Ang 634 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੩੪)

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥soraTh mahalaa nauvaa ||सोरठि महला ९ ॥سورٹھ مهلا ۹ ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਾਨਿ ਲੇਹੁ ਮਨ ਮਾਹੀ ॥preetam jaan leh man maahee ||प्रीतम जानि लेहु मन माही ॥پریِتم جان لےهُ من ماهیِ ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੁਖ ਸਿਉ ਹੀ ਜਗੁ ਫਾਂਧਿਓ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥apane sukh siau hee jag faa(n)dhio ko kaahoo ko naahee ||1|| rahaau ||अपने सुख सिउ ही जगु फाँधिओ को काहू को नाही ॥१॥ रहाउ ॥اپنے سُکھ سا هیِ جگ پھاںدھاو کو کاهُو کو ناهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸੁਖ ਮੈ ਆਨਿ ਬਹੁਤੁ ਮਿਲਿ ਬੈਠਤ ਰਹਤ ਚਹੂ ਦਿਸਿ ਘੇਰੈ ॥sukh mai aan bahut mil baiThat rahat chahoo dhis gherai ||सुख मै आनि बहुतु मिलि बैठत रहत चहू दिसि घेरै ॥سُکھ مَے آن بهُت مل بَےٹھت رهت چهُو دسِ گھےرَے ۔۔

ਬਿਪਤਿ ਪਰੀ ਸਭ ਹੀ ਸੰਗੁ ਛਾਡਿਤ ਕੋਊ ਨ ਆਵਤ ਨੇਰੈ ॥੧॥bipat paree sabh hee sa(n)g chhaaddit kouoo na aavat nerai ||1||बिपति परी सभ ही संगु छाडित कोऊ न आवत नेरै ॥१॥بِپت پریِ سبھ هیِ سںگ چھاڈت کواُو ن آوت نےرَے ۔۔۱۔۔

ਘਰ ਕੀ ਨਾਰਿ ਬਹੁਤੁ ਹਿਤੁ ਜਾ ਸਿਉ ਸਦਾ ਰਹਤ ਸੰਗ ਲਾਗੀ ॥ghar kee naar bahut hit jaa siau sadhaa rahat sa(n)g laagee ||घर की नारि बहुतु हितु जा सिउ सदा रहत संग लागी ॥گھر کیِ نار بهُت هت جا سا سدا رهت سںگ لاگیِ ۔۔

ਜਬ ਹੀ ਹੰਸ ਤਜੀ ਇਹ ਕਾਂਇਆ ਪ੍ਰੇਤ ਪ੍ਰੇਤ ਕਰਿ ਭਾਗੀ ॥੨॥jab hee ha(n)s tajee ieh kaa(n)iaa pret pret kar bhaagee ||2||जब ही हंस तजी इह काँइआ प्रेत प्रेत करि भागी ॥२॥جب هیِ هںس تجیِ اه کاںایا پرےت پرےت کر بھاگیِ ۔۔۲۔۔

ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਬਿਉਹਾਰੁ ਬਨਿਓ ਹੈ ਜਾ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਲਗਾਇਓ ॥eeh bidh ko biauhaar banio hai jaa siau neh lagaio ||इह बिधि को बिउहारु बनिओ है जा सिउ नेहु लगाइओ ॥ِاه بدھ کو باهار بنِاو هَے جا سا نےهُ لگاِااو ۔۔

ਅੰਤ ਬਾਰ ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਜੀ ਕੋਊ ਕਾਮਿ ਨ ਆਇਓ ॥੩॥੧੨॥੧੩੯॥a(n)t baar naanak bin har jee kouoo kaam na aaio ||3||12||139||अंत बार नानक बिनु हरि जी कोऊ कामि न आइओ ॥३॥१२॥१३९॥اںت بار نانک بن هر جیِ کواُو کام ن آااو ۔۔۳۔۔۱۲۔۔۱۳۹۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਚਉਤੁਕੀsoraTh mahalaa pehilaa ghar pehilaa asaTapadheeaa chautukeeसोरठि महला १ घरु १ असटपदीआ चउतुकीسورٹھ مهلا ۱ گھر ۱ اسٹپدیِآ چاتکیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਨ ਪੜਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਹੋਰੁ ਨ ਪੂਜਉ ਮੜੈ ਮਸਾਣਿ ਨ ਜਾਈ ॥dhubidhaa na paRau har bin hor na poojau maRai masaan na jaiee ||दुबिधा न पड़उ हरि बिनु होरु न पूजउ मड़ै मसाणि न जाई ॥دُبدھا ن پڑا هر بن هور ن پُوجا مڑَے مساݨ ن جاای ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਰਾਚਿ ਨ ਪਰ ਘਰਿ ਜਾਵਾ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਾਮਿ ਬੁਝਾਈ ॥tirasanaa raach na par ghar jaavaa tirasanaa naam bujhaiee ||तृसना राचि न पर घरि जावा तृसना नामि बुझाई ॥تِرسنا راچ ن پر گھر جاوا ترسنا نام بُجھاای ۔۔

ਘਰ ਭੀਤਰਿ ਘਰੁ ਗੁਰੂ ਦਿਖਾਇਆ ਸਹਜਿ ਰਤੇ ਮਨ ਭਾਈ ॥ghar bheetar ghar guroo dhikhaiaa sahaj rate man bhaiee ||घर भीतरि घरु गुरू दिखाइआ सहजि रते मन भाई ॥گھر بھیِتر گھر گُرُو دکھاایا سهج رتے من بھاای ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਦਾਨਾ ਆਪੇ ਬੀਨਾ ਤੂ ਦੇਵਹਿ ਮਤਿ ਸਾਈ ॥੧॥too aape dhaanaa aape beenaa too dheveh mat saiee ||1||तू आपे दाना आपे बीना तू देवहि मति साई ॥१॥تُو آپے دانا آپے بیٍنا تُو دےوه مت ساای ۔۔۱۔۔

ਮਨੁ ਬੈਰਾਗਿ ਰਤਉ ਬੈਰਾਗੀ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥man bairaag ratau bairaagee sabadh man bedhiaa meree maiee ||मनु बैरागि रतउ बैरागी सबदि मनु बेधिआ मेरी माई ॥من بَےراگ رتا بَےراگیِ سبد من بےدھآ مےریِ ماای ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਨਿਰੰਤਰਿ ਬਾਣੀ ਸਾਚੇ ਸਾਹਿਬ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)tar jot nira(n)tar baanee saache saahib siau liv laiee || rahaau ||अंतरि जोति निरंतरि बाणी साचे साहिब सिउ लिव लाई ॥ रहाउ ॥اںتر جوت نرںتر باݨیِ ساچے ساهب سا لو لاای ۔۔ رهااُ ۔۔

ਅਸੰਖ ਬੈਰਾਗੀ ਕਹਹਿ ਬੈਰਾਗ ਸੋ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ॥asa(n)kh bairaagee kaheh bairaag so bairaagee j khasamai bhaavai ||असंख बैरागी कहहि बैराग सो बैरागी जि खसमै भावै ॥اسںکھ بَےراگیِ کههِ بَےراگ سو بَےراگیِ ج کھسمَے بھاوَے ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਭੈ ਰਚਿਆ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥hiradhai sabadh sadhaa bhai rachiaa gur kee kaar kamaavai ||हिरदै सबदि सदा भै रचिआ गुर की कार कमावै ॥هِردَے سبد سدا بھَے رچآ گُر کیِ کار کماوَے ۔۔

ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਮਨੂਆ ਨ ਡੋਲੈ ਧਾਵਤੁ ਵਰਜਿ ਰਹਾਵੈ ॥eko chetai manooaa na ddolai dhaavat varaj rahaavai ||एको चेतै मनूआ न डोलै धावतु वरजि रहावै ॥اےکو چےتَے منُوآ ن ڈولَے دھاوت ورج رهاوَے ۔۔

ਸਹਜੇ ਮਾਤਾ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਾਚੇ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੨॥sahaje maataa sadhaa ra(n)g raataa saache ke gun gaavai ||2||सहजे माता सदा रंगि राता साचे के गुण गावै ॥२॥سهجے ماتا سدا رںگ راتا ساچے کے گُݨ گاوَے ۔۔۲۔۔

ਮਨੂਆ ਪਉਣੁ ਬਿੰਦੁ ਸੁਖਵਾਸੀ ਨਾਮਿ ਵਸੈ ਸੁਖ ਭਾਈ ॥manooaa paun bi(n)dh sukhavaasee naam vasai sukh bhaiee ||मनूआ पउणु बिंदु सुखवासी नामि वसै सुख भाई ॥منُوآ پاݨ بںد سُکھواسیِ نام وسَے سُکھ بھاای ۔۔

ਜਿਹਬਾ ਨੇਤ੍ਰ ਸੋਤ੍ਰ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਜਲਿ ਬੂਝੀ ਤੁਝਹਿ ਬੁਝਾਈ ॥jihabaa netr sotr sach raate jal boojhee tujheh bujhaiee ||जिहबा नेत्र सोत्र सचि राते जलि बूझी तुझहि बुझाई ॥جِهبا نےتر سوتر سچ راتے جلِ بُوجھیِ تُجھه بُجھاای ۔۔

ਆਸ ਨਿਰਾਸ ਰਹੈ ਬੈਰਾਗੀ ਨਿਜ ਘਰਿ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥aas niraas rahai bairaagee nij ghar taaRee laiee ||आस निरास रहै बैरागी निज घरि ताड़ी लाई ॥آس نراس رهَے بَےراگیِ نج گھر تاڑیِ لاای ۔۔

ਭਿਖਿਆ ਨਾਮਿ ਰਜੇ ਸੰਤੋਖੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਹਜਿ ਪੀਆਈ ॥੩॥bhikhiaa naam raje sa(n)tokhee a(n)mrit sahaj peeaaiee ||3||भिखिआ नामि रजे संतोखी अंमृतु सहजि पीआई ॥३॥بھِکھآ نام رجے سںتوکھیِ اںمرت سهج پیِآای ۔۔۳۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਵਿਚਿ ਬੈਰਾਗੁ ਨ ਹੋਵੀ ਜਬ ਲਗੁ ਦੂਜੀ ਰਾਈ ॥dhubidhaa vich bairaag na hovee jab lag dhoojee raiee ||दुबिधा विचि बैरागु न होवी जब लगु दूजी राई ॥دُبدھا وچ بَےراگ ن هوویِ جب لگ دُوجیِ راای ۔۔

ਸਭੁ ਜਗੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਏਕੋ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਭਾਈ ॥sabh jag teraa too eko dhaataa avar na dhoojaa bhaiee ||सभु जगु तेरा तू एको दाता अवरु न दूजा भाई ॥سبھ جگ تےرا تُو اےکو داتا اور ن دُوجا بھاای ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਜੰਤ ਦੁਖਿ ਸਦਾ ਨਿਵਾਸੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥manmukh ja(n)t dhukh sadhaa nivaasee gurmukh dhe vaddiaaiee ||मनमुखि जंत दुखि सदा निवासी गुरमुखि दे वडिआई ॥منمکھ جںت دُکھ سدا نواسیِ گُرمکھ دے وڈآای ۔۔

ਅਪਰ ਅਪਾਰ ਅਗੰਮ ਅਗੋਚਰ ਕਹਣੈ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥੪॥apar apaar aga(n)m agochar kahanai keem na paiee ||4||अपर अपार अगंम अगोचर कहणै कीम न पाई ॥४॥اپر اپار اگںم اگوچر کهݨَے کیِم ن پاای ۔۔۴۔۔

ਸੁੰਨ ਸਮਾਧਿ ਮਹਾ ਪਰਮਾਰਥੁ ਤੀਨਿ ਭਵਣ ਪਤਿ ਨਾਮੰ ॥su(n)n samaadh mahaa paramaarath teen bhavan pat naama(n) ||सुँन समाधि महा परमारथु तीनि भवण पति नामं ॥سُنّ سمادھ مها پرمارتھ تیٍن بھوݨ پت نامں ۔۔

ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਜੀਆ ਜਗਿ ਜੋਨੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਸਹਾਮੰ ॥masatak lekh jeeaa jag jonee sir sir lekh sahaama(n) ||मसतकि लेखु जीआ जगि जोनी सिरि सिरि लेखु सहामं ॥مستک لےکھ جیِآ جگ جونیِ سرِ سرِ لےکھ سهامں ۔۔

ਕਰਮ ਸੁਕਰਮ ਕਰਾਏ ਆਪੇ ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਮੰ ॥karam sukaram karaae aape aape bhagat dhiraRaama(n) ||करम सुकरम कराए आपे आपे भगति दृड़ामं ॥کرم سُکرم کرااے آپے آپے بھگت درڑامں ۔۔

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਜੂਠਿ ਲਹੈ ਭੈ ਮਾਨੰ ਆਪੇ ਗਿਆਨੁ ਅਗਾਮੰ ॥੫॥man mukh jooTh lahai bhai maana(n) aape giaan agaama(n) ||5||मनि मुखि जूठि लहै भै मानं आपे गिआनु अगामं ॥५॥من مُکھ جُوٹھ لهَے بھَے مانµ آپے گآن اگامں ۔۔۵۔۔