Ang 606 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦੬)

ਆਪੇ ਕਾਸਟ ਆਪਿ ਹਰਿ ਪਿਆਰਾ ਵਿਚਿ ਕਾਸਟ ਅਗਨਿ ਰਖਾਇਆ ॥aape kaasaT aap har piaaraa vich kaasaT agan rakhaiaa ||आपे कासट आपि हरि पिआरा विचि कासट अगनि रखाइआ ॥آپے کاسٹ آپ هر پآرا وچِ کاسٹ اگن رکھاایا ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਵਰਤਦਾ ਪਿਆਰਾ ਭੈ ਅਗਨਿ ਨ ਸਕੈ ਜਲਾਇਆ ॥aape hee aap varatadhaa piaaraa bhai agan na sakai jalaiaa ||आपे ही आपि वरतदा पिआरा भै अगनि न सकै जलाइआ ॥آپے هیِ آپ ورتدا پآرا بھَے اگن ن سکَے جلاایا ۔۔

ਆਪੇ ਮਾਰਿ ਜੀਵਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਾਹ ਲੈਦੇ ਸਭਿ ਲਵਾਇਆ ॥੩॥aape maar jeevaidhaa piaaraa saeh laidhe sabh lavaiaa ||3||आपे मारि जीवाइदा पिआरा साह लैदे सभि लवाइआ ॥३॥آپے مار جیِواادا پآرا ساه لَےدے سبھ لواایا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਤਾਣੁ ਦੀਬਾਣੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਕਾਰੈ ਲਾਇਆ ॥aape taan dheebaan hai piaaraa aape kaarai laiaa ||आपे ताणु दीबाणु है पिआरा आपे कारै लाइआ ॥آپے تاݨ دیِباݨ هَے پآرا آپے کارَے لاایا ۔۔

ਜਿਉ ਆਪਿ ਚਲਾਏ ਤਿਉ ਚਲੀਐ ਪਿਆਰੇ ਜਿਉ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਭਾਇਆ ॥jiau aap chalaae tiau chaleeaai piaare jiau har prabh mere bhaiaa ||जिउ आपि चलाए तिउ चलीऐ पिआरे जिउ हरि प्रभ मेरे भाइआ ॥جِا آپ چلااے تا چلیِاَے پآرے جا هر پربھ مےرے بھاایا ۔۔

ਆਪੇ ਜੰਤੀ ਜੰਤੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਜਨ ਨਾਨਕ ਵਜਹਿ ਵਜਾਇਆ ॥੪॥੪॥aape ja(n)tee ja(n)t hai piaaraa jan naanak vajeh vajaiaa ||4||4||आपे जंती जंतु है पिआरा जन नानक वजहि वजाइआ ॥४॥४॥آپے جںتیِ جںت هَے پآرا جن نانک وجه وجاایا ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥soraTh mahalaa chauthhaa ||सोरठि महला ४ ॥سورٹھ مهلا ۴ ۔۔

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਰਿ ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਚਾਨਾਣੁ ॥aape sirasaT upaidhaa piaaraa kar sooraj cha(n)dh chaanaan ||आपे सृसटि उपाइदा पिआरा करि सूरजु चंदु चानाणु ॥آپے سرسٹ اُپاادا پآرا کر سُورج چںد چاناݨ ۔۔

ਆਪਿ ਨਿਤਾਣਿਆ ਤਾਣੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਆਪਿ ਨਿਮਾਣਿਆ ਮਾਣੁ ॥aap nitaaniaa taan hai piaaraa aap nimaaniaa maan ||आपि निताणिआ ताणु है पिआरा आपि निमाणिआ माणु ॥آپ نتاݨآ تاݨ هَے پآرا آپ نماݨآ ماݨ ۔۔

ਆਪਿ ਦਇਆ ਕਰਿ ਰਖਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੁ ॥੧॥aap dhiaa kar rakhadhaa piaaraa aape sughaR sujaan ||1||आपि दइआ करि रखदा पिआरा आपे सुघड़ु सुजाणु ॥१॥آپ دایا کر رکھدا پآرا آپے سُگھڑ سُجاݨ ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥mere man jap raam naam neesaan ||मेरे मन जपि राम नामु नीसाणु ॥مےرے من جپ رام نام نیِساݨ ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਧਿਆਇ ਤੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥satasa(n)gat mil dhiaai too har har bahuR na aavan jaan || rahaau ||सतसंगति मिलि धिआइ तू हरि हरि बहुड़ि न आवण जाणु ॥ रहाउ ॥ستسںگت مل دھآا تُو هرِ هرِ بهُڑ ن آوݨ جاݨ ۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਗੁਣ ਵਰਤਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਹੀ ਪਰਵਾਣੁ ॥aape hee gun varatadhaa piaaraa aape hee paravaan ||आपे ही गुण वरतदा पिआरा आपे ही परवाणु ॥آپے هیِ گُݨ ورتدا پآرا آپے هیِ پرواݨ ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸ ਕਰਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਸਚੁ ਨੀਸਾਣੁ ॥aape bakhas karaidhaa piaaraa aape sach neesaan ||आपे बखस कराइदा पिआरा आपे सचु नीसाणु ॥آپے بکھس کراادا پآرا آپے سچ نیِساݨ ۔۔

ਆਪੇ ਹੁਕਮਿ ਵਰਤਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਹੀ ਫੁਰਮਾਣੁ ॥੨॥aape hukam varatadhaa piaaraa aape hee furamaan ||2||आपे हुकमि वरतदा पिआरा आपे ही फुरमाणु ॥२॥آپے هُکم ورتدا پآرا آپے هیِ پھُرماݨ ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦਾਣੁ ॥aape bhagat bha(n)ddaar hai piaaraa aape dhevai dhaan ||आपे भगति भंडार है पिआरा आपे देवै दाणु ॥آپے بھگت بھںڈار هَے پآرا آپے دےوَے داݨ ۔۔

ਆਪੇ ਸੇਵ ਕਰਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪਿ ਦਿਵਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥aape sev karaidhaa piaaraa aap dhivaavai maan ||आपे सेव कराइदा पिआरा आपि दिवावै माणु ॥آپے سےو کراادا پآرا آپ دواوَے ماݨ ۔۔

ਆਪੇ ਤਾੜੀ ਲਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਗੁਣੀ ਨਿਧਾਨੁ ॥੩॥aape taaRee laidhaa piaaraa aape gunee nidhaan ||3||आपे ताड़ी लाइदा पिआरा आपे गुणी निधानु ॥३॥آپے تاڑیِ لاادا پآرا آپے گُݨیِ ندھان ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਵਡਾ ਆਪਿ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਹੀ ਪਰਧਾਣੁ ॥aape vaddaa aap hai piaaraa aape hee paradhaan ||आपे वडा आपि है पिआरा आपे ही परधाणु ॥آپے وڈا آپ هَے پآرا آپے هیِ پردھاݨ ۔۔

ਆਪੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਤੁਲੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥aape keemat paidhaa piaaraa aape tul paravaan ||आपे कीमति पाइदा पिआरा आपे तुलु परवाणु ॥آپے کیِمت پاادا پآرا آپے تُل پرواݨ ۔۔

ਆਪੇ ਅਤੁਲੁ ਤੁਲਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਣੁ ॥੪॥੫॥aape atul tulaidhaa piaaraa jan naanak sadh kurabaan ||4||5||आपे अतुलु तुलाइदा पिआरा जन नानक सद कुरबाणु ॥४॥५॥آپے اتل تُلاادا پآرا جن نانک سد کُرباݨ ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੪ ॥soraTh mahalaa chauthhaa ||सोरठि महला ४ ॥سورٹھ مهلا ۴ ۔۔

ਆਪੇ ਸੇਵਾ ਲਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਭਗਤਿ ਉਮਾਹਾ ॥aape sevaa laidhaa piaaraa aape bhagat umaahaa ||आपे सेवा लाइदा पिआरा आपे भगति उमाहा ॥آپے سےوا لاادا پآرا آپے بھگت اُماها ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਾ ॥aape gun gaavaidhaa piaaraa aape sabadh samaahaa ||आपे गुण गावाइदा पिआरा आपे सबदि समाहा ॥آپے گُݨ گاواادا پآرا آپے سبد سماها ۔۔

ਆਪੇ ਲੇਖਣਿ ਆਪਿ ਲਿਖਾਰੀ ਆਪੇ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾਹਾ ॥੧॥aape lekhan aap likhaaree aape lekh likhaahaa ||1||आपे लेखणि आपि लिखारी आपे लेखु लिखाहा ॥१॥آپے لےکھݨ آپ لکھاریِ آپے لےکھ لکھاها ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਓਮਾਹਾ ॥mere man jap raam naam omaahaa ||मेरे मन जपि राम नामु ओमाहा ॥مےرے من جپ رام نام اوماها ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਅਨਦੁ ਹੋਵੈ ਵਡਭਾਗੀ ਲੈ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ॥ ਰਹਾਉ ॥anadhin anadh hovai vaddabhaagee lai gur poorai har laahaa || rahaau ||अनदिनु अनदु होवै वडभागी लै गुरि पूरै हरि लाहा ॥ रहाउ ॥اندن اند هووَے وڈبھاگیِ لَے گُر پُورَے هر لاها ۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਗੋਪੀ ਕਾਨੁ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਬਨਿ ਆਪੇ ਗਊ ਚਰਾਹਾ ॥aape gopee kaan hai piaaraa ban aape guoo charaahaa ||आपे गोपी कानु है पिआरा बनि आपे गऊ चराहा ॥آپے گوپیِ کان هَے پآرا بن آپے گاُو چراها ۔۔

ਆਪੇ ਸਾਵਲ ਸੁੰਦਰਾ ਪਿਆਰਾ ਆਪੇ ਵੰਸੁ ਵਜਾਹਾ ॥aape saaval su(n)dharaa piaaraa aape va(n)s vajaahaa ||आपे सावल सुँदरा पिआरा आपे वंसु वजाहा ॥آپے ساول سُںدرا پآرا آپے وںس وجاها ۔۔

ਕੁਵਲੀਆ ਪੀੜੁ ਆਪਿ ਮਰਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਰਿ ਬਾਲਕ ਰੂਪਿ ਪਚਾਹਾ ॥੨॥kuvaleeaa peeR aap maraidhaa piaaraa kar baalak roop pachaahaa ||2||कुवलीआ पीड़ु आपि मराइदा पिआरा करि बालक रूपि पचाहा ॥२॥کُولیِآ پیِڑ آپ مراادا پآرا کر بالک رُوپ پچاها ۔۔۲۔۔

ਆਪਿ ਅਖਾੜਾ ਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਆਪਿ ਚੋਜਾਹਾ ॥aap akhaaRaa paidhaa piaaraa kar vekhai aap chojaahaa ||आपि अखाड़ा पाइदा पिआरा करि वेखै आपि चोजाहा ॥آپ اکھاڑا پاادا پآرا کر وےکھَے آپ چوجاها ۔۔

ਕਰਿ ਬਾਲਕ ਰੂਪ ਉਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਚੰਡੂਰੁ ਕੰਸੁ ਕੇਸੁ ਮਾਰਾਹਾ ॥kar baalak roop upaidhaa piaaraa cha(n)ddoor ka(n)s kes maaraahaa ||करि बालक रूप उपाइदा पिआरा चंडूरु कंसु केसु माराहा ॥کر بالک رُوپ اُپاادا پآرا چںڈُور کںس کےس ماراها ۔۔

ਆਪੇ ਹੀ ਬਲੁ ਆਪਿ ਹੈ ਪਿਆਰਾ ਬਲੁ ਭੰਨੈ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧਾਹਾ ॥੩॥aape hee bal aap hai piaaraa bal bha(n)nai moorakh mugadhaahaa ||3||आपे ही बलु आपि है पिआरा बलु भंनै मूरख मुगधाहा ॥३॥آپے هیِ بل آپ هَے پآرا بل بھنَّے مُورکھ مُگدھاها ۔۔۳۔۔

ਸਭੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇਦਾ ਪਿਆਰਾ ਵਸਿ ਆਪੇ ਜੁਗਤਿ ਹਥਾਹਾ ॥sabh aape jagat upaidhaa piaaraa vas aape jugat hathaahaa ||सभु आपे जगतु उपाइदा पिआरा वसि आपे जुगति हथाहा ॥سبھ آپے جگت اُپاادا پآرا وس آپے جُگت هتھاها ۔۔