Ang 637 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੩੭)

ਬਿਖੁ ਮਾਇਆ ਚਿਤੁ ਮੋਹਿਆ ਭਾਈ ਚਤੁਰਾਈ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥bikh maiaa chit mohiaa bhaiee chaturaiee pat khoi ||बिखु माइआ चितु मोहिआ भाई चतुराई पति खोइ ॥بِکھ ماایا چت موهآ بھاای چتراای پت کھوا ۔۔

ਚਿਤ ਮਹਿ ਠਾਕੁਰੁ ਸਚਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਜੇ ਗੁਰ ਗਿਆਨੁ ਸਮੋਇ ॥੨॥chit meh Thaakur sach vasai bhaiee je gur giaan samoi ||2||चित महि ठाकुरु सचि वसै भाई जे गुर गिआनु समोइ ॥२॥چِت مهِ ٹھاکر سچ وسَے بھاای جے گُر گآن سموا ۔۔۲۔۔

ਰੂੜੌ ਰੂੜੌ ਆਖੀਐ ਭਾਈ ਰੂੜੌ ਲਾਲ ਚਲੂਲੁ ॥rooRau rooRau aakheeaai bhaiee rooRau laal chalool ||रूड़ौ रूड़ौ आखीऐ भाई रूड़ौ लाल चलूलु ॥رُوڑَو رُوڑَو آکھیِاَے بھاای رُوڑَو لال چلُول ۔۔

ਜੇ ਮਨੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਬੈਰਾਗੀਐ ਭਾਈ ਦਰਿ ਘਰਿ ਸਾਚੁ ਅਭੂਲੁ ॥੩॥je man har siau bairaageeaai bhaiee dhar ghar saach abhool ||3||जे मनु हरि सिउ बैरागीऐ भाई दरि घरि साचु अभूलु ॥३॥جے من هر سا بَےراگیِاَے بھاای درِ گھرِ ساچ ابھُول ۔۔۳۔۔

ਪਾਤਾਲੀ ਆਕਾਸਿ ਤੂ ਭਾਈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਤੂ ਗੁਣ ਗਿਆਨੁ ॥paataalee aakaas too bhaiee ghar ghar too gun giaan ||पाताली आकासि तू भाई घरि घरि तू गुण गिआनु ॥پاتالیِ آکاس تُو بھاای گھر گھرِ تُو گُݨ گآن ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਭਾਈ ਚੂਕਾ ਮਨਹੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥੪॥gur miliaai sukh paiaa bhaiee chookaa manahu gumaan ||4||गुर मिलिऐ सुखु पाइआ भाई चूका मनहु गुमानु ॥४॥گُر ملاَے سُکھ پاایا بھاای چُوکا منهُ گُمان ۔۔۴۔۔

ਜਲਿ ਮਲਿ ਕਾਇਆ ਮਾਜੀਐ ਭਾਈ ਭੀ ਮੈਲਾ ਤਨੁ ਹੋਇ ॥jal mal kaiaa maajeeaai bhaiee bhee mailaa tan hoi ||जलि मलि काइआ माजीऐ भाई भी मैला तनु होइ ॥جل ملِ کااآ ماجیِاَے بھاای بھیِ مَےلا تن هوا ۔۔

ਗਿਆਨਿ ਮਹਾ ਰਸਿ ਨਾਈਐ ਭਾਈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਇ ॥੫॥giaan mahaa ras naieeaai bhaiee man tan niramal hoi ||5||गिआनि महा रसि नाईऐ भाई मनु तनु निरमलु होइ ॥५॥گِآن مها رس ناایاَے بھاای من تن نرمل هوا ۔۔۵۔۔

ਦੇਵੀ ਦੇਵਾ ਪੂਜੀਐ ਭਾਈ ਕਿਆ ਮਾਗਉ ਕਿਆ ਦੇਹਿ ॥dhevee dhevaa poojeeaai bhaiee kiaa maagau kiaa dheh ||देवी देवा पूजीऐ भाई किआ मागउ किआ देहि ॥دےویِ دےوا پُوجیِاَے بھاای کآ ماگا کآ دےه ۔۔

ਪਾਹਣੁ ਨੀਰਿ ਪਖਾਲੀਐ ਭਾਈ ਜਲ ਮਹਿ ਬੂਡਹਿ ਤੇਹਿ ॥੬॥paahan neer pakhaaleeaai bhaiee jal meh booddeh teh ||6||पाहणु नीरि पखालीऐ भाई जल महि बूडहि तेहि ॥६॥پاهݨ نیِر پکھالیِاَے بھاای جل مهِ بُوڈه تےه ۔۔۶۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਭਾਈ ਜਗੁ ਬੂਡੈ ਪਤਿ ਖੋਇ ॥gur bin alakh na lakheeaai bhaiee jag booddai pat khoi ||गुर बिनु अलखु न लखीऐ भाई जगु बूडै पति खोइ ॥گُر بن الکھ ن لکھیِاَے بھاای جگ بُوڈَے پت کھوا ۔۔

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਹਾਥਿ ਵਡਾਈਆ ਭਾਈ ਜੈ ਭਾਵੈ ਤੈ ਦੇਇ ॥੭॥mere Thaakur haath vaddaieeaa bhaiee jai bhaavai tai dhei ||7||मेरे ठाकुर हाथि वडाईआ भाई जै भावै तै देइ ॥७॥مےرے ٹھاکر هاتھ وڈاایآ بھاای جَے بھاوَے تَے دےا ۔۔۷۔۔

ਬਈਅਰਿ ਬੋਲੈ ਮੀਠੁਲੀ ਭਾਈ ਸਾਚੁ ਕਹੈ ਪਿਰ ਭਾਇ ॥bieear bolai meeThulee bhaiee saach kahai pir bhai ||बईअरि बोलै मीठुली भाई साचु कहै पिर भाइ ॥بایار بولَے میِٹھلیِ بھاای ساچ کهَے پر بھاا ۔۔

ਬਿਰਹੈ ਬੇਧੀ ਸਚਿ ਵਸੀ ਭਾਈ ਅਧਿਕ ਰਹੀ ਹਰਿ ਨਾਇ ॥੮॥birahai bedhee sach vasee bhaiee adhik rahee har nai ||8||बिरहै बेधी सचि वसी भाई अधिक रही हरि नाइ ॥८॥بِرهَے بےدھیِ سچ وسیِ بھاای ادھِک رهیِ هرِ ناا ۔۔۸۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਆਖੈ ਆਪਣਾ ਭਾਈ ਗੁਰ ਤੇ ਬੁਝੈ ਸੁਜਾਨੁ ॥sabh ko aakhai aapanaa bhaiee gur te bujhai sujaan ||सभु को आखै आपणा भाई गुर ते बुझै सुजानु ॥سبھ کو آکھَے آپݨا بھاای گُر تے بُجھَے سُجان ۔۔

ਜੋ ਬੀਧੇ ਸੇ ਊਬਰੇ ਭਾਈ ਸਬਦੁ ਸਚਾ ਨੀਸਾਨੁ ॥੯॥jo beedhe se uoobare bhaiee sabadh sachaa neesaan ||9||जो बीधे से ऊबरे भाई सबदु सचा नीसानु ॥९॥جو بیِدھے سے اُوبرے بھاای سبد سچا نیِسان ۔۔۹۔۔

ਈਧਨੁ ਅਧਿਕ ਸਕੇਲੀਐ ਭਾਈ ਪਾਵਕੁ ਰੰਚਕ ਪਾਇ ॥e'eedhan adhik sakeleeaai bhaiee paavak ra(n)chak pai ||ईधनु अधिक सकेलीऐ भाई पावकु रंचक पाइ ॥ایدھن ادھک سکےلیِاَے بھاای پاوک رںچک پاا ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਵਸੈ ਭਾਈ ਨਾਨਕ ਮਿਲਣੁ ਸੁਭਾਇ ॥੧੦॥੪॥khin pal naam ridhai vasai bhaiee naanak milan subhai ||10||4||खिनु पलु नामु रिदै वसै भाई नानक मिलणु सुभाइ ॥१०॥४॥کھٍن پل نام ردَے وسَے بھاای نانک ملݨ سُبھاِا ۔۔۱۰۔۔۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੧ ਤਿਤੁਕੀsoraTh mahalaa teejaa ghar pehilaa titukeeसोरठि महला ३ घरु १ तितुकीسورٹھ مهلا ۳ گھر ۱ تتکیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਭਗਤਾ ਦੀ ਸਦਾ ਤੂ ਰਖਦਾ ਹਰਿ ਜੀਉ ਧੁਰਿ ਤੂ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ॥bhagataa dhee sadhaa too rakhadhaa har jeeau dhur too rakhadhaa aaiaa ||भगता दी सदा तू रखदा हरि जीउ धुरि तू रखदा आइआ ॥بھگتا دیِ سدا تُو رکھدا هر جیِا دھُر تُو رکھدا آایا ۔۔

ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਜਨ ਤੁਧੁ ਰਾਖਿ ਲਏ ਹਰਿ ਜੀਉ ਹਰਣਾਖਸੁ ਮਾਰਿ ਪਚਾਇਆ ॥prahilaadh jan tudh raakh le har jeeau haranaakhas maar pachaiaa ||प्रहिलाद जन तुधु राखि लए हरि जीउ हरणाखसु मारि पचाइआ ॥پرهلاد جن تُدھ راکھ لاے هر جیِا هرݨاکھس مار پچاایا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਜੀਉ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ॥੧॥gurmukhaa no parateet hai har jeeau manmukh bharam bhulaiaa ||1||गुरमुखा नो परतीति है हरि जीउ मनमुख भरमि भुलाइआ ॥१॥گُرمکھا نو پرتیِت هَے هر جیِا منمکھ بھرم بھُلاایا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜੀ ਏਹ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥har jee eh teree vaddiaaiee ||हरि जी एह तेरी वडिआई ॥هر جیِ اےه تےریِ وڈِآای ۔۔

ਭਗਤਾ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖੁ ਤੂ ਸੁਆਮੀ ਭਗਤ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥bhagataa kee paij rakh too suaamee bhagat teree saranaiee || rahaau ||भगता की पैज रखु तू सुआमी भगत तेरी सरणाई ॥ रहाउ ॥بھگتا کیِ پَےج رکھ تُو سُآمیِ بھگت تےریِ سرݨاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਭਗਤਾ ਨੋ ਜਮੁ ਜੋਹਿ ਨ ਸਾਕੈ ਕਾਲੁ ਨ ਨੇੜੈ ਜਾਈ ॥bhagataa no jam joh na saakai kaal na neRai jaiee ||भगता नो जमु जोहि न साकै कालु न नेड़ै जाई ॥بھگتا نو جم جوه ن ساکَے کال ن نےڑَے جاای ۔۔

ਕੇਵਲ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਨਾਮੇ ਹੀ ਮੁਕਤਿ ਪਾਈ ॥keval raam naam man vasiaa naame hee mukat paiee ||केवल राम नामु मनि वसिआ नामे ही मुकति पाई ॥کےول رام نام من وسِآ نامے هیِ مُکت پاای ۔۔

ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਸਭ ਭਗਤਾ ਚਰਣੀ ਲਾਗੀ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥ridh sidh sabh bhagataa charanee laagee gur kai sahaj subhaiee ||2||रिधि सिधि सभ भगता चरणी लागी गुर कै सहजि सुभाई ॥२॥رِدھ سدھ سبھ بھگتا چرݨیِ لاگیِ گُر کَے سهجِ سُبھاای ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਪਰਤੀਤਿ ਨ ਆਵੀ ਅੰਤਰਿ ਲੋਭ ਸੁਆਉ ॥manmukhaa no parateet na aavee a(n)tar lobh suaau ||मनमुखा नो परतीति न आवी अंतरि लोभ सुआउ ॥منمکھا نو پرتیِت ن آویِ اںتر لوبھ سُآا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਸਬਦੁ ਨ ਭੇਦਿਓ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨ ਲਾਗਾ ਭਾਉ ॥gurmukh hiradhai sabadh na bhedhio har naam na laagaa bhaau ||गुरमुखि हिरदै सबदु न भेदिओ हरि नामि न लागा भाउ ॥گُرمکھ هردَے سبد ن بھےداو هر نام ن لاگا بھاا ۔۔

ਕੂੜ ਕਪਟ ਪਾਜੁ ਲਹਿ ਜਾਸੀ ਮਨਮੁਖ ਫੀਕਾ ਅਲਾਉ ॥੩॥kooR kapaT paaj leh jaasee manmukh feekaa alaau ||3||कूड़ कपट पाजु लहि जासी मनमुख फीका अलाउ ॥३॥کُوڑ کپٹ پاج لهِ جاسیِ منمکھ پھیِکا الاا ۔۔۳۔۔

ਭਗਤਾ ਵਿਚਿ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਭਗਤੀ ਹੂ ਤੂ ਜਾਤਾ ॥bhagataa vich aap varatadhaa prabh jee bhagatee hoo too jaataa ||भगता विचि आपि वरतदा प्रभ जी भगती हू तू जाता ॥بھگتا وچ آپ ورتدا پربھ جیِ بھگتیِ هُو تُو جاتا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਸਭ ਲੋਕ ਹੈ ਤੇਰੀ ਤੂ ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥maiaa moh sabh lok hai teree too eko purakh bidhaataa ||माइआ मोह सभ लोक है तेरी तू एको पुरखु बिधाता ॥مااآ موه سبھ لوک هَے تےریِ تُو اےکو پُرکھ بدھاتا ۔۔