Ang 610 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧੦)

ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਬਿਨਾਸੇ ॥੪॥੫॥naanak kau gur pooraa bheTio sagale dhookh binaase ||4||5||नानक कउ गुरु पूरा भेटिओ सगले दूख बिनासे ॥४॥५॥نانک کا گُر پُورا بھےٹاو سگلے دُوکھ بناسے ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸੁਖੀਏ ਕਉ ਪੇਖੈ ਸਭ ਸੁਖੀਆ ਰੋਗੀ ਕੈ ਭਾਣੈ ਸਭ ਰੋਗੀ ॥sukhe'ee kau pekhai sabh sukheeaa rogee kai bhaanai sabh rogee ||सुखीए कउ पेखै सभ सुखीआ रोगी कै भाणै सभ रोगी ॥سُکھیِاے کا پےکھَے سبھ سُکھیِآ روگیِ کَے بھاݨَے سبھ روگیِ ۔۔

ਕਰਣ ਕਰਾਵਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ ਆਪਨ ਹਾਥਿ ਸੰਜੋਗੀ ॥੧॥karan karaavanahaar suaamee aapan haath sa(n)jogee ||1||करण करावनहार सुआमी आपन हाथि संजोगी ॥१॥کرݨ کراونهار سُآمیِ آپن هاتھ سںجوگیِ ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਜਿਨਿ ਅਪੁਨਾ ਭਰਮੁ ਗਵਾਤਾ ॥ ਤਿਸ ਕੈ ਭਾਣੈ ਕੋਇ ਨ ਭੂਲਾ ਜਿਨਿ ਸਗਲੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਛਾਤਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥man mere jin apunaa bharam gavaataa || tis kai bhaanai koi na bhoolaa jin sagalo braham pachhaataa || rahaau ||मन मेरे जिनि अपुना भरमु गवाता ॥ तिस कै भाणै कोइ न भूला जिनि सगलो ब्रहमु पछाता ॥ रहाउ ॥من مےرے جن اپنا بھرم گواتا ۔۔ تس کَے بھاݨَے کوا ن بھُولا جنِ سگلو برهم پچھاتا ۔۔ رهااُ ۔۔

ਸੰਤ ਸੰਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਓਹੁ ਜਾਣੈ ਸਗਲੀ ਠਾਂਢੀ ॥sa(n)t sa(n)g jaa kaa man seetal oh jaanai sagalee Thaa(n)ddee ||संत संगि जा का मनु सीतलु ओहु जाणै सगली ठाँढी ॥سںت سںگ جا کا من سیِتل اوهُ جاݨَے سگلیِ ٹھاںڈھیِ ۔۔

ਹਉਮੈ ਰੋਗਿ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਬਿਆਪਿਤ ਓਹੁ ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਿਲਲਾਤੀ ॥੨॥haumai rog jaa kaa man biaapit oh janam marai bilalaatee ||2||हउमै रोगि जा का मनु बिआपित ओहु जनमि मरै बिललाती ॥२॥هامَے روگ جا کا من بآپت اوهُ جنم مرَے بللاتیِ ۔۔۲۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਜਾ ਕੀ ਨੇਤ੍ਰੀ ਪੜਿਆ ਤਾ ਕਉ ਸਰਬ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ॥giaan a(n)jan jaa kee netree paRiaa taa kau sarab pragaasaa ||गिआन अंजनु जा की नेत्री पड़िआ ता कउ सरब प्रगासा ॥گِآن اںجن جا کیِ نےتریِ پڑآ تا کا سرب پرگاسا ۔۔

ਅਗਿਆਨਿ ਅੰਧੇਰੈ ਸੂਝਸਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁੜਿ ਬਹੁੜਿ ਭਰਮਾਤਾ ॥੩॥agiaan a(n)dherai soojhas naahee bahuR bahuR bharamaataa ||3||अगिआनि अंधेरै सूझसि नाही बहुड़ि बहुड़ि भरमाता ॥३॥اگآن اںدھےرَے سُوجھس ناهیِ بهُڑ بهُڑ بھرماتا ۔۔۳۔۔

ਸੁਣਿ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਆਮੀ ਅਪੁਨੇ ਨਾਨਕੁ ਇਹੁ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ॥sun bena(n)tee suaamee apune naanak ih sukh maagai ||सुणि बेनंती सुआमी अपुने नानकु इहु सुखु मागै ॥سُݨ بےنµتیِ سُآمیِ اپنے نانک اهُ سُکھ ماگَے ۔۔

ਜਹ ਕੀਰਤਨੁ ਤੇਰਾ ਸਾਧੂ ਗਾਵਹਿ ਤਹ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਲਾਗੈ ॥੪॥੬॥jeh keeratan teraa saadhoo gaaveh teh meraa man laagai ||4||6||जह कीरतनु तेरा साधू गावहि तह मेरा मनु लागै ॥४॥६॥جه کیِرتن تےرا سادھُو گاوه ته مےرا من لاگَے ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਤਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਧਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਮਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਕੀਆ ॥tan sa(n)tan kaa dhan sa(n)tan kaa man sa(n)tan kaa keeaa ||तनु संतन का धनु संतन का मनु संतन का कीआ ॥تن سںتن کا دھن سںتن کا من سںتن کا کیِآ ۔۔

ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਸਰਬ ਕੁਸਲ ਤਬ ਥੀਆ ॥੧॥sa(n)t prasaadh har naam dhiaaiaa sarab kusal tab theeaa ||1||संत प्रसादि हरि नामु धिआइआ सरब कुसल तब थीआ ॥१॥سںت پرساد هر نام دھآایا سرب کُسل تب تھیِآ ۔۔۱۔۔

ਸੰਤਨ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤਾ ਬੀਆ ॥sa(n)tan bin avar na dhaataa beeaa ||संतन बिनु अवरु न दाता बीआ ॥سںتن بن اور ن داتا بیِآ ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਸਰਣਿ ਪਰੈ ਸਾਧੂ ਕੀ ਸੋ ਪਾਰਗਰਾਮੀ ਕੀਆ ॥ ਰਹਾਉ ॥jo jo saran parai saadhoo kee so paaragaraamee keeaa || rahaau ||जो जो सरणि परै साधू की सो पारगरामी कीआ ॥ रहाउ ॥جو جو سرݨ پرَے سادھُو کیِ سو پارگرامیِ کیِآ ۔۔ رهاا ۔۔

ਕੋਟਿ ਪਰਾਧ ਮਿਟਹਿ ਜਨ ਸੇਵਾ ਹਰਿ ਕੀਰਤਨੁ ਰਸਿ ਗਾਈਐ ॥koT paraadh miTeh jan sevaa har keeratan ras gaieeaai ||कोटि पराध मिटहि जन सेवा हरि कीरतनु रसि गाईऐ ॥کوٹ پرادھ مٹه جن سےوا هر کیِرتن رسِ گاایاَے ۔۔

ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ਮੁਖ ਊਜਲ ਜਨ ਕਾ ਸੰਗੁ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਈਐ ॥੨॥e'eehaa sukh aagai mukh uoojal jan kaa sa(n)g vaddabhaagee paieeaai ||2||ईहा सुखु आगै मुख ऊजल जन का संगु वडभागी पाईऐ ॥२॥ایها سُکھ آگَے مُکھ اُوجل جن کا سںگ وڈبھاگیِ پاایاَے ۔۔۲۔۔

ਰਸਨਾ ਏਕ ਅਨੇਕ ਗੁਣ ਪੂਰਨ ਜਨ ਕੀ ਕੇਤਕ ਉਪਮਾ ਕਹੀਐ ॥rasanaa ek anek gun pooran jan kee ketak upamaa kaheeaai ||रसना एक अनेक गुण पूरन जन की केतक उपमा कहीऐ ॥رسنا اےک انےک گُݨ پُورن جن کیِ کےتک اُپما کهیِاَے ۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਸਦ ਅਬਿਨਾਸੀ ਸਰਣਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਲਹੀਐ ॥੩॥agam agochar sadh abinaasee saran sa(n)tan kee laheeaai ||3||अगम अगोचर सद अबिनासी सरणि संतन की लहीऐ ॥३॥اگم اگوچر سد ابناسیِ سرݨ سںتن کیِ لهیِاَے ۔۔۳۔۔

ਨਿਰਗੁਨ ਨੀਚ ਅਨਾਥ ਅਪਰਾਧੀ ਓਟ ਸੰਤਨ ਕੀ ਆਹੀ ॥niragun neech anaath aparaadhee oT sa(n)tan kee aahee ||निरगुन नीच अनाथ अपराधी ओट संतन की आही ॥نِرگن نیِچ اناتھ اپرادھیِ اوٹ سںتن کیِ آهیِ ۔۔

ਬੂਡਤ ਮੋਹ ਗ੍ਰਿਹ ਅੰਧ ਕੂਪ ਮਹਿ ਨਾਨਕ ਲੇਹੁ ਨਿਬਾਹੀ ॥੪॥੭॥booddat moh gireh a(n)dh koop meh naanak leh nibaahee ||4||7||बूडत मोह गृह अंध कूप महि नानक लेहु निबाही ॥४॥७॥بُوڈت موه گره اںدھ کُوپ مهِ نانک لےهُ نباهیِ ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥soraTh mahalaa panjavaa ghar pehilaa ||सोरठि महला ५ घरु १ ॥سورٹھ مهلا ۵ گھر ۱ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਤੂ ਕਰਤੇ ਤਾ ਕੀ ਤੈਂ ਆਸ ਪੁਜਾਈ ॥jaa kai hiradhai vasiaa too karate taa kee tai(n) aas pujaiee ||जा कै हिरदै वसिआ तू करते ता की तैं आस पुजाई ॥جا کَے هردَے وسآ تُو کرتے تا کیِ تَےں آس پُجاای ۔۔

ਦਾਸ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਤੂ ਵਿਸਰਹਿ ਨਾਹੀ ਚਰਣ ਧੂਰਿ ਮਨਿ ਭਾਈ ॥੧॥dhaas apune kau too visareh naahee charan dhoor man bhaiee ||1||दास अपुने कउ तू विसरहि नाही चरण धूरि मनि भाई ॥१॥داس اپنے کا تُو وسره ناهیِ چرݨ دھُور من بھاای ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੀ ਅਕਥ ਕਥਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥teree akath kathaa kathan na jaiee ||तेरी अकथ कथा कथनु न जाई ॥تےریِ اکتھ کتھا کتھن ن جاای ۔۔

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਬਡਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥gun nidhaan sukhadhaate suaamee sabh te uooch baddaiee || rahaau ||गुण निधान सुखदाते सुआमी सभ ते ऊच बडाई ॥ रहाउ ॥گُݨ ندھان سُکھداتے سُآمیِ سبھ تے اُوچ بڈاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਸੋ ਸੋ ਕਰਮ ਕਰਤ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਜੈਸੀ ਤੁਮ ਲਿਖਿ ਪਾਈ ॥so so karam karat hai praanee jaisee tum likh paiee ||सो सो करम करत है प्राणी जैसी तुम लिखि पाई ॥سو سو کرم کرت هَے پراݨیِ جَےسیِ تُم لکھ پاای ۔۔

ਸੇਵਕ ਕਉ ਤੁਮ ਸੇਵਾ ਦੀਨੀ ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਅਘਾਈ ॥੨॥sevak kau tum sevaa dheenee dharasan dhekh aghaiee ||2||सेवक कउ तुम सेवा दीनी दरसनु देखि अघाई ॥२॥سےوک کا تُم سےوا دیٍنیِ درسن دےکھ اگھاای ۔۔۲۔۔

ਸਰਬ ਨਿਰੰਤਰਿ ਤੁਮਹਿ ਸਮਾਨੇ ਜਾ ਕਉ ਤੁਧੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥sarab nira(n)tar tumeh samaane jaa kau tudh aap bujhaiee ||सरब निरंतरि तुमहि समाने जा कउ तुधु आपि बुझाई ॥سرب نرںتر تُمه سمانے جا کا تُدھ آپ بُجھاای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਮਿਟਿਓ ਅਗਿਆਨਾ ਪ੍ਰਗਟ ਭਏ ਸਭ ਠਾਈ ॥੩॥gur parasaadh miTio agiaanaa pragaT bhe sabh Thaiee ||3||गुर परसादि मिटिओ अगिआना प्रगट भए सभ ठाई ॥३॥گُر پرساد مٹاو اگِآنا پرگٹ بھاے سبھ ٹھاای ۔۔۳۔۔

ਸੋਈ ਗਿਆਨੀ ਸੋਈ ਧਿਆਨੀ ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਸੁਭਾਈ ॥soiee giaanee soiee dhiaanee soiee purakh subhaiee ||सोई गिआनी सोई धिआनी सोई पुरखु सुभाई ॥سوای گآنیِ سوای دھآنیِ سوای پُرکھ سُبھاای ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਏ ਦਇਆਲਾ ਤਾ ਕਉ ਮਨ ਤੇ ਬਿਸਰਿ ਨ ਜਾਈ ॥੪॥੮॥kahu naanak jis bhe dhiaalaa taa kau man te bisar na jaiee ||4||8||कहु नानक जिसु भए दइआला ता कउ मन ते बिसरि न जाई ॥४॥८॥کهُ نانک جس بھاے دایالا تا کا من تے بسر ن جاای ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ॥soraTh mahalaa panjavaa ||सोरठि महला ५ ॥سورٹھ مهلا ۵ ۔۔

ਸਗਲ ਸਮਗ੍ਰੀ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੀ ਕਬ ਊਚੇ ਕਬ ਨੀਚੇ ॥sagal samagree moh viaapee kab uooche kab neeche ||सगल समग्री मोहि विआपी कब ऊचे कब नीचे ॥سگل سمگریِ موه وآپیِ کب اُوچے کب نیِچے ۔۔

ਸੁਧੁ ਨ ਹੋਈਐ ਕਾਹੂ ਜਤਨਾ ਓੜਕਿ ਕੋ ਨ ਪਹੂਚੇ ॥੧॥sudh na hoieeaai kaahoo jatanaa oRak ko na pahooche ||1||सुधु न होईऐ काहू जतना ओड़कि को न पहूचे ॥१॥سُدھ ن هوایاَے کاهُو جتنا اوڑک کو ن پهُوچے ۔۔۱۔۔