Ang 616 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੬)

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਅਪੁਨੋ ਕਰਿ ਲੀਨਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥੨॥kar kirapaa apuno kar leenaa man vasiaa abinaasee ||2||करि किरपा अपुनो करि लीना मनि वसिआ अबिनासी ॥२॥کر کرپا اپنو کرِ لیٍنا منِ وسِآ ابٍناسیِ ۔۔۲۔۔

ਤਾ ਕਉ ਬਿਘਨੁ ਨ ਕੋਊ ਲਾਗੈ ਜੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਅਪੁਨੈ ਰਾਖੇ ॥taa kau bighan na kouoo laagai jo satigur apunai raakhe ||ता कउ बिघनु न कोऊ लागै जो सतिगुरि अपुनै राखे ॥تا کا بگھن ن کواُو لاگَے جو ستگر اپنَے راکھے ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਬਸੇ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੇ ॥੩॥charan kamal base ridh a(n)tar a(n)mirat har ras chaakhe ||3||चरन कमल बसे रिद अंतरि अंमृत हरि रसु चाखे ॥३॥چرن کمل بسے رد اںتر اںمرت هر رس چاکھے ۔۔۳۔۔

ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਸੇਵਕ ਪ੍ਰਭ ਅਪੁਨੇ ਜਿਨਿ ਮਨ ਕੀ ਇਛ ਪੁਜਾਈ ॥kar sevaa sevak prabh apune jin man kee ichh pujaiee ||करि सेवा सेवक प्रभ अपुने जिनि मन की इछ पुजाई ॥کر سےوا سےوک پربھ اپنے جنِ من کیِ اچھ پُجاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤਾ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੈ ਜਿਨਿ ਪੂਰਨ ਪੈਜ ਰਖਾਈ ॥੪॥੧੪॥੨੫॥naanak dhaas taa kai balihaarai jin pooran paij rakhaiee ||4||14||25||नानक दास ता कै बलिहारै जिनि पूरन पैज रखाई ॥४॥१४॥२५॥نانک داس تا کَے بلهارَے جنِ پُورن پَےج رکھاای ۔۔۴۔۔۱۴۔۔۲۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਮਗਨੁ ਅੰਧਿਆਰੈ ਦੇਵਨਹਾਰੁ ਨ ਜਾਨੈ ॥maiaa moh magan a(n)dhiaarai dhevanahaar na jaanai ||माइआ मोह मगनु अंधिआरै देवनहारु न जानै ॥مااآ موه مگن اںدھآرَے دےونهار ن جانَے ۔۔

ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਾਜਿ ਜਿਨਿ ਰਚਿਆ ਬਲੁ ਅਪੁਨੋ ਕਰਿ ਮਾਨੈ ॥੧॥jeeau pi(n)dd saaj jin rachiaa bal apuno kar maanai ||1||जीउ पिंडु साजि जिनि रचिआ बलु अपुनो करि मानै ॥१॥جیِا پںڈ ساج جن رچِآ بل اپنو کرِ مانَے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੂੜੇ ਦੇਖਿ ਰਹਿਓ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ॥man mooRe dhekh rahio prabh suaamee ||मन मूड़े देखि रहिओ प्रभ सुआमी ॥من مُوڑے دےکھ رهِاو پربھ سُآمیِ ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਹਿ ਸੋਈ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਰਹੈ ਨ ਕਛੂਐ ਛਾਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥jo kichh kareh soiee soiee jaanai rahai na kachhooaai chhaanee || rahaau ||जो किछु करहि सोई सोई जाणै रहै न कछूऐ छानी ॥ रहाउ ॥جو کچھ کره سوای سوای جاݨَے رهَے ن کچھُواَے چھانیِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਸੁਆਦ ਲੋਭ ਮਦਿ ਮਾਤੋ ਉਪਜੇ ਅਨਿਕ ਬਿਕਾਰਾ ॥jihavaa suaadh lobh madh maato upaje anik bikaaraa ||जिहवा सुआद लोभ मदि मातो उपजे अनिक बिकारा ॥جِهوا سُآد لوبھ مد ماتو اُپجے انِک بکارا ۔۔

ਬਹੁਤੁ ਜੋਨਿ ਭਰਮਤ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹਉਮੈ ਬੰਧਨ ਕੇ ਭਾਰਾ ॥੨॥bahut jon bharamat dhukh paiaa haumai ba(n)dhan ke bhaaraa ||2||बहुतु जोनि भरमत दुखु पाइआ हउमै बंधन के भारा ॥२॥بهُت جون بھرمت دُکھ پاایا هامَے بںدھن کے بھارا ۔۔۲۔۔

ਦੇਇ ਕਿਵਾੜ ਅਨਿਕ ਪੜਦੇ ਮਹਿ ਪਰ ਦਾਰਾ ਸੰਗਿ ਫਾਕੈ ॥dhei kivaaR anik paRadhe meh par dhaaraa sa(n)g faakai ||देइ किवाड़ अनिक पड़दे महि पर दारा संगि फाकै ॥دےا کواڑ انک پڑدے مهِ پر دارا سںگ پھاکَے ۔۔

ਚਿਤ੍ਰ ਗੁਪਤੁ ਜਬ ਲੇਖਾ ਮਾਗਹਿ ਤਬ ਕਉਣੁ ਪੜਦਾ ਤੇਰਾ ਢਾਕੈ ॥੩॥chitr gupat jab lekhaa maageh tab kaun paRadhaa teraa ddaakai ||3||चित्र गुपतु जब लेखा मागहि तब कउणु पड़दा तेरा ढाकै ॥३॥چِتر گُپت جب لےکھا ماگه تب کاݨ پڑدا تےرا ڈھاکَے ۔۔۳۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਪੂਰਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਤੁਮ ਬਿਨੁ ਓਟ ਨ ਕਾਈ ॥dheen dhiaal pooran dhukh bha(n)jan tum bin oT na kaiee ||दीन दइआल पूरन दुख भंजन तुम बिनु ओट न काई ॥دیٍن دایال پُورن دُکھ بھںجن تُم بن اوٹ ن کاای ۔۔

ਕਾਢਿ ਲੇਹੁ ਸੰਸਾਰ ਸਾਗਰ ਮਹਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਈ ॥੪॥੧੫॥੨੬॥kaadd leh sa(n)saar saagar meh naanak prabh saranaiee ||4||15||26||काढि लेहु संसार सागर महि नानक प्रभ सरणाई ॥४॥१५॥२६॥کاڈھ لےهُ سںسار ساگر مهِ نانک پربھ سرݨاای ۔۔۴۔۔۱۵۔۔۲۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਹੋਆ ਸਹਾਈ ਕਥਾ ਕੀਰਤਨੁ ਸੁਖਦਾਈ ॥paarabraham hoaa sahaiee kathaa keeratan sukhadhaiee ||पारब्रहमु होआ सहाई कथा कीरतनु सुखदाई ॥پاربرهم هوآ سهاای کتھا کیِرتن سُکھداای ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਬਾਣੀ ਜਪਿ ਅਨਦੁ ਕਰਹੁ ਨਿਤ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥੧॥gur poore kee baanee jap anadh karahu nit praanee ||1||गुर पूरे की बाणी जपि अनदु करहु नित प्राणी ॥१॥گُر پُورے کیِ باݨیِ جپ اند کرهُ نت پراݨیِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਸਿਮਰਹੁ ਭਾਈ ॥har saachaa simarahu bhaiee ||हरि साचा सिमरहु भाई ॥هر ساچا سمرهُ بھاای ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਬਿਸਰਿ ਨ ਕਬਹੂ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥saadhasa(n)g sadhaa sukh paieeaai har bisar na kabahoo jaiee || rahaau ||साधसंगि सदा सुखु पाईऐ हरि बिसरि न कबहू जाई ॥ रहाउ ॥سادھسںگ سدا سُکھ پاایاَے هر بسر ن کبهُو جاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਤੇਰਾ ਜੋ ਸਿਮਰੈ ਸੋ ਜੀਵੈ ॥a(n)mirat naam paramesar teraa jo simarai so jeevai ||अंमृत नामु परमेसरु तेरा जो सिमरै सो जीवै ॥اںمرت نام پرمےسر تےرا جو سمرَے سو جیِوَے ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਥੀਵੈ ॥੨॥jis no karam paraapat hovai so jan niramal theevai ||2||जिस नो करमि परापति होवै सो जनु निरमलु थीवै ॥२॥جِس نو کرم پراپت هووَے سو جن نرمل تھیِوَے ۔۔۲۔۔

ਬਿਘਨ ਬਿਨਾਸਨ ਸਭਿ ਦੁਖ ਨਾਸਨ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥bighan binaasan sabh dhukh naasan gur charanee man laagaa ||बिघन बिनासन सभि दुख नासन गुर चरणी मनु लागा ॥بِگھن بناسن سبھ دُکھ ناسن گُر چرݨیِ من لاگا ۔۔

ਗੁਣ ਗਾਵਤ ਅਚੁਤ ਅਬਿਨਾਸੀ ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਜਾਗਾ ॥੩॥gun gaavat achut abinaasee anadhin har ra(n)g jaagaa ||3||गुण गावत अचुत अबिनासी अनदिनु हरि रंगि जागा ॥३॥گُݨ گاوت اچت ابناسیِ اندن هرِ رںگ جاگا ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਇਛੇ ਸੇਈ ਫਲ ਪਾਏ ਹਰਿ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਹੇਲੀ ॥man ichhe seiee fal paae har kee kathaa suhelee ||मन इछे सेई फल पाए हरि की कथा सुहेली ॥من اچھے سےای پھل پااے هر کیِ کتھا سُهےلیِ ۔۔

ਆਦਿ ਅੰਤਿ ਮਧਿ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਹੋਆ ਬੇਲੀ ॥੪॥੧੬॥੨੭॥aadh a(n)t madh naanak kau so prabh hoaa belee ||4||16||27||आदि अंति मधि नानक कउ सो प्रभु होआ बेली ॥४॥१६॥२७॥آد اںت مدھ نانک کا سو پربھ هوآ بےلیِ ۔۔۴۔۔۱۶۔۔۲۷۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਪੰਚਪਦਾ ॥soraTh mahalaa panjavaa pa(n)chapadhaa ||सोरठि महला ५ पंचपदा ॥سورٹھ مهلا ۵ پںچپدا ۔۔

ਬਿਨਸੈ ਮੋਹੁ ਮੇਰਾ ਅਰੁ ਤੇਰਾ ਬਿਨਸੈ ਅਪਨੀ ਧਾਰੀ ॥੧॥binasai moh meraa ar teraa binasai apanee dhaaree ||1||बिनसै मोहु मेरा अरु तेरा बिनसै अपनी धारी ॥१॥بٍنسَے موهُ مےرا ار تےرا بنسَے اپنیِ دھاریِ ۔۔۱۔۔

ਸੰਤਹੁ ਇਹਾ ਬਤਾਵਹੁ ਕਾਰੀ ॥sa(n)tahu ihaa bataavahu kaaree ||संतहु इहा बतावहु कारी ॥سںتهُ اها بتاوهُ کاریِ ۔۔

ਜਿਤੁ ਹਉਮੈ ਗਰਬੁ ਨਿਵਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit haumai garab nivaaree ||1|| rahaau ||जितु हउमै गरबु निवारी ॥१॥ रहाउ ॥جِت هامَے گرب نواریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਰਬ ਭੂਤ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਕਰਿ ਮਾਨਿਆ ਹੋਵਾਂ ਸਗਲ ਰੇਨਾਰੀ ॥੨॥sarab bhoot paarabraham kar maaniaa hovaa(n) sagal renaaree ||2||सरब भूत पारब्रहमु करि मानिआ होवाँ सगल रेनारी ॥२॥سرب بھُوت پاربرهم کر مانآ هوواں سگل رےناریِ ۔۔۲۔۔

ਪੇਖਿਓ ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਅਪੁਨੈ ਸੰਗੇ ਚੂਕੈ ਭੀਤਿ ਭ੍ਰਮਾਰੀ ॥੩॥pekhio prabh jeeau apunai sa(n)ge chookai bheet bhramaaree ||3||पेखिओ प्रभ जीउ अपुनै संगे चूकै भीति भ्रमारी ॥३॥پےکھاو پربھ جیِا اپنَے سںگے چُوکَے بھیِت بھرماریِ ۔۔۳۔۔

ਅਉਖਧੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮਲ ਜਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੀ ॥੪॥aaukhadh naam niramal jal a(n)mrit paieeaai guroo dhuaaree ||4||अउखधु नामु निरमल जलु अंमृतु पाईऐ गुरू दुआरी ॥४॥ااکھدھ نام نرمل جل اںمرت پاایاَے گُرُو دُآریِ ۔۔۴۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਰੋਗ ਬਿਦਾਰੀ ॥੫॥੧੭॥੨੮॥kahu naanak jis masatak likhiaa tis gur mil rog bidhaaree ||5||17||28||कहु नानक जिसु मसतकि लिखिआ तिसु गुर मिलि रोग बिदारी ॥५॥१७॥२८॥کهُ نانک جس مستک لکھآ تس گُر ملِ روگ بداریِ ۔۔۵۔۔۱۷۔۔۲۸۔۔