Ang 607 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦੭)

ਗਲਿ ਜੇਵੜੀ ਆਪੇ ਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਜਿਉ ਪ੍ਰਭੁ ਖਿੰਚੈ ਤਿਉ ਜਾਹਾ ॥gal jevaRee aape paidhaa piaaraa jiau prabh khi(n)chai tiau jaahaa ||गलि जेवड़ी आपे पाइदा पिआरा जिउ प्रभु खिंचै तिउ जाहा ॥گل جےوڑیِ آپے پاادا پآرا جا پربھ کھںچَے تاُ جاها ۔۔

ਜੋ ਗਰਬੈ ਸੋ ਪਚਸੀ ਪਿਆਰੇ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਭਗਤਿ ਸਮਾਹਾ ॥੪॥੬॥jo garabai so pachasee piaare jap naanak bhagat samaahaa ||4||6||जो गरबै सो पचसी पिआरे जपि नानक भगति समाहा ॥४॥६॥جو گربَے سو پچسیِ پآرے جپ نانک بھگت سماها ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੪ ਦੁਤੁਕੇ ॥soraTh mahalaa chauthhaa dhutuke ||सोरठि म: ४ दुतुके ॥سورٹھ مÚ ۴ دُتکے ۔۔

ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਵਿਛੁੜੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਨਮੁਖਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥anik janam vichhuRe dhukh paiaa manmukh karam karai aha(n)kaaree ||अनिक जनम विछुड़े दुखु पाइआ मनमुखि करम करै अहंकारी ॥انک جنم وچھڑے دُکھ پاایا منمکھ کرم کرَے اهںکاریِ ۔۔

ਸਾਧੂ ਪਰਸਤ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਗੋਬਿਦ ਸਰਣਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੧॥saadhoo parasat hee prabh paiaa gobidh saran tumaaree ||1||साधू परसत ही प्रभु पाइआ गोबिद सरणि तुमारी ॥१॥سادھُو پرست هیِ پربھ پاایا گوبد سرݨ تُماریِ ۔۔۱۔۔

ਗੋਬਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਅਤਿ ਪਿਆਰੀ ॥gobidh preet lagee at piaaree ||गोबिद प्रीति लगी अति पिआरी ॥گوبد پریِت لگیِ ات پآریِ ۔۔

ਜਬ ਸਤਸੰਗ ਭਏ ਸਾਧੂ ਜਨ ਹਿਰਦੈ ਮਿਲਿਆ ਸਾਂਤਿ ਮੁਰਾਰੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥jab satasa(n)g bhe saadhoo jan hiradhai miliaa saa(n)t muraaree || rahaau ||जब सतसंग भए साधू जन हिरदै मिलिआ साँति मुरारी ॥ रहाउ ॥جب ستسںگ بھاے سادھُو جن هردَے ملآ ساںت مُراریِ ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੂ ਹਿਰਦੈ ਗੁਪਤੁ ਵਸਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤੇਰਾ ਭਾਉ ਨ ਬੁਝਹਿ ਗਵਾਰੀ ॥too hiradhai gupat vaseh dhin raatee teraa bhaau na bujheh gavaaree ||तू हिरदै गुपतु वसहि दिनु राती तेरा भाउ न बुझहि गवारी ॥تُو هردَے گُپت وسه دن راتیِ تےرا بھاا ن بُجھه گواریِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਪ੍ਰਗਟਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣ ਵੀਚਾਰੀ ॥੨॥satigur purakh miliaa prabh pragaTiaa gun gaavai gun veechaaree ||2||सतिगुरु पुरखु मिलिआ प्रभु प्रगटिआ गुण गावै गुण वीचारी ॥२॥ستگر پُرکھ ملِآ پربھ پرگٹآ گُݨ گاوَے گُݨ ویِچاریِ ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ਭਇਆ ਸਾਤਿ ਆਈ ਦੁਰਮਤਿ ਬੁਧਿ ਨਿਵਾਰੀ ॥gurmukh pragaas bhiaa saat aaiee dhuramat budh nivaaree ||गुरमुखि प्रगासु भइआ साति आई दुरमति बुधि निवारी ॥گُرمکھ پرگاس بھایا سات آای دُرمت بُدھ نواریِ ۔۔

ਆਤਮ ਬ੍ਰਹਮੁ ਚੀਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਤਸੰਗਤਿ ਪੁਰਖ ਤੁਮਾਰੀ ॥੩॥aatam braham cheen sukh paiaa satasa(n)gat purakh tumaaree ||3||आतम ब्रहमु चीनि सुखु पाइआ सतसंगति पुरख तुमारी ॥३॥آتم برهم چیٍن سُکھ پاایا ستسںگت پُرکھ تُماریِ ۔۔۳۔۔

ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਭਈ ਤੁਮਾਰੀ ॥purakhai purakh miliaa gur paiaa jin kau kirapaa bhiee tumaaree ||पुरखै पुरखु मिलिआ गुरु पाइआ जिन कउ किरपा भई तुमारी ॥پُرکھَے پُرکھ ملآ گُر پاایا جن کا کرپا بھای تُماریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਤੁਲੁ ਸਹਜ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗਤੁ ਰਹੈ ਬਨਵਾਰੀ ॥੪॥੭॥naanak atul sahaj sukh paiaa anadhin jaagat rahai banavaaree ||4||7||नानक अतुलु सहज सुखु पाइआ अनदिनु जागतु रहै बनवारी ॥४॥७॥نانک اتل سهج سُکھ پاایا اندن جاگت رهَے بنواریِ ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥soraTh mahalaa chauthhaa ||सोरठि महला ४ ॥سورٹھ مهلا ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਅੰਤਰੁ ਮਨੁ ਬੇਧਿਆ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥har siau preet a(n)tar man bedhiaa har bin rahan na jaiee ||हरि सिउ प्रीति अंतरु मनु बेधिआ हरि बिनु रहणु न जाई ॥هر سا پریِت اںتر من بےدھآ هرِ بن رهݨ ن جاای ۔۔

ਜਿਉ ਮਛੁਲੀ ਬਿਨੁ ਨੀਰੈ ਬਿਨਸੈ ਤਿਉ ਨਾਮੈ ਬਿਨੁ ਮਰਿ ਜਾਈ ॥੧॥jiau machhulee bin neerai binasai tiau naamai bin mar jaiee ||1||जिउ मछुली बिनु नीरै बिनसै तिउ नामै बिनु मरि जाई ॥१॥جِا مچھلیِ بن نیِرَے بنسَے تا نامَے بن مر جاای ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਜਲੁ ਦੇਵਹੁ ਹਰਿ ਨਾਈ ॥mere prabh kirapaa jal dhevahu har naiee ||मेरे प्रभ किरपा जलु देवहु हरि नाई ॥مےرے پربھ کرپا جل دےوهُ هر ناای ۔۔

ਹਉ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਗਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਨਾਮੇ ਹੀ ਸਾਂਤਿ ਪਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥hau a(n)tar naam ma(n)gaa dhin raatee naame hee saa(n)t paiee || rahaau ||हउ अंतरि नामु मंगा दिनु राती नामे ही साँति पाई ॥ रहाउ ॥ها اںتر نام مںگا دن راتیِ نامے هیِ ساںت پاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਉ ਚਾਤ੍ਰਿਕੁ ਜਲ ਬਿਨੁ ਬਿਲਲਾਵੈ ਬਿਨੁ ਜਲ ਪਿਆਸ ਨ ਜਾਈ ॥jiau chaatirak jal bin bilalaavai bin jal piaas na jaiee ||जिउ चातृकु जल बिनु बिललावै बिनु जल पिआस न जाई ॥جِا چاترک جل بن بللاوَے بن جل پآس ن جاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਲੁ ਪਾਵੈ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਹਰਿਆ ਭਾਇ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥gurmukh jal paavai sukh sahaje hariaa bhai subhaiee ||2||गुरमुखि जलु पावै सुख सहजे हरिआ भाइ सुभाई ॥२॥گُرمکھ جل پاوَے سُکھ سهجے هرآ بھاا سُبھاای ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੂਖੇ ਦਹ ਦਿਸ ਡੋਲਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥manmukh bhookhe dheh dhis ddoleh bin naavai dhukh paiee ||मनमुख भूखे दह दिस डोलहि बिनु नावै दुखु पाई ॥منمکھ بھُوکھے ده دس ڈوله بن ناوَے دُکھ پاای ۔۔

ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨੀ ਆਵੈ ਦਰਗਹਿ ਮਿਲੈ ਸਜਾਈ ॥੩॥janam marai fir jonee aavai dharageh milai sajaiee ||3||जनमि मरै फिरि जोनी आवै दरगहि मिलै सजाई ॥३॥جنم مرَے پھر جونیِ آوَے درگه ملَے سجاای ۔۔۳۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਹਰਿ ਰਸੁ ਅੰਤਰਿ ਪਾਈ ॥kirapaa kareh taa har gun gaaveh har ras a(n)tar paiee ||कृपा करहि ता हरि गुण गावह हरि रसु अंतरि पाई ॥کِ®پا کره تا هر گُݨ گاوه هرِ رس اںتر پاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਭਏ ਹੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਈ ॥੪॥੮॥naanak dheen dhiaal bhe hai tirasanaa sabadh bujhaiee ||4||8||नानक दीन दइआल भए है तृसना सबदि बुझाई ॥४॥८॥نانک دیٍن دایال بھاے هَے ترسنا سبد بُجھاای ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ਪੰਚਪਦਾ ॥soraTh mahalaa chauthhaa pa(n)chapadhaa ||सोरठि महला ४ पंचपदा ॥سورٹھ مهلا ۴ پںچپدا ۔۔

ਅਚਰੁ ਚਰੈ ਤਾ ਸਿਧਿ ਹੋਈ ਸਿਧੀ ਤੇ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ॥achar charai taa sidh hoiee sidhee te budh paiee ||अचरु चरै ता सिधि होई सिधी ते बुधि पाई ॥اچر چرَے تا سدھ هوای سدھیِ تے بُدھ پاای ۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਕੇ ਸਰ ਲਾਗੇ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਭ੍ਰਮੁ ਕਾਟਿਆ ਜਾਈ ॥੧॥prem ke sar laage tan bheetar taa bhram kaaTiaa jaiee ||1||प्रेम के सर लागे तन भीतरि ता भ्रमु काटिआ जाई ॥१॥پرےم کے سر لاگے تن بھیِتر تا بھرم کاٹآ جاای ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਗੋਬਿਦ ਅਪੁਨੇ ਜਨ ਕਉ ਦੇਹਿ ਵਡਿਆਈ ॥mere gobidh apune jan kau dheh vaddiaaiee ||मेरे गोबिद अपुने जन कउ देहि वडिआई ॥مےرے گوبد اپنے جن کا دےه وڈآای ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਸਹੁ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥gurmat raam naam paragaasahu sadhaa rahahu saranaiee || rahaau ||गुरमति राम नामु परगासहु सदा रहहु सरणाई ॥ रहाउ ॥گُرمت رام نام پرگاسهُ سدا رههُ سرݨاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸਭੁ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਮਨ ਮੂਰਖ ਚੇਤਿ ਅਜਾਣਾ ॥eih sa(n)saar sabh aavan jaanaa man moorakh chet ajaanaa ||इहु संसारु सभु आवण जाणा मन मूरख चेति अजाणा ॥ِاهُ سںسار سبھ آوݨ جاݨا من مُورکھ چےت اجاݨا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਤਾ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਾ ॥੨॥har jeeau kirapaa karahu gur melahu taa har naam samaanaa ||2||हरि जीउ कृपा करहु गुरु मेलहु ता हरि नामि समाणा ॥२॥هر جیِا ک®پا کرهُ گُر مےلهُ تا هرِ نام سماݨا ۔۔۲۔۔

ਜਿਸ ਕੀ ਵਥੁ ਸੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਸੁ ਪਾਏ ॥ ਵਸਤੁ ਅਨੂਪ ਅਤਿ ਅਗਮ ਅਗੋਚਰ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਅਲਖੁ ਲਖਾਏ ॥੩॥jis kee vath soiee prabh jaanai jis no dhei su paae || vasat anoop at agam agochar gur pooraa alakh lakhaae ||3||जिस की वथु सोई प्रभु जाणै जिस नो देइ सु पाए ॥ वसतु अनूप अति अगम अगोचर गुरु पूरा अलखु लखाए ॥३॥جِس کیِ وتھ سوای پربھ جاݨَے جس نو دےا سُ پااے ۔۔ وست انُوپ ات اگم اگوچر گُر پُورا الکھ لکھااے ۔۔۳۔۔

ਜਿਨਿ ਇਹ ਚਾਖੀ ਸੋਈ ਜਾਣੈ ਗੂੰਗੇ ਕੀ ਮਿਠਿਆਈ ॥jin ieh chaakhee soiee jaanai goo(n)ge kee miThiaaiee ||जिनि इह चाखी सोई जाणै गूँगे की मिठिआई ॥جٍن اه چاکھیِ سوای جاݨَے گُوںگے کیِ مٹھآای ۔۔