Ang 602 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੬੦੨)

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥janam janam ke kilabikh dhukh kaaTe aape mel milaiee || rahaau ||जनम जनम के किलबिख दुख काटे आपे मेलि मिलाई ॥ रहाउ ॥جنم جنم کے کلبکھ دُکھ کاٹے آپے مےل ملاای ۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਭੁ ਜੀਅ ਕੇ ਬੰਧਨ ਭਾਈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾ ਸੈਂਸਾਰਾ ॥eih kuTa(n)b sabh jeea ke ba(n)dhan bhaiee bharam bhulaa sai(n)saaraa ||इहु कुटंबु सभु जीअ के बंधन भाई भरमि भुला सैंसारा ॥ِاهُ کُٹںب سبھ جیِا کے بںدھن بھاای بھرم بھُلا سَےںسارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੰਧਨ ਟੂਟਹਿ ਨਾਹੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥bin gur ba(n)dhan TooTeh naahee gurmukh mokh dhuaaraa ||बिनु गुर बंधन टूटहि नाही गुरमुखि मोख दुआरा ॥بٍن گُر بںدھن ٹُوٹه ناهیِ گُرمکھ موکھ دُآرا ۔۔

ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥੨॥karam kareh gur sabadh na pachhaaneh mar janameh vaaro vaaraa ||2||करम करहि गुर सबदु न पछाणहि मरि जनमहि वारो वारा ॥२॥کرم کره گُر سبد ن پچھاݨه مر جنمه وارو وارا ۔۔۲۔۔

ਹਉ ਮੇਰਾ ਜਗੁ ਪਲਚਿ ਰਹਿਆ ਭਾਈ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਕੇਰਾ ॥hau meraa jag palach rahiaa bhaiee koi na kis hee keraa ||हउ मेरा जगु पलचि रहिआ भाई कोइ न किस ही केरा ॥ها مےرا جگ پلچ رهِآ بھاای کوا ن کس هیِ کےرا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਹਲੁ ਪਾਇਨਿ ਗੁਣ ਗਾਵਨਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਇ ਬਸੇਰਾ ॥gurmukh mahal pain gun gaavan nij ghar hoi baseraa ||गुरमुखि महलु पाइनि गुण गावनि निज घरि होइ बसेरा ॥گُرمکھ مهل پاان گُݨ گاون نج گھر هوِا بسےرا ۔۔

ਐਥੈ ਬੂਝੈ ਸੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥੩॥aaithai boojhai su aap pachhaanai har prabh hai tis keraa ||3||ऐथै बूझै सु आपु पछाणै हरि प्रभु है तिसु केरा ॥३॥اَےتھَے بُوجھَے سُ آپ پچھاݨَے هر پربھ هَے تس کےرا ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਭਾਈ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ॥satiguroo sadhaa dhiaal hai bhaiee vin bhaagaa kiaa paieeaai ||सतिगुरू सदा दइआलु है भाई विणु भागा किआ पाईऐ ॥ستگرُو سدا دایال هَے بھاای وݨ بھاگا کآ پاایاَے ۔۔

ਏਕ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜੇਹਾ ਭਾਉ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ॥ek nadhar kar vekhai sabh uoopar jehaa bhaau tehaa fal paieeaai ||एक नदरि करि वेखै सभ ऊपरि जेहा भाउ तेहा फलु पाईऐ ॥اےک ندر کر وےکھَے سبھ اُوپر جےها بھاا تےها پھل پاایاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੪॥੬॥naanak naam vasai man a(n)tar vichahu aap gavaieeaai ||4||6||नानक नामु वसै मन अंतरि विचहु आपु गवाईऐ ॥४॥६॥نانک نام وسَے من اںتر وچهُ آپ گواایاَے ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਚੌਤੁਕੇ ॥soraTh mahalaa teejaa chauatuke ||सोरठि महला ३ चौतुके ॥سورٹھ مهلا ۳ چَوتکے ۔۔

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹੋਵੈ ਸਚੀ ਹਿਰਦੈ ਬਾਣੀ ॥sachee bhagat satigur te hovai sachee hiradhai baanee ||सची भगति सतिगुर ते होवै सची हिरदै बाणी ॥سچیِ بھگت ستگر تے هووَے سچیِ هردَے باݨیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥satigur seve sadhaa sukh paae haumai sabadh samaanee ||सतिगुरु सेवे सदा सुखु पाए हउमै सबदि समाणी ॥ستگر سےوے سدا سُکھ پااے هامَے سبد سماݨیِ ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵੀ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥bin gur saache bhagat na hovee hor bhoolee firai iaanee ||बिनु गुर साचे भगति न होवी होर भूली फिरै इआणी ॥بٍن گُر ساچے بھگت ن هوویِ هور بھُولیِ پھرَے ایاݨیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਵਿਣੁ ਪਾਣੀ ॥੧॥manmukh fireh sadhaa dhukh paaveh ddoob mue vin paanee ||1||मनमुखि फिरहि सदा दुखु पावहि डूबि मुए विणु पाणी ॥१॥منمکھ پھره سدا دُکھ پاوه ڈُوب مُاے وݨ پاݨیِ ۔۔۱۔۔

ਭਾਈ ਰੇ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥bhaiee re sadhaa rahahu saranaiee ||भाई रे सदा रहहु सरणाई ॥بھاای رے سدا رههُ سرݨاای ۔۔

ਆਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥aapanee nadhar kare pat raakhai har naamo dhe vaddiaaiee || rahaau ||आपणी नदरि करे पति राखै हरि नामो दे वडिआई ॥ रहाउ ॥آپݨیِ ندر کرے پت راکھَے هرِ نامو دے وڈِآای ۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥poore gur te aap pachhaataa sabadh sachai veechaaraa ||पूरे गुर ते आपु पछाता सबदि सचै वीचारा ॥پُورے گُر تے آپ پچھاتا سبد سچَے ویِچارا ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸਦ ਵਸਿਆ ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥hiradhai jagajeevan sadh vasiaa taj kaam karodh aha(n)kaaraa ||हिरदै जगजीवनु सद वसिआ तजि कामु क्रोधु अहंकारा ॥هِردَے جگجیِون سد وسآ تجِ کام ک®ودھ اهںکارا ۔۔

ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਰਵਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥sadhaa hajoor raviaa sabh Thaiee hiradhai naam apaaraa ||सदा हजूरि रविआ सभ ठाई हिरदै नामु अपारा ॥سدا هجُور روآ سبھ ٹھاای هردَے نام اپارا ۔۔

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀ ਨਾਉ ਮੀਠਾ ਮਨਹਿ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥jug jug baanee sabadh pachhaanee naau meeThaa maneh piaaraa ||2||जुगि जुगि बाणी सबदि पछाणी नाउ मीठा मनहि पिआरा ॥२॥جُگ جُگ باݨیِ سبد پچھاݨیِ ناا میِٹھا منه پآرا ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥satigur sev jin naam pachhaataa safal janam jag aaiaa ||सतिगुरु सेवि जिनि नामु पछाता सफल जनमु जगि आइआ ॥ستگر سےو جنِ نام پچھاتا سپھل جنم جگِ آایا ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣੀ ਅਘਾਇਆ ॥har ras chaakh sadhaa man tirapatiaa gun gaavai gunee aghaiaa ||हरि रसु चाखि सदा मनु तृपतिआ गुण गावै गुणी अघाइआ ॥هر رس چاکھ سدا من ترپتآ گُݨ گاوَے گُݨیِ اگھاایا ۔۔

ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥kamal pragaas sadhaa ra(n)g raataa anahadh sabadh vajaiaa ||कमलु प्रगासि सदा रंगि राता अनहद सबदु वजाइआ ॥کمل پرگاس سدا رںگ راتا انهد سبد وجاایا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥tan man niramal niramal baanee sache sach samaiaa ||3||तनु मनु निरमलु निरमल बाणी सचे सचि समाइआ ॥३॥تن من نرمل نرمل باݨیِ سچے سچ سماایا ۔۔۳۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਗਤਿ ਕੋਇ ਨ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਈ ॥raam naam kee gat koi na boojhai gurmat ridhai samaiee ||राम नाम की गति कोइ न बूझै गुरमति रिदै समाई ॥رام نام کیِ گت کوا ن بُوجھَے گُرمت ردَے سماای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਮਗੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥gurmukh hovai su mag pachhaanai har ras rasan rasaiee ||गुरमुखि होवै सु मगु पछाणै हरि रसि रसन रसाई ॥گُرمکھ هووَے سُ مگ پچھاݨَے هر رسِ رسن رساای ۔۔

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਗੁਰ ਤੇ ਹੋਵੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਈ ॥jap tap sa(n)jam sabh gur te hovai hiradhai naam vasaiee ||जपु तपु संजमु सभु गुर ते होवै हिरदै नामु वसाई ॥جپ تپ سںجم سبھ گُر تے هووَے هردَے نام وساای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਨਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੭॥naanak naam samaaleh se jan sohan dhar saachai pat paiee ||4||7||नानक नामु समालहि से जन सोहनि दरि साचै पति पाई ॥४॥७॥نانک نام سماله سے جن سوهن درِ ساچَے پتِ پاای ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੩ ਦੁਤੁਕੇ ॥soraTh mahalaa teejaa dhutuke ||सोरठि म: ३ दुतुके ॥سورٹھ مÚ ۳ دُتکے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਭਾਈ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਤਾ ਬੂਝ ਪਾਇ ॥satigur miliaai ulaTee bhiee bhaiee jeevat marai taa boojh pai ||सतिगुर मिलिऐ उलटी भई भाई जीवत मरै ता बूझ पाइ ॥ستگر ملِاَے اُلٹیِ بھای بھاای جیِوت مرَے تا بُوجھ پاا ۔۔

ਸੋ ਗੁਰੂ ਸੋ ਸਿਖੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿਸੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥so guroo so sikh hai bhaiee jis jotee jot milai ||1||सो गुरू सो सिखु है भाई जिसु जोती जोति मिलाइ ॥१॥سو گُرُو سو سکھ هَے بھاای جس جوتیِ جوت ملاِا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥man re har har setee liv lai ||मन रे हरि हरि सेती लिव लाइ ॥من رے هر هرِ سےتیِ لو لاا ۔۔

ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਮੀਠਾ ਲਾਗੈ ਭਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਥਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥man har jap meeThaa laagai bhaiee gurmukh paae har thai || rahaau ||मन हरि जपि मीठा लागै भाई गुरमुखि पाए हरि थाइ ॥ रहाउ ॥من هر جپِ میِٹھا لاگَے بھاای گُرمکھ پااے هرِ تھاا ۔۔ رهاا ۔۔