Ang 608 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦੮)

ਰਤਨੁ ਲੁਕਾਇਆ ਲੂਕੈ ਨਾਹੀ ਜੇ ਕੋ ਰਖੈ ਲੁਕਾਈ ॥੪॥ratan lukaiaa lookai naahee je ko rakhai lukaiee ||4||रतनु लुकाइआ लूकै नाही जे को रखै लुकाई ॥४॥رتن لُکاایا لُوکَے ناهیِ جے کو رکھَے لُکاای ۔۔۴۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਤੂ ਸਭਨਾ ਕਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥sabh kichh teraa too a(n)tarajaamee too sabhanaa kaa prabh soiee ||सभु किछु तेरा तू अंतरजामी तू सभना का प्रभु सोई ॥سبھ کچھ تےرا تُو اںترجامیِ تُو سبھنا کا پربھ سوای ۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਦਾਤਿ ਕਰਹਿ ਸੋ ਪਾਏ ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੫॥੯॥jis no dhaat kareh so paae jan naanak avar na koiee ||5||9||जिस नो दाति करहि सो पाए जन नानक अवरु न कोई ॥५॥९॥جِس نو دات کره سو پااے جن نانک اور ن کوای ۔۔۵۔۔۹۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ਤਿਤੁਕੇsoraTh mahalaa panjavaa ghar pehilaa titukeसोरठि महला ५ घरु १ तितुकेسورٹھ مهلا ۵ گھر ۱ تتکے

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਿਸ ਹਉ ਜਾਚੀ ਕਿਸ ਆਰਾਧੀ ਜਾ ਸਭੁ ਕੋ ਕੀਤਾ ਹੋਸੀ ॥kis hau jaachee kis aaraadhee jaa sabh ko keetaa hosee ||किस हउ जाची किस आराधी जा सभु को कीता होसी ॥کِس ها جاچیِ کس آرادھیِ جا سبھ کو کیِتا هوسیِ ۔۔

ਜੋ ਜੋ ਦੀਸੈ ਵਡਾ ਵਡੇਰਾ ਸੋ ਸੋ ਖਾਕੂ ਰਲਸੀ ॥jo jo dheesai vaddaa vadderaa so so khaakoo ralasee ||जो जो दीसै वडा वडेरा सो सो खाकू रलसी ॥جو جو دیِسَے وڈا وڈےرا سو سو کھاکُو رلسیِ ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਭਵ ਖੰਡਨੁ ਸਭਿ ਸੁਖ ਨਵ ਨਿਧਿ ਦੇਸੀ ॥੧॥nirabhau nira(n)kaar bhav kha(n)ddan sabh sukh nav nidh dhesee ||1||निरभउ निरंकारु भव खंडनु सभि सुख नव निधि देसी ॥१॥نِربھا نرںکار بھو کھںڈن سبھ سُکھ نو ندھِ دےسیِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰੀ ਦਾਤੀ ਰਾਜਾ ॥har jeeau teree dhaatee raajaa ||हरि जीउ तेरी दाती राजा ॥هر جیِا تےریِ داتیِ راجا ۔۔

ਮਾਣਸੁ ਬਪੁੜਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀ ਕਿਆ ਤਿਸ ਕਾ ਮੁਹਤਾਜਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥maanas bapuRaa kiaa saalaahee kiaa tis kaa muhataajaa || rahaau ||माणसु बपुड़ा किआ सालाही किआ तिस का मुहताजा ॥ रहाउ ॥ماݨس بپڑا کآ سالاهیِ کآ تس کا مُهتاجا ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਤਿਸ ਕਾ ਤਿਸ ਕੀ ਭੂਖ ਗਵਾਈ ॥jin har dhiaaiaa sabh kichh tis kaa tis kee bhookh gavaiee ||जिनि हरि धिआइआ सभु किछु तिस का तिस की भूख गवाई ॥جٍن هر دھآایا سبھ کچھ تس کا تس کیِ بھُوکھ گواای ۔۔

ਐਸਾ ਧਨੁ ਦੀਆ ਸੁਖਦਾਤੈ ਨਿਖੁਟਿ ਨ ਕਬ ਹੀ ਜਾਈ ॥aaisaa dhan dheeaa sukhadhaatai nikhuT na kab hee jaiee ||ऐसा धनु दीआ सुखदातै निखुटि न कब ही जाई ॥اَےسا دھن دیِآ سُکھداتَے نکھٹ ن کب هیِ جاای ۔۔

ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਣੇ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥੨॥anadh bhiaa sukh sahaj samaane satigur mel milaiee ||2||अनदु भइआ सुख सहजि समाणे सतिगुरि मेलि मिलाई ॥२॥اند بھایا سُکھ سهج سماݨے ستِگر مےل ملاای ۔۔۲۔۔

ਮਨ ਨਾਮੁ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਆਰਾਧਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥man naam jap naam aaraadh anadhin naam vakhaanee ||मन नामु जपि नामु आराधि अनदिनु नामु वखाणी ॥من نام جپ نام آرادھ اندن نام وکھاݨیِ ۔۔

ਉਪਦੇਸੁ ਸੁਣਿ ਸਾਧ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸਭ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਜਮਾਣੀ ॥aupadhes sun saadh sa(n)tan kaa sabh chookee kaan jamaanee ||उपदेसु सुणि साध संतन का सभ चूकी काणि जमाणी ॥اُپدےس سُݨ سادھ سںتن کا سبھ چُوکیِ کاݨ جماݨیِ ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਹੋਆ ਪ੍ਰਭੁ ਮੇਰਾ ਸੇ ਲਾਗੇ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥੩॥jin kau kirapaal hoaa prabh meraa se laage gur kee baanee ||3||जिन कउ कृपालु होआ प्रभु मेरा से लागे गुर की बाणी ॥३॥جٍن کا ک®پال هوآ پربھ مےرا سے لاگے گُر کیِ باݨیِ ۔۔۳۔۔

ਕੀਮਤਿ ਕਉਣੁ ਕਰੈ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ਤੂ ਸਰਬ ਜੀਆ ਦਇਆਲਾ ॥keemat kaun karai prabh teree too sarab jeeaa dhiaalaa ||कीमति कउणु करै प्रभ तेरी तू सरब जीआ दइआला ॥کیِمت کاݨ کرَے پربھ تےریِ تُو سرب جیِآ دایالا ۔۔

ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਕੀਤਾ ਤੇਰਾ ਵਰਤੈ ਕਿਆ ਹਮ ਬਾਲ ਗੁਪਾਲਾ ॥sabh kichh keetaa teraa varatai kiaa ham baal gupaalaa ||सभु किछु कीता तेरा वरतै किआ हम बाल गुपाला ॥سبھ کچھ کیِتا تےرا ورتَے کآ هم بال گُپالا ۔۔

ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਨਾਨਕੁ ਜਨੁ ਤੁਮਰਾ ਜਿਉ ਪਿਤਾ ਪੂਤ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥੪॥੧॥raakh leh naanak jan tumaraa jiau pitaa poot kirapaalaa ||4||1||राखि लेहु नानकु जनु तुमरा जिउ पिता पूत किरपाला ॥४॥१॥راکھ لےهُ نانک جن تُمرا جا پتا پُوت کرپالا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ਚੌਤੁਕੇ ॥soraTh mahalaa panjavaa ghar pehilaa chauatuke ||सोरठि महला ५ घरु १ चौतुके ॥سورٹھ مهلا ۵ گھر ۱ چَوتکے ۔۔

ਗੁਰੁ ਗੋਵਿੰਦੁ ਸਲਾਹੀਐ ਭਾਈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਿਰਦੈ ਧਾਰ ॥gur govi(n)dh salaaheeaai bhaiee man tan hiradhai dhaar ||गुरु गोविंदु सलाहीऐ भाई मनि तनि हिरदै धार ॥گُر گووںد سلاهیِاَے بھاای من تنِ هردَے دھار ۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਭਾਈ ਏਹਾ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥saachaa saahib man vasai bhaiee ehaa karanee saar ||साचा साहिबु मनि वसै भाई एहा करणी सार ॥ساچا ساهب من وسَے بھاای اےها کرݨیِ سار ۔۔

ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਨ ਊਪਜੈ ਭਾਈ ਸੇ ਤਨ ਹੋਏ ਛਾਰ ॥jit tan naam na uoopajai bhaiee se tan hoe chhaar ||जितु तनि नामु न ऊपजै भाई से तन होए छार ॥جِت تن نام ن اُوپجَے بھاای سے تن هواے چھار ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਉ ਵਾਰਿਆ ਭਾਈ ਜਿਨ ਏਕੰਕਾਰ ਅਧਾਰ ॥੧॥saadhasa(n)gat kau vaariaa bhaiee jin eka(n)kaar adhaar ||1||साधसंगति कउ वारिआ भाई जिन एकंकार अधार ॥१॥سادھسںگت کا وارآ بھاای جن اےکںکار ادھار ۔۔۱۔۔

ਸੋਈ ਸਚੁ ਅਰਾਧਣਾ ਭਾਈ ਜਿਸ ਤੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥soiee sach araadhanaa bhaiee jis te sabh kichh hoi ||सोई सचु अराधणा भाई जिस ते सभु किछु होइ ॥سوای سچ ارادھݨا بھاای جس تے سبھ کچھ هوا ۔۔

ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਜਾਣਾਇਆ ਭਾਈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥gur poorai jaanaiaa bhaiee tis bin avar na koi || rahaau ||गुरि पूरै जाणाइआ भाई तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥ रहाउ ॥گُر پُورَے جاݨاایا بھاای تس بن اور ن کوِا ۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਮ ਵਿਹੂਣੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਭਾਈ ਗਣਤ ਨ ਜਾਇ ਗਣੀ ॥naam vihoone pach mue bhaiee ganat na jai ganee ||नाम विहूणे पचि मुए भाई गणत न जाइ गणी ॥نام وهُوݨے پچ مُاے بھاای گݨت ن جاا گݨیِ ۔۔

ਵਿਣੁ ਸਚ ਸੋਚ ਨ ਪਾਈਐ ਭਾਈ ਸਾਚਾ ਅਗਮ ਧਣੀ ॥vin sach soch na paieeaai bhaiee saachaa agam dhanee ||विणु सच सोच न पाईऐ भाई साचा अगम धणी ॥وِݨ سچ سوچ ن پاایاَے بھاای ساچا اگم دھݨیِ ۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਭਾਈ ਝੂਠੀ ਦੁਨੀ ਮਣੀ ॥aavan jaan na chukiee bhaiee jhooThee dhunee manee ||आवण जाणु न चुकई भाई झूठी दुनी मणी ॥آوݨ جاݨ ن چُکای بھاای جھُوٹھیِ دُنیِ مݨیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਟਿ ਉਧਾਰਦਾ ਭਾਈ ਦੇ ਨਾਵੈ ਏਕ ਕਣੀ ॥੨॥gurmukh koT udhaaradhaa bhaiee dhe naavai ek kanee ||2||गुरमुखि कोटि उधारदा भाई दे नावै एक कणी ॥२॥گُرمکھ کوٹ اُدھاردا بھاای دے ناوَے اےک کݨیِ ۔۔۲۔۔

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ ਸੋਧਿਆ ਭਾਈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਇ ॥si(n)mirat saasat sodhiaa bhaiee vin satigur bharam na jai ||सिंमृति सासत सोधिआ भाई विणु सतिगुर भरमु न जाइ ॥سِںمرت ساست سودھآ بھاای وݨ ستگر بھرم ن جاِا ۔۔

ਅਨਿਕ ਕਰਮ ਕਰਿ ਥਾਕਿਆ ਭਾਈ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਬੰਧਨ ਪਾਇ ॥anik karam kar thaakiaa bhaiee fir fir ba(n)dhan pai ||अनिक करम करि थाकिआ भाई फिरि फिरि बंधन पाइ ॥انک کرم کرِ تھاکآ بھاای پھرِ پھرِ بںدھن پاا ۔۔

ਚਾਰੇ ਕੁੰਡਾ ਸੋਧੀਆ ਭਾਈ ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਹੀ ਜਾਇ ॥chaare ku(n)ddaa sodheeaa bhaiee vin satigur naahee jai ||चारे कुँडा सोधीआ भाई विणु सतिगुर नाही जाइ ॥چارے کُںڈا سودھیِآ بھاای وݨ ستگر ناهیِ جاا ۔۔