khusee raavai pir sa(n)g ||परहरि कपड़ु जे पिर मिलै खुसी रावै पिरु संगि ॥پرهر کپڑ جے پر ملَے کھُسیِ راوَے پر سںگ ۔۔

ਸਦਾ ਸੀਗਾਰੀ ਨਾਉ ਮਨਿ ਕਦੇ ਨ ਮੈਲੁ ਪਤੰਗੁ ॥sadhaa seegaaree naau man kadhe na mail pata(n)g ||सदा सीगारी नाउ मनि कदे न मैलु पतंगु ॥سدا سیِگاریِ ناا من کدے ن مَےل پتںگ ۔۔

ਦੇਵਰ ਜੇਠ ਮੁਏ ਦੁਖਿ ਸਸੂ ਕਾ ਡਰੁ ਕਿਸੁ ॥dhevar jeTh mue dhukh sasoo kaa ddar kis ||देवर जेठ मुए दुखि ससू का डरु किसु ॥دےور جےٹھ مُاے دُکھ سسُو کا ڈر کس ۔۔

ਜੇ ਪਿਰ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਕਰਮ ਮਣੀ ਸਭੁ ਸਚੁ ॥੧॥je pir bhaavai naanakaa karam manee sabh sach ||1||जे पिर भावै नानका करम मणी सभु सचु ॥१॥جے پر بھاوَے نانکا کرم مݨیِ سبھ سچ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਸੋਰਠਿ ਤਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣੀ ਜਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਢੰਢੋਲੇ ॥soraTh taam suhaavanee jaa har naam dda(n)ddole ||सोरठि तामि सुहावणी जा हरि नामु ढंढोले ॥سورٹھ تام سُهاوݨیِ جا هر نام ڈھںڈھولے ۔۔

ਗੁਰ ਪੁਰਖੁ ਮਨਾਵੈ ਆਪਣਾ ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੇ ॥gur purakh manaavai aapanaa gurmatee har har bole ||गुर पुरखु मनावै आपणा गुरमती हरि हरि बोले ॥گُر پُرکھ مناوَے آپݨا گُرمتیِ هر هرِ بولے ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮਿ ਕਸਾਈ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਹਰਿ ਰਤੀ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਚੋਲੇ ॥har prem kasaiee dhinas raat har ratee har ra(n)g chole ||हरि प्रेमि कसाई दिनसु राति हरि रती हरि रंगि चोले ॥هر پرےم کساای دنس رات هرِ رتیِ هرِ رںگ چولے ۔۔

ਹਰਿ ਜੈਸਾ ਪੁਰਖੁ ਨ ਲਭਈ ਸਭੁ ਦੇਖਿਆ ਜਗਤੁ ਮੈ ਟੋਲੇ ॥har jaisaa purakh na labhiee sabh dhekhiaa jagat mai Tole ||हरि जैसा पुरखु न लभई सभु देखिआ जगतु मै टोले ॥هر جَےسا پُرکھ ن لبھای سبھ دےکھآ جگت مَے ٹولے ۔۔

ਗੁਰਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਮਨੁ ਅਨਤ ਨ ਕਾਹੂ ਡੋਲੇ ॥gur satigur naam dhiraRaiaa man anat na kaahoo ddole ||गुरि सतिगुरि नामु दृड़ाइआ मनु अनत न काहू डोले ॥گُر ستگر نام درڑاایا من انت ن کاهُو ڈولے ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਕੇ ਗੋਲ ਗੋਲੇ ॥੨॥jan naanak har kaa dhaas hai gur satigur ke gol gole ||2||जनु नानकु हरि का दासु है गुर सतिगुर के गोल गोले ॥२॥جن نانک هر کا داس هَے گُر ستِگر کے گول گولے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਸਿਸਟਿ ਕਰਤਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿਆ ॥too aape sisaT karataa sirajanahaariaa ||तू आपे सिसटि करता सिरजणहारिआ ॥تُو آپے سسٹ کرتا سرجݨهارآ ۔۔

ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥tudh aape khel rachai tudh aap savaariaa ||तुधु आपे खेलु रचाइ तुधु आपि सवारिआ ॥تُدھ آپے کھےل رچاا تُدھ آپ سوارآ ۔۔

ਦਾਤਾ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਆਪਿ ਭੋਗਣਹਾਰਿਆ ॥dhaataa karataa aap aap bhoganahaariaa ||दाता करता आपि आपि भोगणहारिआ ॥داتا کرتا آپ آپ بھوگݨهارآ ۔۔

ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਸਬਦੁ ਵਰਤੈ ਉਪਾਵਣਹਾਰਿਆ ॥sabh teraa sabadh varatai upaavanahaariaa ||सभु तेरा सबदु वरतै उपावणहारिआ ॥سبھ تےرا سبد ورتَے اُپاوݨهارآ ۔۔

ਹਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਸਲਾਹੀ ਗੁਰ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ॥੧॥hau gurmukh sadhaa salaahee gur kau vaariaa ||1||हउ गुरमुखि सदा सलाही गुर कउ वारिआ ॥१॥ها گُرمکھ سدا سلاهیِ گُر کا وارآ ۔۔۱۔۔