Ang 61 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੧)

ਸਾਚਿ ਸਹਜਿ ਸੋਭਾ ਘਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਨਾਮ ਅਧਾਰਿ ॥saach sahaj sobhaa ghanee har gun naam adhaar ||साचि सहजि सोभा घणी हरि गुण नाम अधारि ॥ساچ سهج سوبھا گھݨیِ هرِ گُݨ نام ادھار ۔۔

ਜਿਉ ਭਾਵੈ ਤਿਉ ਰਖੁ ਤੂੰ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਕਵਨੁ ਭਤਾਰੁ ॥੩॥jiau bhaavai tiau rakh too(n) mai tujh bin kavan bhataar ||3||जिउ भावै तिउ रखु तूँ मै तुझ बिनु कवनु भतारु ॥३॥جِا بھاوَے تا رکھ تُوں مَے تُجھ بن کون بھتار ۔۔۳۔۔

ਅਖਰ ਪੜਿ ਪੜਿ ਭੁਲੀਐ ਭੇਖੀ ਬਹੁਤੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥akhar paR paR bhuleeaai bhekhee bahut abhimaan ||अखर पड़ि पड़ि भुलीऐ भेखी बहुतु अभिमानु ॥اکھر پڑ پڑِ بھُلیِاَے بھےکھیِ بهُت ابھِمان ۔۔

ਤੀਰਥ ਨਾਤਾ ਕਿਆ ਕਰੇ ਮਨ ਮਹਿ ਮੈਲੁ ਗੁਮਾਨੁ ॥teerath naataa kiaa kare man meh mail gumaan ||तीरथ नाता किआ करे मन महि मैलु गुमानु ॥تیِرتھ ناتا کآ کرے من مهِ مَےل گُمان ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕਿਨਿ ਸਮਝਾਈਐ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥੪॥gur bin kin samajhaieeaai man raajaa sulataan ||4||गुर बिनु किनि समझाईऐ मनु राजा सुलतानु ॥४॥گُر بن کن سمجھاایاَے من راجا سُلتان ۔۔۴۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਤੁ ਵੀਚਾਰੁ ॥prem padhaarath paieeaai gurmukh tat veechaar ||प्रेम पदारथु पाईऐ गुरमुखि ततु वीचारु ॥پرےم پدارتھ پاایاَے گُرمکھ تت ویِچار ۔۔

ਸਾ ਧਨ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥saa dhan aap gavaiaa gur kai sabadh seegaar ||सा धन आपु गवाइआ गुर कै सबदि सीगारु ॥سا دھن آپ گواایا گُر کَے سبد سیِگار ۔۔

ਘਰ ਹੀ ਸੋ ਪਿਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਹੇਤਿ ਅਪਾਰੁ ॥੫॥ghar hee so pir paiaa gur kai het apaar ||5||घर ही सो पिरु पाइआ गुर कै हेति अपारु ॥५॥گھر هیِ سو پر پاایا گُر کَے هےت اپار ۔۔۵۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥gur kee sevaa chaakaree man niramal sukh hoi ||गुर की सेवा चाकरी मनु निरमलु सुखु होइ ॥گُر کیِ سےوا چاکریِ من نرمل سُکھ هوا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਖੋਇ ॥gur kaa sabadh man vasiaa haumai vichahu khoi ||गुर का सबदु मनि वसिआ हउमै विचहु खोइ ॥گُر کا سبد من وسِآ هامَے وچهُ کھوا ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਇਆ ਲਾਭੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਹੋਇ ॥੬॥naam padhaarath paiaa laabh sadhaa man hoi ||6||नामु पदारथु पाइआ लाभु सदा मनि होइ ॥६॥نام پدارتھ پاایا لابھ سدا من هوا ۔۔۶۔۔

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਪਾਈਐ ਆਪਿ ਨ ਲਇਆ ਜਾਇ ॥karam milai taa paieeaai aap na liaa jai ||करमि मिलै ता पाईऐ आपि न लइआ जाइ ॥کرم ملَے تا پاایاَے آپ ن لایا جاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਚਰਣੀ ਲਗਿ ਰਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥gur kee charanee lag rahu vichahu aap gavai ||गुर की चरणी लगि रहु विचहु आपु गवाइ ॥گُر کیِ چرݨیِ لگ رهُ وچهُ آپ گواا ۔۔

ਸਚੇ ਸੇਤੀ ਰਤਿਆ ਸਚੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੭॥sache setee ratiaa sacho palai pai ||7||सचे सेती रतिआ सचो पलै पाइ ॥७॥سچے سےتیِ رتآ سچو پلَے پاا ۔۔۷۔۔

ਭੁਲਣ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਅਭੁਲੁ ਗੁਰੂ ਕਰਤਾਰੁ ॥bhulan a(n)dhar sabh ko abhul guroo karataar ||भुलण अंदरि सभु को अभुलु गुरू करतारु ॥بھُلݨ اںدر سبھ کو ابھل گُرُو کرتار ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਮਨੁ ਸਮਝਾਇਆ ਲਾਗਾ ਤਿਸੈ ਪਿਆਰੁ ॥gurmat man samajhaiaa laagaa tisai piaar ||गुरमति मनु समझाइआ लागा तिसै पिआरु ॥گُرمت من سمجھاایا لاگا تسَے پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਮੇਲੇ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰੁ ॥੮॥੧੨॥naanak saach na veesarai mele sabadh apaar ||8||12||नानक साचु न वीसरै मेले सबदु अपारु ॥८॥१२॥نانک ساچ ن ویِسرَے مےلے سبد اپار ۔۔۸۔۔۱۲۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਣੀ ਸੁਤ ਬੰਧਪ ਘਰ ਨਾਰਿ ॥tirasanaa maiaa mohanee sut ba(n)dhap ghar naar ||तृसना माइआ मोहणी सुत बंधप घर नारि ॥تِرسنا مااآ موهݨیِ سُت بںدھپ گھر نار ۔۔

ਧਨਿ ਜੋਬਨਿ ਜਗੁ ਠਗਿਆ ਲਬਿ ਲੋਭਿ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥dhan joban jag Thagiaa lab lobh aha(n)kaar ||धनि जोबनि जगु ठगिआ लबि लोभि अहंकारि ॥دھن جوبن جگ ٹھگِآ لبِ لوبھ اهںکار ۔۔

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਹਉ ਮੁਈ ਸਾ ਵਰਤੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥੧॥moh Thagaulee hau muiee saa varatai sa(n)saar ||1||मोह ठगउली हउ मुई सा वरतै संसारि ॥१॥موه ٹھگالیِ ها مُای سا ورتَے سںسار ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮਾ ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥mere preetamaa mai tujh bin avar na koi ||मेरे प्रीतमा मै तुझ बिनु अवरु न कोइ ॥مےرے پریِتما مَے تُجھ بن اور ن کوا ۔۔

ਮੈ ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਭਾਵਈ ਤੂੰ ਭਾਵਹਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mai tujh bin avar na bhaaviee too(n) bhaaveh sukh hoi ||1|| rahaau ||मै तुझ बिनु अवरु न भावई तूँ भावहि सुखु होइ ॥१॥ रहाउ ॥مَے تُجھ بن اور ن بھاوای تُوں بھاوه سُکھ هوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਮੁ ਸਾਲਾਹੀ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖੁ ॥naam saalaahee ra(n)g siau gur kai sabadh sa(n)tokh ||नामु सालाही रंग सिउ गुर कै सबदि संतोखु ॥نام سالاهیِ رںگ سا گُر کَے سبد سںتوکھ ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਚਲਸੀ ਕੂੜਾ ਮੋਹੁ ਨ ਵੇਖੁ ॥jo dheesai so chalasee kooRaa moh na vekh ||जो दीसै सो चलसी कूड़ा मोहु न वेखु ॥جو دیِسَے سو چلسیِ کُوڑا موهُ ن وےکھ ۔۔

ਵਾਟ ਵਟਾਊ ਆਇਆ ਨਿਤ ਚਲਦਾ ਸਾਥੁ ਦੇਖੁ ॥੨॥vaaT vaTaauoo aaiaa nit chaladhaa saath dhekh ||2||वाट वटाऊ आइआ नित चलदा साथु देखु ॥२॥واٹ وٹااُو آاآ نت چلدا ساتھ دےکھ ۔۔۲۔۔

ਆਖਣਿ ਆਖਹਿ ਕੇਤੜੇ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਬੂਝ ਨ ਹੋਇ ॥aakhan aakheh ketaRe gur bin boojh na hoi ||आखणि आखहि केतड़े गुर बिनु बूझ न होइ ॥آکھݨ آکھه کےتڑے گُر بن بُوجھ ن هوا ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਜੇ ਮਿਲੈ ਸਚਿ ਰਪੈ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥naam vaddaiee je milai sach rapai pat hoi ||नामु वडाई जे मिलै सचि रपै पति होइ ॥نام وڈاای جے ملَے سچ رپَے پتِ هوا ۔۔

ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਵਹਿ ਸੇ ਭਲੇ ਖੋਟਾ ਖਰਾ ਨ ਕੋਇ ॥੩॥jo tudh bhaaveh se bhale khoTaa kharaa na koi ||3||जो तुधु भावहि से भले खोटा खरा न कोइ ॥३॥جو تُدھ بھاوه سے بھلے کھوٹا کھرا ن کوا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ਛੁਟੀਐ ਮਨਮੁਖ ਖੋਟੀ ਰਾਸਿ ॥gur saranaiee chhuTeeaai manmukh khoTee raas ||गुर सरणाई छुटीऐ मनमुख खोटी रासि ॥گُر سرݨاای چھُٹیِاَے منمکھ کھوٹیِ راس ۔۔

ਅਸਟ ਧਾਤੁ ਪਾਤਿਸਾਹ ਕੀ ਘੜੀਐ ਸਬਦਿ ਵਿਗਾਸਿ ॥asaT dhaat paatisaeh kee ghaReeaai sabadh vigaas ||असट धातु पातिसाह की घड़ीऐ सबदि विगासि ॥اسٹ دھات پاتساه کیِ گھڑیِاَے سبد وگاس ۔۔

ਆਪੇ ਪਰਖੇ ਪਾਰਖੂ ਪਵੈ ਖਜਾਨੈ ਰਾਸਿ ॥੪॥aape parakhe paarakhoo pavai khajaanai raas ||4||आपे परखे पारखू पवै खजानै रासि ॥४॥آپے پرکھے پارکھُو پوَے کھجانَے راس ۔۔۴۔۔

ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਸਭ ਡਿਠੀ ਠੋਕਿ ਵਜਾਇ ॥teree keemat naa pavai sabh ddiThee Thok vajai ||तेरी कीमति ना पवै सभ डिठी ठोकि वजाइ ॥تےریِ کیِمت نا پوَے سبھ ڈٹھیِ ٹھوک وجاا ۔۔

ਕਹਣੈ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ਸਚਿ ਟਿਕੈ ਪਤਿ ਪਾਇ ॥kahanai haath na labhiee sach Tikai pat pai ||कहणै हाथ न लभई सचि टिकै पति पाइ ॥کهݨَے هاتھ ن لبھای سچ ٹکَے پتِ پاا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਤੂੰ ਸਾਲਾਹਣਾ ਹੋਰੁ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥੫॥gurmat too(n) saalaahanaa hor keemat kahan na jai ||5||गुरमति तूँ सालाहणा होरु कीमति कहणु न जाइ ॥५॥گُرمت تُوں سالاهݨا هور کیِمت کهݨ ن جاا ۔۔۵۔۔

ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਨ ਭਾਵਈ ਤਿਤੁ ਤਨਿ ਹਉਮੈ ਵਾਦੁ ॥jit tan naam na bhaaviee tit tan haumai vaadh ||जितु तनि नामु न भावई तितु तनि हउमै वादु ॥جِت تن نام ن بھاوای تت تنِ هامَے واد ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਗਿਆਨੁ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਖਿਆ ਦੂਜਾ ਸਾਦੁ ॥gur bin giaan na paieeaai bikhiaa dhoojaa saadh ||गुर बिनु गिआनु न पाईऐ बिखिआ दूजा सादु ॥گُر بن گآن ن پاایاَے بکھآ دُوجا ساد ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਕਾਮਿ ਨ ਆਵਈ ਮਾਇਆ ਫੀਕਾ ਸਾਦੁ ॥੬॥bin gun kaam na aaviee maiaa feekaa saadh ||6||बिनु गुण कामि न आवई माइआ फीका सादु ॥६॥بٍن گُݨ کام ن آوای ماایا پھیِکا ساد ۔۔۶۔۔

ਆਸਾ ਅੰਦਰਿ ਜੰਮਿਆ ਆਸਾ ਰਸ ਕਸ ਖਾਇ ॥aasaa a(n)dhar ja(n)miaa aasaa ras kas khai ||आसा अंदरि जंमिआ आसा रस कस खाइ ॥آسا اںدر جںمآ آسا رس کس کھاا ۔۔

ਆਸਾ ਬੰਧਿ ਚਲਾਈਐ ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥aasaa ba(n)dh chalaieeaai muhe muh choTaa khai ||आसा बंधि चलाईऐ मुहे मुहि चोटा खाइ ॥آسا بںدھ چلاایاَے مُهے مُه چوٹا کھاا ۔۔

ਅਵਗਣਿ ਬਧਾ ਮਾਰੀਐ ਛੂਟੈ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਇ ॥੭॥avagan badhaa maareeaai chhooTai gurmat nai ||7||अवगणि बधा मारीऐ छूटै गुरमति नाइ ॥७॥اوگݨ بدھا ماریِاَے چھُوٹَے گُرمت ناا ۔۔۷۔۔