Ang 622 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੨੨)

ਸੰਤ ਕਾ ਮਾਰਗੁ ਧਰਮ ਕੀ ਪਉੜੀ ਕੋ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਏ ॥sa(n)t kaa maarag dharam kee pauRee ko vaddabhaagee paae ||संत का मारगु धरम की पउड़ी को वडभागी पाए ॥سںت کا مارگ دھرم کیِ پاڑیِ کو وڈبھاگیِ پااے ۔۔

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਨਾਸੇ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥੨॥koT janam ke kilabikh naase har charanee chit laae ||2||कोटि जनम के किलबिख नासे हरि चरणी चितु लाए ॥२॥کوٹ جنم کے کلبکھ ناسے هر چرݨیِ چت لااے ۔۔۲۔۔

ਉਸਤਤਿ ਕਰਹੁ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭ ਅਪਨੇ ਜਿਨਿ ਪੂਰੀ ਕਲ ਰਾਖੀ ॥ausatat karahu sadhaa prabh apane jin pooree kal raakhee ||उसतति करहु सदा प्रभ अपने जिनि पूरी कल राखी ॥اُستت کرهُ سدا پربھ اپنے جن پُوریِ کل راکھیِ ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਭਏ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਚੁ ਸਾਖੀ ॥੩॥jeea ja(n)t sabh bhe pavitraa satigur kee sach saakhee ||3||जीअ जंत सभि भए पवित्रा सतिगुर की सचु साखी ॥३॥جیِا جںت سبھ بھاے پوِترا ستِگر کیِ سچ ساکھیِ ۔۔۳۔۔

ਬਿਘਨ ਬਿਨਾਸਨ ਸਭਿ ਦੁਖ ਨਾਸਨ ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥bighan binaasan sabh dhukh naasan satigur naam dhiraRaiaa ||बिघन बिनासन सभि दुख नासन सतिगुरि नामु दृड़ाइआ ॥بِگھن بناسن سبھ دُکھ ناسن ستِگر نام درڑاایا ۔۔

ਖੋਏ ਪਾਪ ਭਏ ਸਭਿ ਪਾਵਨ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਘਰਿ ਆਇਆ ॥੪॥੩॥੫੩॥khoe paap bhe sabh paavan jan naanak sukh ghar aaiaa ||4||3||53||खोए पाप भए सभि पावन जन नानक सुखि घरि आइआ ॥४॥३॥५३॥کھواے پاپ بھاے سبھ پاون جن نانک سُکھ گھرِ آایا ۔۔۴۔۔۳۔۔۵۳۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਨੀ ਗਹੇਰਾ ॥saahib gunee gaheraa ||साहिबु गुनी गहेरा ॥ساهب گُنیِ گهےرا ۔۔

ਘਰੁ ਲਸਕਰੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ॥ghar lasakar sabh teraa ||घरु लसकरु सभु तेरा ॥گھر لسکر سبھ تےرا ۔۔

ਰਖਵਾਲੇ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲਾ ॥rakhavaale gur gopaalaa ||रखवाले गुर गोपाला ॥رکھوالے گُر گوپالا ۔۔

ਸਭਿ ਜੀਅ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ॥੧॥sabh jeea bhe dhiaalaa ||1||सभि जीअ भए दइआला ॥१॥سبھ جیِا بھاے دایالا ۔۔۱۔۔

ਜਪਿ ਅਨਦਿ ਰਹਉ ਗੁਰ ਚਰਣਾ ॥jap anadh rahau gur charanaa ||जपि अनदि रहउ गुर चरणा ॥جپ اند رها گُر چرݨا ۔۔

ਭਉ ਕਤਹਿ ਨਹੀ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥bhau kateh nahee prabh saranaa || rahaau ||भउ कतहि नही प्रभ सरणा ॥ रहाउ ॥بھا کته نهیِ پربھ سرݨا ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੇਰਿਆ ਦਾਸਾ ਰਿਦੈ ਮੁਰਾਰੀ ॥teriaa dhaasaa ridhai muraaree ||तेरिआ दासा रिदै मुरारी ॥تےرآ داسا ردَے مُراریِ ۔۔

ਪ੍ਰਭਿ ਅਬਿਚਲ ਨੀਵ ਉਸਾਰੀ ॥prabh abichal neev usaaree ||प्रभि अबिचल नीव उसारी ॥پربھ ابچل نیِو اُساریِ ۔۔

ਬਲੁ ਧਨੁ ਤਕੀਆ ਤੇਰਾ ॥bal dhan takeeaa teraa ||बलु धनु तकीआ तेरा ॥بل دھن تکیِآ تےرا ۔۔

ਤੂ ਭਾਰੋ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ॥੨॥too bhaaro Thaakur meraa ||2||तू भारो ठाकुरु मेरा ॥२॥تُو بھارو ٹھاکر مےرا ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਸਾਧਸੰਗੁ ਪਾਇਆ ॥jin jin saadhasa(n)g paiaa ||जिनि जिनि साधसंगु पाइआ ॥جٍن جن سادھسںگ پاایا ۔۔

ਸੋ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਤਰਾਇਆ ॥so prabh aap taraiaa ||सो प्रभि आपि तराइआ ॥سو پربھ آپ تراایا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮ ਰਸੁ ਦੀਆ ॥kar kirapaa naam ras dheeaa ||करि किरपा नाम रसु दीआ ॥کر کرپا نام رس دیِآ ۔۔

ਕੁਸਲ ਖੇਮ ਸਭ ਥੀਆ ॥੩॥kusal khem sabh theeaa ||3||कुसल खेम सभ थीआ ॥३॥کُسل کھےم سبھ تھیِآ ۔۔۳۔۔

ਹੋਏ ਪ੍ਰਭੂ ਸਹਾਈ ॥hoe prabhoo sahaiee ||होए प्रभू सहाई ॥هواے پربھُو سهاای ۔۔

ਸਭ ਉਠਿ ਲਾਗੀ ਪਾਈ ॥sabh uTh laagee paiee ||सभ उठि लागी पाई ॥سبھ اُٹھ لاگیِ پاای ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ॥saas saas prabh dhiaaieeaai ||सासि सासि प्रभु धिआईऐ ॥ساس ساس پربھ دھآایاَے ۔۔

ਹਰਿ ਮੰਗਲੁ ਨਾਨਕ ਗਾਈਐ ॥੪॥੪॥੫੪॥har ma(n)gal naanak gaieeaai ||4||4||54||हरि मंगलु नानक गाईऐ ॥४॥४॥५४॥هر مںگل نانک گاایاَے ۔۔۴۔۔۴۔۔۵۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦਾ ॥sookh sahaj aana(n)dhaa ||सूख सहज आनंदा ॥سُوکھ سهج آنµدا ۔۔

ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਓ ਮਨਿ ਭਾਵੰਦਾ ॥prabh milio man bhaava(n)dhaa ||प्रभु मिलिओ मनि भावंदा ॥پربھ ملاو منِ بھاوںدا ۔۔

ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥poorai gur kirapaa dhaaree ||पूरै गुरि किरपा धारी ॥پُورَے گُر کرپا دھاریِ ۔۔

ਤਾ ਗਤਿ ਭਈ ਹਮਾਰੀ ॥੧॥taa gat bhiee hamaaree ||1||ता गति भई हमारी ॥१॥تا گت بھای هماریِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੀ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਮਨੁ ਲੀਨਾ ॥har kee prem bhagat man leenaa ||हरि की प्रेम भगति मनु लीना ॥هر کیِ پرےم بھگت من لیٍنا ۔۔

ਨਿਤ ਬਾਜੇ ਅਨਹਤ ਬੀਨਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥nit baaje anahat beenaa || rahaau ||नित बाजे अनहत बीना ॥ रहाउ ॥نِت باجے انهت بیٍنا ۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਚਰਣ ਕੀ ਓਟ ਸਤਾਣੀ ॥har charan kee oT sataanee ||हरि चरण की ओट सताणी ॥هر چرݨ کیِ اوٹ ستاݨیِ ۔۔

ਸਭ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਲੋਕਾਣੀ ॥sabh chookee kaan lokaanee ||सभ चूकी काणि लोकाणी ॥سبھ چُوکیِ کاݨ لوکاݨیِ ۔۔

ਜਗਜੀਵਨੁ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥jagajeevan dhaataa paiaa ||जगजीवनु दाता पाइआ ॥جگجیِون داتا پاایا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥੨॥har rasak rasak gun gaiaa ||2||हरि रसकि रसकि गुण गाइआ ॥२॥هر رسک رسک گُݨ گاایا ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕਾਟਿਆ ਜਮ ਕਾ ਫਾਸਾ ॥prabh kaaTiaa jam kaa faasaa ||प्रभ काटिआ जम का फासा ॥پربھ کاٹآ جم کا پھاسا ۔۔

ਮਨ ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸਾ ॥man pooran hoiee aasaa ||मन पूरन होई आसा ॥من پُورن هوای آسا ۔۔

ਜਹ ਪੇਖਾ ਤਹ ਸੋਈ ॥jeh pekhaa teh soiee ||जह पेखा तह सोई ॥جه پےکھا ته سوای ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੩॥har prabh bin avar na koiee ||3||हरि प्रभ बिनु अवरु न कोई ॥३॥هر پربھ بن اور ن کوای ۔۔۳۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਰਾਖੇ ॥kar kirapaa prabh raakhe ||करि किरपा प्रभि राखे ॥کر کرپا پربھ راکھے ۔۔

ਸਭਿ ਜਨਮ ਜਨਮ ਦੁਖ ਲਾਥੇ ॥sabh janam janam dhukh laathe ||सभि जनम जनम दुख लाथे ॥سبھ جنم جنم دُکھ لاتھے ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ॥nirabhau naam dhiaaiaa ||निरभउ नामु धिआइआ ॥نِربھا نام دھآایا ۔۔

ਅਟਲ ਸੁਖੁ ਨਾਨਕ ਪਾਇਆ ॥੪॥੫॥੫੫॥aTal sukh naanak paiaa ||4||5||55||अटल सुखु नानक पाइआ ॥४॥५॥५५॥اٹل سُکھ نانک پاایا ۔۔۴۔۔۵۔۔۵۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਠਾਢਿ ਪਾਈ ਕਰਤਾਰੇ ॥Thaadd paiee karataare ||ठाढि पाई करतारे ॥ٹھاڈھ پاای کرتارے ۔۔

ਤਾਪੁ ਛੋਡਿ ਗਇਆ ਪਰਵਾਰੇ ॥taap chhodd giaa paravaare ||तापु छोडि गइआ परवारे ॥تاپ چھوڈ گایا پروارے ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹੈ ਰਾਖੀ ॥gur poorai hai raakhee ||गुरि पूरै है राखी ॥گُر پُورَے هَے راکھیِ ۔۔

ਸਰਣਿ ਸਚੇ ਕੀ ਤਾਕੀ ॥੧॥saran sache kee taakee ||1||सरणि सचे की ताकी ॥१॥سرݨ سچے کیِ تاکیِ ۔۔۱۔۔

ਪਰਮੇਸਰੁ ਆਪਿ ਹੋਆ ਰਖਵਾਲਾ ॥paramesar aap hoaa rakhavaalaa ||परमेसरु आपि होआ रखवाला ॥پرمےسر آپ هوآ رکھوالا ۔۔

ਸਾਂਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਖਿਨ ਮਹਿ ਉਪਜੇ ਮਨੁ ਹੋਆ ਸਦਾ ਸੁਖਾਲਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥saa(n)t sahaj sukh khin meh upaje man hoaa sadhaa sukhaalaa || rahaau ||साँति सहज सुख खिन महि उपजे मनु होआ सदा सुखाला ॥ रहाउ ॥ساںت سهج سُکھ کھن مهِ اُپجے من هوآ سدا سُکھالا ۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਦਾਰੂ ॥har har naam dheeo dhaaroo ||हरि हरि नामु दीओ दारू ॥هر هرِ نام دیِاو دارُو ۔۔

ਤਿਨਿ ਸਗਲਾ ਰੋਗੁ ਬਿਦਾਰੂ ॥tin sagalaa rog bidhaaroo ||तिनि सगला रोगु बिदारू ॥تٍن سگلا روگ بدارُو ۔۔

ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥apanee kirapaa dhaaree ||अपणी किरपा धारी ॥اپݨیِ کرپا دھاریِ ۔۔

ਤਿਨਿ ਸਗਲੀ ਬਾਤ ਸਵਾਰੀ ॥੨॥tin sagalee baat savaaree ||2||तिनि सगली बात सवारी ॥२॥تٍن سگلیِ بات سواریِ ۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭਿ ਅਪਨਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥prabh apanaa biradh samaariaa ||प्रभि अपना बिरदु समारिआ ॥پربھ اپنا برد سمارآ ۔۔

ਹਮਰਾ ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥hamaraa gun avagun na beechaariaa ||हमरा गुणु अवगुणु न बीचारिआ ॥همرا گُݨ اوگݨ ن بیِچارآ ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਭਇਓ ਸਾਖੀ ॥gur kaa sabadh bhio saakhee ||गुर का सबदु भइओ साखी ॥گُر کا سبد بھِااو ساکھیِ ۔۔