Ang 620 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੨੦)

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਦੁਰਤੁ ਗਵਾਇਆ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪੇ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੁ ਉਬਾਰਿਆ ॥dhurat gavaiaa har prabh aape sabh sa(n)saar ubaariaa ||दुरतु गवाइआ हरि प्रभि आपे सभु संसारु उबारिआ ॥دُرت گواایا هر پربھ آپے سبھ سںسار اُبارآ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮਿ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਅਪਣਾ ਬਿਰਦੁ ਸਮਾਰਿਆ ॥੧॥paarabraham prabh kirapaa dhaaree apanaa biradh samaariaa ||1||पारब्रहमि प्रभि किरपा धारी अपणा बिरदु समारिआ ॥१॥پاربرهم پربھ کرپا دھاریِ اپݨا برد سمارآ ۔۔۱۔۔

ਹੋਈ ਰਾਜੇ ਰਾਮ ਕੀ ਰਖਵਾਲੀ ॥hoiee raaje raam kee rakhavaalee ||होई राजे राम की रखवाली ॥هوای راجے رام کیِ رکھوالیِ ۔۔

ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨਦ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਮਨੁ ਤਨੁ ਦੇਹ ਸੁਖਾਲੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥sookh sahaj aanadh gun gaavahu man tan dheh sukhaalee || rahaau ||सूख सहज आनद गुण गावहु मनु तनु देह सुखाली ॥ रहाउ ॥سُوکھ سهج آند گُݨ گاوهُ من تن دےه سُکھالیِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਮੋਹਿ ਤਿਸ ਕਾ ਭਰਵਾਸਾ ॥patit udhaaran satigur meraa moh tis kaa bharavaasaa ||पतित उधारणु सतिगुरु मेरा मोहि तिस का भरवासा ॥پتت اُدھارݨ ستِگر مےرا موه تس کا بھرواسا ۔۔

ਬਖਸਿ ਲਏ ਸਭਿ ਸਚੈ ਸਾਹਿਬਿ ਸੁਣਿ ਨਾਨਕ ਕੀ ਅਰਦਾਸਾ ॥੨॥੧੭॥੪੫॥bakhas le sabh sachai saahib sun naanak kee aradhaasaa ||2||17||45||बखसि लए सभि सचै साहिबि सुणि नानक की अरदासा ॥२॥१७॥४५॥بکھس لاے سبھ سچَے ساهبِ سُݨ نانک کیِ ارداسا ۔۔۲۔۔۱۷۔۔۴۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਬਖਸਿਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸਰਿ ਸਗਲੇ ਰੋਗ ਬਿਦਾਰੇ ॥bakhasiaa paarabraham paramesar sagale rog bidhaare ||बखसिआ पारब्रहम परमेसरि सगले रोग बिदारे ॥بکھسآ پاربرهم پرمےسر سگلے روگ بدارے ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਸਰਣੀ ਉਬਰੇ ਕਾਰਜ ਸਗਲ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥gur poore kee saranee ubare kaaraj sagal savaare ||1||गुर पूरे की सरणी उबरे कारज सगल सवारे ॥१॥گُر پُورے کیِ سرݨیِ اُبرے کارج سگل سوارے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜਨਿ ਸਿਮਰਿਆ ਨਾਮ ਅਧਾਰਿ ॥har jan simariaa naam adhaar ||हरि जनि सिमरिआ नाम अधारि ॥هر جنِ سمرآ نام ادھار ۔۔

ਤਾਪੁ ਉਤਾਰਿਆ ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥taap utaariaa satigur poorai apanee kirapaa dhaar || rahaau ||तापु उतारिआ सतिगुरि पूरै अपणी किरपा धारि ॥ रहाउ ॥تاپ اُتارآ ستگر پُورَے اپݨیِ کرپا دھار ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦ ਕਰਹ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਹਰਿ ਗੋਵਿਦੁ ਗੁਰਿ ਰਾਖਿਆ ॥sadhaa ana(n)dh kareh mere piaare har govidh gur raakhiaa ||सदा अनंद करह मेरे पिआरे हरि गोविदु गुरि राखिआ ॥سدا انµد کره مےرے پآرے هر گوود گُر راکھآ ۔۔

ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕੀ ਸਾਚੁ ਸਬਦੁ ਸਤਿ ਭਾਖਿਆ ॥੨॥੧੮॥੪੬॥vaddee vaddiaaiee naanak karate kee saach sabadh sat bhaakhiaa ||2||18||46||वडी वडिआई नानक करते की साचु सबदु सति भाखिआ ॥२॥१८॥४६॥وڈیِ وڈآای نانک کرتے کیِ ساچ سبد ستِ بھاکھآ ۔۔۲۔۔۱۸۔۔۴۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੇ ਤਿਤੁ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰਿ ॥bhe kirapaal suaamee mere tit saachai dharabaar ||भए कृपाल सुआमी मेरे तितु साचै दरबारि ॥بھاے ک®پال سُآمیِ مےرے تت ساچَے دربار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤਾਪੁ ਗਵਾਇਆ ਭਾਈ ਠਾਂਢਿ ਪਈ ਸੰਸਾਰਿ ॥satigur taap gavaiaa bhaiee Thaa(n)dd piee sa(n)saar ||सतिगुरि तापु गवाइआ भाई ठाँढि पई संसारि ॥ستگر تاپ گواایا بھاای ٹھاںڈھ پای سںسار ۔۔

ਅਪਣੇ ਜੀਅ ਜੰਤ ਆਪੇ ਰਾਖੇ ਜਮਹਿ ਕੀਓ ਹਟਤਾਰਿ ॥੧॥apane jeea ja(n)t aape raakhe jameh keeo haTataar ||1||अपणे जीअ जंत आपे राखे जमहि कीओ हटतारि ॥१॥اپݨے جیِا جںت آپے راکھے جمه کیِاو هٹتار ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਰਿਦੈ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥har ke charan ridhai ur dhaar ||हरि के चरण रिदै उरि धारि ॥هر کے چرݨ ردَے اُر دھار ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰੀਐ ਭਾਈ ਦੁਖ ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟਣਹਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sadhaa sadhaa prabh simareeaai bhaiee dhukh kilabikh kaaTanahaar ||1|| rahaau ||सदा सदा प्रभु सिमरीऐ भाई दुख किलबिख काटणहारु ॥१॥ रहाउ ॥سدا سدا پربھ سمریِاَے بھاای دُکھ کلبکھ کاٹݨهار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਸਰਣੀ ਊਬਰੈ ਭਾਈ ਜਿਨਿ ਰਚਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥tis kee saranee uoobarai bhaiee jin rachiaa sabh koi ||तिस की सरणी ऊबरै भाई जिनि रचिआ सभु कोइ ॥تِس کیِ سرݨیِ اُوبرَے بھاای جن رچِآ سبھ کوا ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਸੋ ਭਾਈ ਸਚੈ ਸਚੀ ਸੋਇ ॥karan kaaran samarath so bhaiee sachai sachee soi ||करण कारण समरथु सो भाई सचै सची सोइ ॥کرݨ کارݨ سمرتھ سو بھاای سچَے سچیِ سوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਈਐ ਭਾਈ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਹੋਇ ॥੨॥੧੯॥੪੭॥naanak prabhoo dhiaaieeaai bhaiee man tan seetal hoi ||2||19||47||नानक प्रभू धिआईऐ भाई मनु तनु सीतलु होइ ॥२॥१९॥४७॥نانک پربھُو دھآایاَے بھاای من تن سیِتل هوا ۔۔۲۔۔۱۹۔۔۴۷۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸੰਤਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥sa(n)tahu har har naam dhiaaiee ||संतहु हरि हरि नामु धिआई ॥سںتهُ هر هرِ نام دھآای ۔۔

ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਪ੍ਰਭੁ ਵਿਸਰਉ ਨਾਹੀ ਮਨ ਚਿੰਦਿਅੜਾ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukh saagar prabh visarau naahee man chi(n)dhiaRaa fal paiee ||1|| rahaau ||सुख सागर प्रभु विसरउ नाही मन चिंदिअड़ा फलु पाई ॥१॥ रहाउ ॥سُکھ ساگر پربھ وسرا ناهیِ من چںداڑا پھل پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਤਾਪੁ ਗਵਾਇਆ ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥satigur poorai taap gavaiaa apanee kirapaa dhaaree ||सतिगुरि पूरै तापु गवाइआ अपणी किरपा धारी ॥ستگر پُورَے تاپ گواایا اپݨیِ کرپا دھاریِ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪ੍ਰਭ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਦੁਖੁ ਮਿਟਿਆ ਸਭ ਪਰਵਾਰੀ ॥੧॥paarabraham prabh bhe dhiaalaa dhukh miTiaa sabh paravaaree ||1||पारब्रहम प्रभ भए दइआला दुखु मिटिआ सभ परवारी ॥१॥پاربرهم پربھ بھاے دایالا دُکھ مٹآ سبھ پرواریِ ۔۔۱۔۔

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਮੰਗਲ ਰਸ ਰੂਪਾ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੋ ॥sarab nidhaan ma(n)gal ras roopaa har kaa naam adhaaro ||सरब निधान मंगल रस रूपा हरि का नामु अधारो ॥سرب ندھان مںگل رس رُوپا هر کا نام ادھارو ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਤਿ ਰਾਖੀ ਪਰਮੇਸਰਿ ਉਧਰਿਆ ਸਭੁ ਸੰਸਾਰੋ ॥੨॥੨੦॥੪੮॥naanak pat raakhee paramesar udhariaa sabh sa(n)saaro ||2||20||48||नानक पति राखी परमेसरि उधरिआ सभु संसारो ॥२॥२०॥४८॥نانک پت راکھیِ پرمےسر اُدھرآ سبھ سںسارو ۔۔۲۔۔۲۰۔۔۴۸۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਰਖਵਾਲਾ ਹੋਆ ॥meraa satigur rakhavaalaa hoaa ||मेरा सतिगुरु रखवाला होआ ॥مےرا ستگر رکھوالا هوآ ۔۔

ਧਾਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਭ ਹਾਥ ਦੇ ਰਾਖਿਆ ਹਰਿ ਗੋਵਿਦੁ ਨਵਾ ਨਿਰੋਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhaar kirapaa prabh haath dhe raakhiaa har govidh navaa niroaa ||1|| rahaau ||धारि कृपा प्रभ हाथ दे राखिआ हरि गोविदु नवा निरोआ ॥१॥ रहाउ ॥دھار ک®پا پربھ هاتھ دے راکھآ هر گوود نوا نروآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਾਪੁ ਗਇਆ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਟਾਇਆ ਜਨ ਕੀ ਲਾਜ ਰਖਾਈ ॥taap giaa prabh aap miTaiaa jan kee laaj rakhaiee ||तापु गइआ प्रभि आपि मिटाइआ जन की लाज रखाई ॥تاپ گایا پربھ آپ مٹاایا جن کیِ لاج رکھاای ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਤੇ ਸਭ ਫਲ ਪਾਏ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿ ਜਾਂਈ ॥੧॥saadhasa(n)gat te sabh fal paae satigur kai bal jaa(n)iee ||1||साधसंगति ते सभ फल पाए सतिगुर कै बलि जाँई ॥१॥سادھسںگت تے سبھ پھل پااے ستگر کَے بلِ جاںای ۔۔۱۔۔

ਹਲਤੁ ਪਲਤੁ ਪ੍ਰਭ ਦੋਵੈ ਸਵਾਰੇ ਹਮਰਾ ਗੁਣੁ ਅਵਗੁਣੁ ਨ ਬੀਚਾਰਿਆ ॥halat palat prabh dhovai savaare hamaraa gun avagun na beechaariaa ||हलतु पलतु प्रभ दोवै सवारे हमरा गुणु अवगुणु न बीचारिआ ॥هلت پلت پربھ دووَے سوارے همرا گُݨ اوگݨ ن بیِچارآ ۔۔