Ang 611 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੧)

ਮੇਰੇ ਮਨ ਸਾਧ ਸਰਣਿ ਛੁਟਕਾਰਾ ॥mere man saadh saran chhuTakaaraa ||मेरे मन साध सरणि छुटकारा ॥مےرے من سادھ سرݨ چھُٹکارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਜਨਮ ਮਰਣੁ ਨ ਰਹਈ ਫਿਰਿ ਆਵਤ ਬਾਰੋ ਬਾਰਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥bin gur poore janam maran na rahiee fir aavat baaro baaraa || rahaau ||बिनु गुर पूरे जनम मरणु न रहई फिरि आवत बारो बारा ॥ रहाउ ॥بٍن گُر پُورے جنم مرݨ ن رهای پھر آوت بارو بارا ۔۔ رهاا ۔۔

ਓਹੁ ਜੁ ਭਰਮੁ ਭੁਲਾਵਾ ਕਹੀਅਤ ਤਿਨ ਮਹਿ ਉਰਝਿਓ ਸਗਲ ਸੰਸਾਰਾ ॥ohu ju bharam bhulaavaa kaheeat tin meh urajhio sagal sa(n)saaraa ||ओहु जु भरमु भुलावा कहीअत तिन महि उरझिओ सगल संसारा ॥اوهُ جُ بھرم بھُلاوا کهیِات تن مهِ اُرجھاو سگل سںسارا ۔۔

ਪੂਰਨ ਭਗਤੁ ਪੁਰਖ ਸੁਆਮੀ ਕਾ ਸਰਬ ਥੋਕ ਤੇ ਨਿਆਰਾ ॥੨॥pooran bhagat purakh suaamee kaa sarab thok te niaaraa ||2||पूरन भगतु पुरख सुआमी का सरब थोक ते निआरा ॥२॥پُورن بھگت پُرکھ سُآمیِ کا سرب تھوک تے نآرا ۔۔۲۔۔

ਨਿੰਦਉ ਨਾਹੀ ਕਾਹੂ ਬਾਤੈ ਏਹੁ ਖਸਮ ਕਾ ਕੀਆ ॥ni(n)dhau naahee kaahoo baatai eh khasam kaa keeaa ||निंदउ नाही काहू बातै एहु खसम का कीआ ॥نِںدا ناهیِ کاهُو باتَے اےهُ کھسم کا کیِآ ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਰੈ ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਨਾਉ ਲੀਆ ॥੩॥jaa kau kirapaa karee prabh merai mil saadhasa(n)gat naau leeaa ||3||जा कउ कृपा करी प्रभि मेरै मिलि साधसंगति नाउ लीआ ॥३॥جا کا ک®پا کریِ پربھ مےرَے مل سادھسںگت ناا لیِآ ۔۔۳۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਪਰਮੇਸੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਸਭਨਾ ਕਰਤ ਉਧਾਰਾ ॥paarabraham paramesur satigur sabhanaa karat udhaaraa ||पारब्रहम परमेसुर सतिगुर सभना करत उधारा ॥پاربرهم پرمےسر ستگر سبھنا کرت اُدھارا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਹੀ ਤਰੀਐ ਇਹੁ ਪੂਰਨ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥੪॥੯॥kahu naanak gur bin nahee tareeaai ih pooran tat beechaaraa ||4||9||कहु नानक गुर बिनु नही तरीऐ इहु पूरन ततु बीचारा ॥४॥९॥کهُ نانک گُر بن نهیِ تریِاَے اهُ پُورن تت بیِچارا ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਖੋਜਤ ਖੋਜਤ ਖੋਜਿ ਬੀਚਾਰਿਓ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਤਤੁ ਸਾਰਾ ॥khojat khojat khoj beechaario raam naam tat saaraa ||खोजत खोजत खोजि बीचारिओ राम नामु ततु सारा ॥کھوجت کھوجت کھوج بیِچاراو رام نام تت سارا ۔۔

ਕਿਲਬਿਖ ਕਾਟੇ ਨਿਮਖ ਅਰਾਧਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ॥੧॥kilabikh kaaTe nimakh araadhiaa gurmukh paar utaaraa ||1||किलबिख काटे निमख अराधिआ गुरमुखि पारि उतारा ॥१॥کِلبکھ کاٹے نمکھ ارادھآ گُرمکھ پار اُتارا ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਪੀਵਹੁ ਪੁਰਖ ਗਿਆਨੀ ॥har ras peevahu purakh giaanee ||हरि रसु पीवहु पुरख गिआनी ॥هر رس پیِوهُ پُرکھ گآنیِ ۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮਹਾ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਮਨੁ ਪਾਵੈ ਸਾਧੂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥sun sun mahaa tirapat man paavai saadhoo a(n)mirat baanee || rahaau ||सुणि सुणि महा तृपति मनु पावै साधू अंमृत बानी ॥ रहाउ ॥سُݨ سُݨ مها ترپت من پاوَے سادھُو اںمرت بانیِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਭੁਗਤਿ ਜੁਗਤਿ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਸਰਬ ਸੁਖਾ ਕਾ ਦਾਤਾ ॥mukat bhugat jugat sach paieeaai sarab sukhaa kaa dhaataa ||मुकति भुगति जुगति सचु पाईऐ सरब सुखा का दाता ॥مُکت بھُگت جُگت سچ پاایاَے سرب سُکھا کا داتا ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਦਾਸ ਕਉ ਭਗਤਿ ਦਾਨੁ ਦੇਵੈ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖੁ ਬਿਧਾਤਾ ॥੨॥apune dhaas kau bhagat dhaan dhevai pooran purakh bidhaataa ||2||अपुने दास कउ भगति दानु देवै पूरन पुरखु बिधाता ॥२॥اپنے داس کا بھگت دان دےوَے پُورن پُرکھ بدھاتا ۔۔۲۔۔

ਸ੍ਰਵਣੀ ਸੁਣੀਐ ਰਸਨਾ ਗਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਧਿਆਈਐ ਸੋਈ ॥sravanee suneeaai rasanaa gaieeaai hiradhai dhiaaieeaai soiee ||स्रवणी सुणीऐ रसना गाईऐ हिरदै धिआईऐ सोई ॥سروݨیِ سُݨیِاَے رسنا گاایاَے هردَے دھآایاَے سوای ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਸੁਆਮੀ ਜਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਥਾ ਨ ਕੋਈ ॥੩॥karan kaaran samarath suaamee jaa te birathaa na koiee ||3||करण कारण समरथ सुआमी जा ते बृथा न कोई ॥३॥کرݨ کارݨ سمرتھ سُآمیِ جا تے برتھا ن کوای ۔۔۳۔۔

ਵਡੈ ਭਾਗਿ ਰਤਨ ਜਨਮੁ ਪਾਇਆ ਕਰਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥vaddai bhaag ratan janam paiaa karahu kirapaa kirapaalaa ||वडै भागि रतन जनमु पाइआ करहु कृपा किरपाला ॥وڈَے بھاگ رتن جنم پاایا کرهُ ک®پا کرپالا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਿਮਰੈ ਸਦਾ ਗੋੁਪਾਲਾ ॥੪॥੧੦॥saadhasa(n)g naanak gun gaavai simarai sadhaa guopaalaa ||4||10||साधसंगि नानकु गुण गावै सिमरै सदा गुोपाला ॥४॥१०॥سادھسںگ نانک گُݨ گاوَے سمرَے سدا گُوپالا ۔۔۴۔۔۱۰۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਕਰਿ ਇਸਨਾਨੁ ਸਿਮਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਪਨਾ ਮਨ ਤਨ ਭਏ ਅਰੋਗਾ ॥kar isanaan simar prabh apanaa man tan bhe arogaa ||करि इसनानु सिमरि प्रभु अपना मन तन भए अरोगा ॥کر اسنان سمر پربھ اپنا من تن بھاے اروگا ۔۔

ਕੋਟਿ ਬਿਘਨ ਲਾਥੇ ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾ ਪ੍ਰਗਟੇ ਭਲੇ ਸੰਜੋਗਾ ॥੧॥koT bighan laathe prabh saranaa pragaTe bhale sa(n)jogaa ||1||कोटि बिघन लाथे प्रभ सरणा प्रगटे भले संजोगा ॥१॥کوٹ بگھن لاتھے پربھ سرݨا پرگٹے بھلے سںجوگا ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭ ਬਾਣੀ ਸਬਦੁ ਸੁਭਾਖਿਆ ॥prabh baanee sabadh subhaakhiaa ||प्रभ बाणी सबदु सुभाखिआ ॥پربھ باݨیِ سبد سُبھاکھآ ۔۔

ਗਾਵਹੁ ਸੁਣਹੁ ਪੜਹੁ ਨਿਤ ਭਾਈ ਗੁਰ ਪੂਰੈ ਤੂ ਰਾਖਿਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥gaavahu sunahu paRahu nit bhaiee gur poorai too raakhiaa || rahaau ||गावहु सुणहु पड़हु नित भाई गुर पूरै तू राखिआ ॥ रहाउ ॥گاوهُ سُݨهُ پڑهُ نت بھاای گُر پُورَے تُو راکھآ ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਅਮਿਤਿ ਵਡਾਈ ਭਗਤਿ ਵਛਲ ਦਇਆਲਾ ॥saachaa saahib amit vaddaiee bhagat vachhal dhiaalaa ||साचा साहिबु अमिति वडाई भगति वछल दइआला ॥ساچا ساهب امت وڈاای بھگت وچھل دایالا ۔۔

ਸੰਤਾ ਕੀ ਪੈਜ ਰਖਦਾ ਆਇਆ ਆਦਿ ਬਿਰਦੁ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਾ ॥੨॥sa(n)taa kee paij rakhadhaa aaiaa aadh biradh pratipaalaa ||2||संता की पैज रखदा आइआ आदि बिरदु प्रतिपाला ॥२॥سںتا کیِ پَےج رکھدا آاآ آد برد پرتپالا ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਭੋਜਨੁ ਨਿਤ ਭੁੰਚਹੁ ਸਰਬ ਵੇਲਾ ਮੁਖਿ ਪਾਵਹੁ ॥har a(n)mirat naam bhojan nit bhu(n)chahu sarab velaa mukh paavahu ||हरि अंमृत नामु भोजनु नित भुँचहु सरब वेला मुखि पावहु ॥هر اںمرت نام بھوجن نت بھُںچهُ سرب وےلا مُکھ پاوهُ ۔۔

ਜਰਾ ਮਰਾ ਤਾਪੁ ਸਭੁ ਨਾਠਾ ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਨਿਤ ਗਾਵਹੁ ॥੩॥jaraa maraa taap sabh naaThaa gun gobi(n)dh nit gaavahu ||3||जरा मरा तापु सभु नाठा गुण गोबिंद नित गावहु ॥३॥جرا مرا تاپ سبھ ناٹھا گُݨ گوبںد نت گاوهُ ۔۔۳۔۔

ਸੁਣੀ ਅਰਦਾਸਿ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੈ ਸਰਬ ਕਲਾ ਬਣਿ ਆਈ ॥sunee aradhaas suaamee merai sarab kalaa ban aaiee ||सुणी अरदासि सुआमी मेरै सरब कला बणि आई ॥سُݨیِ ارداس سُآمیِ مےرَے سرب کلا بݨ آای ۔۔

ਪ੍ਰਗਟ ਭਈ ਸਗਲੇ ਜੁਗ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੪॥੧੧॥pragaT bhiee sagale jug a(n)tar gur naanak kee vaddiaaiee ||4||11||प्रगट भई सगले जुग अंतरि गुर नानक की वडिआई ॥४॥११॥پرگٹ بھای سگلے جُگ اںتر گُر نانک کیِ وڈآای ۔۔۴۔۔۱۱۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੨ ਚਉਪਦੇsoraTh mahalaa panjavaa ghar doojaa chaupadheसोरठि महला ५ घरु २ चउपदेسورٹھ مهلا ۵ گھر ۲ چاپدے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਏਕੁ ਪਿਤਾ ਏਕਸ ਕੇ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਤੂ ਮੇਰਾ ਗੁਰ ਹਾਈ ॥ek pitaa ekas ke ham baarik too meraa gur haiee ||एकु पिता एकस के हम बारिक तू मेरा गुर हाई ॥اےک پتا اےکس کے هم بارک تُو مےرا گُر هاای ۔۔

ਸੁਣਿ ਮੀਤਾ ਜੀਉ ਹਮਾਰਾ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਸੀ ਹਰਿ ਦਰਸਨੁ ਦੇਹੁ ਦਿਖਾਈ ॥੧॥sun meetaa jeeau hamaaraa bal bal jaasee har dharasan dheh dhikhaiee ||1||सुणि मीता जीउ हमारा बलि बलि जासी हरि दरसनु देहु दिखाई ॥१॥سُݨ میِتا جیِا همارا بل بلِ جاسیِ هرِ درسن دےهُ دکھاای ۔۔۱۔۔