Ang 613 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੩)

ਜਿਹ ਜਨ ਓਟ ਗਹੀ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣੇ ॥jeh jan oT gahee prabh teree se sukhe'ee prabh sarane ||जिह जन ओट गही प्रभ तेरी से सुखीए प्रभ सरणे ॥جِه جن اوٹ گهیِ پربھ تےریِ سے سُکھیِاے پربھ سرݨے ۔۔

ਜਿਹ ਨਰ ਬਿਸਰਿਆ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ਤੇ ਦੁਖੀਆ ਮਹਿ ਗਨਣੇ ॥੨॥jeh nar bisariaa purakh bidhaataa te dhukheeaa meh ganane ||2||जिह नर बिसरिआ पुरखु बिधाता ते दुखीआ महि गनणे ॥२॥جِه نر بسرآ پُرکھ بدھاتا تے دُکھیِآ مهِ گنݨے ۔۔۲۔۔

ਜਿਹ ਗੁਰ ਮਾਨਿ ਪ੍ਰਭੂ ਲਿਵ ਲਾਈ ਤਿਹ ਮਹਾ ਅਨੰਦ ਰਸੁ ਕਰਿਆ ॥jeh gur maan prabhoo liv laiee teh mahaa ana(n)dh ras kariaa ||जिह गुर मानि प्रभू लिव लाई तिह महा अनंद रसु करिआ ॥جِه گُر مان پربھُو لو لاای ته مها انµد رس کرآ ۔۔

ਜਿਹ ਪ੍ਰਭੂ ਬਿਸਾਰਿ ਗੁਰ ਤੇ ਬੇਮੁਖਾਈ ਤੇ ਨਰਕ ਘੋਰ ਮਹਿ ਪਰਿਆ ॥੩॥jeh prabhoo bisaar gur te bemukhaiee te narak ghor meh pariaa ||3||जिह प्रभू बिसारि गुर ते बेमुखाई ते नरक घोर महि परिआ ॥३॥جِه پربھُو بسار گُر تے بےمکھاای تے نرک گھور مهِ پرآ ۔۔۳۔۔

ਜਿਤੁ ਕੋ ਲਾਇਆ ਤਿਤ ਹੀ ਲਾਗਾ ਤੈਸੋ ਹੀ ਵਰਤਾਰਾ ॥jit ko laiaa tit hee laagaa taiso hee varataaraa ||जितु को लाइआ तित ही लागा तैसो ही वरतारा ॥جِت کو لاایا تت هیِ لاگا تَےسو هیِ ورتارا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹ ਪਕਰੀ ਸੰਤਨ ਕੀ ਰਿਦੈ ਭਏ ਮਗਨ ਚਰਨਾਰਾ ॥੪॥੪॥੧੫॥naanak seh pakaree sa(n)tan kee ridhai bhe magan charanaaraa ||4||4||15||नानक सह पकरी संतन की रिदै भए मगन चरनारा ॥४॥४॥१५॥نانک سه پکریِ سںتن کیِ ردَے بھاے مگن چرنارا ۔۔۴۔۔۴۔۔۱۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਰਾਜਨ ਮਹਿ ਰਾਜਾ ਉਰਝਾਇਓ ਮਾਨਨ ਮਹਿ ਅਭਿਮਾਨੀ ॥raajan meh raajaa urajhaio maanan meh abhimaanee ||राजन महि राजा उरझाइओ मानन महि अभिमानी ॥راجن مهِ راجا اُرجھاااو مانن مهِ ابھمانیِ ۔۔

ਲੋਭਨ ਮਹਿ ਲੋਭੀ ਲੋਭਾਇਓ ਤਿਉ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਚੇ ਗਿਆਨੀ ॥੧॥lobhan meh lobhee lobhaio tiau har ra(n)g rache giaanee ||1||लोभन महि लोभी लोभाइओ तिउ हरि रंगि रचे गिआनी ॥१॥لوبھن مهِ لوبھیِ لوبھاااو تا هر رںگ رچے گآنیِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਇਹੀ ਸੁਹਾਵੈ ॥har jan kau ihee suhaavai ||हरि जन कउ इही सुहावै ॥هر جن کا اهیِ سُهاوَے ۔۔

ਪੇਖਿ ਨਿਕਟਿ ਕਰਿ ਸੇਵਾ ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨਿ ਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਵੈ ॥ ਰਹਾਉ ॥pekh nikaT kar sevaa satigur har keeratan hee tirapataavai || rahaau ||पेखि निकटि करि सेवा सतिगुर हरि कीरतनि ही तृपतावै ॥ रहाउ ॥پےکھ نکٹ کر سےوا ستِگر هرِ کیِرتن هیِ ترپتاوَے ۔۔ رهاا ۔۔

ਅਮਲਨ ਸਿਉ ਅਮਲੀ ਲਪਟਾਇਓ ਭੂਮਨ ਭੂਮਿ ਪਿਆਰੀ ॥amalan siau amalee lapaTaio bhooman bhoom piaaree ||अमलन सिउ अमली लपटाइओ भूमन भूमि पिआरी ॥املن سا املیِ لپٹاااو بھُومن بھُوم پآریِ ۔۔

ਖੀਰ ਸੰਗਿ ਬਾਰਿਕੁ ਹੈ ਲੀਨਾ ਪ੍ਰਭ ਸੰਤ ਐਸੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ॥੨॥kheer sa(n)g baarik hai leenaa prabh sa(n)t aaise hitakaaree ||2||खीर संगि बारिकु है लीना प्रभ संत ऐसे हितकारी ॥२॥کھیِر سںگ بارک هَے لیٍنا پربھ سںت اَےسے هتکاریِ ۔۔۲۔۔

ਬਿਦਿਆ ਮਹਿ ਬਿਦੁਅੰਸੀ ਰਚਿਆ ਨੈਨ ਦੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥bidhiaa meh bidhua(n)see rachiaa nain dhekh sukh paaveh ||बिदिआ महि बिदुअंसी रचिआ नैन देखि सुखु पावहि ॥بِدآ مهِ بداںسیِ رچآ نَےن دےکھ سُکھ پاوه ۔۔

ਜੈਸੇ ਰਸਨਾ ਸਾਦਿ ਲੁਭਾਨੀ ਤਿਉ ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ॥੩॥jaise rasanaa saadh lubhaanee tiau har jan har gun gaaveh ||3||जैसे रसना सादि लुभानी तिउ हरि जन हरि गुण गावहि ॥३॥جَےسے رسنا ساد لُبھانیِ تا هر جن هرِ گُݨ گاوه ۔۔۳۔۔

ਜੈਸੀ ਭੂਖ ਤੈਸੀ ਕਾ ਪੂਰਕੁ ਸਗਲ ਘਟਾ ਕਾ ਸੁਆਮੀ ॥jaisee bhookh taisee kaa poorak sagal ghaTaa kaa suaamee ||जैसी भूख तैसी का पूरकु सगल घटा का सुआमी ॥جَےسیِ بھُوکھ تَےسیِ کا پُورک سگل گھٹا کا سُآمیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਿਆਸ ਲਗੀ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥੪॥੫॥੧੬॥naanak piaas lagee dharasan kee prabh miliaa a(n)tarajaamee ||4||5||16||नानक पिआस लगी दरसन की प्रभु मिलिआ अंतरजामी ॥४॥५॥१६॥نانک پآس لگیِ درسن کیِ پربھ ملآ اںترجامیِ ۔۔۴۔۔۵۔۔۱۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਹਮ ਮੈਲੇ ਤੁਮ ਊਜਲ ਕਰਤੇ ਹਮ ਨਿਰਗੁਨ ਤੂ ਦਾਤਾ ॥ham maile tum uoojal karate ham niragun too dhaataa ||हम मैले तुम ऊजल करते हम निरगुन तू दाता ॥هم مَےلے تُم اُوجل کرتے هم نرگن تُو داتا ۔۔

ਹਮ ਮੂਰਖ ਤੁਮ ਚਤੁਰ ਸਿਆਣੇ ਤੂ ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਾ ਗਿਆਤਾ ॥੧॥ham moorakh tum chatur siaane too sarab kalaa kaa giaataa ||1||हम मूरख तुम चतुर सिआणे तू सरब कला का गिआता ॥१॥هم مُورکھ تُم چتر سآݨے تُو سرب کلا کا گآتا ۔۔۱۔۔

ਮਾਧੋ ਹਮ ਐਸੇ ਤੂ ਐਸਾ ॥maadho ham aaise too aaisaa ||माधो हम ऐसे तू ऐसा ॥مادھو هم اَےسے تُو اَےسا ۔۔

ਹਮ ਪਾਪੀ ਤੁਮ ਪਾਪ ਖੰਡਨ ਨੀਕੋ ਠਾਕੁਰ ਦੇਸਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥ham paapee tum paap kha(n)ddan neeko Thaakur dhesaa || rahaau ||हम पापी तुम पाप खंडन नीको ठाकुर देसा ॥ रहाउ ॥هم پاپیِ تُم پاپ کھںڈن نیِکو ٹھاکر دےسا ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਮ ਸਭ ਸਾਜੇ ਸਾਜਿ ਨਿਵਾਜੇ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦੇ ਪ੍ਰਾਨਾ ॥tum sabh saaje saaj nivaaje jeeau pi(n)dd dhe praanaa ||तुम सभ साजे साजि निवाजे जीउ पिंडु दे प्राना ॥تُم سبھ ساجے ساج نواجے جیِا پںڈ دے پرانا ۔۔

ਨਿਰਗੁਨੀਆਰੇ ਗੁਨੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ਤੁਮ ਦਾਨੁ ਦੇਹੁ ਮਿਹਰਵਾਨਾ ॥੨॥niraguneeaare gun nahee koiee tum dhaan dheh miharavaanaa ||2||निरगुनीआरे गुनु नही कोई तुम दानु देहु मिहरवाना ॥२॥نِرگنیِآرے گُن نهیِ کوای تُم دان دےهُ مهروانا ۔۔۲۔۔

ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਭਲਾ ਹਮ ਭਲੋ ਨ ਜਾਨਹ ਤੁਮ ਸਦਾ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ॥tum karahu bhalaa ham bhalo na jaaneh tum sadhaa sadhaa dhiaalaa ||तुम करहु भला हम भलो न जानह तुम सदा सदा दइआला ॥تُم کرهُ بھلا هم بھلو ن جانه تُم سدا سدا دایالا ۔۔

ਤੁਮ ਸੁਖਦਾਈ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਤੁਮ ਰਾਖਹੁ ਅਪੁਨੇ ਬਾਲਾ ॥੩॥tum sukhadhaiee purakh bidhaate tum raakhahu apune baalaa ||3||तुम सुखदाई पुरख बिधाते तुम राखहु अपुने बाला ॥३॥تُم سُکھداای پُرکھ بدھاتے تُم راکھهُ اپنے بالا ۔۔۳۔۔

ਤੁਮ ਨਿਧਾਨ ਅਟਲ ਸੁਲਿਤਾਨ ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਜਾਚੈ ॥tum nidhaan aTal sulitaan jeea ja(n)t sabh jaachai ||तुम निधान अटल सुलितान जीअ जंत सभि जाचै ॥تُم ندھان اٹل سُلتان جیِا جںت سبھ جاچَے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਮ ਇਹੈ ਹਵਾਲਾ ਰਾਖੁ ਸੰਤਨ ਕੈ ਪਾਛੈ ॥੪॥੬॥੧੭॥kahu naanak ham ihai havaalaa raakh sa(n)tan kai paachhai ||4||6||17||कहु नानक हम इहै हवाला राखु संतन कै पाछै ॥४॥६॥१७॥کهُ نانک هم اهَے هوالا راکھ سںتن کَے پاچھَے ۔۔۴۔۔۶۔۔۱۷۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ॥soraTh mahalaa panjavaa ghar doojaa ||सोरठि महला ५ घरु २ ॥سورٹھ مهلا ۵ گھر ۲ ۔۔

ਮਾਤ ਗਰਭ ਮਹਿ ਆਪਨ ਸਿਮਰਨੁ ਦੇ ਤਹ ਤੁਮ ਰਾਖਨਹਾਰੇ ॥maat garabh meh aapan simaran dhe teh tum raakhanahaare ||मात गरभ महि आपन सिमरनु दे तह तुम राखनहारे ॥مات گربھ مهِ آپن سمرن دے ته تُم راکھنهارے ۔۔

ਪਾਵਕ ਸਾਗਰ ਅਥਾਹ ਲਹਰਿ ਮਹਿ ਤਾਰਹੁ ਤਾਰਨਹਾਰੇ ॥੧॥paavak saagar athaeh lahar meh taarahu taaranahaare ||1||पावक सागर अथाह लहरि महि तारहु तारनहारे ॥१॥پاوک ساگر اتھاه لهر مهِ تارهُ تارنهارے ۔۔۱۔۔

ਮਾਧੌ ਤੂ ਠਾਕੁਰੁ ਸਿਰਿ ਮੋਰਾ ॥maadhau too Thaakur sir moraa ||माधौ तू ठाकुरु सिरि मोरा ॥مادھَو تُو ٹھاکر سر مورا ۔۔

ਈਹਾ ਊਹਾ ਤੁਹਾਰੋ ਧੋਰਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥e'eehaa uoohaa tuhaaro dhoraa || rahaau ||ईहा ऊहा तुहारो धोरा ॥ रहाउ ॥ایها اُوها تُهارو دھورا ۔۔ رهاا ۔۔

ਕੀਤੇ ਕਉ ਮੇਰੈ ਸੰਮਾਨੈ ਕਰਣਹਾਰੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਜਾਨੈ ॥keete kau merai sa(n)maanai karanahaar tiran jaanai ||कीते कउ मेरै संमानै करणहारु तृणु जानै ॥کیِتے کا مےرَے سںمانَے کرݨهار ترݨ جانَے ۔۔

ਤੂ ਦਾਤਾ ਮਾਗਨ ਕਉ ਸਗਲੀ ਦਾਨੁ ਦੇਹਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਨੈ ॥੨॥too dhaataa maagan kau sagalee dhaan dheh prabh bhaanai ||2||तू दाता मागन कउ सगली दानु देहि प्रभ भानै ॥२॥تُو داتا ماگن کا سگلیِ دان دےه پربھ بھانَے ۔۔۲۔۔

ਖਿਨ ਮਹਿ ਅਵਰੁ ਖਿਨੈ ਮਹਿ ਅਵਰਾ ਅਚਰਜ ਚਲਤ ਤੁਮਾਰੇ ॥khin meh avar khinai meh avaraa acharaj chalat tumaare ||खिन महि अवरु खिनै महि अवरा अचरज चलत तुमारे ॥کھٍن مهِ اور کھنَے مهِ اورا اچرج چلت تُمارے ۔۔

ਰੂੜੋ ਗੂੜੋ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੋ ਊਚੌ ਅਗਮ ਅਪਾਰੇ ॥੩॥rooRo gooRo gahir ga(n)bheero uoochau agam apaare ||3||रूड़ो गूड़ो गहिर गंभीरो ऊचौ अगम अपारे ॥३॥رُوڑو گُوڑو گهِر گںبھیِرو اُوچَو اگم اپارے ۔۔۳۔۔