Ang 612 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੨)

ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਧੂਰੀ ਕਉ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥sun meetaa dhooree kau bal jaiee ||सुणि मीता धूरी कउ बलि जाई ॥سُݨ میِتا دھُوریِ کا بل جاای ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਤੇਰਾ ਭਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥eih man teraa bhaiee || rahaau ||इहु मनु तेरा भाई ॥ रहाउ ॥ِاهُ من تےرا بھاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਪਾਵ ਮਲੋਵਾ ਮਲਿ ਮਲਿ ਧੋਵਾ ਇਹੁ ਮਨੁ ਤੈ ਕੂ ਦੇਸਾ ॥paav malovaa mal mal dhovaa ih man tai koo dhesaa ||पाव मलोवा मलि मलि धोवा इहु मनु तै कू देसा ॥پاو ملووا مل ملِ دھووا اهُ من تَے کُو دےسا ۔۔

ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਹਉ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਆਇਆ ਪ੍ਰਭ ਮਿਲਉ ਦੇਹੁ ਉਪਦੇਸਾ ॥੨॥sun meetaa hau teree saranaiee aaiaa prabh milau dheh upadhesaa ||2||सुणि मीता हउ तेरी सरणाई आइआ प्रभ मिलउ देहु उपदेसा ॥२॥سُݨ میِتا ها تےریِ سرݨاای آایا پربھ ملا دےهُ اُپدےسا ۔۔۲۔۔

ਮਾਨੁ ਨ ਕੀਜੈ ਸਰਣਿ ਪਰੀਜੈ ਕਰੈ ਸੁ ਭਲਾ ਮਨਾਈਐ ॥maan na keejai saran pareejai karai su bhalaa manaieeaai ||मानु न कीजै सरणि परीजै करै सु भला मनाईऐ ॥مان ن کیِجَے سرݨ پریِجَے کرَے سُ بھلا مناایاَے ۔۔

ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਸਭੁ ਤਨੁ ਅਰਪੀਜੈ ਇਉ ਦਰਸਨੁ ਹਰਿ ਜੀਉ ਪਾਈਐ ॥੩॥sun meetaa jeeau pi(n)dd sabh tan arapeejai iau dharasan har jeeau paieeaai ||3||सुणि मीता जीउ पिंडु सभु तनु अरपीजै इउ दरसनु हरि जीउ पाईऐ ॥३॥سُݨ میِتا جیِا پںڈ سبھ تن ارپیِجَے ِاا درسن هر جیِاُ پاایاَے ۔۔۳۔۔

ਭਇਓ ਅਨੁਗ੍ਰਹੁ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਸੰਤਨ ਕੈ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਹੈ ਮੀਠਾ ॥bhio anugrahu prasaadh sa(n)tan kai har naamaa hai meeThaa ||भइओ अनुग्रहु प्रसादि संतन कै हरि नामा है मीठा ॥بھِااو انگرهُ پرساد سںتن کَے هر ناما هَے میِٹھا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਸਭੁ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨੁ ਡੀਠਾ ॥੪॥੧॥੧੨॥jan naanak kau gur kirapaa dhaaree sabh akul nira(n)jan ddeeThaa ||4||1||12||जन नानक कउ गुरि किरपा धारी सभु अकुल निरंजनु डीठा ॥४॥१॥१२॥جن نانک کا گُر کرپا دھاریِ سبھ اکل نرںجن ڈیِٹھا ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۲۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਕੋਟਿ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਕੋ ਠਾਕੁਰੁ ਸੁਆਮੀ ਸਰਬ ਜੀਆ ਕਾ ਦਾਤਾ ਰੇ ॥koT brahama(n)dd ko Thaakur suaamee sarab jeeaa kaa dhaataa re ||कोटि ब्रहमंड को ठाकुरु सुआमी सरब जीआ का दाता रे ॥کوٹ برهمںڈ کو ٹھاکر سُآمیِ سرب جیِآ کا داتا رے ۔۔

ਪ੍ਰਤਿਪਾਲੈ ਨਿਤ ਸਾਰਿ ਸਮਾਲੈ ਇਕੁ ਗੁਨੁ ਨਹੀ ਮੂਰਖਿ ਜਾਤਾ ਰੇ ॥੧॥pratipaalai nit saar samaalai ik gun nahee moorakh jaataa re ||1||प्रतिपालै नित सारि समालै इकु गुनु नही मूरखि जाता रे ॥१॥پرتپالَے نت سار سمالَے اک گُن نهیِ مُورکھ جاتا رے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਆਰਾਧਿ ਨ ਜਾਨਾ ਰੇ ॥har aaraadh na jaanaa re ||हरि आराधि न जाना रे ॥هر آرادھ ن جانا رے ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾ ਰੇ ॥har har gur gur karataa re ||हरि हरि गुरु गुरु करता रे ॥هر هرِ گُر گُر کرتا رے ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਾਮੁ ਪਰਿਓ ਰਾਮਦਾਸੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥har jeeau naam pario raamadhaas || rahaau ||हरि जीउ नामु परिओ रामदासु ॥ रहाउ ॥هر جیِا نام پرِاو رامداس ۔۔ رهاا ۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਸੁਖ ਸਾਗਰ ਸਰਬ ਘਟਾ ਭਰਪੂਰੀ ਰੇ ॥dheen dhiaal kirapaal sukh saagar sarab ghaTaa bharapooree re ||दीन दइआल कृपाल सुख सागर सरब घटा भरपूरी रे ॥دیٍن دایال ک®پال سُکھ ساگر سرب گھٹا بھرپُوریِ رے ۔۔

ਪੇਖਤ ਸੁਨਤ ਸਦਾ ਹੈ ਸੰਗੇ ਮੈ ਮੂਰਖ ਜਾਨਿਆ ਦੂਰੀ ਰੇ ॥੨॥pekhat sunat sadhaa hai sa(n)ge mai moorakh jaaniaa dhooree re ||2||पेखत सुनत सदा है संगे मै मूरख जानिआ दूरी रे ॥२॥پےکھت سُنت سدا هَے سںگے مَے مُورکھ جانآ دُوریِ رے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਬਿਅੰਤੁ ਹਉ ਮਿਤਿ ਕਰਿ ਵਰਨਉ ਕਿਆ ਜਾਨਾ ਹੋਇ ਕੈਸੋ ਰੇ ॥har bia(n)t hau mit kar varanau kiaa jaanaa hoi kaiso re ||हरि बिअंतु हउ मिति करि वरनउ किआ जाना होइ कैसो रे ॥هر باںت ها متِ کرِ ورنا کآ جانا هوِا کَےسو رے ۔۔

ਕਰਉ ਬੇਨਤੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਮੈ ਮੂਰਖ ਦੇਹੁ ਉਪਦੇਸੋ ਰੇ ॥੩॥karau benatee satigur apune mai moorakh dheh upadheso re ||3||करउ बेनती सतिगुर अपुने मै मूरख देहु उपदेसो रे ॥३॥کرا بےنتیِ ستگر اپنے مَے مُورکھ دےهُ اُپدےسو رے ۔۔۳۔۔

ਮੈ ਮੂਰਖ ਕੀ ਕੇਤਕ ਬਾਤ ਹੈ ਕੋਟਿ ਪਰਾਧੀ ਤਰਿਆ ਰੇ ॥mai moorakh kee ketak baat hai koT paraadhee tariaa re ||मै मूरख की केतक बात है कोटि पराधी तरिआ रे ॥مَے مُورکھ کیِ کےتک بات هَے کوٹ پرادھیِ ترآ رے ۔۔

ਗੁਰੁ ਨਾਨਕੁ ਜਿਨ ਸੁਣਿਆ ਪੇਖਿਆ ਸੇ ਫਿਰਿ ਗਰਭਾਸਿ ਨ ਪਰਿਆ ਰੇ ॥੪॥੨॥੧੩॥gur naanak jin suniaa pekhiaa se fir garabhaas na pariaa re ||4||2||13||गुरु नानकु जिन सुणिआ पेखिआ से फिरि गरभासि न परिआ रे ॥४॥२॥१३॥گُر نانک جن سُݨآ پےکھآ سے پھر گربھاس ن پرِآ رے ۔۔۴۔۔۲۔۔۱۳۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਨਾ ਬਾਤ ਕੋ ਬਹੁਤੁ ਅੰਦੇਸਰੋ ਤੇ ਮਿਟੇ ਸਭਿ ਗਇਆ ॥jinaa baat ko bahut a(n)dhesaro te miTe sabh giaa ||जिना बात को बहुतु अंदेसरो ते मिटे सभि गइआ ॥جٍنا بات کو بهُت اںدےسرو تے مٹے سبھ گایا ۔۔

ਸਹਜ ਸੈਨ ਅਰੁ ਸੁਖਮਨ ਨਾਰੀ ਊਧ ਕਮਲ ਬਿਗਸਇਆ ॥੧॥sahaj sain ar sukhaman naaree uoodh kamal bigasiaa ||1||सहज सैन अरु सुखमन नारी ऊध कमल बिगसइआ ॥१॥سهج سَےن ار سُکھمن ناریِ اُودھ کمل بگسایا ۔۔۱۔۔

ਦੇਖਹੁ ਅਚਰਜੁ ਭਇਆ ॥dhekhahu acharaj bhiaa ||देखहु अचरजु भइआ ॥دےکھهُ اچرج بھایا ۔۔

ਜਿਹ ਠਾਕੁਰ ਕਉ ਸੁਨਤ ਅਗਾਧਿ ਬੋਧਿ ਸੋ ਰਿਦੈ ਗੁਰਿ ਦਇਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥jeh Thaakur kau sunat agaadh bodh so ridhai gur dhiaa || rahaau ||जिह ठाकुर कउ सुनत अगाधि बोधि सो रिदै गुरि दइआ ॥ रहाउ ॥جِه ٹھاکر کا سُنت اگادھ بودھ سو ردَے گُر دایا ۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋਇ ਦੂਤ ਮੋਹਿ ਬਹੁਤੁ ਸੰਤਾਵਤ ਤੇ ਭਇਆਨਕ ਭਇਆ ॥joi dhoot moh bahut sa(n)taavat te bhiaanak bhiaa ||जोइ दूत मोहि बहुतु संतावत ते भइआनक भइआ ॥جوا دُوت موه بهُت سںتاوت تے بھایانک بھایا ۔۔

ਕਰਹਿ ਬੇਨਤੀ ਰਾਖੁ ਠਾਕੁਰ ਤੇ ਹਮ ਤੇਰੀ ਸਰਨਇਆ ॥੨॥kareh benatee raakh Thaakur te ham teree saraniaa ||2||करहि बेनती राखु ठाकुर ते हम तेरी सरनइआ ॥२॥کره بےنتیِ راکھ ٹھاکر تے هم تےریِ سرنایا ۔۔۲۔۔

ਜਹ ਭੰਡਾਰੁ ਗੋਬਿੰਦ ਕਾ ਖੁਲਿਆ ਜਿਹ ਪ੍ਰਾਪਤਿ ਤਿਹ ਲਇਆ ॥jeh bha(n)ddaar gobi(n)dh kaa khuliaa jeh praapat teh liaa ||जह भंडारु गोबिंद का खुलिआ जिह प्रापति तिह लइआ ॥جه بھںڈار گوبںد کا کھُلآ جه پراپت ته لایا ۔۔

ਏਕੁ ਰਤਨੁ ਮੋ ਕਉ ਗੁਰਿ ਦੀਨਾ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਥਿਆ ॥੩॥ek ratan mo kau gur dheenaa meraa man tan seetal thiaa ||3||एकु रतनु मो कउ गुरि दीना मेरा मनु तनु सीतलु थिआ ॥३॥اےک رتن مو کا گُر دیٍنا مےرا من تن سیِتل تھآ ۔۔۳۔۔

ਏਕ ਬੂੰਦ ਗੁਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਦੀਨੋ ਤਾ ਅਟਲੁ ਅਮਰੁ ਨ ਮੁਆ ॥ek boo(n)dh gur a(n)mrit dheeno taa aTal amar na muaa ||एक बूँद गुरि अंमृतु दीनो ता अटलु अमरु न मुआ ॥اےک بُوںد گُر اںمرت دیٍنو تا اٹل امر ن مُآ ۔۔

ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਗੁਰਿ ਨਾਨਕ ਕਉ ਸਉਪੇ ਫਿਰਿ ਲੇਖਾ ਮੂਲਿ ਨ ਲਇਆ ॥੪॥੩॥੧੪॥bhagat bha(n)ddaar gur naanak kau saupe fir lekhaa mool na liaa ||4||3||14||भगति भंडार गुरि नानक कउ सउपे फिरि लेखा मूलि न लइआ ॥४॥३॥१४॥بھگت بھںڈار گُر نانک کا ساپے پھر لےکھا مُول ن لایا ۔۔۴۔۔۳۔۔۱۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਸਿਉ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਲੀਨਾ ਸੇ ਜਨ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਈ ॥charan kamal siau jaa kaa man leenaa se jan tirapat aghaiee ||चरन कमल सिउ जा का मनु लीना से जन तृपति अघाई ॥چرن کمل سا جا کا من لیٍنا سے جن ترپت اگھاای ۔۔

ਗੁਣ ਅਮੋਲ ਜਿਸੁ ਰਿਦੈ ਨ ਵਸਿਆ ਤੇ ਨਰ ਤ੍ਰਿਸਨ ਤ੍ਰਿਖਾਈ ॥੧॥gun amol jis ridhai na vasiaa te nar tirasan tirakhaiee ||1||गुण अमोल जिसु रिदै न वसिआ ते नर तृसन तृखाई ॥१॥گُݨ امول جس ردَے ن وسآ تے نر ترسن ترکھاای ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਆਰਾਧੇ ਅਰੋਗ ਅਨਦਾਈ ॥har aaraadhe arog anadhaiee ||हरि आराधे अरोग अनदाई ॥هر آرادھے اروگ انداای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਮੇਰਾ ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਤਿਸੁ ਲਾਖ ਬੇਦਨ ਜਣੁ ਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥jis no visarai meraa raam sanehee tis laakh bedhan jan aaiee || rahaau ||जिस नो विसरै मेरा राम सनेही तिसु लाख बेदन जणु आई ॥ रहाउ ॥جِس نو وسرَے مےرا رام سنےهیِ تس لاکھ بےدن جݨ آای ۔۔ رهاا ۔۔