Ang 619 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੯)

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਪਿ ਸਦਾ ਨਿਹਾਲ ॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham jap sadhaa nihaal || rahaau ||पारब्रहमु जपि सदा निहाल ॥ रहाउ ॥پاربرهم جپ سدا نهال ۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਜਤ ਕਤ ਪੇਖਉ ਸੋਈ ॥a(n)tar baahar thaan thana(n)tar jat kat pekhau soiee ||अंतरि बाहरि थान थनंतरि जत कत पेखउ सोई ॥اںتر باهر تھان تھنµتر جت کت پےکھا سوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਪਾਇਓ ਵਡਭਾਗੀ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੨॥੧੧॥੩੯॥naanak gur paio vaddabhaagee tis jevadd avar na koiee ||2||11||39||नानक गुरु पाइओ वडभागी तिसु जेवडु अवरु न कोई ॥२॥११॥३९॥نانک گُر پاااو وڈبھاگیِ تس جےوڈ اور ن کوای ۔۔۲۔۔۱۱۔۔۳۹۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸੂਖ ਮੰਗਲ ਕਲਿਆਣ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਚਰਣ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥sookh ma(n)gal kaliaan sahaj dhun prabh ke charan nihaariaa ||सूख मंगल कलिआण सहज धुनि प्रभ के चरण निहारिआ ॥سُوکھ مںگل کلآݨ سهج دھُن پربھ کے چرݨ نهارآ ۔۔

ਰਾਖਨਹਾਰੈ ਰਾਖਿਓ ਬਾਰਿਕੁ ਸਤਿਗੁਰਿ ਤਾਪੁ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧॥raakhanahaarai raakhio baarik satigur taap utaariaa ||1||राखनहारै राखिओ बारिकु सतिगुरि तापु उतारिआ ॥१॥راکھنهارَے راکھاو بارک ستگر تاپ اُتارآ ۔۔۱۔۔

ਉਬਰੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥aubare satigur kee saranaiee ||उबरे सतिगुर की सरणाई ॥اُبرے ستگر کیِ سرݨاای ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਸੇਵ ਨ ਬਿਰਥੀ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥jaa kee sev na birathee jaiee || rahaau ||जा की सेव न बिरथी जाई ॥ रहाउ ॥جا کیِ سےو ن برتھیِ جاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਘਰ ਮਹਿ ਸੂਖ ਬਾਹਰਿ ਫੁਨਿ ਸੂਖਾ ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ॥ghar meh sookh baahar fun sookhaa prabh apune bhe dhiaalaa ||घर महि सूख बाहरि फुनि सूखा प्रभ अपुने भए दइआला ॥گھر مهِ سُوکھ باهر پھُن سُوکھا پربھ اپنے بھاے دایالا ۔۔

ਨਾਨਕ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਊ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਆ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥੨॥੧੨॥੪੦॥naanak bighan na laagai kouoo meraa prabh hoaa kirapaalaa ||2||12||40||नानक बिघनु न लागै कोऊ मेरा प्रभु होआ किरपाला ॥२॥१२॥४०॥نانک بگھن ن لاگَے کواُو مےرا پربھ هوآ کرپالا ۔۔۲۔۔۱۲۔۔۴۰۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਭਇਆ ਮਨਿ ਉਦਮੁ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਜਸੁ ਗਾਈ ॥saadhoo sa(n)g bhiaa man udham naam ratan jas gaiee ||साधू संगि भइआ मनि उदमु नामु रतनु जसु गाई ॥سادھُو سںگ بھایا من اُدم نام رتن جس گاای ۔۔

ਮਿਟਿ ਗਈ ਚਿੰਤਾ ਸਿਮਰਿ ਅਨੰਤਾ ਸਾਗਰੁ ਤਰਿਆ ਭਾਈ ॥੧॥miT giee chi(n)taa simar ana(n)taa saagar tariaa bhaiee ||1||मिटि गई चिंता सिमरि अनंता सागरु तरिआ भाई ॥१॥مِٹ گای چںتا سمر انµتا ساگر ترآ بھاای ۔۔۱۔۔

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਣ ਵਸਾਈ ॥hiradhai har ke charan vasaiee ||हिरदै हरि के चरण वसाई ॥هِردَے هر کے چرݨ وساای ۔۔

ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੀ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ਮਿਟਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥sukh paiaa sahaj dhun upajee rogaa ghaan miTaiee || rahaau ||सुखु पाइआ सहज धुनि उपजी रोगा घाणि मिटाई ॥ रहाउ ॥سُکھ پاایا سهج دھُن اُپجیِ روگا گھاݨ مٹاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਕਿਆ ਗੁਣ ਤੇਰੇ ਆਖਿ ਵਖਾਣਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥kiaa gun tere aakh vakhaanaa keemat kahan na jaiee ||किआ गुण तेरे आखि वखाणा कीमति कहणु न जाई ॥کِآ گُݨ تےرے آکھ وکھاݨا کیِمت کهݨ ن جاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਗਤ ਭਏ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਪੁਨਾ ਪ੍ਰਭੁ ਭਇਆ ਸਹਾਈ ॥੨॥੧੩॥੪੧॥naanak bhagat bhe abinaasee apunaa prabh bhiaa sahaiee ||2||13||41||नानक भगत भए अबिनासी अपुना प्रभु भइआ सहाई ॥२॥१३॥४१॥نانک بھگت بھاے ابناسیِ اپنا پربھ بھایا سهاای ۔۔۲۔۔۱۳۔۔۴۱۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि म: ५ ॥سورٹھ مÚ ۵ ۔۔

ਗਏ ਕਲੇਸ ਰੋਗ ਸਭਿ ਨਾਸੇ ਪ੍ਰਭਿ ਅਪੁਨੈ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ॥ge kales rog sabh naase prabh apunai kirapaa dhaaree ||गए कलेस रोग सभि नासे प्रभि अपुनै किरपा धारी ॥گاے کلےس روگ سبھ ناسے پربھ اپنَے کرپا دھاریِ ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਆਰਾਧਹੁ ਸੁਆਮੀ ਪੂਰਨ ਘਾਲ ਹਮਾਰੀ ॥੧॥aaTh pahar aaraadhahu suaamee pooran ghaal hamaaree ||1||आठ पहर आराधहु सुआमी पूरन घाल हमारी ॥१॥آٹھ پهر آرادھهُ سُآمیِ پُورن گھال هماریِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੂ ਸੁਖ ਸੰਪਤਿ ਰਾਸਿ ॥har jeeau too sukh sa(n)pat raas ||हरि जीउ तू सुख संपति रासि ॥هر جیِا تُو سُکھ سمپت راس ۔۔

ਰਾਖਿ ਲੈਹੁ ਭਾਈ ਮੇਰੇ ਕਉ ਪ੍ਰਭ ਆਗੈ ਅਰਦਾਸਿ ॥ ਰਹਾਉ ॥raakh laih bhaiee mere kau prabh aagai aradhaas || rahaau ||राखि लैहु भाई मेरे कउ प्रभ आगै अरदासि ॥ रहाउ ॥راکھ لَےهُ بھاای مےرے کا پربھ آگَے ارداس ۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਮਾਗਉ ਸੋਈ ਸੋਈ ਪਾਵਉ ਅਪਨੇ ਖਸਮ ਭਰੋਸਾ ॥jo maagau soiee soiee paavau apane khasam bharosaa ||जो मागउ सोई सोई पावउ अपने खसम भरोसा ॥جو ماگا سوای سوای پاوا اپنے کھسم بھروسا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਮਿਟਿਓ ਸਗਲ ਅੰਦੇਸਾ ॥੨॥੧੪॥੪੨॥kahu naanak gur pooraa bheTio miTio sagal a(n)dhesaa ||2||14||42||कहु नानक गुरु पूरा भेटिओ मिटिओ सगल अंदेसा ॥२॥१४॥४२॥کهُ نانک گُر پُورا بھےٹاو مٹاو سگل اںدےسا ۔۔۲۔۔۱۴۔۔۴۲۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਗੁਰੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਅਪਨਾ ਸਗਲਾ ਦੂਖੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥simar simar gur satigur apanaa sagalaa dhookh miTaiaa ||सिमरि सिमरि गुरु सतिगुरु अपना सगला दूखु मिटाइआ ॥سِمر سمر گُر ستگر اپنا سگلا دُوکھ مٹاایا ۔۔

ਤਾਪ ਰੋਗ ਗਏ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨ ਇਛੇ ਫਲ ਪਾਇਆ ॥੧॥taap rog ge gur bachanee man ichhe fal paiaa ||1||ताप रोग गए गुर बचनी मन इछे फल पाइआ ॥१॥تاپ روگ گاے گُر بچنیِ من اچھے پھل پاایا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥meraa gur pooraa sukhadhaataa ||मेरा गुरु पूरा सुखदाता ॥مےرا گُر پُورا سُکھداتا ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਸੁਆਮੀ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥karan kaaran samarath suaamee pooran purakh bidhaataa || rahaau ||करण कारण समरथ सुआमी पूरन पुरखु बिधाता ॥ रहाउ ॥کرݨ کارݨ سمرتھ سُآمیِ پُورن پُرکھ بدھاتا ۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨੰਦ ਬਿਨੋਦ ਮੰਗਲ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ॥ana(n)dh binodh ma(n)gal gun gaavahu gur naanak bhe dhiaalaa ||अनंद बिनोद मंगल गुण गावहु गुर नानक भए दइआला ॥انµد بنود مںگل گُݨ گاوهُ گُر نانک بھاے دایالا ۔۔

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰ ਭਏ ਜਗ ਭੀਤਰਿ ਹੋਆ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਰਖਵਾਲਾ ॥੨॥੧੫॥੪੩॥jai jai kaar bhe jag bheetar hoaa paarabraham rakhavaalaa ||2||15||43||जै जै कार भए जग भीतरि होआ पारब्रहमु रखवाला ॥२॥१५॥४३॥جَے جَے کار بھاے جگ بھیِتر هوآ پاربرهم رکھوالا ۔۔۲۔۔۱۵۔۔۴۳۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਹਮਰੀ ਗਣਤ ਨ ਗਣੀਆ ਕਾਈ ਅਪਣਾ ਬਿਰਦੁ ਪਛਾਣਿ ॥hamaree ganat na ganeeaa kaiee apanaa biradh pachhaan ||हमरी गणत न गणीआ काई अपणा बिरदु पछाणि ॥همریِ گݨت ن گݨیِآ کاای اپݨا برد پچھاݨ ۔۔

ਹਾਥ ਦੇਇ ਰਾਖੇ ਕਰਿ ਅਪੁਨੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਰੰਗੁ ਮਾਣਿ ॥੧॥haath dhei raakhe kar apune sadhaa sadhaa ra(n)g maan ||1||हाथ देइ राखे करि अपुने सदा सदा रंगु माणि ॥१॥هاتھ دےا راکھے کر اپنے سدا سدا رںگ ماݨ ۔۔۱۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਦ ਮਿਹਰਵਾਣ ॥saachaa saahib sadh miharavaan ||साचा साहिबु सद मिहरवाण ॥ساچا ساهب سد مهرواݨ ۔۔

ਬੰਧੁ ਪਾਇਆ ਮੇਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹੋਈ ਸਰਬ ਕਲਿਆਣ ॥ ਰਹਾਉ ॥ba(n)dh paiaa merai satigur poorai hoiee sarab kaliaan || rahaau ||बंधु पाइआ मेरै सतिगुरि पूरै होई सरब कलिआण ॥ रहाउ ॥بںدھ پاایا مےرَے ستگر پُورَے هوای سرب کلِآݨ ۔۔ رهاا ۔۔

ਜੀਉ ਪਾਇ ਪਿੰਡੁ ਜਿਨਿ ਸਾਜਿਆ ਦਿਤਾ ਪੈਨਣੁ ਖਾਣੁ ॥jeeau pai pi(n)dd jin saajiaa dhitaa painan khaan ||जीउ पाइ पिंडु जिनि साजिआ दिता पैनणु खाणु ॥جیِا پاا پںڈ جن ساجآ دتا پَےنݨ کھاݨ ۔۔

ਅਪਣੇ ਦਾਸ ਕੀ ਆਪਿ ਪੈਜ ਰਾਖੀ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੨॥੧੬॥੪੪॥apane dhaas kee aap paij raakhee naanak sadh kurabaan ||2||16||44||अपणे दास की आपि पैज राखी नानक सद कुरबाणु ॥२॥१६॥४४॥اپݨے داس کیِ آپ پَےج راکھیِ نانک سد کُرباݨ ۔۔۲۔۔۱۶۔۔۴۴۔۔