Ang 614 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੪)

ਸਾਧਸੰਗਿ ਜਉ ਤੁਮਹਿ ਮਿਲਾਇਓ ਤਉ ਸੁਨੀ ਤੁਮਾਰੀ ਬਾਣੀ ॥saadhasa(n)g jau tumeh milaio tau sunee tumaaree baanee ||साधसंगि जउ तुमहि मिलाइओ तउ सुनी तुमारी बाणी ॥سادھسںگ جا تُمه ملاااو تا سُنیِ تُماریِ باݨیِ ۔۔

ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਪੇਖਤ ਹੀ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਤਾਪ ਪੁਰਖ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੪॥੭॥੧੮॥anadh bhiaa pekhat hee naanak prataap purakh nirabaanee ||4||7||18||अनदु भइआ पेखत ही नानक प्रताप पुरख निरबाणी ॥४॥७॥१८॥اند بھایا پےکھت هیِ نانک پرتاپ پُرکھ نرباݨیِ ۔۔۴۔۔۷۔۔۱۸۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਹਮ ਸੰਤਨ ਕੀ ਰੇਨੁ ਪਿਆਰੇ ਹਮ ਸੰਤਨ ਕੀ ਸਰਣਾ ॥ham sa(n)tan kee ren piaare ham sa(n)tan kee saranaa ||हम संतन की रेनु पिआरे हम संतन की सरणा ॥هم سںتن کیِ رےن پآرے هم سںتن کیِ سرݨا ۔۔

ਸੰਤ ਹਮਾਰੀ ਓਟ ਸਤਾਣੀ ਸੰਤ ਹਮਾਰਾ ਗਹਣਾ ॥੧॥sa(n)t hamaaree oT sataanee sa(n)t hamaaraa gahanaa ||1||संत हमारी ओट सताणी संत हमारा गहणा ॥१॥سںت هماریِ اوٹ ستاݨیِ سںت همارا گهݨا ۔۔۱۔۔

ਹਮ ਸੰਤਨ ਸਿਉ ਬਣਿ ਆਈ ॥ham sa(n)tan siau ban aaiee ||हम संतन सिउ बणि आई ॥هم سںتن سا بݨ آای ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਪਾਈ ॥poorab likhiaa paiee ||पूरबि लिखिआ पाई ॥پُورب لکھآ پاای ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਤੇਰਾ ਭਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥eih man teraa bhaiee || rahaau ||इहु मनु तेरा भाई ॥ रहाउ ॥ِاهُ من تےرا بھاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਸੰਤਨ ਸਿਉ ਮੇਰੀ ਲੇਵਾ ਦੇਵੀ ਸੰਤਨ ਸਿਉ ਬਿਉਹਾਰਾ ॥sa(n)tan siau meree levaa dhevee sa(n)tan siau biauhaaraa ||संतन सिउ मेरी लेवा देवी संतन सिउ बिउहारा ॥سںتن سا مےریِ لےوا دےویِ سںتن سا باهارا ۔۔

ਸੰਤਨ ਸਿਉ ਹਮ ਲਾਹਾ ਖਾਟਿਆ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥੨॥sa(n)tan siau ham laahaa khaaTiaa har bhagat bhare bha(n)ddaaraa ||2||संतन सिउ हम लाहा खाटिआ हरि भगति भरे भंडारा ॥२॥سںتن سا هم لاها کھاٹآ هر بھگت بھرے بھںڈارا ۔۔۲۔۔

ਸੰਤਨ ਮੋ ਕਉ ਪੂੰਜੀ ਸਉਪੀ ਤਉ ਉਤਰਿਆ ਮਨ ਕਾ ਧੋਖਾ ॥sa(n)tan mo kau poo(n)jee saupee tau utariaa man kaa dhokhaa ||संतन मो कउ पूँजी सउपी तउ उतरिआ मन का धोखा ॥سںتن مو کا پُوںجیِ ساپیِ تا اُترآ من کا دھوکھا ۔۔

ਧਰਮ ਰਾਇ ਅਬ ਕਹਾ ਕਰੈਗੋ ਜਉ ਫਾਟਿਓ ਸਗਲੋ ਲੇਖਾ ॥੩॥dharam rai ab kahaa karaigo jau faaTio sagalo lekhaa ||3||धरम राइ अब कहा करैगो जउ फाटिओ सगलो लेखा ॥३॥دھرم راا اب کها کرَےگو جا پھاٹاو سگلو لےکھا ۔۔۳۔۔

ਮਹਾ ਅਨੰਦ ਭਏ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸੰਤਨ ਕੈ ਪਰਸਾਦੇ ॥mahaa ana(n)dh bhe sukh paiaa sa(n)tan kai parasaadhe ||महा अनंद भए सुखु पाइआ संतन कै परसादे ॥مها انµد بھاے سُکھ پاایا سںتن کَے پرسادے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਬਿਸਮਾਦੇ ॥੪॥੮॥੧੯॥kahu naanak har siau man maaniaa ra(n)g rate bisamaadhe ||4||8||19||कहु नानक हरि सिउ मनु मानिआ रंगि रते बिसमादे ॥४॥८॥१९॥کهُ نانک هر سا من مانآ رںگ رتے بسمادے ۔۔۴۔۔۸۔۔۱۹۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि म: ५ ॥سورٹھ مÚ ۵ ۔۔

ਜੇਤੀ ਸਮਗ੍ਰੀ ਦੇਖਹੁ ਰੇ ਨਰ ਤੇਤੀ ਹੀ ਛਡਿ ਜਾਨੀ ॥jetee samagree dhekhahu re nar tetee hee chhadd jaanee ||जेती समग्री देखहु रे नर तेती ही छडि जानी ॥جےتیِ سمگریِ دےکھهُ رے نر تےتیِ هیِ چھڈ جانیِ ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਸੰਗਿ ਕਰਿ ਬਿਉਹਾਰਾ ਪਾਵਹਿ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਨੀ ॥੧॥raam naam sa(n)g kar biauhaaraa paaveh padh nirabaanee ||1||राम नाम संगि करि बिउहारा पावहि पदु निरबानी ॥१॥رام نام سںگ کر باهارا پاوه پد نربانیِ ۔۔۱۔۔

ਪਿਆਰੇ ਤੂ ਮੇਰੋ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥piaare too mero sukhadhaataa ||पिआरे तू मेरो सुखदाता ॥پِآرے تُو مےرو سُکھداتا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਉਪਦੇਸਾ ਤੁਮ ਹੀ ਸੰਗਿ ਪਰਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥gur poorai dheeaa upadhesaa tum hee sa(n)g paraataa || rahaau ||गुरि पूरै दीआ उपदेसा तुम ही संगि पराता ॥ रहाउ ॥گُر پُورَے دیِآ اُپدےسا تُم هیِ سںگ پراتا ۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮੋਹ ਅਭਿਮਾਨਾ ਤਾ ਮਹਿ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਪਾਈਐ ॥kaam karodh lobh moh abhimaanaa taa meh sukh nahee paieeaai ||काम क्रोध लोभ मोह अभिमाना ता महि सुखु नही पाईऐ ॥کام ک®ودھ لوبھ موه ابھمانا تا مهِ سُکھ نهیِ پاایاَے ۔۔

ਹੋਹੁ ਰੇਨ ਤੂ ਸਗਲ ਕੀ ਮੇਰੇ ਮਨ ਤਉ ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥੨॥hoh ren too sagal kee mere man tau anadh ma(n)gal sukh paieeaai ||2||होहु रेन तू सगल की मेरे मन तउ अनद मंगल सुखु पाईऐ ॥२॥هوهُ رےن تُو سگل کیِ مےرے من تا اند مںگل سُکھ پاایاَے ۔۔۲۔۔

ਘਾਲ ਨ ਭਾਨੈ ਅੰਤਰ ਬਿਧਿ ਜਾਨੈ ਤਾ ਕੀ ਕਰਿ ਮਨ ਸੇਵਾ ॥ghaal na bhaanai a(n)tar bidh jaanai taa kee kar man sevaa ||घाल न भानै अंतर बिधि जानै ता की करि मन सेवा ॥گھال ن بھانَے اںتر بدھ جانَے تا کیِ کرِ من سےوا ۔۔

ਕਰਿ ਪੂਜਾ ਹੋਮਿ ਇਹੁ ਮਨੂਆ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਗੁਰਦੇਵਾ ॥੩॥kar poojaa hom ih manooaa akaal moorat gurdhevaa ||3||करि पूजा होमि इहु मनूआ अकाल मूरति गुरदेवा ॥३॥کر پُوجا هوم اهُ منُوآ اکال مُورت گُردےوا ۔۔۳۔۔

ਗੋਬਿਦ ਦਾਮੋਦਰ ਦਇਆਲ ਮਾਧਵੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਨਿਰੰਕਾਰਾ ॥gobidh dhaamodhar dhiaal maadhave paarabraham nira(n)kaaraa ||गोबिद दामोदर दइआल माधवे पारब्रहम निरंकारा ॥گوبد دامودر دایال مادھوے پاربرهم نرںکارا ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਰਤਣਿ ਨਾਮੋ ਵਾਲੇਵਾ ਨਾਮੁ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੪॥੯॥੨੦॥naam varatan naamo vaalevaa naam naanak praan adhaaraa ||4||9||20||नामु वरतणि नामो वालेवा नामु नानक प्रान अधारा ॥४॥९॥२०॥نام ورتݨ نامو والےوا نام نانک پران ادھارا ۔۔۴۔۔۹۔۔۲۰۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਮਿਰਤਕ ਕਉ ਪਾਇਓ ਤਨਿ ਸਾਸਾ ਬਿਛੁਰਤ ਆਨਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥mritak kau paio tan saasaa bichhurat aan milaiaa ||मिरतक कउ पाइओ तनि सासा बिछुरत आनि मिलाइआ ॥مِرتک کا پاااو تن ساسا بچھرت آن ملاایا ۔۔

ਪਸੂ ਪਰੇਤ ਮੁਗਧ ਭਏ ਸ੍ਰੋਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਮੁਖਿ ਗਾਇਆ ॥੧॥pasoo paret mugadh bhe srote har naamaa mukh gaiaa ||1||पसू परेत मुगध भए स्रोते हरि नामा मुखि गाइआ ॥१॥پسُو پرےت مُگدھ بھاے سروتے هر ناما مُکھ گاایا ۔۔۱۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਦੇਖੁ ਵਡਾਈ ॥poore gur kee dhekh vaddaiee ||पूरे गुर की देखु वडाई ॥پُورے گُر کیِ دےکھ وڈاای ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥taa kee keemat kahan na jaiee || rahaau ||ता की कीमति कहणु न जाई ॥ रहाउ ॥تا کیِ کیِمت کهݨ ن جاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਦੂਖ ਸੋਗ ਕਾ ਢਾਹਿਓ ਡੇਰਾ ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਬਿਸਰਾਮਾ ॥dhookh sog kaa ddaahio dderaa anadh ma(n)gal bisaraamaa ||दूख सोग का ढाहिओ डेरा अनद मंगल बिसरामा ॥دُوکھ سوگ کا ڈھاهاو ڈےرا اند مںگل بسراما ۔۔

ਮਨ ਬਾਂਛਤ ਫਲ ਮਿਲੇ ਅਚਿੰਤਾ ਪੂਰਨ ਹੋਏ ਕਾਮਾ ॥੨॥man baa(n)chhat fal mile achi(n)taa pooran hoe kaamaa ||2||मन बाँछत फल मिले अचिंता पूरन होए कामा ॥२॥من باںچھت پھل ملے اچںتا پُورن هواے کاما ۔۔۲۔۔

ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ਮੁਖ ਊਜਲ ਮਿਟਿ ਗਏ ਆਵਣ ਜਾਣੇ ॥e'eehaa sukh aagai mukh uoojal miT ge aavan jaane ||ईहा सुखु आगै मुख ऊजल मिटि गए आवण जाणे ॥ایها سُکھ آگَے مُکھ اُوجل مٹ گاے آوݨ جاݨے ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਅਪੁਨੇ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥੩॥nirabhau bhe hiradhai naam vasiaa apune satigur kai man bhaane ||3||निरभउ भए हिरदै नामु वसिआ अपुने सतिगुर कै मनि भाणे ॥३॥نِربھا بھاے هردَے نام وسآ اپنے ستِگر کَے منِ بھاݨے ۔۔۳۔۔

ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਦੂਖੁ ਦਰਦੁ ਭ੍ਰਮੁ ਭਾਗਾ ॥uooThat baiThat har gun gaavai dhookh dharadh bhram bhaagaa ||ऊठत बैठत हरि गुण गावै दूखु दरदु भ्रमु भागा ॥اُوٹھت بَےٹھت هر گُݨ گاوَے دُوکھ درد بھرم بھاگا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੇ ਪੂਰ ਕਰੰਮਾ ਜਾ ਕਾ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਮਨੁ ਲਾਗਾ ॥੪॥੧੦॥੨੧॥kahu naanak taa ke poor kara(n)maa jaa kaa gur charanee man laagaa ||4||10||21||कहु नानक ता के पूर करंमा जा का गुर चरनी मनु लागा ॥४॥१०॥२१॥کهُ نانک تا کے پُور کرںما جا کا گُر چرنیِ من لاگا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔۲۱۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਰਤਨੁ ਛਾਡਿ ਕਉਡੀ ਸੰਗਿ ਲਾਗੇ ਜਾ ਤੇ ਕਛੂ ਨ ਪਾਈਐ ॥ratan chhaadd kauddee sa(n)g laage jaa te kachhoo na paieeaai ||रतनु छाडि कउडी संगि लागे जा ते कछू न पाईऐ ॥رتن چھاڈ کاڈیِ سںگ لاگے جا تے کچھُو ن پاایاَے ۔۔