Ang 632 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੩੨)

ਅੰਤਿ ਸੰਗ ਕਾਹੂ ਨਹੀ ਦੀਨਾ ਬਿਰਥਾ ਆਪੁ ਬੰਧਾਇਆ ॥੧॥a(n)t sa(n)g kaahoo nahee dheenaa birathaa aap ba(n)dhaiaa ||1||अंति संग काहू नही दीना बिरथा आपु बंधाइआ ॥१॥اںت سںگ کاهُو نهیِ دیٍنا برتھا آپ بںدھاایا ۔۔۱۔۔

ਨਾ ਹਰਿ ਭਜਿਓ ਨ ਗੁਰ ਜਨੁ ਸੇਵਿਓ ਨਹ ਉਪਜਿਓ ਕਛੁ ਗਿਆਨਾ ॥naa har bhajio na gur jan sevio neh upajio kachh giaanaa ||ना हरि भजिओ न गुर जनु सेविओ नह उपजिओ कछु गिआना ॥نا هر بھجِاو ن گُر جن سےواو نه اُپجاو کچھ گآنا ۔۔

ਘਟ ਹੀ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਤੇਰੈ ਤੈ ਖੋਜਤ ਉਦਿਆਨਾ ॥੨॥ghaT hee maeh nira(n)jan terai tai khojat udhiaanaa ||2||घट ही माहि निरंजनु तेरै तै खोजत उदिआना ॥२॥گھٹ هیِ ماه نرںجن تےرَے تَے کھوجت اُدآنا ۔۔۲۔۔

ਬਹੁਤੁ ਜਨਮ ਭਰਮਤ ਤੈ ਹਾਰਿਓ ਅਸਥਿਰ ਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥bahut janam bharamat tai haario asathir mat nahee paiee ||बहुतु जनम भरमत तै हारिओ असथिर मति नही पाई ॥بهُت جنم بھرمت تَے هاراو استھر مت نهیِ پاای ۔۔

ਮਾਨਸ ਦੇਹ ਪਾਇ ਪਦ ਹਰਿ ਭਜੁ ਨਾਨਕ ਬਾਤ ਬਤਾਈ ॥੩॥੩॥maanas dheh pai padh har bhaj naanak baat bataiee ||3||3||मानस देह पाइ पद हरि भजु नानक बात बताई ॥३॥३॥مانس دےه پاا پد هر بھج نانک بات بتاای ۔۔۳۔۔۳۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥soraTh mahalaa nauvaa ||सोरठि महला ९ ॥سورٹھ مهلا ۹ ۔۔

ਮਨ ਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਨਿ ਬਿਚਾਰੋ ॥man re prabh kee saran bichaaro ||मन रे प्रभ की सरनि बिचारो ॥من رے پربھ کیِ سرن بچارو ۔۔

ਜਿਹ ਸਿਮਰਤ ਗਨਕਾ ਸੀ ਉਧਰੀ ਤਾ ਕੋ ਜਸੁ ਉਰ ਧਾਰੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh simarat ganakaa see udharee taa ko jas ur dhaaro ||1|| rahaau ||जिह सिमरत गनका सी उधरी ता को जसु उर धारो ॥१॥ रहाउ ॥جِه سمرت گنکا سیِ اُدھریِ تا کو جس اُر دھارو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਟਲ ਭਇਓ ਧ੍ਰੂਅ ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰਨਿ ਅਰੁ ਨਿਰਭੈ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ॥aTal bhio dhraooa jaa kai simaran ar nirabhai padh paiaa ||अटल भइओ ध्रूअ जा कै सिमरनि अरु निरभै पदु पाइआ ॥اٹل بھِااو دھر¨ا جا کَے سمرن ار نربھَے پد پاایا ۔۔

ਦੁਖ ਹਰਤਾ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਸੁਆਮੀ ਤੈ ਕਾਹੇ ਬਿਸਰਾਇਆ ॥੧॥dhukh harataa ieh bidh ko suaamee tai kaahe bisaraiaa ||1||दुख हरता इह बिधि को सुआमी तै काहे बिसराइआ ॥१॥دُکھ هرتا اه بدھ کو سُآمیِ تَے کاهے بسراایا ۔۔۱۔۔

ਜਬ ਹੀ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਿਧਿ ਗਜ ਗਰਾਹ ਤੇ ਛੂਟਾ ॥jab hee saran gahee kirapaa nidh gaj garaeh te chhooTaa ||जब ही सरनि गही किरपा निधि गज गराह ते छूटा ॥جب هیِ سرن گهیِ کرپا ندھ گج گراه تے چھُوٹا ۔۔

ਮਹਮਾ ਨਾਮ ਕਹਾ ਲਉ ਬਰਨਉ ਰਾਮ ਕਹਤ ਬੰਧਨ ਤਿਹ ਤੂਟਾ ॥੨॥mahamaa naam kahaa lau baranau raam kahat ba(n)dhan teh tooTaa ||2||महमा नाम कहा लउ बरनउ राम कहत बंधन तिह तूटा ॥२॥مهما نام کها لا برنا رام کهت بںدھن ته تُوٹا ۔۔۲۔۔

ਅਜਾਮਲੁ ਪਾਪੀ ਜਗੁ ਜਾਨੇ ਨਿਮਖ ਮਾਹਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥ajaamal paapee jag jaane nimakh maeh nisataaraa ||अजामलु पापी जगु जाने निमख माहि निसतारा ॥اجامل پاپیِ جگ جانے نمکھ ماه نستارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਹਤ ਚੇਤ ਚਿੰਤਾਮਨਿ ਤੈ ਭੀ ਉਤਰਹਿ ਪਾਰਾ ॥੩॥੪॥naanak kahat chet chi(n)taaman tai bhee utareh paaraa ||3||4||नानक कहत चेत चिंतामनि तै भी उतरहि पारा ॥३॥४॥نانک کهت چےت چںتامن تَے بھیِ اُتره پارا ۔۔۳۔۔۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥soraTh mahalaa nauvaa ||सोरठि महला ९ ॥سورٹھ مهلا ۹ ۔۔

ਪ੍ਰਾਨੀ ਕਉਨੁ ਉਪਾਉ ਕਰੈ ॥praanee kaun upaau karai ||प्रानी कउनु उपाउ करै ॥پرانیِ کان اُپاا کرَے ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਭਗਤਿ ਰਾਮ ਕੀ ਪਾਵੈ ਜਮ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸੁ ਹਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa te bhagat raam kee paavai jam ko traas harai ||1|| rahaau ||जा ते भगति राम की पावै जम को त्रासु हरै ॥१॥ रहाउ ॥جا تے بھگت رام کیِ پاوَے جم کو تراس هرَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਉਨੁ ਕਰਮ ਬਿਦਿਆ ਕਹੁ ਕੈਸੀ ਧਰਮੁ ਕਉਨੁ ਫੁਨਿ ਕਰਈ ॥kaun karam bidhiaa kahu kaisee dharam kaun fun kariee ||कउनु करम बिदिआ कहु कैसी धरमु कउनु फुनि करई ॥کان کرم بدآ کهُ کَےسیِ دھرم کان پھُن کرای ۔۔

ਕਉਨੁ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਜਾ ਕੈ ਸਿਮਰੈ ਭਵ ਸਾਗਰ ਕਉ ਤਰਈ ॥੧॥kaun naam gur jaa kai simarai bhav saagar kau tariee ||1||कउनु नामु गुर जा कै सिमरै भव सागर कउ तरई ॥१॥کان نام گُر جا کَے سمرَے بھو ساگر کا ترای ۔۔۱۔۔

ਕਲ ਮੈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਕਿਰਪਾ ਨਿਧਿ ਜਾਹਿ ਜਪੈ ਗਤਿ ਪਾਵੈ ॥kal mai ek naam kirapaa nidh jaeh japai gat paavai ||कल मै एकु नामु किरपा निधि जाहि जपै गति पावै ॥کل مَے اےک نام کرپا ندھ جاه جپَے گتِ پاوَے ۔۔

ਅਉਰ ਧਰਮ ਤਾ ਕੈ ਸਮ ਨਾਹਨਿ ਇਹ ਬਿਧਿ ਬੇਦੁ ਬਤਾਵੈ ॥੨॥aaur dharam taa kai sam naahan ieh bidh bedh bataavai ||2||अउर धरम ता कै सम नाहनि इह बिधि बेदु बतावै ॥२॥اار دھرم تا کَے سم ناهن اه بدھِ بےد بتاوَے ۔۔۲۔۔

ਸੁਖੁ ਦੁਖੁ ਰਹਤ ਸਦਾ ਨਿਰਲੇਪੀ ਜਾ ਕਉ ਕਹਤ ਗੁਸਾਈ ॥sukh dhukh rahat sadhaa niralepee jaa kau kahat gusaiee ||सुखु दुखु रहत सदा निरलेपी जा कउ कहत गुसाई ॥سُکھ دُکھ رهت سدا نرلےپیِ جا کا کهت گُساای ۔۔

ਸੋ ਤੁਮ ਹੀ ਮਹਿ ਬਸੈ ਨਿਰੰਤਰਿ ਨਾਨਕ ਦਰਪਨਿ ਨਿਆਈ ॥੩॥੫॥so tum hee meh basai nira(n)tar naanak dharapan niaaiee ||3||5||सो तुम ही महि बसै निरंतरि नानक दरपनि निआई ॥३॥५॥سو تُم هیِ مهِ بسَے نرںتر نانک درپن نآای ۔۔۳۔۔۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥soraTh mahalaa nauvaa ||सोरठि महला ९ ॥سورٹھ مهلا ۹ ۔۔

ਮਾਈ ਮੈ ਕਿਹਿ ਬਿਧਿ ਲਖਉ ਗੁਸਾਈ ॥maiee mai keh bidh lakhau gusaiee ||माई मै किहि बिधि लखउ गुसाई ॥ماای مَے کهِ بدھ لکھا گُساای ۔۔

ਮਹਾ ਮੋਹ ਅਗਿਆਨਿ ਤਿਮਰਿ ਮੋ ਮਨੁ ਰਹਿਓ ਉਰਝਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mahaa moh agiaan timar mo man rahio urajhaiee ||1|| rahaau ||महा मोह अगिआनि तिमरि मो मनु रहिओ उरझाई ॥१॥ रहाउ ॥مها موه اگآن تمر مو من رهِاو اُرجھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਗਲ ਜਨਮ ਭਰਮ ਹੀ ਭਰਮ ਖੋਇਓ ਨਹ ਅਸਥਿਰੁ ਮਤਿ ਪਾਈ ॥sagal janam bharam hee bharam khoio neh asathir mat paiee ||सगल जनम भरम ही भरम खोइओ नह असथिरु मति पाई ॥سگل جنم بھرم هیِ بھرم کھوااو نه استھر مت پاای ۔۔

ਬਿਖਿਆਸਕਤ ਰਹਿਓ ਨਿਸ ਬਾਸੁਰ ਨਹ ਛੂਟੀ ਅਧਮਾਈ ॥੧॥bikhiaasakat rahio nis baasur neh chhooTee adhamaiee ||1||बिखिआसकत रहिओ निस बासुर नह छूटी अधमाई ॥१॥بِکھآسکت رهِاو نس باسر نه چھُوٹیِ ادھماای ۔۔۱۔۔

ਸਾਧਸੰਗੁ ਕਬਹੂ ਨਹੀ ਕੀਨਾ ਨਹ ਕੀਰਤਿ ਪ੍ਰਭ ਗਾਈ ॥saadhasa(n)g kabahoo nahee keenaa neh keerat prabh gaiee ||साधसंगु कबहू नही कीना नह कीरति प्रभ गाई ॥سادھسںگ کبهُو نهیِ کیٍنا نه کیِرت پربھ گاای ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਮੈ ਨਾਹਿ ਕੋਊ ਗੁਨੁ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਸਰਨਾਈ ॥੨॥੬॥jan naanak mai naeh kouoo gun raakh leh saranaiee ||2||6||जन नानक मै नाहि कोऊ गुनु राखि लेहु सरनाई ॥२॥६॥جن نانک مَے ناه کواُو گُن راکھ لےهُ سرناای ۔۔۲۔۔۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੯ ॥soraTh mahalaa nauvaa ||सोरठि महला ९ ॥سورٹھ مهلا ۹ ۔۔

ਮਾਈ ਮਨੁ ਮੇਰੋ ਬਸਿ ਨਾਹਿ ॥maiee man mero bas naeh ||माई मनु मेरो बसि नाहि ॥ماای من مےرو بس ناه ۔۔

ਨਿਸ ਬਾਸੁਰ ਬਿਖਿਅਨ ਕਉ ਧਾਵਤ ਕਿਹਿ ਬਿਧਿ ਰੋਕਉ ਤਾਹਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nis baasur bikhian kau dhaavat keh bidh rokau taeh ||1|| rahaau ||निस बासुर बिखिअन कउ धावत किहि बिधि रोकउ ताहि ॥१॥ रहाउ ॥نِس باسر بکھان کا دھاوت کهِ بدھِ روکا تاه ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਿਮ੍ਰਿਤਿ ਕੇ ਮਤ ਸੁਨਿ ਨਿਮਖ ਨ ਹੀਏ ਬਸਾਵੈ ॥bedh puraan simirat ke mat sun nimakh na he'ee basaavai ||बेद पुरान सिमृति के मत सुनि निमख न हीए बसावै ॥بےد پُران سمرت کے مت سُن نمکھ ن هیِاے بساوَے ۔۔

ਪਰ ਧਨ ਪਰ ਦਾਰਾ ਸਿਉ ਰਚਿਓ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਸਿਰਾਵੈ ॥੧॥par dhan par dhaaraa siau rachio birathaa janam siraavai ||1||पर धन पर दारा सिउ रचिओ बिरथा जनमु सिरावै ॥१॥پر دھن پر دارا سا رچاو برتھا جنم سراوَے ۔۔۱۔۔

ਮਦਿ ਮਾਇਆ ਕੈ ਭਇਓ ਬਾਵਰੋ ਸੂਝਤ ਨਹ ਕਛੁ ਗਿਆਨਾ ॥madh maiaa kai bhio baavaro soojhat neh kachh giaanaa ||मदि माइआ कै भइओ बावरो सूझत नह कछु गिआना ॥مد مااآ کَے بھِااو باورو سُوجھت نه کچھ گآنا ۔۔

ਘਟ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਬਸਤ ਨਿਰੰਜਨੁ ਤਾ ਕੋ ਮਰਮੁ ਨ ਜਾਨਾ ॥੨॥ghaT hee bheetar basat nira(n)jan taa ko maram na jaanaa ||2||घट ही भीतरि बसत निरंजनु ता को मरमु न जाना ॥२॥گھٹ هیِ بھیِتر بست نرںجن تا کو مرم ن جانا ۔۔۲۔۔