Ang 60 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦)

ਮਨ ਰੇ ਕਿਉ ਛੂਟਹਿ ਬਿਨੁ ਪਿਆਰ ॥man re kiau chhooTeh bin piaar ||मन रे किउ छूटहि बिनु पिआर ॥من رے کا چھُوٹه بن پآر ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਬਖਸੇ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gurmukh a(n)tar rav rahiaa bakhase bhagat bha(n)ddaar ||1|| rahaau ||गुरमुखि अंतरि रवि रहिआ बखसे भगति भंडार ॥१॥ रहाउ ॥گُرمکھ اںتر رو رهِآ بکھسے بھگت بھںڈار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਮਛੁਲੀ ਨੀਰ ॥re man aaisee har siau preet kar jaisee machhulee neer ||रे मन ऐसी हरि सिउ प्रीति करि जैसी मछुली नीर ॥رے من اَےسیِ هر سا پریِت کرِ جَےسیِ مچھلیِ نیِر ۔۔

ਜਿਉ ਅਧਿਕਉ ਤਿਉ ਸੁਖੁ ਘਣੋ ਮਨਿ ਤਨਿ ਸਾਂਤਿ ਸਰੀਰ ॥jiau adhikau tiau sukh ghano man tan saa(n)t sareer ||जिउ अधिकउ तिउ सुखु घणो मनि तनि साँति सरीर ॥جِا ادھکا تا سُکھ گھݨو منِ تنِ ساںت سریِر ۔۔

ਬਿਨੁ ਜਲ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਈ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਅਭ ਪੀਰ ॥੨॥bin jal ghaRee na jeeviee prabh jaanai abh peer ||2||बिनु जल घड़ी न जीवई प्रभु जाणै अभ पीर ॥२॥بٍن جل گھڑیِ ن جیِوای پربھ جاݨَے ابھ پیِر ۔۔۲۔۔

ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੇਹ ॥re man aaisee har siau preet kar jaisee chaatirak meh ||रे मन ऐसी हरि सिउ प्रीति करि जैसी चातृक मेह ॥رے من اَےسیِ هر سا پریِت کرِ جَےسیِ چاترک مےه ۔۔

ਸਰ ਭਰਿ ਥਲ ਹਰੀਆਵਲੇ ਇਕ ਬੂੰਦ ਨ ਪਵਈ ਕੇਹ ॥sar bhar thal hareeaavale ik boo(n)dh na paviee keh ||सर भरि थल हरीआवले इक बूँद न पवई केह ॥سر بھر تھل هریِآولے اک بُوںد ن پوای کےه ۔۔

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਸੋ ਪਾਈਐ ਕਿਰਤੁ ਪਇਆ ਸਿਰਿ ਦੇਹ ॥੩॥karam milai so paieeaai kirat piaa sir dheh ||3||करमि मिलै सो पाईऐ किरतु पइआ सिरि देह ॥३॥کرم ملَے سو پاایاَے کرت پایا سر دےه ۔۔۳۔۔

ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਜਲ ਦੁਧ ਹੋਇ ॥re man aaisee har siau preet kar jaisee jal dhudh hoi ||रे मन ऐसी हरि सिउ प्रीति करि जैसी जल दुध होइ ॥رے من اَےسیِ هر سا پریِت کرِ جَےسیِ جل دُدھ هوا ۔۔

ਆਵਟਣੁ ਆਪੇ ਖਵੈ ਦੁਧ ਕਉ ਖਪਣਿ ਨ ਦੇਇ ॥aavaTan aape khavai dhudh kau khapan na dhei ||आवटणु आपे खवै दुध कउ खपणि न देइ ॥آوٹݨ آپے کھوَے دُدھ کا کھپݨ ن دےا ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਵਿਛੁੰਨਿਆ ਸਚਿ ਵਡਿਆਈ ਦੇਇ ॥੪॥aape mel vichhu(n)niaa sach vaddiaaiee dhei ||4||आपे मेलि विछुँनिआ सचि वडिआई देइ ॥४॥آپے مےل وچھنّآ سچ وڈِآای دےا ۔۔۴۔۔

ਰੇ ਮਨ ਐਸੀ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਰਿ ਜੈਸੀ ਚਕਵੀ ਸੂਰ ॥re man aaisee har siau preet kar jaisee chakavee soor ||रे मन ऐसी हरि सिउ प्रीति करि जैसी चकवी सूर ॥رے من اَےسیِ هر سا پریِت کرِ جَےسیِ چکویِ سُور ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਨੀਦ ਨ ਸੋਵਈ ਜਾਣੈ ਦੂਰਿ ਹਜੂਰਿ ॥khin pal needh na soviee jaanai dhoor hajoor ||खिनु पलु नीद न सोवई जाणै दूरि हजूरि ॥کھٍن پل نیِد ن سووای جاݨَے دُور هجُور ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥੫॥manmukh sojhee naa pavai gurmukh sadhaa hajoor ||5||मनमुखि सोझी ना पवै गुरमुखि सदा हजूरि ॥५॥منمکھ سوجھیِ نا پوَے گُرمکھ سدا هجُور ۔۔۵۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਗਣਤ ਗਣਾਵਣੀ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਇ ॥manmukh ganat ganaavanee karataa kare su hoi ||मनमुखि गणत गणावणी करता करे सु होइ ॥منمکھ گݨت گݨاوݨیِ کرتا کرے سُ هوا ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਜੇ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥taa kee keemat naa pavai je lochai sabh koi ||ता की कीमति ना पवै जे लोचै सभु कोइ ॥تا کیِ کیِمت نا پوَے جے لوچَے سبھ کوا ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਪਾਈਐ ਸਚਿ ਮਿਲੈ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੬॥gurmat hoi ta paieeaai sach milai sukh hoi ||6||गुरमति होइ त पाईऐ सचि मिलै सुखु होइ ॥६॥گُرمت هوا ت پاایاَے سچ ملَے سُکھ هوا ۔۔۶۔۔

ਸਚਾ ਨੇਹੁ ਨ ਤੁਟਈ ਜੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਸੋਇ ॥sachaa neh na tuTiee je satigur bheTai soi ||सचा नेहु न तुटई जे सतिगुरु भेटै सोइ ॥سچا نےهُ ن تُٹای جے ستگر بھےٹَے سوا ۔۔

ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਪਾਈਐ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥giaan padhaarath paieeaai tirabhavan sojhee hoi ||गिआन पदारथु पाईऐ तृभवण सोझी होइ ॥گِآن پدارتھ پاایاَے تربھوݨ سوجھیِ هوا ۔۔

ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੇ ਗੁਣ ਕਾ ਗਾਹਕੁ ਹੋਇ ॥੭॥niramal naam na veesarai je gun kaa gaahak hoi ||7||निरमलु नामु न वीसरै जे गुण का गाहकु होइ ॥७॥نِرمل نام ن ویِسرَے جے گُݨ کا گاهک هوا ۔۔۷۔۔

ਖੇਲਿ ਗਏ ਸੇ ਪੰਖਣੂੰ ਜੋ ਚੁਗਦੇ ਸਰ ਤਲਿ ॥khel ge se pa(n)khanoo(n) jo chugadhe sar tal ||खेलि गए से पंखणूँ जो चुगदे सर तलि ॥کھےل گاے سے پںکھݨُوں جو چُگدے سر تل ۔۔

ਘੜੀ ਕਿ ਮੁਹਤਿ ਕਿ ਚਲਣਾ ਖੇਲਣੁ ਅਜੁ ਕਿ ਕਲਿ ॥ghaRee k muhat k chalanaa khelan aj k kal ||घड़ी कि मुहति कि चलणा खेलणु अजु कि कलि ॥گھڑیِ ک مُهت ک چلݨا کھےلݨ اج ک کلِ ۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਮੇਲਹਿ ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਾਇ ਸਚਾ ਪਿੜੁ ਮਲਿ ॥੮॥jis too(n) meleh so milai jai sachaa piR mal ||8||जिसु तूँ मेलहि सो मिलै जाइ सचा पिड़ु मलि ॥८॥جِس تُوں مےله سو ملَے جاا سچا پڑ مل ۔۔۸۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨ ਊਪਜੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥bin gur preet na uoopajai haumai mail na jai ||बिनु गुर प्रीति न ऊपजै हउमै मैलु न जाइ ॥بٍن گُر پریِت ن اُوپجَے هامَے مَےل ن جاا ۔۔

ਸੋਹੰ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਸਬਦਿ ਭੇਦਿ ਪਤੀਆਇ ॥soha(n) aap pachhaaneeaai sabadh bhedh pateeaai ||सोहं आपु पछाणीऐ सबदि भेदि पतीआइ ॥سوهں آپ پچھاݨیِاَے سبد بھےد پتیِآا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਅਵਰ ਕਿ ਕਰੇ ਕਰਾਇ ॥੯॥gurmukh aap pachhaaneeaai avar k kare karai ||9||गुरमुखि आपु पछाणीऐ अवर कि करे कराइ ॥९॥گُرمکھ آپ پچھاݨیِاَے اور ک کرے کراا ۔۔۹۔۔

ਮਿਲਿਆ ਕਾ ਕਿਆ ਮੇਲੀਐ ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਪਤੀਆਇ ॥miliaa kaa kiaa meleeaai sabadh mile pateeaai ||मिलिआ का किआ मेलीऐ सबदि मिले पतीआइ ॥مِلآ کا کآ مےلیِاَے سبد ملے پتیِآا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਸੋਝੀ ਨਾ ਪਵੈ ਵੀਛੁੜਿ ਚੋਟਾ ਖਾਇ ॥manmukh sojhee naa pavai veechhuR choTaa khai ||मनमुखि सोझी ना पवै वीछुड़ि चोटा खाइ ॥منمکھ سوجھیِ نا پوَے ویِچھڑ چوٹا کھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਰੁ ਘਰੁ ਏਕੁ ਹੈ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜੀ ਜਾਇ ॥੧੦॥੧੧॥naanak dhar ghar ek hai avar na dhoojee jai ||10||11||नानक दरु घरु एकु है अवरु न दूजी जाइ ॥१०॥११॥نانک در گھر اےک هَے اور ن دُوجیِ جاا ۔۔۱۰۔۔۱۱۔۔

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥sireeraag mahalaa pehilaa ||सिरीरागु महला १ ॥سِریِراگ مهلا ۱ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਭੁਲੈ ਭੁਲਾਈਐ ਭੂਲੀ ਠਉਰ ਨ ਕਾਇ ॥manmukh bhulai bhulaieeaai bhoolee Thaur na kai ||मनमुखि भुलै भुलाईऐ भूली ठउर न काइ ॥منمکھ بھُلَے بھُلاایاَے بھُولیِ ٹھار ن کاا ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਕੋ ਨ ਦਿਖਾਵਈ ਅੰਧੀ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥gur bin ko na dhikhaaviee a(n)dhee aavai jai ||गुर बिनु को न दिखावई अंधी आवै जाइ ॥گُر بن کو ن دکھاوای اںدھیِ آوَے جاا ۔۔

ਗਿਆਨ ਪਦਾਰਥੁ ਖੋਇਆ ਠਗਿਆ ਮੁਠਾ ਜਾਇ ॥੧॥giaan padhaarath khoiaa Thagiaa muThaa jai ||1||गिआन पदारथु खोइआ ठगिआ मुठा जाइ ॥१॥گِآن پدارتھ کھوایا ٹھگآ مُٹھا جاا ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਮਾਇਆ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥baabaa maiaa bharam bhulai ||बाबा माइआ भरमि भुलाइ ॥بابا مااآ بھرم بھُلاا ۔۔

ਭਰਮਿ ਭੁਲੀ ਡੋਹਾਗਣੀ ਨਾ ਪਿਰ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bharam bhulee ddohaaganee naa pir a(n)k samai ||1|| rahaau ||भरमि भुली डोहागणी ना पिर अंकि समाइ ॥१॥ रहाउ ॥بھرم بھُلیِ ڈوهاگݨیِ نا پر اںک سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਦਿਸੰਤਰੀ ਭੂਲੀ ਗ੍ਰਿਹੁ ਤਜਿ ਜਾਇ ॥bhoolee firai dhisa(n)taree bhoolee girahu taj jai ||भूली फिरै दिसंतरी भूली गृहु तजि जाइ ॥بھُولیِ پھرَے دسںتریِ بھُولیِ گرهُ تج جاا ۔۔

ਭੂਲੀ ਡੂੰਗਰਿ ਥਲਿ ਚੜੈ ਭਰਮੈ ਮਨੁ ਡੋਲਾਇ ॥bhoolee ddoo(n)gar thal chaRai bharamai man ddolai ||भूली डूँगरि थलि चड़ै भरमै मनु डोलाइ ॥بھُولیِ ڈُوںگر تھل چڑَے بھرمَے من ڈولاا ۔۔

ਧੁਰਹੁ ਵਿਛੁੰਨੀ ਕਿਉ ਮਿਲੈ ਗਰਬਿ ਮੁਠੀ ਬਿਲਲਾਇ ॥੨॥dhurahu vichhu(n)nee kiau milai garab muThee bilalai ||2||धुरहु विछुँनी किउ मिलै गरबि मुठी बिललाइ ॥२॥دھُرهُ وچھنّیِ کا ملَے گرب مُٹھیِ بللاِا ۔۔۲۔۔

ਵਿਛੁੜਿਆ ਗੁਰੁ ਮੇਲਸੀ ਹਰਿ ਰਸਿ ਨਾਮ ਪਿਆਰਿ ॥vichhuRiaa gur melasee har ras naam piaar ||विछुड़िआ गुरु मेलसी हरि रसि नाम पिआरि ॥وِچھڑآ گُر مےلسیِ هر رسِ نام پآر ۔۔